yasam

“Dengeyi kurmak verimli olmamı sağlıyor”

Capital Online

Nil Dumansızoğlu

ndumansizoglu@capital.com.tr

Alternatif Bank Genel Müdürü OZAN KIRMIZI, iş ve özel yaşamını degeleme konusunda örnek bir lider profili çiziyor. Yoğun iş temposuna rağmen ailesine zaman ayırmaya büyük önem veren Kırmızı, oğluyla spor aracılığıyla güçlü bir bağ kuruyor. Kendisi de eski bir tenis oyuncusu olan Kırmızı, artık çok zaman ayırmasa da müsabakaları yakından takip ediyor. Sağlıklı bir özel hayatın işteki başarıda etkili olduğunu düşünen Kırmızı, “Dengeyi kurmak, daha verimli olmamı sağlıyor” diyor.

Alternatif Bank CEO`su Ozan Kırmızı, yoğun iş temposuna rağmen spora olan ilgisini hiç kaybetmiyor. Eskiden aktif olarak tenis oynayan Kırmızı, son beş yıldır sahalardan uzak kalsa da tenis dünyasını yakından takip etmeye devam ediyor. Hatta turnuvaları izlemek için yurt dışına özel seyahatler yapan Kırmızı`nın bu yıl haziran ayında rotası Fransa olacak. Kırmızı`nın spora olan ilgisi yalnızca tenisle sınırlı değil. Snooker turnuvalarına da özel ilgisi var. Turnuvaları kaçırmamaya özen göstermesine rağmen Kırmızı, bu sporun özellikle strateji kurma tarafını ilgi çekici buluyor. İş dünyasının zorlu temposunda dengeyi korumaya inanan Kırmızı, profesyonel kariyeriyle özel hayatı arasında sağlam bir uyum yakalamış durumda. Zaman yönetimi ve disipline verdiği önem sayesinde bu dengeyi büyük ölçüde koruduğunu belirten Kırmızı, “Sağlıklı bir özel hayatın olmadığı zaman iş hayatında da sağlıklı bir kariyer yakalamak çok kolay değil. Dengeyi sağlamak, daha verimli olmamı sağlıyor” diyor. Ozan Kırmızı ile iş dışı yaşamını konuştuk: 

İş dünyasının çok yoğun bir gündemi var. Siz bu atmosferde iş yaşam dengesini nasıl sağlıyorsunuz? 

Açıkçası sağlamaya çalışıyorum. Özel hayattaki denge ve oraya ayrılan zamanın, iş hayatını daha sağlıklı bir noktaya getirdiğine inanıyorum. Diğer türlüsü insanı mental olarak zorlayabiliyor. Onun için mümkün olabildiğince işteyken işe odaklanmaya, işi işte bırakmaya çalışıyorum. 

Başarabiliyor musunuz? 

Çoğunlukla başarabildiğimi düşünüyorum. Kariyerimin ilk dönemlerinde böyle değildi, son LIFE dönemlerde denge kurmayı daha iyi başarmaya çalışıyorum. Tabii kolay değil, ister istemez yoğun bir tempoda ve ciddi bir gündem içerisinde çalışıyoruz. Muhakkak bölündüğümüz zamanlar oluyor. 

İş ve özel hayatı dengede tutabilmenin size en önemli katkısı ne oluyor? 

Daha verimli olmamı ve katma değerimi yukarı çekebilmemi sağlıyor. Özel hayatımda ailem, arkadaşlarımla vakit geçirmek, kendime ayırdığım zamanları daha kaliteli geçirmemi sağlıyor. Şuna inanıyorum; sağlıklı bir özel hayatın olmadığı zaman iş hayatında da sağlıklı bir kariyer yakalamak çok kolay değil. Yani en azından sürdürülebilir değil. 

Nasıl bir çalışma temponuz var? 

Sabah saat 7.00`de uyanıyorum ve ofise geliyorum. Ofise gelmek rutinlerimden biri. Çünkü evin işle karışmasını istemiyorum. Akşam 19.00`a kadar da ofiste oluyorum. 

En çok hangi zaman dilimi sizin için daha verimli geçiyor? 

Sabah saatleri benim için daha verimli ve keyifli geçiyor. Daha dinç ve yaratıcı olduğumu düşünüyorum. Onun için toplantılarımı, ekiple geçirdiğim zamanları sabah saatlerine organize etmeye çalışıyorum. 

İşte stresli bir an yaşadığınız zaman uzaklaşmak için ne yapıyorsunuz? 

Masa başından kalkıp biraz yürürüm. O konudan uzaklaşmak için nefes egzersizi yaparım. 

İş dışında kendinize ve ailenize zaman yaratma rutininiz nedir? 

Akşam 20.00`den şu an 9 yaşında olan oğlumun uyku saati olan 21.30`a kadar onunla zaman geçirmeye çalışıyorum. Onun isteğine göre bu bazen ödev yapmak, bazen bir sosyal aktivite gerçekleştirmek olabiliyor. Sonrasında eşimle vakit geçiriyoruz. Kitap okuyoruz, dizi izliyoruz. 

Son zamanlarda ne izliyorsunuz? 

Şu sıralar filmlerden biraz uzaklaştım, daha çok dizi izliyorum. En son Succession`ı izledim ve çok keyif aldım. Herkese tavsiye ederim. Dizileri daha çok dijital platformlardan takip ediyorum. Spor programlarını izlediğim Eurosport kanalı hariç neredeyse hiç televizyon izlemiyorum. 

Hafta sonlarınız nasıl geçiyor? Oğlunuzla birlikte yapmaktan en fazla keyif aldığınız şeyler nedir? 

Oğlumla genelde spor aktivitelerine gitmeyi seviyoruz. Tenis oynuyor, derse birlikte gidiyoruz. Sıkı bir Galatasaraylı. Birlikte maçlara gitmeyi de çok seviyoruz. Kışın rutinlerimiz böyleyken yazları Tekirdağ`daki yazlık evimizde geçiriyoruz. Genel olarak sporun olduğu bir sosyal hayatımız var. 

Tenise siz mi yönlendirdiniz? 

Evet, farklı disiplinler edinmesi için hem takım hem tekil spor yapmasını istiyordum. Tenis de çok uzun zamanlar yapabileceği, keyifli bir spor olduğu için açıkçası 4 yaşından itibaren yönlendirdim. Artık epey içli dışlı oldu tenisle. Ama futbolu da çok seviyor. 

Siz de oynuyor musunuz? 

Eskisi kadar zaman ayıramıyorum. Bahsettiğim yazlık evimizde benim de çocukluğum geçti. Orada tenis kortu da vardı. 7 yaşında tenis oynamaya başladım. Oradaki arkadaşlarımla oynuyorduk ve uzun süre de devam ettim. Son 5 yıla kadar aktif olarak oynuyordum ama üst düzey yöneticilikten sonra istediğim kadar zaman ayıramıyorum. Yine de yazları Tekidağ`a gittiğimizde oradaki arkadaşlarımla, ağabeyimle oynuyorum. Ama oynamasam da sıkı bir izleyiciyim. 

Tekrar düzenli oynamaya dönmek istiyor musunuz? 

Açıkçası çok istiyorum. Tenis, uzun yıllar yapılabilen bir spor olduğu için ileride tekrar başlamayı düşünüyorum. İş hayatını dengeleyip zaman ayırabilecek fırsatı ilk bulduğum zaman muhakkak düzenli oynamaya dönerim. 

Peki tenis nasıl bir disiplin istiyor?

Hem mental hem fiziksel bir disiplin gerektiriyor. Bence en önemli özelliği bu. Takım sporlarından biraz daha farklı olarak tek başınasınız ve hem fiziken hem psikolojik olarak o disiplinle devam etmeniz gerekiyor.

Uzun yıllar tenis oynamanın size en önemli katkısı ne oldu? 

Teniste mental disiplin çok önemli. Sporun akışında stresli anlarda sakin kalabilmek, doğru kararı hızlı şekilde vermek durumundasınız. Herhalde iş hayatına tenisin en büyük katkısı da bu oldu diyebilirim. 

Sıkı bir izleyici olduğunuzu söylediniz. Özel olarak takip ettiğiniz sporcular var mı? Favoriniz kim? 

Bizim jenerasyonun en büyük 3 sporcusu Roger Federer, Rafael Nadal ve Novak Djokovic. Federer, bu üçlünün arasında benim için ayrı bir yerdedir. Özellikle alçakgönüllü ve mütevazı kişiliği beni her zaman etkilemiştir. Son dönemdeyse erkeklerde Jannik Sinner ve Carlos Alcaraz, kadınlarda Arina Sabalenka favorilerim arasında. 

Hangi müsabakaları takip ediyorsunuz? 

Grand Slam turnuvalarını hiç kaçırmam. Avustralya Açık, Wimbledon, Roland Garros ve Amerika Açık, muhakkak takip ettiğim turnuvalardır. 

Tenis izlemek için seyahatler yapıyor musunuz? 

Evet, geçen yıl Fransa`da Roland Garros`a gitme fırsatı buldum. Çeyrek final maçında da oradaydım. Çok keyifli, farklı bir atmosfer oluyor turnuvalarda. Bu yıl da haziran ayında yine Fransa`ya Roland Garros`a gitmeyi planlıyorum. 

Tenis turnuvalarını izlerken nasıl hissediyorsunuz? 

Maçları izlerken zihnimde farklı bir şey düşündüğüm bir an olmuyor. Sadece o ana ve maça konsantre oluyorum. Onun için stresten ve diğer bütün olumsuzluklardan uzaklaşıyor, rahatlıyorum. 

Türkiye`de genelde futbol, basketbol, son zamanlarda kadın voleybolu daha çok ilgi gören spor dalları. Tenis, bizim ülkemizde çok takip edilmiyor. Sizce neden? 

Hem sporun kendisine hem tesislere daha çok yatırım yapılmalı. Sporcular ve kulüpler tarafında daha fazla sponsorluk ve destek yaratmamız gerekiyor. Bir sporcunun yetişmesi için küçük yaşlardan itibaren başlayıp uzun yıllar ona yatırım yapılması gerekiyor. Aksi taktirde iyisporcular çıkmaz. 

Tenis dışında hayatınızda spora vakit ayırabiliyor musunuz? 

Mümkün olduğunca yürüyüş yapmaya çalışıyorum. Haftada 2 gün, 10 kilometreye yakın yürüyüş yapmaya özen gösteriyorum. Zaten belli bir yaştan sonrasında herhalde en doğru spor yürüyüş. 

Nerede yürüyorsunuz?

Kışın soğuk ve yağışlı havalarda yürüyüş bandında yürüyorum. İş yerinde de güzel bir spor salonumuz var. Ama tercihim, daha çok dış mekan oluyor. Hem o temiz hava hem doğanın içinde olmak beni daha mutlu ediyor. Genelde hafta sonları, ailemden önce uyanıp Kemerburgaz`da ormanlık alanda yürüyorum.

STRATEJİK DÜŞÜNMEYE KATKI SAĞLIYOR

“MENTAL OLARAK RAHATLATIYOR” Snooker, İngiliz asıllı bir bilardo oyunu. Daha çok strateji odaklı bir oyun. Bundan 2-3 yıl öncesine kadar Türkiye`de masası yoktu. Benim, izlemeyi çok sevdiğim bir spor. Mental olarak rahatlatıyor. Zor bir oyun, hep 4-5 adım ileriyi görmek gerekiyor. Oyunu izlerken strateji ve onu kurabilme ihtimalleri üzerine düşünmek beni çok etkiliyor.

3 ÖNEMLİ TURNUVA Turnuvalar yılın 9 ayı boyunca devam ediyor. 3 tane çok önemli turnuva var. Birleşik Krallık, Masters ve Dünya Şampiyonası. Hepsine “üçlü taş” deniyor. 3 turnuvayı da bir arada kazanabilen sporcunun ayrı bir unvanı oluyor. Ben bulduğum her turnuvayı izlemeye çalışıyorum. Zaman zaman yurt dışına bu nedenle seyahatlerim de oluyor. Aslında turnuva 2 yıl önce Türkiye`ye de bir kez yapıldı. Ama sonra yeterli sponsor desteği olmadığı için sürdürülemedi.

İŞ HAYATIYLA İLİŞKİSİ Oyun, iş hayatıyla ilgili de çok mesaj veriyor. Karar alırken 4-5 adım sonrasını görmeli, stratejik düşünebilmelisiniz. Bu da her liderde olması gereken bir özellik. Snooker`ın bu özelliğiyle bana iş hayatında önemli katkısı olduğunu düşünüyorum.

İKİ KİTAP TAVSİYESİ

İYİ`DEN MÜKEMMEL ŞİRKETE Kitap tercihlerim genelde işle ilgili eserlerden yana oluyor. Başucu kitaplarımdan biri Jim Collins`in İyi`den Mükemmel Şirkete kitabı. Bence her liderin okuması gereken bir kitap. Şirketler hep daha iyiye ulaşmanın peşinde. Bir noktaya ulaştığınızda durmuyorsunuz. Bu da iş hayatının en büyük çıkmazlarından biri.

REDDEDİLMEZ 21 LİDERLİK YASASI John C. Maxwell`in liderlik kitaplarını çok seviyorum. Her kitabını tavsiye ederim. Ama aralarından benim en iyi bulduğum, Reddedilmez 21 Liderlik Yasası adlı kitabı. Muhakkak okunması gereken bir kitap diye düşünüyorum.

KIŞ TATİLLERİNDE YENİ YERLER KEŞFEDİYORUZ

SEYAHAT PLANI Yazın ailemle yaptığımız seyahatleri kış aylarında planlıyoruz. Onun haricinde ailece kısa kısa tatillere gitmeyi de seviyoruz. Bazen yeme içme, bazen gezip görme, bazen kültür ve sanat üzerine seyahatler planlıyoruz.

EN SON NEREYE GİTTİ? Kış aylarında genelde yurt dışına gitmeyi tercih ediyoruz. Yazın daha çok yurt içinde kalıyoruz. Türkiye`nin yaz tatili olanakları bizi daha çok cezbediyor. Kışın daha çok 3-4 günlük, yeni yerler keşfet üzerine seyahatlerimiz oluyor. En son Barcelona`ya gittik.

YAZLAR TEKİRDAĞ`DA GEÇİYOR Yazın tekne tatili bir rutinimiz oldu. Bozburun`dan çıkıp 1 hafta teknede oluyoruz. Tatil dışında da Tekirdağ`daki yazlık evimizde oluyoruz. Ben her gün oradan işe gelip gidiyorum. Yol yaklaşık 1 saat sürüyor. Yolda maillerime bakıyorum, rutin işlerimi kontrol ediyorum.

“Fotoğrafçı kimliğimle tanınmak istiyorum”

Capital Online

Nil Dumansızoğlu

ndumansizoglu@capital.com.tr

Uzun yıllardır fotoğrafçılıkla ilgilenen Kaspersky Türkiye Genel Müdürü İLKEM ÖZAR, pek çok fotoğrafıyla ödül kazandı. Geçtiğimiz yıllarda kendi kişisel sergisini de açan Özar, yeni bir serginin hazırlığını yapıyor. Gelecekte fotoğrafçı kimliğiyle tanınmak istediğini söyleyen Özar, “Her yaşta fotoğraf çekebiliyorsunuz, hep gelişebileceğiniz bir alan. O yüzden bu gelişim hep devam etsin istiyorum. Yani o makine hep yanımda olacak” diyor.

Kaspersky Türkiye Genel Müdürü İlkem Özar`ın en büyük tutkusu fotoğraf çekmek. İş dışında kendini beslediği en önemli alanın fotoğrafçılık olduğunu belirten Özar, yılda 3-4 kez “Fotoğraf Gezginleri” grubuyla yurt dışı seyahatlerine çıkıyor. Bugüne kadar çektiği fotoğraflarla pek çok ödül alan Özar, 2016 yılında “Places & Traces / Yerler ve İzleri” adlı kişisel sergisini de açtı. Yeni bir sergi açmayı da planlayan Özar, “Her yaşta fotoğraf çekebiliyorsunuz, hep gelişebileceğiniz bir alan. O yüzden bu gelişim hep devam etsin istiyorum. Yani o makine hep yanımda olacak” diyor. Özar, şu an profesyonel kimliği daha ön planda olsa da gelecekte fotoğrafçı kimliğiyle tanınmayı hayal ediyor. İlkem Özar`la fotoğrafçılık üzerine konuştuk: 

İş ve hayat dengesini nasıl sağlıyorsunuz?

Dönemsel olarak işin hayatımda daha fazla zaman kapladığı oluyor. İşin zirve yaptığı dönemlerde sağlayamasam da yıl toplamında dengeyi bulmaya çalışıyorum. Araya mutlaka seyahat planı alıyorum, çünkü seyahat beni çok dinlendiriyor. Her ne kadar fiziksel olarak yorulsam da zihnimi tazeliyorum. Bambaşka bir alana kanalize olup zevk aldığım bir aktivite içinde olmak bana iyi geliyor. Bunun yanı sıra belli dönemlerde mutlaka aileme vakit LIFE ayırmaya çalışıyorum. İki küçük köpeğim var, onlarla geçirdiğim zaman da beni dinlendiriyor. 

Nasıl katkısı oluyor seyahatlerin?

Yeni ülkeler görmek, tanımak, farklı ortamların içinde olmak benim için çok besleyici oluyor. O besleyicilik de ruhuma iyi geliyor. Bu seyahatler sırasında yaptığım fotoğraf çekimleri de vazgeçilmezim. Fotoğraf çekmek, bir canlının hayatına kastetmeden avlanma hissi yaşatıyor. Bir an yakalamak, bir kareyi fark etmek, ışığı doğru görmek beni heyecanlandırıyor. 

