GELECEK+TRENDLER

GELECEK+TRENDLER

Ayrı dünyalar

2040 yılında bir Çin megaşehri.

Li, 25 milyon insanın yaşadığı ultramodern bu megaşehrin yakınında bulunan huzur dolu bir vadide hayatını sürdüren büyükbabası Kun'u ziyaret eder. Bu iki farklı dünya aynı şehirde paralel bir yaşam sürdürmektedir. Hız, huzur ile yarışırken yarınlar için yaşamakla bugünü yaşamak da birbiriyle çelişir. Li, balta girmemiş bir ormanda oturmuş bir fincan çay içiyordu. Sayısız egzotik kuşun çıkardığı sesler, ağaçların altındaki sık çalılıkların arasında çınlıyor, arka planda çalan bir Mozart senfonisine eşlik ediyordu. Dizinin üzerinde bir gazete gibi tuttuğu kağıt kalınlığındaki tablet PC'sinin üzerine aniden devasa bir kelebek kondu. Genç işadamı derhal kelebeği kovdu ve tekrar çevrimiçindeki arkadaşlarına konsantre oldu. Kısa bir süre sonra üniformalı bir garsonun yanına gelmesi ve kendisine bir tabak içinde çeşitli pastalar ikram etmesiyle dikkati yeniden dağıldı. Li bu teklifi geri çevirdi ve tablet PC'sine parmağının ucuyla hafifçe dokundu. Cihaz otomatik olarak garsonun akıllı cep telefonuna bağlanarak birkaç saniye içinde cömert bir bahşişle birlikte hesabı ödedi. Avrupa'dan gelmiş misafir işçi, yerlere kadar eğilerek "Çok teşekkür ederim efendim" dedi. Li, derin bir iç çekti. Burada Tiger Tower'ın 50'nci katındaki tropik bahçenin kafesinde kendi kendine çalışıyor olmaktan çok hoşlanıyordu ama ne var ki 25 milyon nüfuslu bu metropolün merkezinden 40 kilometre uzakta bir yerleşim biriminde yaşayan eski kafalı büyükbabasıyla buluşacağına söz vermişti. Li yerinden kalktı, tablet bilgisayarını katladı ve çıkışa doğru çiçekler ve yapraklarla dolu yolda dikkatle yürümeye başladı. İki amberçiçe-ği çalılığı arasındaki bir kapı, Tiger Town'ın dış cephesinde gerçek dünyanın manzarasını sunan camdan yapılma bir asansöre açılıyordu. Göz alabildiğine uzak mesafelerde gökdelenler serpiştirilmişti. Bazılarının üstleri yaşayan bir halıyı andırırcasına rengarenk bitki örtüleriyle kaplıyken diğerlerinin çatılarında yemyeşil bahçeler vardı. Bu binaların arasında büyük bir karayolu şebekesi üzerinde sayılamayacak kadar çok araba yol alırken onların üzerinden ise asılı demiryollarından trenler geçiyordu. Li, kusursuz egzotik bahçe kan-dırmacasını arkasında bıraktı ve asansöre girdi. Tablet bilgisayarını çıkardı, aşağıdaki karmaşaya baktı ve nabzının tekrar hızlandığını hissetti. Derin bir nefes aldı, şimdi yavaşça normal çalışma hızına geri dönüyordu. Li, tablet bilgisayarının kamerasını camdan yapılma asansörden aşağıya doğru tutarak gideceği yere en kısa hangi yoldan ulaşabileceğini hesaplarken büyükbaba Jun ise küçük ahşap evinin önündeki bahçesinde büyük bir huzurla oturmaktaydı. Buradaki geleneksel tek katlı evlerin arasında, küçük yeşil bahçeler ve daracık sokaklarla kendiliğinden bir huzur ve ahenk vadisi kurulmuştu. Geçtiğimiz yüzyıl içinde bu yerleşim biriminde ciddi sayılabilecek hiçbir değişiklik olmamışken hemen yanı başındaki şehir müthiş bir hızla sürekli büyümüştü. Yıllar sonra şehir planlamacıları dikkatlerini bu şehrin modern kısımlarının genişletilmesine odaklamışlardı. Ancak o zaman da muhtemelen bu küçük yerleşim biriminin geliştirilmesine yetecek kadar paraları kalmamıştı. Jun kendi hesabına belediye yetkililerinin bu eski "kulübeler" koleksiyonunu unuttuklarına inanıyordu ancak kendi fikrince bu çok da iyi olmuştu. Nitekim o, dış dünyadaki akıl almaz kargaşaya katılmayı hiç istemiyordu. Kulübesinin içindeki çay demliğinden dumanlar çıkmaya başladı. Jun güneş ışığına bakarak mutlu bir şekilde gözlerini kırpıştırdı, bir sigara yaktı ve içeride gözden kaybolmadan önce derin bir nefes çekti. Jun sigarasını içerken ve çay demliği fokurdamaya devam ederken Li'nin de sabrı sınanıyordu.

1 2