Fotoğrafçı gözüyle görmek nasıl oluyor?

Fotoğrafçı gözüyle bakmak, kameranın arkasından olmasanız bile etrafı böyle görmeyi gerektiriyor. Normalde belki de fark etmeyeceğiniz detayları algılamanızı, insanları görmenizi, arka planları fark etmenizi, etrafınıza daha açık bir algıyla bakmanızı sağlıyor. 

Yılda kaç kez seyahat edebiliyorsunuz?

Yılda 3-4 kez yurt dışına çıkmaya çalışıyorum. İş gezileriyle beraber bu sayı 8`e çıkabiliyor. Geçen yıl zirvelerimden birini yaşadım. Türk Hava Yolları`ndan gelen bilgilendirme mesajına göre dünyayı 2,7 kez dönmüş, 6 gün havada kalmışım. 

İş seyahatleri için yurt dışına çıktığınızda da seyahati uzatıp fotoğraf için değerlendiriyor musunuz?

Gittiğim yere göre değişiyor. Örneğin Dubai, çok sık gittiğim için artık uzatma hevesimin olmadığı bir destinasyon haline geldi. Ancak farklı yerleri göreceksem mutlaka 1-2 gün ilave ediyorum. O kadar yol gitmişken kendime de biraz vakit ayırmak istiyorum. Bunu da iş yaşam dengesinin bir parçası olarak görüyorum. Makinemi de çoğunlukla yanımda götürüyorum. 

İş dışı fotoğraf seyahatlerine kimlerle çıkıyorsunuz?

Fotoğraf eğitimi almaya başladığım Niko Guido, “Fotoğraf Gezginleri” adlı bir grup kurdu. Bize rehberlik ediyor ve bu gezileri organize ediyor. Bunu da ticari olarak değil, fotoğrafçılıkta ilerlememiz için yapıyor. Yurt dışı seyahatlerine de bu grupla çıkıyorum. 

Bir grupla böyle bir faaliyetin içinde olmak nasıl katkı sağlıyor? 

Normalde kendi arkadaşlarımla seyahate çıktığımda aklım hep fotoğrafta olmasın diye makinemi yanımda götürmem. Onlarla daha çok birlikte bir şeyler yapıyor, zaman geçiriyoruz. Ancak fotoğrafçı arkadaşlarımla birlikte çıktığım zaman hepimizin derdi aynı oluyor, birbirimizi anlıyoruz. Yaklaşık 12-13 yıldır bu grupla seyahat ediyorum. Beraber o kadar çok seyahate gittik ki o gruptan özel hayatımda da görüştüğüm yeni arkadaşlar da edindim. 

Kaç kişi var bu grupta? 

Sanırım Niko`nun toplam dokunduğu 200 kişi var. Bunların arasında yurt dışı seyahatlerine katılan 40-50 kişi vardır. Genelde 20 kişilik gruplarla seyahate çıkıyoruz ama yıl içinde o 40-50 kişiyle bir araya geliyoruz. 

En son nereye gittiniz? 

En son kasım ayında Meksika`da kutlanan Ölüler Günü ile birleştirdiğimiz bir seyahatimiz oldu. Ölüler Günü konseptinin etrafında fotoğraf projesi yaptık. Sonra da seyahatimizi uzatıp Meksika`nın diğer şehirlerini de gezdik. Çok mistik, sihirli bir ortamı vardı. Yemekler, müzikler çok etkileyiciydi. 

Önümüzdeki dönem için plan nedir? 

Bu yıl eylül ayında Vietnam`a gideceğiz. Vietnam`ı boydan boya gezeceğimiz, 12-13 günlük bir seyahat olacak. Sabırsızlıkla bekliyorum. Yaz aylarında da İskoçya seyahati olacak. 

Peki sizin fotoğrafçılığa başlamanız nasıl oldu? 

2010`larda fotoğraf çekmeye başladım. Elimde önce otomatik bir makine vardı. Sonra bunu hakkını vererek yapmak için 2013 yılında Niko`dan ders almaya başladım. Fotoğraf çekmeye, gittiğim yerlerin kalıcı bir anısı olması için başlamıştım. Daha sonra Fotoğraf Gezginleri grubuyla gezdikçe öğrendiklerimi daha iyi uygulamaya başladım ve gittikçe gelişti. 

Kendinizi nasıl geliştirdiniz? 

Farklı fotoğraflara bakıp orada yapılanları uygulamaya çalıştım. Daha sonra gördüğüm, ilgimi çeken bir şeyin duygusunu nasıl daha iyi verebilirim diye üzerine düşünerek, farklı teknikler deneyerek geliştirmeye çalıştım. Farklı fotoğrafçılarla hepimiz aynı şeyi çeksek de herkesin kullandığı teknik ya da açı farklı oluyor. Aynı deklanşöre basıyoruz ama her fotoğrafçının bir imzası var aslında. O kareye hakkını vermek için elimden geleni yapıyorum. Ders almak, makineyi öğrenmek, teknikleri bilmek çok önemli. Ancak bu iş ne kadar çok fotoğraf çekersen o kadar gelişiyor. 

İlk çekmeye başladığınız fotoğraflarla bugünküler arasında nasıl farklar görüyorsunuz? 

Çok fark var. Hatta sergide kullandığım, ödül almış fotoğraflarımı son çektiklerimle karşılaştırdığımda nasıl bir gelişme olduğunu görebiliyorum. Seyahate çıktığımızda bile ilk günle sonlara doğru çektiğim fotoğraflar arasında fark oluyor. Çünkü iş yoğunluğu nedeniyle bu seyahatler dışında çok dışarı çıkıp fotoğraf çekmeye vakit olmuyor. Bu iş pratik işi, çektikçe ilerliyor. 

Peki çekmeyi sevdiğiniz fotoğraflar değişti mi? 

Seyahat fotoğrafçılığıyla başladı. Dolayısıyla şehirlerdeki belli alanları içeren, daha geniş perspektifli, insanın veya objenin daha küçük yer tuttuğu fotoğraflar çekiyordum. Zaman içerisinde portreyi de sevmeye başladım. Gittiğim yerlerde insanları çekmeyi, insanların gözündeki, yüzündeki temiz, maskesiz ifadeyi yakalamayı seviyorum. Estetiksel olarak güzel fotoğraf çıkarmayı veya biraz daha güzel duyguları yakalamayı çok seviyorum. Bir sonraki aşamada makro fotoğrafçılığı geliştirmek istiyorum. 

Hangi makineyi kullanıyorsunuz? 

Şu anda Sony Alpha a7 aynasız makineyi kullanıyorum. Özellikle seyahatteyken çift makine geziyorum. Bir tarafta 24-70 mm, bir tarafta 70- 200 mm lens olan iki body ile dolaşıyorum. Çünkü seyahatlerde yakaladığın anı kaçırmamak için çok hızlı olmak gerekiyor. Lens değiştirmeye vakit harcamak o anı kaçırmama neden olabiliyor. 9 farklı lensim var. Gittiğim yerde çekmek istediğim fotoğraflara göre lensleri yanımda taşıyorum.

“İKİNCİ SERGİMİ AÇMAYI PLANLIYORUM”

ÖDÜLLER Uluslararası Fotoğraf Sanatı Federasyonu`nun (FIAP) pek çok yarışmasına katıldım. Şu an EFIAP (Excellence of FIAP) seviyesindeyim. 50`nin üzerinde madalyam var. Fotoğraf grubuyla gittiğimiz seyahatler sonrasında karma sergiler açıyorduk. Katıldığımız karma sergiler oldu. 2016 yılında ilk kişisel sergimi açtım.

HAZIRLIK “Places & Traces / Yerler ve İzleri” adlı sergimde 26 fotoğrafım satıldı ve bu beni çok mutlu etti. Çünkü yakın arkadaşlarım bana jest yapmak için değil, hiç tanımadığım fotoğraf seven insanlar aldı. Onların ruhuna dokunabildiğimi hissetmek çok güzel bir duyguydu. 2025 sonu veya 2026 başında ikinci kişisel sergimi açmayı planlıyorum.

“MAKİNEM HEP YANIMDA OLACAK”

EN ÖNEMLİ KATKI Eskiden gittiğim mekanlara daha üstün körü bakıyordum. Ayrıntıları görmüyordum. Fotoğraf çekmeye başladıktan sonra bakış açım değişti. Bütün detayları fark etmeye başladım. Başlarda ayrıntıları fotoğraf için düşünürken şimdi bu kendiliğinden gelişen bir refleks haline geldi.

“SABIRLI OLMAYI ÖĞRETTİ” Detaylar fotoğraf için en güzel haline gelene kadar beklemeyi de fotoğraf çekerken öğrendim. Örneğin bir yere gidiyorsunuz, bulut yüzünden ışık doğru değilse o bulut gidene kadar bekliyorsunuz. Doğru kompozisyonu elde etmek için bazen bir saat kenarda durup beklediğimi bilirim. Her şey hemen olsun isteyen biriyken şartların olgunlaşmasını beklemeyi, sabırlı olmayı da fotoğrafçılıkla geliştirdim.

EMEKLİLİK PLANI Fotoğraf çekmek, hayatımda her zaman olsun isterim. Her yaşta fotoğraf çekebiliyorsunuz, hep gelişebileceğiniz bir alan. O yüzden bu gelişim hep devam etsin istiyorum. Yani o makine hep yanımda olacak. Şu anda profesyonel kimliğim, fotoğrafçı kimliğimin daha çok önüne geçiyor. Emekli olduktan sonra fotoğrafçı olarak daha çok tanınmak istiyorum.

Anadolu’nun izinde

Capital Online

Nil Dumansızoğlu

ndumansizoglu@capital.com.tr

İş dünyasında yoğun tempoya alışık bir isim olan İGSAŞ Genel Müdürü İLKAY ÜNAL, tarihi ve kültürel miraslara olan tutkusu sayesinde iş dışındaki zamanını dolu dolu geçiriyor. Anadolu`nun zenginliğine duyduğu hayranlıkla seyahatlerini şekillendiren Ünal, fotoğrafçılıkla bu merakını bir arşiv haline getiriyor. Ünal, “Kendi özümüzü bilmek, hayatta iz bırakmanın ilk adımı” diye konuşuyor.

İGSAŞ Genel Müdürü İlkay Ünal, iş dünyasındaki yoğun temposuna rağmen tarihi ve kültürel miraslara olan tutkusundan vazgeçmiyor. Anadolu`nun zenginliğini yerinde deneyimlemeyi bir yaşam biçimi haline getiren Ünal, fotoğrafçılıkla bu keşiflerini ölümsüzleştiriyor. “Önce kendi özümüzü bilmeliyiz” diyen Ünal, oluşturduğu arşivle çocuklarına bu mirası aktarmayı hedefliyor. Seyahatlerinde her zaman Anadolu`yu tercih ettiğini söyleyen Ünal, Gaziantep, Şanlıurfa, Mardin, Diyarbakır, Hatay gibi şehirlerden çok etkilendiğini belirtiyor. “Hayat çok hızlı akıp gidiyor. Bu süre içinde ne biriktirebildiğiniz çok önemli” diyen Ünal, en önemli derdinin bir iz bırakmak olduğunu söylüyor. Kendisini milliyetçi, cumhuriyetçi ve Atatürkçü olarak tanımlayan Ünal, şöyle devam ediyor: “Üç erkek evlat yetiştiriyorum. İstiyorum ki ilmi, bilimi gerekirse gidip yurt dışından alsınlar. Ama sonra gelsinler ülkelerine ahlak, etik, değer sahibi bir insan olarak hizmet etsinler. Benim bu dünyada bırakmak istediğim iz, üç evladım aslında.” İlkay Ünal`la iş dışı yaşamını, Anadolu tutkusunu ve fotoğrafçılık hobisini konuştuk: 

İş dışı yaşamınıza yeterli zamanı ayırabiliyor musunuz? 

İşin sorumluluğu artıkça ister istemez özel hayatınızdan feragat ettiğiniz oluyor. Aile ve dostlarıma ayırdığım zamana çok değer veriyorum. 3 oğlum var, onlarla geçirdiğim zamanı üretken ve verimli kılmaya çabalıyorum. Ancak bence insanın kendisine ayırdığı zamanlar çok kıymetli. Kendinize zaman ayırmak, kendinizle ilgilenmek, hayat hızla akıp giderken biraz es vermek, enerjinizi depolamanıza yardımcı oluyor. İnsan biraz durmaya, rahatlamaya, deşarj olmaya ihtiyaç duyuyor. Bunu yapmakta çok başarılı olamasam da yıllar içinde kendimi yönlendirdiğim ilgi alanlarım var. 

Nedir bu ilgi alanları? 

15 yıldır Yıldız Grubu`nda görev yapıyorum ama ondan önce 15 yıl Siemens`te, Almanya ve Türkiye operasyonlarında çalıştım. Bir ayağım hep yurt dışında oldu, çok seyahat ettim. Ancak sonra okudukça ve gezdikçe Türkiye`de var olan kültürü keşfetmek benim için çok önemli hale geldi. Dünyada çok güzel ülkeler, mutfaklar, şehirler var ama Anadolu kültürü bambaşka… Katman katman, kazdıkça çıkan bir tarih söz konusu. Dolayısıyla ben de önce kendi ülkemin kültürüne, güzelliklerine, derinliklerine hakim olmak istedim. İnsanın önce kendi özünü bilmesi gerektiğine inanıyorum. Çocuklarım da bunu yakından tanısın istiyorum. Bu nedenle tarihi kitaplar okuyorum ama sadece okumak yeterli değil. Gezip görmek de çok önemli. Gittiğim yerleri de fotoğraflıyorum. Dolayısıyla benim tarih, seyahat ve fotoğraf merakım birbiriyle bu şekilde bağlantılı hale geldi. 

Fotoğraf çekmeye nasıl başladınız? 

İstanbul Teknik Üniversitesi`nde okurken fotoğrafçılık eğitimi aldım. Kamerayı ve teknikleri burada öğrendim. İyi ki hayatıma bu hobiyi katmışım. Kadrajdan gördüğünü akıl hüzmesinden geçirip bir kompozisyon oluşturmak, farklı bir bakış açısı sağlıyor. Bugün Canon`un r50 modelini kullanıyorum. Seyahatte çok ağırlık taşımayı sevmediğim için daha kompakt lensler tercih ediyorum. 

Neleri fotoğraflamayı seviyorsunuz? 

Doğayı ve doğaya ait ögeleri çekmeyi seviyorum. Anın içerisinde gördüğüm güzellikleri ölümsüzleştirmeye çalışıyorum. Örneğin bir hayvanı çekeceksem doğru anı uzun süre bekleyebiliyorum. Çok profesyonel olduğumu söyleyemem ama yeterli amatörlüğe sahibim. İnsan fotoğrafları çok çekmiyorum, ancak Şanlıurfa, Mardin, Gaziantep gibi bölgelerde demir işçiliği, oymacılık gibi işler yapan zanaatkarları çekmeyi seviyorum. 

Fotoğraf çekmek için İstanbul`da sevdiğiniz yerler var mı? 

Fotoğraf çekmek için özellikle çıktığım zamanlar oluyor. Örneğin Galata Bölgesi`nin dar sokaklarını, dükkanları, silüetleri çekmeyi seviyorum. Özellikle su birikintilerine yansıyan şehir görüntülerini yakalamak çok hoşuma gidiyor. Eski İstanbul, fotoğraf çekmek için en sevdiğim yerlerin başında geliyor. Ayvansaray`dan başlayıp Fatih, Beyazıt, Sultanahmet, Eminönü gibi semtlere gidiyorum. İnsanların koşturmasını, zanaatkarları, şehir yaşantısını fotoğraflıyorum. Sonra bunları arşivliyorum. Benden çocuklarıma kalsın istiyorum. 

Türkiye`de bahsettiğiniz anlamda nerelere seyahat etmeyi seviyorsunuz?

Hem doğu ve İslam tarihine hem Roma ve Helenistik döneme merakım var. Yaklaşık 10-15 yıldır bunlarla ilgili okumalar yapıyorum. Özellikle İsmail Hakkı Uzunçarşılı`nın kitapları, Osmanlı`dan Cumhuriyet dönemine kadar olan tarihi çok iyi anlatıyor. Osmanlı`nın son dönemini Halil İnancık`tan okudum. Cumhuriyet dönemini ise Cemal Kutay`ın kitaplarıyla inceledim. Bu üç yazarın pek çok eseri kütüphanemde yer alıyor. Bu kitaplarda geçen yerlere gitmeyi seviyorum. Likya Yolu, Mardin, Tarsus, Hatay, Diyarbakır bunlardan bazıları. 

Peki tarihe olan ilginizin temeli nedir?

Kabataş Erkek Lisesi`nde okurken Nuran Ana dediğimiz bir inkılap tarihi hocamız vardı. Kendisi çocukken Atatürk`ü bizzat görmüş biri. Bize Atatürk sevgisini o aşıladı. Atatürkçü ve cumhuriyetçi olmamı ona borçluyum. O döneme dair kitapları okumayı çok seviyorum, sahaflardan kitaplar buluyorum. İngiliz, Fransız yazarların da kitaplarını özellikle okuyorum ki o taraftan nasıl görünüyor öğrenmek istiyorum. 

Başka hangi kitapları okumayı seviyorsunuz? 

Tarihin dışında felsefe ve psikoloji kitaplarını okumayı seviyorum. Felsefe okumaya İbni Haldun`un Mukaddime`siyle başladım. Doğan Cüceloğlu`nun bütün kitaplarını okudum. Savaşçı kitabını herkesin okumasını tavsiye ederim. İGSAŞ`ta 2 yıl önce göreve geldiğimde, tüm ekip arkadaşlarıma bir ön yazı da kaleme alarak bu kitabı hediye ettim. 

Bu kitap sizi hangi özelliğiyle bu kadar etkiledi? 

Dünya, aslında sizi kendine uydurmaya çalışıyor. O insanı bir kalıba sokmak isterken insanın kendi olabilmesiyle ilgili bir savaşı var. Cüceloğlu, bunun farkına varıldığında insanın hiç bitmeyecek bir savaşın içine girdiğini söylüyor. Bu aslında bir meydan okuma. Doğan Cüceloğlu`yla hayattayken tanışma fırsatım olmuştu, kendimi çok şanslı hissediyorum. 

Farklı alanlarla uğraşmak size nasıl bir bakış açısı kazandırıyor? 

Hayat çok hızlı akıp gidiyor, ne biriktirebildiğiniz çok önemli. Çok sevdiğim Salim Kadıbeşegil, Türkiye`de itibar yönetiminin kitabını yazmış bir isim. Onun hayatta iz bırakmakla ilgili yazdığı bir kitap var. Benim de derdim, hayatta iz bırakabilmek. Geriye dönüp baktığınızda hayatta nasıl var olabildiğiniz, en önemli şey. 

Bırakmak istediğiniz iz nedir?

Çocuklarıma bırakmak istediğim en önemli iz, güzel ahlak. Üç erkek evlat yetiştiriyorum. Ben çok milliyetçi bir insanım. İstiyorum ki ilmi, bilimi gerekirse gidip yurt dışından alsınlar. Ama sonra gelsinler ülkelerine ahlak, etik, değer sahibi bir insan olarak hizmet etsinler. Benim bu dünyada bırakmak istediğim iz, üç evladım aslında.

“ATATÜRK, MÜTHİŞ BİR VİZYON ORTAYA KOYDU”

DEĞERLİ KATKI Türkiye`nin Buğdayları kitabının lansmanını yaptık. Cumhuriyet`in 100`üncü yılında İGSAŞ olarak Türk tarımıyla ilgili bir eser koymak istedik. Cumhuriyet`in ilk yıllarını, Atatürk`ü ve tarımı kesiştirdik. Mirza Gökgöl, Azeri asıllı bir Türk. Mustafa Kemal Atatürk`ün Türkiye`ye davet ettiği bilim insanlarından biri. 1926`da Türkiye`yi baştan başa gezerek tahıl ürünleriyle ilgili müthiş araştırmalar yapmış. Bu eseri 1930`larda basıldıktan sonra günümüze kadar güncellenmemiş. Sahaflarda bile bulmak zordu.

İLGİ GÖRDÜ 1,5 yıllık bir emekle Türkiye`nin Buğdayları adlı eseri Skala Yayıncılık ile birlikte yeniden hazırladık. Lansmandan sonra Türkiye`deki bütün ziraat fakültelerine toplam 450-500 adet kitap hediye ettik. Hocalarımızdan, öğrencilerimizden çok büyük ilgi gördü. Ticari olarak bir gelir elde etmiyoruz. Amacımız, eserin gün yüzüne çıkmasıydı. Ben de bir önsöz yazarak katkıda bulundum.

EN BÜYÜK ETKİ Kitabın beni en çok etkileyen yönü, o dönemin zorlu koşullarına rağmen Mustafa Kemal Atatürk`ün bilime verdiği önem oldu. Türkiye savaştan çıkmış, 10 milyonluk bir nüfus var ve okuma yazma oranı yüzde 4. Böyle bir dönemde Mustafa Kemal Atatürk bir hikaye yazıyor. İzmir İktisat Kongresi`nde, “Milli ekonominin temeli, ziraattir” diyor ve gelişmenin de bilimden geçtiğini çok iyi biliyor. Bu müthiş bir vizyon ve etkilenmemek mümkün değil.

“HER TESPİH, BİR HİKAYE BARINDIRIYOR”

İLGİSİ NASIL BAŞLADI? Şanlıurfa, Mardin, Gaziantep gibi yerlere yaptığım ziyaretlerde tespihlere ilgim başladı. Tespih, dini bir ritüel olsa da içesinde çok farklı anlamlar barındırıyor. Tesbih tanesi, imamesi, kullanılan ip, hepsi bir hikayeyi barındırıyor. Bu süreçte tespih yapımında kullanılan taşlarla ilgili de çok fazla araştırma yaptım, yeni şeyler öğrendim.

ANTEPLİ USTANIN ETKİSİ İlk tespihimi bir Gaziantep seyahatinde aldım. Beni oradaki Bakırcılar Çarşısı`nda bir tespih ustasına götürdüler. Aslında öncesinde çok da ilgim yoktu. Usta bana uzun uzun kehribar taşının özelliklerini, çeşitlerini ve nasıl işlendiğini anlattı. Kendisine hayran kaldım ve tespihlerle ilgili bilgi edinmeye başladım.

50 PARÇA BİRİKTİRDİ Böylece şimdi 50 parçalık bir koleksiyonum oldu. Her ustanın kendine göre bir tarzı, işçiliği var. Günlük hayatımda çok tespih çekme alışkanlığım yok, genelde anı olması için alıyorum. Evde cam bir kutuda muhafaza ediyorum. Aslında tespihler gerçek mi sahte mi anlamam hala mümkün değil. Bu konuda çok ahkam kesemem. Gittiğim yerlerde mutlaka bu işten iyi anlayan, güvendiğim biri yanımda olur.

“BAHÇEMDE SEBZE YETİŞTİRİYORUM”

TOPRAKLA UĞRAŞIYOR Son 5 yıldır Tuzla`daki evimizin bahçesinde 150- 200 metrekarelik bir alanda tarımla uğraşıyorum. Mevsimine göre sebzeler yetiştiriyorum. Toprak analizi de yaptırdım, organik madde miktarı az olduğu için kompost yapıyoruz. Çocuklarıma da öğretiyorum. Örneğin yediğimiz meyvelerin atıklarını, yumurta kabuklarını atmıyoruz, onlardan gübre yapıyoruz. Eşim de tarımla uğraşıyor, Edremit`te bir zeytin bahçesi var. Kendi yağlarımızı üretiyoruz.

EMEKLİLİK PLANI 29 yıldır profesyonel yöneticilik yapıyorum. Emeklilik planım yok, ancak çok uzak bir gelecekte kendi işimi kurmayı düşünüyorum. Şirketlere danışmanlık yapmak da hedeflerim arasında. Kısmi olarak İstanbul`dan uzaklaşmayı, güneybatı Akdeniz`de yaşamayı planlıyorum.

Sanat beni törpülüyor

Capital Online

Nil Dumansızoğlu

ndumansizoglu@capital.com.tr

Çocukluktan itibaren edebiyat ve sanatla iç içe büyüyen GYODER Başkanı NEŞECAN ÇEKICI, estetik olan, dünyayı güzelleştiren her şeyi izlemeyi sevdiğini söylüyor. Plastik sanatlarda, resim, özgün baskı ve heykele düşkün olduğunu belirten Çekici, “Hayatı ve insan olmayı, sanat doğruluyor. Sanat beni törpülüyor, yumuşatıyor, inceltiyor. Tüm iş hayatıma zarafet içinde yaklaşmamı sağlıyor sanat. Bana her ayrıntıda `güzeli` aratıyor” diyor.

Epos Gayrimenkul Danışmanlık ve Değerleme Yönetim Kurulu Başkanı ve Gayrimenkul Yatırımcıları Derneği (GYODER) Başkanı Neşecan Çekici, 29 yıldır gayrimenkul gibi erkek egemen bir sektörde yönetici olarak varlık gösteriyor. Çocukluğundan beri çok çalışkan olduğunu belirten Çekici, sanat ve edebiyatla besleniyor. “Sanat beni törpülüyor, yumuşatıyor, inceltiyor. Tüm iş hayatıma zarafet içinde yaklaşmamı sağlıyor” diyor. Küçük yaşlarından itibaren edebiyata da ilgi duyan Çekici, gençlik yıllarında yazar olmak istediğini ancak ailesinin yönlendirmesiyle ekonomi okuduğunu söylüyor. Çekici`nin aklına gelenleri not aldığı pek çok defteri var. Bunları bir gün kitaba dönüştürmek istiyor. Neşecan Çekici ile edebiyat ve sanatla dolu bir sohbet gerçekleştirdik: 

Kadın yöneticilerin iş yaşam dengesini kurması daha zor olabiliyor. Siz bu dengeyi sağlayabiliyor musunuz?

Çalıştığım sektör, yüksek bir tempo ve sağduyulu hareket kabiliyeti gerektiriyor. Ya varsın ya yoksun... Hem sektörümüzün özellikleri hem danışman kimliğim daima işin içinde bulunmayı ve kendimi yenilemeyi zorunlu kıldı. Seyahatler, fuarlar, konferanslar bizim hayatımızın bir parçası. Okul yıllarımdan itibaren hep çok çalışkandım. Okullarımı hep derecelerle bitirdim. Evliliğimizin ilk yıllarından itibaren eşim de ben de yine çok çalıştık. İş dünyasında kariyer yapmak bir yana, eğitim almayı da halen çok seviyoruz. Okumaktan, araştırmaktan vazgeçmedik hiç. Evimiz kitap ve ders notlarından geçilmiyor. Birlikte ortak hedeflere ulaşmaktan beslendik, bu şekilde keyif anları yarattık diyebilirim. Birbirimize vakit ayırmakta cömert davranamadığımız zamanlar olsa bile küçüklüğünden itibaren kızımızla birlikteliğimizi, onu yaşamayı ihmal etmedik. 

Erkek egemen bir sektörde kadın yönetici olmanın dışında bir de sektör derneğinin başındasınız. Bu sizin için nasıl bir deneyim? 

28 yaşımdan beri özellikle sektörel STK`larda aktif görev alıyorum. Gayrimenkul Yatırımcıları Derneği`nde (GYODER) ise 2011 yılından bu yana aralıksız olarak yönetim kurullarında, en son başkan yardımcılığı unvanıyla birçok görev üstlendim. Bir yıl önce büyük bir endüstrinin sivil inisiyatifinin başkanlığına getirildim. Yapı endüstrisindeki STK`ların ilk kadın başkanı olarak bu göreve gelmem ayrı bir heyecan veriyor. Bu sektörde kadın kimliğimi öne çıkararak değil, bir iş insanı, yani kısacası “cinsiyetsiz” olarak çalıştım. Bu süreçte, hiçbir muhatabımdan “pozitif ayrım” talebim olmadı, buna gerek de duymadım. Daha da önemlisi hizmet alanlar da bunu bana hiç hissettirmedi. 

Sanata olan ilginiz ne zaman ve nasıl başladı? 

Plastik sanatlara ilgim var. Müzayedeleri takip ederim; resim, heykel ve özgün baskı konusunda mütevazı düzeyde bilgi sahibiyim. İş hayatımın ilk yıllarında profesyonel olarak Eczacıbaşı Grup şirketlerinden birinde çalışmıştım. Grubun sanata olan ilgisi beni gençlik yıllarımda çok etkiledi. İlgi duyduğum özgün baskı eserlere iyiden iyiye yönlenmemi, çok yakın bir küratör dostum da pekiştirdi. 

En sevdiğiniz sanatçılar ve eserlerinden örnekler verebilir misiniz? 

Plastik sanatlarda, resim, özgün baskı ve heykele düşkünüm. Heykelde Yunus Tonkuş, Mehmet Aksoy, Malik Bulut beni etkiler. Bedri Rahmi LIFE Eyüboğlu, Erol Akyavaş, Ali Atmaca, Adnan Turani ve Zeki Şahin favori ressamlarımdan bazıları. Ama beni içine çeken bir tabloyu da aniden sevebiliyorum; bazen tek bir renk ve ışığın bir düşüşü beni etkiler. 

Dünyadan ve Türkiye`den en sevdiğiniz sanat mekanları hangileri?

Yaşadığım kentte de seyahat ettiğim ülkelerde de sanatı, sanatsal üretkenliği hayatın olağan akışı içinden seçip yakalayan bir görüşe sahibim. Türkiye`de Topkapı Sarayı`nı, İstanbul Modern`i, Zeugma Mozaik Müzesi`ni, Anadolu Medeniyetleri Müzesi`ni, Sakıp Sabancı Müzesi`ni öncelikli sayabilirim. Dünya genelinde ise Madrid Prado Müzesi, Royal Albert Hall, RCM ilk aklıma gelen, özgün ve önemli bulduğum sanat mekanlarından. 

En son hangi sergiye gittiniz? 

Birkaç hafta önce, Contemporary İstanbul 2024`teydim. 

Sanata olan ilginiz geliştikçe iş insanı kimliğiniz nasıl değişti ve gelişti? Sanatın size iş yaşamında katkısı ne oldu? 

Estetik olan, dünyayı güzelleştiren her şeyi izlemeyi seviyorum. Güzel tasarımlar, objeler, doğru kullanılan renkler beni mutlu ediyor. Bir halıdan kumaşa renkler, desenler, konseptler, modayla ilgili objeler beni içine çekebiliyor. Bazı sanatçılar beni çok heyecanlandırıyor. Hayatı ve insan olmayı, sanat doğruluyor. Sanat beni törpülüyor, yumuşatıyor, inceltiyor. Tüm iş hayatıma zarafet içinde yaklaşmamı sağlıyor sanat. Bana her ayrıntıda “güzeli” aratıyor. 

Edebiyata da özel bir ilginiz olduğunu biliyoruz. Bu ilginizin nasıl başladığını anlatır mısınız? 

Küçük yaşlarımdan itibaren edebiyata yakın ilgi duyuyorum. Denemelerim, makalelerim ve hikayelerim var. Hatta okul yıllarında katıldığım çeşitli yarışmalardan ödüllerim mevcut. Yazar olmak istiyordum ama ailemin iyi bir iş insanı olmam konusundaki yönlendirmeleriyle hem ekonomi hem yakın disiplinlerde lisans ve üzeri eğitimler aldım. Kendimi iş dünyasına hazırladım. Babam ve bazı aile büyüklerim müzik ve özellikle de edebiyatla iç içe yaşardı. Büyükbabam, Babıali`de bir matbaa sahibiydi. Dönemin önemli şairleri, yazarları, musikişinasları evimizden çıkmazdı. Ailemizde hoş bir gelenek olarak üç enstrüman çalınırdı. Bir araya gelinip fasıllar, kitap sohbetleri, şiir okumaları tertiplenirdi. Ben maalesef enstrüman çalmaya ilgi duymadım. Ama her dönemin yerli ve yabancı edebiyatıyla haşır neşir büyüdüm. 

Çocukken size edebiyatı sevdiren eserler hangileri oldu? 

Büyükbabamın matbaasından sürekli kitap gelirdi evimize; çoğunu yutarcasına okurdum. Neredeyse tüm çocuk klasiklerini okudum. Hafızamda en çok yer edinenler Küçük Prens, Çocuk Kalbi, Pal Sokağı Çocukları, Jules Verne`in macera kitapları, Mark Twain`in Tom Sawyer`ı. Bunlar, bana okumayı sevdiren sıcacık eserlerdi. Okuma bilmediğim zamanlarda bile babamdan devamlı, benim için yüksek sesle kitap okumasını isterdim. Çok ilgimi çeken eserleri geri döndürüp okuturdum. Çizgi roman okuyan nadir kız çocuklarındandım. Teksas, Tommiks, Swing bile okudum. 

Hayatınız boyunca sizi en çok etkileyen yazarlar ve kitaplar hangileri? 

Türk klasiklerinin neredeyse tamamını ve dünya klasiklerinin de Hugo, Tolstoy, Dostoyevski, Zola gibi evrensel değer yaratan yazarların eserlerinin çoğunu gençlik yıllarımda okudum. Hepsi bana edebiyatı sevdiren eserler oldu. Bir ara ütopyalara ilgi duyup bir dizi ütopyayla ilgilendim. Özellikle More, Campanella, Bacon`ın ütopyalarını okudum. Üniversite yıllarımda bir dizi felsefe ve sosyoloji kitabı okudum. Mevlana felsefesine bu dönemde ilgi duydum. Mesnevi`yi ve Mevlevî kültürünü, felsefesini epey inceledim. Genelde kitaplarımı saklar, yıllar içinde tekrar gözden geçiririm. Geniş bir kütüphanem var. Özellikle İstanbul`la ilgili yazılmış seçki eserleri biriktiriyorum. 

“Ne yazsa okurum” dediğiniz bir yazar var mı? Bu yazarın sizi etkileyen yönleri nedir? 

Victor Hugo ve Charles Dickens beni çok etkileyen yazarlardır. Derinlemesine tasvirleri ve etkileyici diyaloglarıyla çok farklıdırlar. Türk yazarlardan Orhan Pamuk kitapları beni çok etkiler; yeri gelir zorlar. Türkçenin iyi kullanımı ve derinliği beni hikayenin ötesinde etkileyen bir unsur. 

Çağdaş yazarlardan en sevdikleriniz hangileri? 

Yeni çıkan kitapları yetişebildiğim ölçüde takip etmeye çalışıyorum. Çağdaş yazarlardan aklıma ilk gelen Amin Maalouf. Etkilendiğim bir yazım tarzı var. 

Son dönemde hangi kitapları okuyorsunuz? 

Son dönemde, ekonomi, sürdürülebilirlik, ESG, yapay zeka, metropoller, jenerasyonlar gibi konularda okuma ve taramalar yapıyorum. Sektörel konuları önceleyerek kitap seçiyorum. En son Bettany Hughes`in İstanbul-Üç Şehrin Hikayesi aslı kitabını okudum. İstanbul`a aşık bir yabancı yazarın, dünyanın gözdesi bu şehri bu denli içselleştirerek ele alıp güzel bir esere çevirmesi takdire şayan. 

“Mutlaka okumalısınız” dediğiniz kitaplar var mı? 

İki Şehrin Hikayesi`ni okurlarınızın okumalarını öneririm. Şeker Portakalı, Körlük ve Simyacı da hayata bakış açısını irdeleyen, konuları sizi içine çekerek anlatan kitaplar. Ayrıca bazı klasik romanları dönüp dönüp okumalıyız. Tarihsel ve dönemsel değiller. Örneğin Kürk Mantolu Madonna, Saatleri Ayarlama Enstitüsü gibi eserler zamansızdır. Kurguları müthiştir. 

Kitap yazmak istediğinizi söylemiştiniz. Aklınızda neler var? 

Evet, kitap yazmak istiyorum. Aklıma geleni not aldığım dünya kadar defterim var. İnşallah yazdıklarım bir gün esere dönüşür. Deneme türünde yazmak istiyorum. Anılarım, iş hayatım, kişisel gelişim önerilerim gibi bir kitap olmayacak bu. Bir kurgu oluşturup işlemeyi düşünüyorum. 

Emeklilik hayalleriniz nedir? 

Bildiğimiz anlamda emekli olmak yok. Çalışmaya, üretmeye devam... Hem ülkemizin hem dünyanın şu anki gereksinimleri ve dinamikleri tüketen değil, üreten olmayı gerekli kılıyor. Ben zaten yapım gereği, “ölü zaman” diye tarif edilen, kişiye de topluma da hayrı olmadan geçirilen zamanlara karşı biriyim. Hangi yaşta olursanız olun tecrübeyi, ihtiyacı olanlara aktarmak çok kıymetli. Emeklilik diyeceğim bir dönem geldiğinde, yani tempomu bugüne kıyasla düşürdüğümde gençlere faydalı olacak işler yapma hayalim var.

“-MIŞ GİBİ YAPANLARA KATLANAMIYORUM”

ARINMA FORMÜLLERİ Kendime son dönemde çok nitelikli vakit ayıramasam da kitap okumaya çalışıyorum. Kağıdın kokusunu hissetmek bile bana büyük keyif veriyor. Ayrıca dünya sinemasıyla ilgili seçki filmler izlemek ruhumu, zihnimi çok dinlendiriyor. Bir de sevdiklerimle sosyalleşmek, onlarla bol bol konuşmak, paylaşmak benim için çok önemli. İş hayatında gergin bir anı toparlamak zor olduğunda, işin sonunda yakalayacağım başarıyı gözümün önüne getirip motive oluyor ve sakinleşiyorum.

“STRESE ÖN ALMAK” Özellikle iş dünyasındaki süreçlerde en kabul edemediğim; “-mış gibi” iş yapanlar, konusuna konsantre ve hakim olmayanlar, elinin ucuyla iş yapanlardır. Buna asla katlanamıyorum. Başarı bana göre detaylarda ve titizlikte gizlidir. Katlanamadığınız, vicdanınıza, aklınıza uymadığı için sevemediğiniz detayları hayatınızdan çıkardığınızda stres azalıyor. “Strese ön almak” diyorum ben buna, yoksa içine düşüyorsunuz.

“KIZIMA DUYARLI BİR İNSAN OLMAYI İŞLEDİM”

“ÇALIŞMAYI ÇOK SEVİYORUM” Çalışmayı çok sevmek, baştan dengeyi kurabilmek demek. Ancak çocuk; bir anne için devamlı geriye bakıp “acaba”, “keşke”, “doğru mu”, “eksik mi”, “ihmalim var mı” dediği, bir türlü hesaplaşmasının bitmediği, derya gibi bir konu. Kızımız 28 yaşında. Hala sorgularım var.

“EN İYİSİNİ YAPMAYI ÖĞRETTİM” Kızım, çok iyi bir insan. Hatta bu dünya düzeni için fazla duyarlı ve iyi olduğunu bile içtenlikle söyleyebilirim. Ben ona dürüst ve duyarlı bir insan olması gerektiğini çok işledim. Bir de yaptığı iş her ne olursa olsun, en iyi şekilde yapmasını, mükemmeli bulmaya gayret sarf etmesini öğrettim.

“TERCİHLERİNE SAYGI DUYARIM” Kızımın sevdiği işi yapmasını çok önemsiyorum; özgün kimliğine, tercihlerine büyük saygıyla yaklaşıyorum. Önünü açtım, alternatifleri koydum; o dilediklerini seçti, istemediklerini eledi. İnsan olmanın en önemli özelliği bana göre vicdanlı olmak. Akıllı, merhametli ve sağlıklı olduğu sürece, iyi eğitim almış bireyin mutsuz ve başarısız bir hayat sürmesi bence imkansız.

“Golf oynamak iş stresimi azalttı”

Capital Online

Nil Dumansızoğlu

ndumansizoglu@capital.com.tr

Sosyal hayatını ihmal edip sadece işe odaklı yaşayan Doğanlar Mobilya Grubu Yönetim Kurulu Başkanı İSMAIL DOĞAN, son bir yıldır değişim sürecine girdi. Artık hayatın keyifli yanlarına odaklanmak istediğini söyleyen Doğan, dengeli yaşamın işinde de başarıyı getirdiğini keşfediyor. Bu süreçte golfe başlayarak kendine yeni bir sosyal yaşam alanı açan Doğan, “Golfle birlikte işle ilgili stresimin azaldığını hissettim. Sosyalleştikçe başarının daha fazla geldiğini görüyorum. Zihnim daha iyi çalışıyor” diyor.

Kendini “işkolik” olarak tanımlayan Doğanlar Mobilya Grubu Yönetim Kurulu Başkanı İsmail Doğan, iş yaşam dengesini bundan bir yıl öncesine kadar çok da önemsememiş. Pandemiden sonra yeni bir bakış açısı kazanan Doğan, iş dışı yaşama daha fazla ihtiyaç duymaya başladığını söylüyor. Henüz 6 aylık olan kızının da hayatına girmesiyle ciddi bir zihniyet dönüşümü yaşayan Doğan, artık mental olarak daha sağlıklı, sosyal bir hayatın hem ailesine hem işine daha çok fayda sağladığını düşünüyor. Bu dönüşüm sürecine girmişken bir arkadaşının vesile olmasıyla golfe başlayan yönetici, hayatın keyif veren yanlarını keşfetmeye başladı. “Golf sopasını elime alıp oynamaya başlayınca acayip keyif aldım” diyen Doğan, bundan sonraki hayatında golfün hep olacağını söylüyor. Seyahat planlarını da artık golf üzerine yaptığını belirten Doğan, şöyle devam ediyor: “Golfle birlikte işle ilgili stresimin azaldığını hissettim. Sosyalleştikçe başarının daha fazla geldiğini görüyorum. Golfe başlamak, işte de daha stratejik düşünüp karar vermemde etkili oldu. Zihnimin daha iyi çalıştığını hissettim.” İsmail Doğan`la yeni denge arayışını ve yeni başladığı golfle ilişkisini konuştuk:

 Yoğun bir tempoda çalışıyorsunuz? Sizin için dengeyi kurmak zor oluyor mu? 

Yapı olarak biraz işkoliğim. Ama bunu yenmeye çalışıyorum. Belli bir yaşa geldikten sonra biraz durmak gerekiyor. Ben de öyle yapmaya çalışıyorum. Daha önce icranın başındaydım. Şimdi yeni bir CEO ataması yaptık ve ben de yönetim kurulu başkanlığı görevini aldım. İcradan yavaş yavaş çekilerek iş dışı yaşamı daha iyi yönetmek niyetindeyim. 

Bu yönde planlarınız nedir? 

Yurt dışında kendi sektörümüzle ilgili fuarları gezmek, marka olarak yeni bir ülkeye girmek beni çok heyecanlandırır. Almanya, Rusya, Afrika ülkeleri gibi pek çok yere gittim. Ancak iş gezilerinde, gittiğim yerleri genellikle gezmiyordum. Hemen işimi halledip geri dönmeye çalıyordum. Örneğin geçenlerde Mısır`a gittik, piramitleri görmeden geri geldim. Artık bu iş seyahatlerini turistik anlamda da değerlendirmeye karar verdim. Bir daha Mısır`a gidersem piramitleri görmeden asla geri dönmem, mutlaka çölde safari yaparım. Yavaş yavaş bu anlayışa doğru evriliyorum. 

Peki bu denge kurma süreci sizin için nasıl başladı? 

Pandemi döneminin büyük bir etkisi oldu. Yaşım da ilerliyor. Artık hayatın keyifli yanlarına daha çok odaklanma ihtiyacı duyuyorum. Çünkü diğer türlüsünün hem kendim hem ailem hem de işim için çok da sürdürülebilir olmadığını gördüm. Değişmek zorunda olduğumu hissettim. Şimdi 6 aylık bir bebeğimiz de var. Onun da beni motive ettiğini söyleyebilirim. 

Çalışma rutininiz nedir? 

Sabahları saat 6.00 kalkıyorum. 07.00-08.00 arası eğer hava çok kötü değilse sahilde yürüyüş yapıyorum. Deniz beni acayip rahatlatıyor. Ondan sonra da kahvaltı yapıyorum. Son bir yıldır evden kahvaltı yapmadan çıkmıyorum. Aileyle kahvaltı yapmayı çok seviyorum, eğer şehir dışında değilsem hiç aksatmıyorum. Daha sonra işe geliyorum. Akşam da işimiz bitene kadar çalışıyorum. 10-12 saat iş başında olduğum oluyor, bunu azaltmam lazım. 

Hafta sonlarınızı nasıl geçiriyorsunuz? 

Cumartesi günleri bir hafta mağazaları geziyorum, bir hafta aileme ayıyorum. Mağazalarda tüketicinin davranışlarını gözlemlemek, piyasayı takip etmek beni motive ediyor. Pazarları tamamen golf oynamaya ayırıyorum. 

Golfe nasıl başladınız? 

Yaklaşık bir yıl önce golf oynayan bir arkadaşımla yemeğe gittiğimizde, bana bu tempoda çalışmanın iyi olmadığını söyledi. Kendi hayatından bahsetti. Ben de iş dışı yaşamı düzenlemek istiyordum. Bu vesileyle golfe başlamaya karar verdim. Ertesi gün buluştuk, beni kulübe kaydettirdi, hoca buldu, kıyafetleri aldırdı. Sonra golf sopasını elime aldım, baktım acayip keyifli. Arkadaşım iyi ki vesile olmuş. Yeşili, yürümeyi sevenler için çok keyifli bir spor. 

Sizi hangi yönüyle kendine çekti bu spor?

Strateji odaklı kişiler için birebir bence. Sürekli kendinizle yarışıyorsunuz. Örneğin 100 metre hedefi koyup ona ulaşınca inanılmaz bir keyif ve motivasyon oluyor. Ciddi bir konsantrasyon ve odaklanma gerekiyor. Bir de her yaşta oynayabilirsiniz. Belli bir yaştan sonra koşu yapamaz, futbol, tenis oynayamazsınız. Golfe her yaşta devam edebilirsiniz, yürüyerek hareket ettiğiniz bir spor. Örneğin Rahmi Koç 94 yaşında, hala golf oynuyor. 

Bir hocayla mı çalışıyorsunuz? 

Hocayla 3 ay çalıştım, şimdi artık kendim yapıyorum. 

Sadece pazar günleri mi oynuyorsunuz, hafta içi de vakit oluyor mu? 

Her pazar günü oynuyorum. Şimdi salı günleri de sabah saatlerini ayırmak istiyorum. Bayramdan sonra başlayacağım sanırım. 

Sizin puanınız ne? 

Şimdi puanım 33. Lisans da aldım. 

Turnuvalara katılıyor musunuz? 

Geçen yıl ilk kez katıldım. 42 kişinin arasından 11`inci oldum. 

Golfle birlikte yeni insanlarla tanışmak, sosyalleşmek size iyi geldi mi?

Golf oynarken etrafınızda en az 3-4 kişi oluyor. Bir kişi topa vururken diğerleri kendi aralarında sohbet ediyor. İş dünyasından da normalde hiç göremeyeceğin insanlarla tanışma fırsatım oldu. Benim genellikle hep mobilya sektöründen arkadaşlarım vardı. Burada bankacı, sigortacı, avukat gibi farklı iş kollarından insanlarla tanışma fırsatım oldu. Bir de golf oynarken insanlar iş konuşmuyor. Bu benim de hoşuma gitmeye başladı. Ben de artık iş konuşmaz oldum orada. Bu sayede işten uzaklaşıyorum. 

Golfte herkesin kendisiyle yarıştığı söylenir. Siz nasıl bir yarıştasınız şu anda? 

Her zaman bir öncekinden daha iyi olmaya çalışıyorum. Bir öncekinde topu 5 atışta deliğe sokarken bunu 3`e indirdiğinizde ciddi bir motivasyon oluyor. Daha sonra 2 kerede atma hedefi koyuyorsunuz. 

Başladıktan sonra nasıl değişimler oldu?

Golfle birlikte işle ilgili stresimin azaldığını hissettim. Sosyalleştikçe başarı daha fazla geliyor. Çok çalışmak yerine dengeyi sağlayıp daha dinç kalmanın faydasını görüyorum. İşte de daha stratejik düşünüp karar vermemde etkili oldu. Zihnimin daha iyi çalıştığını hissettim.

“FARKLI SAHALARI GÖRMEK İSTİYORUM”

SEYAHATİ TETİKLİYOR Farklı sahalarda oynamanın farklı keyifleri var. Hepsinin kendine has özellikleri oluyor. Ben Ataşehir`de ve Bodrum`da oynadım. İkisinden de farklı bir keyif aldım. Çok farklı golf sahaları var. Gölün etrafında da olabiliyor, ormanın içinde de… Bu da aslında bir seyahat ihtiyacı doğuruyor. Farklı ülkelerdeki farklı sahaları görmek istiyorsunuz.

NERELERE GİDECEK? Benim henüz çok farklı sahaları görme fırsatım olmadı ama artık seyahatlerimi buna göre planlamaya başlıyorum. Örneğin bu yıl Kurban Bayramı tatilimi çocuklarla birlikte Belek`te bir golf otelinde geçirmeyi planlıyorum. Dubai`deki sahaların çok güzel olduğunu duydum. Bir sonraki seyahatimde mutlaka golf de oynayacağım. Seyahatlerimde bir günü mutlaka golfe ayıracağım.

“ÇOCUKLAR BAKIŞ AÇIMI DEĞİŞTİRDİ”

SİNEMA GÜNLERİ Benim ilk çocuğum 35 yaşında ama ikinci evliliğimden de 3 küçük çocuğum var. 9 yaşında bir kızım, 3,5 yaşında oğlum var. Bir de bahsettiğim gibi yeni kız bebeğimiz oldu. Onlar kendi yaşlarına uygun çizgi filmler seçiyor, birlikte film geceleri yapıyoruz. Ben bunları izlerken özellikle genç ürün gruplarımız için renklerden, karakterlerin giyimlerinden vs. ilham almaya çalışıyorum. Kızımla bazen baba-kız günleri yapıp pazar günleri sinemaya gidiyoruz.

YENİ FELSEFE Çocuklarım benim hayata olan bakış açımı da değiştiriyor. Şimdi 56 yaşındayım, bundan 10 yıl sonra 66 yaşına geldiğimde büyük kızım üniversiteye yeni başlamış olacak. Küçüklerden biri 13, biri 10 yaşında olacak. Bunları düşündükçe yaşam felsefesimi değiştirmem gerektiğini düşündüm. İşten daha çok aile ve sosyal hayata yönelmeye karar verdim.

SAĞLIKLI YAŞAM Bununla birlikte sağlıklı yaşama da önem veriyorum. Düzenli yürüyüş yapıyorum. Kiloma dikkat ederim. Her gün tartılıyorum. Kilo almaya müsait bir yapım olduğu için dengede tutmaya özen gösteriyorum. Tuz, şeker tüketmemeye çalışıyorum. Stresli bir hayat yaşıyoruz, sağlıksız bir düzen bunu kaldırmaz.

Sahnede kendimi özgür hissediyorum

Capital Online

Nil Dumansızoğlu

ndumansizoglu@capital.com.tr

Aksan Kozmetik Yönetim Kurulu Başkanı ZAFER KUTANOĞLU için stresi yenmenin en güzel yollarından biri müzikle uğraşmak. Yılda bir kez, özellikle doğum gününde iyi bir sanatçıyla sahne alıp beraber düet yapmayı sevdiğini belirten Kutanoğlu`nun vazgeçilmez eğlencesi, dostlarıyla bir araya gelip şarkılar, türküler söylemek. Halk müziğine özel ilgisi olduğunu da söyleyen Kutanoğlu, “Zaman içinde müzik benim için duygularımı anlatmanın bir yolu haline geldi. Sahnede kendimi özgür hissediyorum” diyor.

Müzik, resim, koleksiyonerlik, seyahat gibi pek çok farklı alanla ilgilenen Aksan Kozmetik Yönetim Kurulu Başkanı Zafer Kutanoğlu, birkaç ay öncesine kadar işle özel hayat arasındaki dengeyi sağlamakta zorlanıyordu. Ancak geçirdiği kalp krizi onun için bir dönüm noktası oldu ve özel yaşamına daha fazla zaman ayırmaya başladı. Çalışma saatlerini azaltan Kutanoğlu, ailesine ayırdığı zamanı daha verimli kullanma kararı aldı. Artık sağlığına daha çok dikkat ettiğini söyleyen Kutanoğlu, “Stresten en büyük arınma yöntemim, oğlum Kerem`le oynamak, seyahat etmek ve eşimle birlikte sahne almak” diyor. Müziğin hayatının vazgeçilmezlerinden biri olduğunu belirten Kutanoğlu, yılda bir kez iyi bir sanatçıyla sahne alıyor. Yakın zamanda Kubat`la sahneye çıkacağını sözlerine ekleyen Kutanoğlu, sahnede özgürleştiğini düşünüyor. Zafer Kutanoğlu`yla iş dışı yaşamını ve hobilerini konuştuk: 

Yoğun iş hayatında, iş yaşam dengesini nasıl kuruyorsunuz? 

Aslında çok sayıda hobisi olan bir insan olmama rağmen ben de bu dengeyi tam anlamıyla sağlayamamış olabilirim. Bunun en büyük etkeni, elbette fazlaca iş yüküm olması. Ayrıca işimi sevdiğim ve işimi de bir hobi gibi gördüğüm için bugüne kadar bu durum beni rahatsız etmedi. Yani işte eğlendiğim için bana sanki iş gibi gelmiyordu. Ama neticede iş, hayatımın büyük kısmını alıyordu. 7 Ocak`ta ABD`de bir kalp krizi geçirdim ve sonrasında bu durum değişti. İşe yine aynı önemi veriyorum, ancak şimdi görece daha az vakit harcıyorum. 

Nasıl bir değişim oldu hayatınızda?

Yaşadığım kalp krizinden sonra iş yaşam dengesini sağlama kararı aldım. Daha az çalışmaya karar verdim. Çünkü hayatın çok uzun olmadığını, kısa olduğunu ve en güzel şekilde değerlendirilmesi gerektiğini düşünmeye başladım. Dolayısıyla 24 saatlik bir günün 8 saatini uyuyorum, 5 saatini çalışıyorum ve geriye kalan 11 saatini aileme, kendime ve hobilerime ayırıyorum. Sağlığıma dikkat ediyorum, hayatta her şeyin başı sağlık demişler. Çok doğru, sağlık olmazsa hiçbir şey yapamazsınız. Sağlık için günde 1 saat düzenli yürüyüşüm var. Yemek de benim için çok önemli. Tabii Diyarbakırlı oluşumdan dolayı yemek hobilerimden biri, ayrıca çok iyi yemek yaparım. Vaktimin bir kısmını da Galatasaray`a ayırıyorum. Galatasaray`da yöneticiyim. Oradaki yönetici arkadaşlarımla birlikte Galatasaray için daha iyi ne yapabiliriz diye bakıyoruz. Ayrıca maçlara gidiyorum. Kısacası iş yaşam dengesini sağlayarak tüm bunlara vakit ayırabilecek durumdayım. 

İş dışında kendinize ve ailenize zaman yaratma planınız nedir? 

15 yaşında 2 kızım ve 1,5 yaşında bir oğlum var. Oğlumla çok zaman geçiriyor, ona sürekli daha fazla zaman ayırmaya çalışıyorum. Çünkü hem onunla vakit geçirmek çok keyifli hem en güzel yaşları. Üstümdeki bütün stresi alıyor diyebilirim. Yine eşimle bol bol vakit geçirmeye çalışıyoruz, çeşitli etkinliklere katılıyoruz. Beraber seyahat etmeyi seviyoruz, fırsat buldukça seyahat ediyoruz. Onun dışında sinema, tiyatro gibi aktivitelerimiz oluyor. İkimizin de resme, sanata merakı var. Düzenli olarak sergileri geziyoruz. En çok dikkatimizi çeken, içli dışlı olduğumuz favori tablolarımız ve favori ressamlarımız var. 

Stresten uzak kalmak için neler yapıyorsunuz? 

Stresten en büyük arınma yöntemim, oğlum Kerem`le oynamak. İkincisi ise seyahat etmek. Üçüncüsü de eşimle birlikte sahne almak. Gittiğimiz bazı mekanlarda mikrofonu bize verirler ve biz de bildiğimiz şarkıları söyleriz. Bazen evde eşimle baş başa oturup birbirimize de şarkılar söyler, eğleniriz. Yılda bir kez, özellikle doğum günümde iyi bir sanatçıyla sahne alıp beraber düet yapmayı severim. Geceler düzenlemeyi ve dostlarımı oraya davet edip beraber eğlenip şarkılar, türküler söylemek de en büyük hobilerimden biri. 

Müziğe özel ilginiz olduğunu söylediniz. Müzik, sizin için ne ifade ediyor? 

Evet, özellikle şarkı söylemeyi severim. Hep müzik dolu bir çevrem oldu. Yakınımda, dostluğunu paylaştığım Arif Sağ, Mahsuni Şerif, Naci Bayşu, İsmail Derker, Hüseyin Turan, Kubat, Kenan Doğulu gibi pek çok başarılı isim var. Böylesi müzik dolu bir ortamda beğenilerim şekillendi. Kendimi hem çalarak hem söyleyerek ifade etmeyi öğrendim ve zaman içinde müzik duygularımı anlatmanın bir yolu haline geldi benim için. 

Nerelerde, nasıl ortamlarda şarkı söylüyorsunuz? 

Bazen aile, bazen dostlar arasında söylerim. Yılda belki birkaç kez de kalabalığın olduğu bir sahnede çıkarım. Bu bana daha büyük bir keyif veriyor, sahnede kendimi çok özgür hissediyorum. Yakın zamanda Kubat ile sahne alacağım. Kubat çok yakın bir dostum, 20-27 yıllık bir geçmişimiz var. 

En çok hangi müzik tarzı ilginizi çekiyor?

Müzikte her tarz değerlidir ama benim ilgimi daha çok halk müziği, özgün müzik ve sanat müziği çekiyor. Bunları söylemekten keyif alıyorum. Bunların dışında arabesk ve fantezi de söylediğim oluyor. Özellikle halk müziğindeki duygulu şarkıları seviyorum. 

Hangi enstrümanları çalıyorsunuz? 

Piyano, bağlama ve gitar çalabiliyorum. Piyano çalmaya 7 yaşında başladım, herhangi bir eğitim almadan, kendim öğrenerek. Piyanodan sonra bağlama çalmaya başladım. Sonra gitar eğitimi aldım. Müzik aletlerinde kendimi sürekli geliştiriyorum. 

Resim sanatına da ilginiz olduğunu biliyorum. En sevdiğiniz sanatçılar ve eserlerinden örnekler verebilir misiniz? Bunların sizi neden etkilediğini kısaca anlatabilir misiniz? 

Tercihim Ahmet Güneştekin, Ergin İnan, Burhan Doğançay, Devrim Erbil, Mehmet Gün, İbrahim Safi, Yalçın Gökçebağ ve modern resimler. Bu isimlerin eserlerinde, uzam-zaman sınırının ötesinde, insanı insan yapan sorunları, özellikleri, yaşanmışlıkları buluyorum. 

Koleksiyonerliğine nasıl başladınız? 

Resim gençliğimin ilk yıllarından itibaren ilgimi çekmiştir. Bu ilgim sürekli artarak devam etti ve beğendiğim nitelikli eserlerin bulunduğu bir koleksiyon oluşturmaya karar verdim. 

İlk satın aldığınız eser hangisiydi? Sizin için anlamı nedir? 

Koleksiyonumda en çok yer alan isimlerden biri Ahmet Güneştekin. Kendisini birebir tanırım. Her eserinin arkasında ayrı bir hikaye, ayrı bir ilham vardır ki bunları kendisinden bizzat dinlediğim için her biri benim için bir kat daha kıymetli. Çalışma masamın arkasındaki Şahmeran`ı anlatan eseri beni özellikle etkileyen bir parçadır. 

Sanata olan ilginiz geliştikçe iş insanı kimliğiniz nasıl değişti ve gelişti? Sanatın size iş yaşamında katkısı ne oldu? 

Ufkumu ileri taşıdı diyebilirim. Her konuda kullanabileceğim bir bakış açısı zenginliği kazandırdı bana. Sanata olan ilgimi iş hayatına da aktardım. Örneğin her 4 ayda bir Sanat ve Sanayi Günleri adı altında, alanında başarılı sanatçıları ağırlıyoruz. Bir sanatçı, bir sanayici konuğumuz oluyor. Murat Ülker, Ahmet Güneştekin, Mert Fırat, Gamze Cizreli ve en son Ali Sunal`ı davet ettik, söyleşiler düzenledik.

“ESERDE KENDİ İÇ DÜNYAMDAN PARÇALAR ARIYORUM”

KOLEKSİYONUNDA KİMLER VAR? Çağdaş ve son dönem eserler ilgimi çekiyor. Resimde ilgim klasik eserlerden ülkemizden ressamların eserlerine kaydı diyebilirim. Koleksiyonumda Ahmet Güneştekin, Ergin İnan, Burhan Doğançay, Devrim Erbil, Mehmet Gün, İbrahim Safi ve Yalçın Gökçebağ`ın eserleri bulunuyor.

ESERLERİ SEÇME KRİTERİ Bana sorarsanız insan resimde kendi iç dünyasından parçalar arar. Benim için de en büyük etken, eserin hikayesiyle kendi hikayemin örtüşmesi. Bu etken bir sanat eserinin kendine özgü kıstaslarıyla birleşince aradığımı bulduğumu düşünüyorum.

ŞİRKETİN DUVARLARINDA SERGİLİYOR Koleksiyonumun belirli bir kısmını halihazırda sergiliyorum. Aksan Kozmetik`in duvarlarında kimi kıymetli eserler yer alıyor. Çalışanlarımız her gün bu eserlerle iç içe. Onlar için de farklı bir motivasyon kaynağı oluyor. Yine şirketimizde ağırladığımız misafirlerimiz ve iş ortaklarımız da bu eserleri görme fırsatını yakalıyorlar. Bu konuda kendilerinden çok güzel yorumlar alıyoruz.

“KOLEKSİYONUM, BENİ ANLATAN BİR KOMPOZİSYON”

ANTİKA GÜMÜŞ VE PORSELEN Koleksiyon yapmak insanın özellikle sabır ve disiplin konularında kendini geliştirmesini sağlıyor. Resmin yanı sıra bir diğer koleksiyon alanım da asırlık gümüş antika tepsiler ve antika porselenler. 2002 yılından bu yana biriktiriyorum. Koleksiyonumda çoğunlukla 18`inci yüzyıla ait, genellikle Christofle marka porselenler bulunuyor.

MÜZAYEDELERE KATILIYOR Antika objeler için ara sıra müzayedelere katılıyorum. Geçmişten günümüze miras kalan bu objelerin koleksiyonumda olması bana büyük bir keyif veriyor. Koleksiyonum bir bakıma beni anlatan bir kompozisyon. Bu nedenle koleksiyonuma kattığım her parça, beni anlatan bir bileşen.

Farklı kültürlerden gelen ilham

Capital Online

Nil Dumansızoğlu

ndumansizoglu@capital.com.tr

Hobilerine zaman ayırarak kendini daha mutlu hissettiğini belirten Aşçıoğlu Yönetim Kurulu Başkanı İRFAN AŞÇIOĞLU için seyahat, en güzel uzaklaşma yöntemlerinden biri. Farklı kültürlerle etkileşimde bulunmanın empati yeteneğini geliştirdiğini söyleyen Aşçıoğlu, “Farklı kültürleri, yerel lezzetleri ve tarihi mekanları keşfetmek beni her zaman heyecanlandırıyor. Bu, benim gibi gayrimenkul sektöründe faaliyet gösteren biri için ekstra önemli. Çünkü o bölgenin kültürü ve mimarisi, hiç beklemediğiniz bir anda ilham kaynağı olabiliyor” diyor.

Son zamanlarda pek çok riskle karşı karşıya olan yöneticiler, hiç olmadığı kadar stresli bir dönemden geçiyor. İşten uzaklaşıp farklı aktivitelerle zihni boşaltmak ise uygulanan en etkin yöntem. Ailesine, arkadaşlarına ve hobilerine zaman ayırmaya özen gösteren Aşçıoğlu Yönetim Kurulu Başkanı İrfan Aşçıoğlu, iş yaşam dengesini sağlam kurmayı başaran liderlerden. Bu sayede iş performansını da artırdığını ifade eden Aşçıoğlu için seyahat ve spor vazgeçilmez uzaklaşma yöntemleri. Sporun zihinsel olarak rahatlatmasına katkı sağladığını belirten Aşçıoğlu, her ay çıktığı yurt dışı seyahatleriyle de yeni yerler keşfetmenin heyecanını yaşıyor. Bugüne kadar Avrupa`nın tamamını gezen Aşçıoğlu, Avrupa dışında da en az 20 ülkeyi gördü. Önümüzdeki dönemde Kolombiya, Dominik ve Kosta Rika`nın seyahat radarında olduğunu belirten Aşçıoğlu, “Seyahat deneyimleri, farklı kültürleri anlama ve çeşitli iş pratiklerini gözlemleme fırsatı sağlıyor. Bu, liderlik becerilerimi geliştirmeme ve  küresel perspektif kazanmama yardımcı oluyor. Ayrıca iş yaşam dengesini kurma ve stresle başa çıkma konusunda daha esnek ve etkili olmamı sağlıyor” diyor. İrfan Aşçıoğlu`yla iş dışı yaşamını ve dengeyi sağlama formüllerini konuştuk: 

 Yoğun iş hayatında, iş yaşam dengesini kurmak çok önemli ancak zor olabiliyor. Siz bu dengeyi sağlayabildiğinizi düşünüyor musunuz? 

 Evet, iş yaşam dengesini sağlamak benim için önemli bir öncelik. İşimin yanı sıra aileme, arkadaşlarıma ve hobilerime de zaman ayırarak bu dengeyi korumaya çalışıyorum. 

 Günde kaç saat çalışıyorsunuz? Kendinize ve ailenize zaman yaratma planınız nedir? 

 Gününe göre değişiyor, genellikle günde 8-10 saat arasında çalışıyorum. Ancak iş dışında, aileme, arkadaşlarıma ve kendime zaman ayırmak için haftalık bir plan yapıyorum. Özellikle hafta sonlarımı, aileme ve hobilerime daha fazla odaklanabilmek için ayırıyorum. 

İş yaşam dengesini sağlamanın sizin için olumlu etkileri ne oluyor? 

 Bu denge hem iş performansımı artırıyor hem ailemle daha güçlü bir bağ kurmama yardımcı oluyor. Özellikle kızlarımla vakit geçirmek ve gelişimlerini izlemek benim için çok heyecan verici. Ayrıca hobilerime daha fazla zaman ayırarak kendimi daha mutlu hissediyorum. 

 Seyahat etmeyi sever misiniz? 

 Evet, seyahat etmeyi çok seviyorum. Her ay yurt dışına çıkma şansım oluyor, yeni yerler ve yeni kültürleri keşfetmeyi seviyorum. 

 Bize seyahat rutininizi anlatır mısınız? Gitmek istediğiniz yere nasıl karar veriyorsunuz? Yanınızda ne kadar eşya götürüyorsunuz? Seyahat için “olmazsa olmaz” eşyalarınız nelerdir? 

 Seyahat planlarımı genellikle ailemle birlikte yapıyorum. Gitmek istediğimiz yerleri belirlerken kültürel ve doğal zenginliklere önem veriyoruz. Eşyalarımı minimumda tutmaya çalıştığımı söyleyebilirim. Seyahat için olmazsa olmazım, drone ve GoPro. 

 Bugüne kadar kaç ülkeye gittiniz? 

 Avrupa`nın tamamını gezdim, Avrupa dışında şu ana kadar gezdiğim ülke sayısı en az 20 diyebilirim. l Farklı ülkeleri ve kültürleri tanımanın kişisel gelişiminize etkisi nedir? n Bu deneyimler, dünya görüşümü genişletiyor ve bakış açımı değiştiriyor. Bu da hem kişisel hem profesyonel gelişimime olumlu katkılarda bulunuyor. 

 Önümüzdeki seyahatiniz nereye olacak? 1 yıllık seyahat planınızı paylaşır mısınız? 

 Şu anda kesin bir planım olmasa da önümüzdeki yıl içinde Kolombiya, Dominik ve Kosta Rika radarımda diyebilirim. 

 Gittiğiniz ülkelerde en çok neleri keşfetmek sizi heyecanlandırıyor? 

 Yerel kültürleri, gelenekleri, doğal güzellikleri ve gittiğim ülkedeki yerel aktiviteleri keşfetmek en çok heyecanlandığım şeyler arasında. 

 Farklı kültürlerle birlikte yaşamanın kişisel gelişiminize nasıl etki ettiğini düşünüyorsunuz? 

 Farklı kültürlerle etkileşimde bulunmak, empati yeteneğimi geliştirmeme ve daha esnek bir düşünce yapısına sahip olmama yardımcı oldu. Çocuklarımın da bu yönde gelişimleri benim için oldukça önemli. 

 Bu tecrübelerin size yönetici olarak neler kattığını düşünüyorsunuz? 

 Seyahat deneyimleri, farklı kültürleri anlama ve çeşitli iş pratiklerini gözlemleme fırsatı sağlıyor. Bu, liderlik becerilerimi geliştirmeme ve küresel perspektif kazanmama yardımcı oluyor. Ayrıca iş yaşam dengesini kurma ve stresle başa çıkma konusunda daha esnek ve etkili olmamı sağlıyor.

“YENİ YERLER GÖRMEK BENİ HEYECANLADIRIYOR”

“JAPONYA DERİNDEN ETKİLEDİ” Her ülkenin kendine özgü güzellikleri olduğunu düşünüyorum. Örneğin Japonya, beni derinden etkileyen yerlerden biri... Nedeni de bu zamana kadar gördüğüm insana en çok değer verilen yer olması, insanların birbirine çok saygılı olması.

KÜBA`NIN TARİHİ ATMOSFERİ Küba`da ise zamanın 1950`lerde durmuş gibi olması beni çok etkilemişti. Ayrıca Peru`da Machu Picchu`ya çıktığımda bulunduğum atmosferden çok etkilenmiştim.

YEREL KEŞİFLER Farklı kültürleri, yerel lezzetleri ve tarihi mekanları keşfetmek beni her zaman heyecanlandırıyor. Gayrimenkul sektöründe faaliyet gösteren benim gibi biri için bu, ekstra önemli, çünkü o bölgenin kültürü ve mimarisi, hiç beklemediğiniz bir anda ilham kaynağınız olabiliyor.

“SPORLA ZİHNİMİ TAZELİYORUM”

STRES ATMA YÖNTEMİ Spor, hayatımın önemli bir parçası ve benim için harika bir stres atma yöntemi. Offroad, kayak veya fitness, zihinsel olarak rahatlamamı ve stresimi atabilmemi sağlıyor. Haftada 2-3 kez spor salonuna gitmeye özen gösteriyorum. Bu, fiziksel sağlığımı korumama ve daha enerjik olmama yardımcı oluyor. Ayrıca offroad, kayak ve su sporları gibi heyecan verici aktivitelere düzenli olarak zaman ayırmak, rutinimi renklendiren unsurlardan biri.

KAÇIŞ DENEYİMİ Offroad, kayak ve su sporlarına olan ilgim, benim için bir kaçış. Ayrıca adrenalini artırıcı deneyim sunuyor. Bu sporlar, stresle başa çıkmama, zihinsel tazelenmeme ve yeni zorluklarla başa çıkma yeteneğime katkı sağlıyor. Ayrıca iş yaşamında karar verme ve liderlik becerilerimi güçlendirmeme yardımcı oluyor.

Soğuk deniz tutkunuyum

Capital Online

Nil Dumansızoğlu

ndumansizoglu@capital.com.tr

Sağlık problemleri nedeniyle yüzmeye başlayan IVECO Türkiye Genel Müdürü HAKKI IŞINAK, birkaç yıl önce havuz antrenmanlarından açık denizlere geçti. Soğuk suda yüzmenin kendisi için bir tutku haline geldiğini belirten Işınak; kar, yağmur demeden haftada en az dört sabah denize giriyor. Yüzmenin, zihinsel ve fiziksel sağlığını iyileştirdiğini söyleyen Işınak, “Şimdi nerede bir soğuk su görsem buna girmeliyim diyen, stresi yönetmenin yolunu keşfetmiş bir kış yüzücüsüyüm. Hayalim ise hep daha soğuk suda yüzmek” diyor.

Spor, stres yönetiminde en etkili yöntemlerin başında geliyor. Sağlık problemleri nedeniyle bundan 20 yıl önce yüzmeye başlayan IVECO Türkiye Genel Müdürü Hakkı Işınak da sporun kendisini fiziksel ve zihinsel olarak olumlu etkilediğini söylüyor. Zaman içinde yüzmenin kendisi için bir tutku haline geldiğini ifade eden Işınak, son birkaç yıldır soğuk havada, soğuk denizde yüzüyor. Suadiye Bükü Kış Yüzücüleri grubuyla kar, yağmur demeden haftada 4 sabah denize giren Işınak, “Yüzmek benim için adeta dönüştürücü bir aktivite oldu. Sadece fiziksel sağlığımı değil, motivasyonumu ve ruh sağlığımı da etkiledi” diyor. Hakkı Işınak`la soğuk deniz tutkusunu konuştuk: 

 Sizin için iş stresinden arınma, uzaklaşma yöntemleri nedir? 

 Çalışan çalışmayan herkesin en az bir hobisi olmalı diye düşünüyorum. Özellikle iş hayatındaki profesyonellerin hobi edinmesini şiddetle öneriyorum. Stres, günlük hayatın her alanında olabiliyor. Bu stresi yönetmenin de en güzel yöntemlerinden biri, bence bir hobiye odaklanmak, o noktada kendini geliştirirken ruh sağlına da yatırım yapmak. Spor yapmak, bir enstrüman çalmak, resim çizmek, şarkı söylemek ve bunun gibi size iyi gelen, üzerinde çalışırken zihninizi besleyen, iyileştiren her ne olursa olsun ona yönelmek, stresten arınmanın en etkili yöntemlerinden biri bence. Benim için bu hobi, yüzme diyebilirim. 

 Yüzmeye nasıl başladınız? 

 20 yıl önce sağlık nedeniyle başladım, sonrasında tutkuya dönüştü. Özellikle son yıllarda kışın açık denizde yüzüyorum. Soğuk havada denizde yüzmek, bağışıklık sisteminizi kuvvetlendiriyor, kan dolaşımını iyileştiriyor, ağrı eşiğinizi, metabolizma hızını artırıyor, hücreler vücudu sıcak tutmak için daha çok çalışıyor, endorfini harekete geçiriyor. Bu da iyi hissetmenizi sağlıyor. Ayrıca benlik saygısını artırıyor. Soğuk suyla mücadele sırasında zihinsel güç harcadığınız için başarı duygusuyla birlikte güven ve cesaret gelişiyor. 

Soğuk suda yüzmeye nasıl karar verdiniz?

 Havuz antrenmanlarından açık sulara geçişim, İstanbul ve Çanakkale Boğaz yarışlarında tanıştığım arkadaşlarım vasıtasıyla oldu. Suadiye Bükü ismindeki grubumuzla her hafta sonu yaz, kış demeden yıllardır sabah çok erken saatlerde yüzüyoruz. Çok çeşitli mesleklerden bu spora gönül vermiş insanlarla bir arada olmak da ayrıca bir motivasyon kaynağı diyebilirim. Suadiye Bükü`ndeki arkadaşlarla tanışmamsa Çapa`da Hiperbarik Tıp Ana Bilim Dalı`ndan Sualtı Hekimi Prof. Dr. Akın Savaş Toklu sayesinde oldu. 

 İlk deneyiminiz nasıldı? Size nasıl hissettirdi? 

 Wetsuit`le yüzmeye karar verdiğimde, baktım ki çoğu arkadaşım giymiyor. Bir cesaretle bende elbiseyi bıraktım. Ocak ayı, 8-12 arasındaki derecelerde ilk kulaca uzandığınızda kollarınızda elektriklenme hissediyorsunuz, vücudunuz yanıyor. Bu, yaklaşık 1-2 dakika sürse de kulaç attıkça normalleşiyorsunuz. Sonra keyif sürebilirsiniz. Bu kadar soğuk suda azami yarım saat kalabiliyoruz. 15 dereceler en ideal soğuk diyebileceğimiz su. Bu derecelerde 1 saat yüzebilsek de en önemlisi çıkınca korunabilmek. Dışarısı 15 derecenin çok altında ve ayaz varsa işiniz zor demektir. 

 Daha sonra nasıl ilerlediniz? İlk başladığınız gün ile bugün arasında kendinizde nasıl bir değişim gözlemliyorsunuz? 

 Karda da yağmurda da denize girmeye devam ettik. Elektrikli havalarda girmiyoruz. Şimdi nerede bir soğuk su görsem buna girmeliyim diyen, kendine meydan okuyan, stresi yönetmenin yolunu keşfetmiş, bu sporla çevresi farklı insanlarla çok genişlemiş bir Suadiye Bükü kış yüzücüsüyüm. 

 Yüzmeyle birlikte hayatınızda neler değişti? 

 Yüzmek benim için adeta dönüştürücü bir aktivite oldu. Sadece fiziksel sağlığımı değil, motivasyonumu ve ruh sağlığımı da etkiledi. Fiziksel egzersiz, stresle baş etme, disiplin ve bir ekibin parçası olma, hayatımın çeşitli yönleri üzerinde bütünsel ve olumlu bir etki yarattı. Yüzme, güçlü bir zihin, beden bağlantısı gerektiriyor. Nefes almaya, vuruşlara ve forma odaklanmak, farkındalığı artırıyor. Bu artan farkındalık, odaklanma ve hayatımın çeşitli yönlerinde mevcut olma yeteneğimi olumlu yönde etkileyerek genel zihinsel sağlığımı iyileştirdi. 

 Yüzme için ne kadar zaman ayırabiliyorsunuz? 

 Yüzme için haftada 4 gün, ortalama 1 saat ayırıyorum. Hafta içi dahil olmak üzere programım ne kadar yoğun olursa olsun iş için şehir dışında değilsem hafta sonları kışın sabah 07.30`da, yazın 7.00`de 1 saat denizde yüzmeyi prensip edindim. Hafta içi 2 gün havuz antrenmanına devam ediyorum. Sabah erken saatlerde yüzmenin güne zinde başlamaya çok büyük etkisi var. Yüzme sonrası sabah mesainin ilk toplantısında ekip arkadaşlarım sabahı yaşarken ben öğleni yaşıyorum. Daha önce bahsettiğim gibi farkındalığın artması çok işinize yarıyor. 

Rutininiz nedir? Yüzmeden önce bir hazırlık yapıyor musunuz?

 Kimileri akşam spor yapmaya yatkındır ama ben aksine sabahçıyım. Kışın denizde kara ısınması yapmaya zamanınız olmuyor. Çünkü dışarısı soğuk ve en iyisi girip hafif tempo başlamak. Havuzda öncesinde 5 dakikalık yüzmeye özel ısınma hareketleri yapmalısınız. Wetsuit artık kullanmıyorum ama neopren bone, yüzücü mayosu kullanıyorum. Bazen elbette yüzmek istemediğim, üşendiğim oluyor ama o zaman her çıkışta hissettiğim o rahatlık, huzur ve mutluluğu düşünüp suya giriyorum. Bu da kendimle gurur duymamı ve motivasyonumu yüksek tutmamı sağlıyor. 

 Kimlerle yüzüyorsunuz? 

 Yüzme daha bireysel bir spor dalı olsa da takım içerisinde, bir takımın hedefiyle yüzdüğünüz zaman o bireysellik aslında biraz yerini takım oyunculuğuna bırakıyor. Ben de yüzmenin bu anlamdaki esnekliğini çok seviyorum. Ben Suadiye Bükü Kış Yüzücüleri grubuyla yüzüyorum. Birbirinden farklı hayatlara, bakış açılarına sahip olan ama ortak noktalarının hepsinde aynı olduğu, yüzme aşığı bireylerden oluşan Suadiye Bükü çok renkli, çok keyifli bir grup. Yılın her ayı, mevsim her ne olursa olsun, sabah hepimiz günlük hayatımıza dalmadan hep birlikte suya dalıyoruz. Güne birbirimizi motive ederek ve yüreklendirerek başlıyoruz. Ekip olarak hakikaten bir aile olduk. Birbirimizin dertlerine, mutluluklarına ortak oluyor, birbirimizi hep daha iyi olmak adına cesaretlendiriyoruz. Bu da tek başına yüzmekten çok daha ayrı bir tat, ayrı bir keyif katıyor. Kaldı ki bir yönetici olarak takım oyununa inancım çok büyüktür. Ekibime de hem tek hem grup halinde çalışılabilmesi adına farklı görevleri farklı şekillerde delege ediyorum. Böylece ekip arkadaşlarım hem bireysel hem grup içinde son derece verimli çalışabiliyor. Grubumuzda profesyonel yüzücülük yapmış kişiler de bulunuyor. Rekorlara imza atmış, dünyanın çok farklı yerlerinde yüzme deneyimi yaşamış insanlar misafir oluyor. Görev alan arkadaşlar da var; örneğin tüm organizasyon ve iletişimden sorumlu Ahmet Tekkeşin Abimiz, fotoğraf sanatçımız Hakan Gümüş, kim önde kim gruptan kopmuş kontrolü bırakmayan güvenlik amirimiz Aydın Yıldızay… Sonuçta suyla şaka olmaz. 

 Aileniz de katılıyor mu? Çocuklarınızı yönlendiriyor musunuz? 

 Pek soğuğu sevmezler ama beni gören çocuklarım kendilerine farklı yol çizdi. Herkes sevdiği sporun peşinden gidiyor. Kızım Eylül, lisanslı midi kategoride voleybolcu, oğlum Arda ise ilkokulda yüzme takımındaydı. Sonra bırakıp masa tenisinde devam etmeye karar verdi. 

 Yurt dışında da yüzüyor, yarışlara katılıyor musunuz? Nerelerde yüzdünüz? 

 Yurt dışında resmi bir yarışa katılmadım, ancak kışın İsveç Marstrand`da, yazın California Newport`ta yüzdüm. Yurt içinde tüm yıl gerçekleşen onlarca yarışa her sahilde katılma arzusu içindeyim ama ajandam ve vaktim uyduğu sürece katılabiliyorum. Ülkemiz bu konuda cennet ve en sevdiğim parkur Göcek Zeytin Adası`ndan başlayan parkurdur. 

 En sevdiğiniz denizler hangileri? 

 Şaka gibi ama en iyi deniz Marmara. Isınma soğuma zamanları, tuzluluk ve her gün ulaşım kolaylığını düşünürseniz Marmara Suadiye diyebilirim. 

 Yüzmeyle ilgili hedefleriniz ve hayalleriniz nedir? 

 Bununla eğlenmeye, bundan faydalanmaya devam etmek. Kış yüzmesinin, ismi kadar üşütmediği ve hatta yazın yüzmekten daha keyifli olduğunu anlatarak katılımcı sayısını artırmak. Hayalim ise hep daha soğuk suda yüzmek.

“KENDİMLE YARIŞIYORUM”

“BECERİMİ GELİŞTİRİYORUM” Yüzmede rekabet çok keyifli. Ben sadece yüzme arkadaşlarımla değil, kendimle de rekabet ediyorum. Örneğin teknik becerimi, yüzme stilimi, nefesimi hep geliştirmek için çalışıyorum. Bu anlamda kendime hedefler koyuyorum. Kendi kendime geri bildirim vermekten, öz eleştiri yapmaktan çekinmeyen biri olarak kendimi de oldukça net eleştiriyor ve bir sonraki güne hazırlık yapıyorum.

GELECEK YARIŞ Kış aylarında, suyun ve dışarının durumuna göre değişen 20-60 dakika arasında denizde yüzebiliyorum. Yaz aylarında elbette kondisyon avantajımı kullanarak çok daha uzun süre yüzebiliyorum. Aslında eğlendiğimiz ve yarıştığımız yer tüm Türkiye`de özel kuruluşlar, belediyeler veya komiteyle derneklerin düzenledikleri organizasyonlar. Önümüzde 18. Datça açık deniz kış yüzme maratonu var. 6 Ocak`ta 1,5K ve 5K metre olarak yüzülecek.

“YARATICI DÜŞÜNMEYİ TETİKLİYOR”

KİŞİSEL GELİŞİME KATKI Yüzme sayesinde farklı alanlardan, kültürlerden ve tarzlarından insanlarla tanışmak zengin bir kişisel gelişim kaynağı oldu. Ufkumu genişletti, farklı bakış açılarıyla tanışmamı sağladı. Motivasyonumu, becerilerimi ve genel gelişimimi olumlu yönde etkileyen destekleyici bir zemin oldu. Farklı düşünen, dünyaya başka çerçevelerden bakan insanlarla bir araya gelmek, açık görüşlü olmayı ve yaratıcı düşünmeyi tetikliyor.

YENİ KAPILAR AÇIYOR Bu ortamlar fikir alışverişini ve yenilikçi çözümlerin geliştirilmesini teşvik ederek uyum sağlama ve problem çözme becerilerime katkıda bulunuyor. Ayrıca yüzme, farklı profesyonel geçmişlere sahip insanlarla ağ oluşturmak için eşsiz bir fırsat sağlıyor. Bu bağlantılar, sosyal veya profesyonel çevremde sık rastlamadığım sohbetlere, içgörülere kapı açma potansiyeline sahip.

“ÖZEL ZAMANI KORUMAYA ÖZEN GÖSTERİYORUM”

DENGEYİ NASIL SAĞLIYOR? İş, yaşam dengesini doğru yönetmek, hem fiziksel ve ruhsal sağlık için önem arz ediyor hem üretkenliğin sürdürülebilir olmasını sağlıyor. Mesleki ve kişisel hayatım arasında sağlıklı bir denge kurmak için çaba gösteriyor, bunu da başardığımı düşünüyorum. Bu anlamda prensip edindiğim stratejiler var. Önceliklendirme yaparak önem ve aciliyet seviyesine göre iş akışımı bir sıraya yerleştiriyorum. Bu sayede odak noktamı kaybetmiyorum.

EKİP ÇALIŞMASININ ÖNEMİ Ekip çalışmasına her daim fırsat tanımak adına delegasyon yöntemiyle ekibime sorumluluk ve deneyim sahibi olma fırsatı tanırken iş paylaşımı yaparak süreçlerin zamanında tamamlanmasını sağlıyorum. Bunlarla beraber kişisel alanımı ve kendime ayırdığım zaman dilimlerini her koşulda korumaya özen gösteriyorum. Bu zaman diliminde ailem ve sevdiklerimle birlikte vakit geçirmeye, paylaşmaya ve yeni deneyimler keşfetmeye çalışıyorum.

Seyahat, perspektifimi genişletiyor

Capital Online

Nil Dumansızoğlu

ndumansizoglu@capital.com.tr

Yaşam boyu öğrenme isteği, Mondi Corrugated Türkiye CEO`su ve Yönetim Kurulu Başkan Vekili SEVINÇ YENER ÇIMECIOĞLU`nun yaşam pusulasındaki en önemli detay… Özellikle seyahat onun için başlı başına bilgi dağarcığını zenginleştirmek demek. Farklı kültürleri tanımanın gelişimine katkı sağladığını belirten Çimecioğlu, “İnsanlık tarihinin farklı dönemlerini görmek, iş hayatında konulara daha geniş bir perspektiften bakabilmemi sağlıyor” diyor.

İş ve özel hayat dengesini kurmanın önemine ve gerekliliğine inanan yöneticilerin sayısı gittikçe artıyor. Mondi Corrugated Türkiye CEO`su ve Yönetim Kurulu Başkan Vekili Sevinç Yener Çimecioğlu da sadece kendi değil, çalışanlarının da bu bakış açısına sahip olması için çaba gösteren yöneticilerden. Kendini geliştirmek ve yaşam boyu öğrenme isteğini tatmin edecek aktivitelerse Çimecioğlu`nun dengeyi kurma formüllerinin başında geliyor. İşte bu nedenle seyahatin hayatında önemli bir yeri var. Gittiği yerlerde özellikle tarihi mirasları ziyaret etmenin en büyük tutkusu olduğunu belirten Çimecioğlu, “İnsanlık tarihinin farklı dönemlerini görmek, o zamanlardaki yaşamı anlamaya çalışmak, iş hayatında konulara daha geniş bir perspektiften bakabilmemi sağlıyor” diyor. Sevinç Yener Çimecioğlu`yla iş dışı yaşamını ve denge formüllerini konuştuk: 

 Yoğun iş hayatında, iş yaşam dengesini kurmayı başarabiliyor musunuz? 

 Çalışma arkadaşlarıma hep şunu önermişimdir: “Başarılı olabilmek için sosyal hayatınıza ve hobilerinize sahip çıkın, onları ihmal etmeyin. Başarının sırrı dengedir. Hayatınızı dengelerseniz, başarı da peşinden gelir.” Evet, zaman zaman bu dengeyi kurmak çok kolay olmayabiliyor, ancak kendinize bir felsefe edindiğiniz takdirde her şekilde ve koşulda terazi dengeleniyor. Bu konudaki yönetim felsefem: “Önce insan, önce sağlık ve yaşam boyu öğrenme.” Yaşamın bizlere bazı anahtar sözcüklerle dokunduğunu düşünürüm. Aslına bakarsanız önemli olan bu sözcükleri ıskalamadan devam edebilmek. Benim anahtar sözcüklerimin başında “insan”, “empati” ve “denge” geliyor. Bu üç sözcük benim için hayata dair pek çok ipucu içeriyor. Hepimizin birer yaşam haritası var, bu haritadaki pusulamız da kendimiz oluyoruz. İş ve özel hayatta “denge” diye adlandırdığımız kavram da işte bu pusulayı nasıl kullandığımızla ilgili. Benim pusulamda yaşam boyu öğrenme isteği, bahsettiğiniz bu dengeyi kurmak ve sürdürebilir hale getirmek için en önemli detay. 

 Dengeyi sağlamanın sizin için olumlu etkileri neler oluyor? 

 Bir kere şunun özellikle altını çizmek isterim: İş ile özel yaşam arasındaki dengeyi kuramazsanız mutlu olmak çok da mümkün değil. Dengeyi kuramamak demek, eksik kalan tarafta başarısızlık ve mutsuzluk anlamına geliyor. Ben mutlu bir yaşam sürüyorum ve bunu da önemli ölçüde iş ile özel yaşamım arasında kurduğum sağlıklı dengeye borçluyum.

 İş dışında kendinize ve ailenize zaman yaratma planınız nedir? 

 İşini çok seven, çalışma arkadaşlarıyla başarılı projelere imza atmaktan oldukça keyif alan bir lider olarak çalışma saati konusu benim için çok değişken. Günde ortalama 9-10 saatlik aktif bir çalışma süresi verebilirim size. Zihin çalışma saatimi ise 7/24 mesaisiz bir süreç olarak tanımlasam sanırım abartmış olmam. Çalışma yaşamında kariyeriniz yükseldikçe sorumluluklarınız ve dolayısıyla çalışma saatleriniz artıyor. Bu da doğal olarak iş dışında kendime ve aileme ayırdığım süreyi bir miktar kısıtlıyor. Ancak planlı olmam ve denge sağlama konusundaki deneyimlerim sayesinde, her iki alana da yeterli zaman ayırabildiğimi düşünüyorum. Güzellikleri sevdiklerimle paylaşmak benim için çok kıymetli. Dolayısıyla özel yaşamımdaki mutluluğum da çok değerli. Bir liderin tüm bunları iyi yoğurması ve yansıtması gerektiğine inanıyorum. Sevdiğim işi yapmanın avantajıyla ailem ve kendimle geçirdiğim zamanların kalitesini de yükselterek denge çıtamı doğru yerde konumlandırmaya gayret gösteriyorum diyebilirim.

 Yılda kaç kez tatil yapıyorsunuz? Yaz ve kış tatillerinde tercihleriniz ne oluyor? 

 Bu konuda özel bir kuralım yok. Kendi iş  programıma ve aile bireylerimin programlarına göre tatil planları yaparız. Yaz tatilinin de kış tatilinin de ayrı güzellikleri var. Dolayısıyla mevsim ayrımı yapmıyorum tatil programı yaparken. Bununla birlikte su, benim için çok dinlendiricidir. Dolayısıyla hem yaz hem kış mevsiminde, suyu hissedebileceğim yerlere gitmeyi çok seviyorum. Fırsat oldukça birkaç ayda bir ve hafta sonları buralara gitmek adına zaman yaratmaya çalışıyorum. Uzun tatiller benim için iş rutinim adına çok kolay değil, ancak haftalık zaman dilimlerimi kısa soluklu ama keyifli minik tatil planlarıyla doldurmaya çalışıyorum. 

 Bu yazı nasıl geçirdiniz? 

 Bu yaz; bir hafta izin, bir hafta çalışma şeklinde iki hafta tatil yaptım. Yazlığımızda, ailemle birlikteydim. Ayrıca her yıl mümkün mertebe kasım ayında eşimle bir hafta izin planım oluyor. Ailemizde pek çok özel zamanı barındırıyor kasım ayı.

 Seyahat etmeyi sever misiniz? 

 Seyahat etmeyi çok seviyorum. İşim dolayısıyla zaten sık seyahat ediyorum. Turizm ve tatil amaçlı seyahatlerim de oluyor. Yeni yerleri gezmek, görmek ise her zaman enerjimi yeniliyor. İş nedeniyle sıklıkla Viyana`ya gidiyorum. Bunun haricinde yine iş sebebiyle pek çok ülkeye gitmem gerekebiliyor. Ayda ortalama 1 ya da 2 kez iş seyahatim oluyor diyebilirim. Tatil için ise yılda 1 ya da 2 kez eşimle birlikte seyahat etmeye çalışıyoruz. 

 Gitmek istediğiniz yere nasıl karar veriyorsunuz? Planı kim yapıyor?

Eşim ve ben, yeni yerler görmeyi, farklı kültürleri deneyimlemeyi çok seviyoruz. İkimizin de görmek istediği yerlere dair fikirlerimiz oluyor bolca. Her yıl zaman planımıza bağlı olarak nereye gideceğimize birlikte karar veriyoruz. Ve çok şanslıyım ki eşim bütün detaylarla ilgileniyor. 

 Seyahat için “olmazsa olmaz” eşyalarınız nedir? 

 Ortak karar sonrasında, bana düşen valizimi hazırlamak oluyor. Ne yazık ki az eşyayla seyahat edemiyorum. Valizimin olmazsa olmazlarının başında yürüyüş ayakkabım ve kitabım gelir hep. 

 Bugüne kadar kaç ülkeye gittiniz? 

 İrili ufaklı toplam 40 farklı ülkeye gittim. Gittiğim ülkeler ve gördüğüm şehirlere dair bir listem var. Burada da ne kadarını kendim ne kadarını eşimle gördüm ayrımı da yaparak bir veri tabanı tutuyorum. Gezdiğim yerlerin arşivini tutmak benim için ayrıca çok keyifli. 

 Sizi en çok etkileyen ülkeler, şehirler hangileri? Bunların hangi özellikleri sizi etkiledi? 

 Öncelikle kendi ülkeme aşığım diyebilirim. Onun dışında, Uzak Doğu benim için çok gizemli. Endonezya Bali ve Tayland Bangkok`tan çok etkilendim. Ruhum yükseliyor buralarda. 

 Önümüzdeki seyahatiniz nereye olacak? 

 İş nedeniyle başta Viyana olmak üzere pek çok Avrupa ülkesine seyahatlerim devam edecek. Öte yandan eşimle birlikte yeni yılın tatil planlamasını halen yapıyoruz. Ancak yine farklı yerleri keşfetmeye, gelişmeye ve keyif almaya odaklı yerleri tercih edeceğimize eminim. 

 Farklı ülkeleri ve kültürleri tanımanın kişisel ve iş yaşamınıza etkisi nedir? 

 Seyahat, başlı başına öğrenme ve bilgi dağarcığını zenginleştirmek demek. Çok iddialı sözler vardır. Örneğin derler ki “Bir film izledim hayatım değişti.” “Bir kitap okudum hayatım değişti.” Bu kadar iddialı bir etkiden söz edemem belki ama yaptığım her seyahat, farklı kültürleri tanıma deneyimlerim sonuçta bir tortu bırakıyor bende. Bu da kültürel olarak gelişmeme ve bilgi birikimimin artmasına katkı sağlıyor. İnsanlık tarihinin farklı dönemlerini görmek, o zamanlardaki yaşamı anlamaya çalışmak, iş hayatında konulara daha geniş bir perspektiften bakabilmemi sağlıyor. Ayrıca çeşitlilik ve kapsayıcılık adına kasların gelişmesi için de farklı kültürleri tanımak bence çok önemli. İş hayatıma da bu anlamdaki katkısı çok büyük. Özetle tüm bunlar doğal olarak yöneticiliğime olumlu birer dokunuş olarak ortaya çıkıyor.

“KENDİME İYİ GELENİ KEŞFEDİYORUM”

STRESTEN NASIL UZAKLAŞIYOR? Benim için stres atmanın en iyi yolları; başucu kitaplarımdan birini tekrar tekrar okumak, müzik dinlemek ve şarkı söylemek. Zaman bulabildikçe deniz kenarında yürüyüş yapmak, trekking gibi aktiviteler ve yeni yerler görmek stresten uzak kalmama yarayan etkinliklerin başında geliyor.

“ÖZEL ZAMAN AYIRIYORUM” Dolayısıyla bazen hayal gücünüzü zorlayan ufuk açıcı bir kitap, bazen sevdiklerinizle geçirdiğiniz şahane bir aile yemeği, bazen bir nota bazen de kulağa çok basit gelen bir deniz kenarı yürüyüşü… Önemli olan size iyi geleni keşfetmek ve buna mutlaka özel zaman ayırabilmek.

“İYİ BİR KİTAP OKUYUCUSUYUM” Özellikle insana ve kültürlere dair kitaplar, romanlar ve kişisel gelişim kitapları her daim başucumdadır. Hamza Khan`ın Leadership Reinvented kitabı en son okuduğum ve etkilendiğim kitaplar arasında. Liderliğin 21`inci yüzyıldaki tanımına dair etkileyici bir kitap.

“TARİHTE YOLCULUĞA ÇIKMAK HUZUR VERİYOR”

KÜLTÜREL KEŞİFLER Tarih benim için her zaman önemli ve ilgi çekici bir alan oldu. Tarihi en iyi yansıtan yerler olarak kültürel mirasları ziyaret etmekse en büyük hobim ve tutkum. Özellikle eşimle birlikte hafta sonları İstanbul`daki kültürel mirasları gezmek ve tarihi dokuları hissetmek bize keyif veriyor.

DOĞAL GÜZELLİKLER Bunun yanı sıra vakit buldukça Türkiye`nin ve dünyanın çeşitli yerlerindeki kültürel mirasları ziyaret ediyoruz. Kendimi bu alanda geliştirmek, tarihte bir yolculuğa çıkmak benim için oldukça huzurlu bir alan yaratıyor. Tarihi dokuların yanı sıra doğal güzellikleri görmek de ayrı büyüleyici.

“MELODİLERİN MUTLULUKLA İLGİSİ VAR”

UNUTULMAZ DENEYİM Melodilerin mutlulukla bir ilgisi olduğuna inanırım. Kendi kendime şarkı mırıldanmak günümü güzelleştirir. Daha iyi şarkı söyleyebilmeyi de çok istiyorum. Hatta bu yıl biraz daha ileriye gittim. Mezun olduğum lise olan Erenköy Kız Lisesi`nden müzik öğretmenimizin liderliğindeki Kadıköy`deki Cumhuriyet Korosu`nda, 100`üncü yılımıza yaraşır marşlarımızı, şarkılarımızı yıllardan sonra bir araya geldiğimiz okul arkadaşlarımızla birlikte söyledik. Bu deneyim benim için unutulmazdı.

FAVORİ SANATÇILAR Müzik konusunda daha çok klasikleri severim. Türk sanatçılarından Candan Erçetin, Nilüfer, Erol Evgin hala çok iyi dinlediğim kişiler arasında. 80-90`lı yılların şarkıları her dönemde keyifle dinleniyor. Klasik müzik ise hayatımda olmazsa olmazlarımdandır.

Bilardoyla kendimi buldum

Capital Online

Nil Dumansızoğlu

ndumansizoglu@capital.com.tr

İş dışı yaşamdaki uğraşlarına zaman ayırma konusunda CEO`lar oldukça yol kat etmiş durumda. Hatta hobilerini dünyada önemli yarışmalarda tescilleyenler bile var. Bir hobi olarak başladığı bilardoda zamanla profesyonelleşen QNET Türkiye, Rusya ve Orta Asya Bölge Müdürü Cem Geyik de bu isimlerden. Dünyada pek çok turnuvaya katılan Geyik, kendini geliştirdiğini fark edince cesaret LIFE kazanarak yarışmalara girmeye karar verdiğini söylüyor. Bugüne kadar Hollanda, Mısır, ABD ve Vietnam`daki yarışmalara katıldığını belirtiyor. Oynadığı 3 bant bilardo disiplininde dünyada ilk 250`ye giren Geyik, önümüzdeki yıl düzenlenecek 7 turnuvaya daha katılıp ilk 150 arasında yer almak istediğine dikkat çekiyor ve ekliyor: “İş hayatında gösterdiğim özeni, hobi amaçlı başladığım bu sporda da gösterince ister istemez güzel sonuçlar da beraberinde geldi. Her işte elimden gelenin en iyisini yapma gayretim vardır. Bunun için de ne tür bir disiplin ve çalışma temposu gerekiyorsa uygularım. Aldığım birkaç güzel sonucun beni bu sporda daha iyiye ulaşmam konusunda motive ettiğini söyleyebilirim.” Cem Geyik`le bilardodaki başarısını ve iş dışı yaşamını konuştuk: 

İş, yaşam dengesini sağlayabildiğinizi düşünüyor musunuz?

 Bu dengenin kişiden kişiye ve zamandan zamana değiştiğini düşünüyorum. İşim gereği hızlı tempoya alışığım. Bazen üst üste seyahat ediyorum. Yorucu olsa da planlama yaparak iş ve özel hayatımda dengeyi sağlıyorum. Günümü ve hayatımı iyi planladığımda hem işime hem aileme yeterli ölçüde vakit ayırabiliyorum. 

Bu dengeyi sağlamanın sizin için olumlu etkileri neler? 

Evdeki mutluluğunuz ve huzurunuz tabii ki işlerinize de olumlu şekilde yansıyor. Sağlıklı bir aile hayatı, iş hayatınızda da daha pozitif ve başarılı olmanıza yardımcı oluyor. Özel hayattaki huzur, rahat bir zihinle işlerinize daha konsantre olmanızı sağlıyor. Genelde pozitif düşünen bir insanım. Olaylara pozitif yaklaşmam ve çözüm odaklı olmam hayatımı dengelememde en önemli faktörler arasında yer alıyor. 

İş dışında kendinize ve ailenize zaman yaratma planınız nedir? 

Günde 10-12 saat çalışıyorum. Zaman zaman bu saatler aşılabiliyor. Genelde bir günüm çalışarak, mesai sonrası ailemle ve hobilere vakit ayırarak geçiyor. Bazen yürüyüş yapıyorum, bazen de evde film izleyip ailemle sohbet ediyorum. Oğlum basketbol oynuyor. Ona bu yolculuğunda eşlik etmek bana keyif veriyor. Tatil günlerimde bilardo oynarım ve bilardo maçlarını izlerim. Ailemle zaman geçirmeye de özen gösteririm. Oğlumla basketbol oynarız ve hafta sonları doğada yürüyüş yaparız. Fırsat bulduğumuz zamanlarda da ailece tatil yapmaktan hoşlanırız. İyi yemek ve tadımlar da başka bir hobim.

Bilardo oynamaya ne zaman ve nasıl başladınız? 

2020 yılında tamamen hobi amaçlı olarak pandemi öncesinde bilardo oynamaya başladım. Zamanla keyif aldığımı fark ettim ve daha çok ilgimi çekti. İşin boyutu zaman içinde biraz değişti. Aktif olarak yarışmalara katılmaya karar verdim. Önemli hocalardan ders aldım. 

Kendinizi nasıl geliştirdiniz? 

Önce il şampiyonaları, sonra Türkiye şampiyonası, ardından da dünya şampiyonalarına katılmaya başladım. Tamamen hobi amaçlı başladığım bu güzide sporda, dünya ilk 250`si içerisindeyim ve çevremde bulunan herkese bu sporu öneriyorum. İş yerinde de bilardo masamız var. Günün belirli zamanlarında kısa süreli oynuyorum. Bu, aynı zamanda daha rahat düşünebilmemi sağlıyor. İlbay Dağdelen ve Ömer Karakurt`dan ders alıyorum. 

Şampiyonalara katılmaya karar verme nedeniniz neydi? 

Bu sporda kendimi geliştirip yarışmalara katılabilecek seviyeye geldiğimi görünce cesaret kazandım diyebilirim. Dünya kupalarına katılıyorum. Her yıl 6-7 farklı ülkede oynanıyor. Bugüne kadar Hollanda, Mısır, Amerika, Vietnam`daki yarışmalara katıldım. Oynadığım bilardo disiplininde (3 Bant) dünya ilk 250`si içindeyim. 

Turnuvalara nasıl hazırlanıyorsunuz? 

Turnuvalara vakit bulduğum tüm zamanlarda pratik yaparak hazırlanıyorum. İş dışında, öğle mesailerinde bazen resmi tatillerde bile antrenman yapabiliyorum. Bilardonun bu güzelliği var. Yarım saat öğle yemeği arasında antrenman yapabilirsiniz. 

Turnuva gününde rutininiz nedir? Güne nasıl başlıyorsunuz? Stresi nasıl yönetiyorsunuz? Bir toteminiz var mı? 

Erken kalkıp hafif bir kahvaltının ardından ruhen ve bedenen kendimi turnuvaya hazırlıyorum. Bir gün öncesinden de erken yatmaya özen gösteriyorum. Bilardo yarışmalarında sporcuların bir totemi olur genelde. Benim yok, sadece heyecanımı yenebilmek adına ısınma turlarına sonradan katılmayı seçiyorum. 

Aslında hobi odaklı başladığınız bilardoda dünya sıralamasında ilk 250`ye girdiniz. Bu nasıl oldu? Bir hobiyi böylesi bir başarıya dönüştüren motivasyonun arkasında neler yatıyor? 

İş hayatında gösterdiğim özeni hobi amaçlı başladığımı bu sporda da gösterince ister istemez güzel sonuçlar da beraberinde geldi. Her işte elimden gelenin en iyisini yapma gayretim vardır. Bunun için de ne tür bir disiplin ve çalışma temposu gerekiyorsa bunu uygularım. Aldığım birkaç güzel sonucun beni bu sporda daha iyiye ulaşmam konusunda motive ettiğini söyleyebilirim. 

Önümüzdeki dönemde hangi turnuvalara katılacaksınız? 

 Önümüzdeki yıl 7 turnuva var. Hepsine katılıp ilk 150`ye girmeyi hedefliyorum. 

Bilardoyla ilgili hedefleriniz ve hayalleriniz nedir? 

Hem Türkiye hem dünyadaki tüm önemli organizasyonları yakından izliyorum. Bu alandan Semih Saygıner, Tayfun Taşdemir, Lütfü Çenet, Murat Naci Çoklu, Ömer Karakurt, Berkay Karakurt, İlbay Dağdelen, Dick Jespers, Dani Sanchez gibi ünlü isimleri takip ediyorum. Pozisyon bilgilerini, topa olan hamlelerini doğru bir şekilde öğrenmeye çalışıyorum. Yarışmak değil ama Dick Jespers, Dani Sanchez ve Semih Saygıner`den işin inciliklerini öğrenmeyi çok istiyorum. 

Bilardonun iş hayatınıza nasıl bir katkısı olduğunu düşünüyorsunuz? 

Nicola Tesla, bilardoyu, “Bilardo; satranç kombinasyonları, fizik yasaları ve insan beyniyle vücut hareketleri arasındaki gözle görülür dikkat çekici bağlantının birleşiminden oluşan algılanması belki de en güç mükemmelliğin oyunudur” diye tanımlıyor. Bu spor; matematik, fizik, geometri ve psikoloji dörtgeninin mükemmel bir şekilde sergilendiği, zarafet ve akıl oyunları üzerine kurgulandığı bir yapıya sahip. Bu güzel spor bana çok şey kattı. Masa başına geçtiğinizde hiçbir atışın bir öncekiyle benzer olmadığı, saç teli inceliğinde sayıların kaçtığı bu spor bana, iş hayatında her şeyin olabileceğini ama sorunları çözebilme yeteneğiyle problemlerin altından kalkılabileceğini öğretti. Yani en çok sorun çözebilme becerilerimi artırdı. Konsantrasyon yeteneğim gelişti. Her şeyden öte bu spor dalıyla uğraşarak kendimle tanışma fırsatı buldum. 

Bilardonun sizin için anlamı nedir? Size nasıl hissettiriyor? 

Bilardo şampiyonalarını izleme fırsatını bulduysanız kültürünü de gözlemleme şansınız olmuştur. Sporcuların papyonlarını takarak yarıştığı, güzel sayı aldığında rakibini alkışlama nezaketinde bulunduğu, sporcular artış yaparken oyuncuların konsantresinin bozulmaması için tabiri caizse izleyenlerin nefeslerini dahi tuttuğu bir atmosferden söz ediyoruz. Bu spor, saygı, hoşgörü ve hırsın muhteşem ahengiyle sergileniyor. Bütün bu özellikleriyle bilardo kendimi bulduğum ve çok iyi hissettiğim bir spor dalı. 

Bilardo dışında hangi sporları yapıyorsunuz? 

Pilates yapıyorum, kaslarımı güçlendiriyor ve enerjimin yükselmesini sağlıyor. Haftada 2 kez genelde aksatmadan yapmaya çalışıyorum. Bunun dışında doğa yürüyüşleri de vazgeçilmezim. 

Bununla birlikte kendinize nasıl bir beslenme düzeni oluşturdunuz? 

Öncelikle keyifli sofraların tutkunu bir insan olarak sağlıklı yemek yemeyi ve bunu bir rutine oturtmayı başardım. Aralıklı oruçla hem kilo verdim hem enerjim yerine geldi. Zaman zaman ucunu kaçırsam da genel olarak beslenme düzenim bu felsefeye dayanıyor. Evde yemek yapmayı da çok seviyorum.

“2 BİNİN ÜZERİNDE VİSKİM VAR”

“KOLEKSİYON YAPIYORUM” Çok sık seyahat etmekle beraber Türkiye`de olmayan viskileri satın aldıkça bu merakım arttı ve ortaya şu anki koleksiyonum ortaya çıktı. Yaklaşık 15 yıldır sınırlı sayıda üretilen viskilerden topluyorum. 2 binin üzerinde viskim var. Markalardan bağımsız olarak benim için en güzel ekspresyonlar hep 18 yıllık olanlar.

TADIM VE SOHBET Viski hakkında çok detaylı kitapları olan dostum Burkay Adalığ`dan birçok kez eğitim aldım. Aynı zamanda harika viski topluluklarının ve viski tadım gruplarının üyesiyim. Hemen hemen her ay bir araya gelip tadımlar eşliğinde viski sohbetleri gerçekleştiriyoruz. Türkiye`de bu işin duayenleriyle her yıl 2-3 kez bir araya gelip tadım yapıyoruz. Daha önce tadım için İskoçya`daki dünyaca ünlü damıtım evlerini ziyaret ettim, düzenli olarak etmeye de devam ediyorum.

“ASYA ÜLKELERİNDEN ÇOK ETKİLENDİM”

SEYAHAT TUTKUSU İş için genelde Malezya, Rusya, Kazakistan ve Londra`ya gidiyorum. Onun dışında ailece seyahat etmeyi de çok seviyoruz. Türkiye`de Ege kıyıları favorimiz. Yurt dışındaysa deneyimlemeye çok açığız. Hangi ülkelere gideceğimize spontane olarak karar veriyoruz. Daha önce gitmediğimiz bir yeri merak edip gidiyoruz ya da daha önce gidip sadece turistik yerlerini gördüğümüz için o şehri daha lokal biri gibi deneyimlemek için tekrar gidiyoruz.

UZAK DOĞU SEVGİSİ Bugüne kadar Asya, Amerika ve Avrupa`da birçok ülkeye gittik. Özellikle Asya ülkeleri bizi daha çok etkiledi diyebilirim. Gittiğimiz yerlerde yöresel ve yer bulabilirsek yıldızlı aşçıların restoranlarına gitmeyi çok seviyoruz. Uzak Doğu`yu seviyorum ve egzotik buluyorum. Bir de Uzak Doğu`nun kültürel açıdan renkli adalarını fırsat buldukça görmeyi seviyorum.

Koleksiyonculuk sabretmeyi öğretti

Capital Online

Nil Dumansızoğlu

ndumansizoglu@capital.com.tr

Koleksiyonerliğin insanın ruhunu zenginleştirdiğini düşünen Jotun Doğu Avrupa ve Orta Asya Bölgesi Başkan Yardımcısı ŞÜKRÜ ERGÜN biriktirdiği objelerle vakit geçirirken zihninin boşaldığını söylüyor. Bir hat eserinin karşısına oturup sadece ona bakarak birkaç saat geçirebildiğini ve bu sayede rahatladığını belirten Ergün, “Sabırsız bir yapım var. Koleksiyonculuk bana sabretmeyi öğretti” diyor.

İş ve yaşam arasında dengeyi sağlamanın “mutluluk” getirdiğine inanan Jotun Doğu Avrupa ve Orta Asya Bölgesi Başkan Yardımcısı Şükrü Ergün, bunu da iyi bir planlamayla gerçekleştiriyor. Onun hayattaki en büyük tutkularından biriyse koleksiyonerlik. Değerli ve güzel olanın peşine düşüp tarihin kapısını tekrar aralamanın kendisine keyif verdiğini belirten Ergün, “Kendimi bildim bileli benim için anlamlı olan eşyaları biriktiriyorum. Dedemin kehribar tesbihi, süvari çizmesinin mahmuzları, amcamın Kore`de giydiği postallar; çocukluğumdan hatırladığım, biriktirmeye başladığım ilk eşyalar. Özellikle hat sanatı eserleri, fermanlar, tespih ve bastonlardan oluşan koleksiyonlarım var” diyor. Koleksiyonerliğin insanın ruhunu zenginleştirdiğini düşünen Ergün, bu tutkusunun kendisine en büyük katkısınınsa “sabır” olduğunu düşünüyor. Şükrü Ergün`le koleksiyon tutkusunu konuştuk: 

 Koleksiyon yapmaya nasıl başladınız? 

 Kendimi bildim bileli benim için anlamlı olan eşyaları biriktiriyorum. Küçükken anneannemin evinin tavan arasında bulduğum dedemin mahmuzları, üniformasının palaskası, amcamın Kore`de giydiği postalları, dayımın çocukluğundan kalan ilk av tüfeğini eve taşımamla başladı. Tabii annem hiç mutlu olmadı, çünkü bunlar ona göre döküntülerdi ama ben direndim. 

 Şu an kaç parçalık bir koleksiyonunuz var? 

 Toplam sayı vermem mümkün değil ancak silah koleksiyonum 130 parçaydı. 

 İlk hangi parçayla bu tutkunuz başladı? 

 Dayımın ilk av tüfeğiyle... Uzun yıllar 18-19`uncu yüzyıl silahlarını topladım ve çok zengin bir koleksiyonum oldu. Ancak çocuklarım silah koleksiyonuma sıcak bakmayınca elden çıkardım. Şimdi hat eserlerim, nadide tespihlerim, bastonlarım, dünyanın dört bir yanından toplanmış bıçaklarım ve karımın gözü gibi baktığı iğne oyası koleksiyonumuz var. 

 Topladığınız eserlerle ilgili nasıl bir değişim yaşadınız? 

 Elbette ilgilendiğiniz konuyla ilgili bilginiz ve kültürünüz arttıkça beğeni ve seçimleriniz değişiyor. İlk zamanlarda beğenerek aldığım bazı objeler şimdi torunumun oyuncağı oldu. 

 Nerelerden parçalar topluyorsunuz? 

 Av merakım dolayısıyla yıllarca Anadolu`nun köylerini ve dünyanın değişik, turistik olmayan bölgelerini gezdim. Oralardan çok fazla obje topladım. Ama hatlarımı muhakkak uzmanlara danışarak alırım. Sahtesi çok çünkü. 

 Hatlara olan ilginizi biraz açar mısınız? Örneğin hat için Osmanlıca öğrendiniz mi? Bu konuda “iyi eserleri” bulma peşinde neler yaptınız? Kendinizi nasıl geliştirdiniz? Hattatlarla tanıştınız mı? 

 Osmanlıca okuyup yazmayı başka bir nedenle öğrendim. Arapça hatları okumak için de Kur`an okumayı öğrendim. Müzayedeleri takip ettim, ilgimi öğrenenler benimle direkt temas kurmaya başladı. Dediğim gibi danıştığım üstatlar var. Kendileri de zaten hattat. Prof. Uğur Derman, Dr. Hüseyin Gündüz gibi isimleri bunların arasında sayabilirim. 

 Neyin değerli olduğunu öğrenmek için kendinizi nasıl geliştirdiniz? 

 Bu anlamda gözümü eğitmeye çalıştım. Hala da eğitmeye çalışıyorum. 

 Koleksiyon yapmanın sizin karakterinizde ve iş yaşamınızda nasıl bir etkisi oldu? 

 Koleksiyoner olmak insanın geçmişe dokunarak ruhunu zenginleştirmesini ve hayata anlam katmasını sağlıyor. Sabırsız bir yapım var. Koleksiyonculuk bana sabretmeyi öğretti. Çok yararlı oldu. 

 Bu koleksiyonlarınızı sergilemek, müze haline getirmek gibi hayaliniz var mı? Bu konuda neler yapacaksınız? 

 Hayır, bunu yalnızca kendi zevkim için biriktiriyorum. Ancak eşimin antika oya koleksiyonunu sergileme düşüncesi var.

“ESERLERİN KARŞISINDA SAATLER GEÇİREBİLİYORUM”

EN DEĞERLİ PARÇA Koleksiyonlarımın bir kısmı İstanbul`daki bir kısmı da Birgi`deki evimizde duruyor. Koleksiyonlarıma parça seçerken en önemli kriterim, hoşuma gitmesi ve otantik olması. Bence en değerli parça, 18`inci yüzyıl hattatlarından İsmail Zühdi Efendi`nin evimize uğur getirdiğine inandığım bir hattı… Elbette benim için maddi değerinden ziyade manevi değeri çok yüksek.

“KAFAMI BOŞALTIYORUM” Eski silah topladığım dönemde Amerika`da fuarları, Fransa`da ara sokaklarda bulunan antikacıları takip ederdim. Şimdi ancak denk gelirse yapabiliyorum. Koleksiyonunuzdaki objelerle ilgilenmek sizi bambaşka bir ortama taşıyor. Kafanız tamamen boşalıyor. Örneğin ben bir hat eserinin karşısına oturup sadece ona bakarak birkaç saat geçirebiliyorum ve bu beni çok rahatlatıyor.

“DENGE ŞAŞARSA MUTLU OLAMAYIZ”

AZ UYKU YETİYOR İş, yaşam dengesi şaşarsa hayatta mutlu olmak mümkün değil. Çok şükür ben bu dengeyi sağlayabildim. Benim avantajım, günde 4-5 saat uykunun bana yetmesi. Uyanır uyanmaz çalışmaya başladığım için kendime ve aileme vakit ayırabiliyorum ve bu dengeyi sağlayabiliyorum. Hem işte hem evde hem sosyal ilişkilerimde çok mutlu oluyorum. İnsan daha ne ister?

ÇALIŞMA RUTİNİ Şu kadar saat çalışırım diye bir anlayışım yok. İşin gerektirdiği kadar diyebiliriz. Duruma göre bu bazen 16 saat, bazen 3 saat olur. Güne saat 04.00-05.00 civarı başladığım için ofise gittiğimde saat 08.00 civarı (eskiden daha erken giderdim) bürokratik tüm işler bitmiş, okunması gereken raporlar okunmuş, talimatlar yazılıp gönderilmiş ve günün planı yapılmış oluyor. Gece geç saatlere kadar çalışmanın yararına inanmıyorum. İşten vakitlice çıkmayanlar iyi planlama yapamayanlardır.

Denge harmoni sağlıyor

Capital Online

Nil Dumansızoğlu

ndumansizoglu@capital.com.tr

Her alanda dengenin önemine inanan Ankutsan Genel Müdürü , hayata bir bütün olarak baktığını söylüyor. İşte, özel yaşamda, bedende ve ruhta yakaladığı dengenin hayatında bir harmoni sağladığını belirten Erdoğan, “Hobilerim sayesinde edindiğim yeni deneyimler ve keşifler ufkumu açıyor. Motosiklet, kayak ve yelkenli gibi aktivitelerde yaşadığım hız ve heyecan gibi duygular bu hızı kontrollü olarak iş hayatıma da entegre edebilmemi sağlıyor” diyor.

Üst düzey yöneticilerin iş temposu yüksek… İşin, yaşamda ağır basmasıyla mesai saatleri özel alanlara da yayılmaya başlıyor. Bu noktada dengenin önemine inanan yöneticilerden Ankutsan Genel Müdürü Deniz Erdoğan, işin etrafında kurulu yaşam yaklaşımındansa yaşamın etrafına kurulu iş yaklaşımını benimsiyor. İş ve özel yaşamda yakaladığı dengenin bir harmoni sağladığına inanan Erdoğan, hobilerinin bu dengenin ayrılmaz bir parçası olduğunu söylüyor. Motosiklet, seyahat, müzik, kayak, yelken ve tekne hobileri olan Erdoğan, okuduğu kitaplar ve sıkça yaptığı yürüyüşlerle de zihnini tazeliyor. Deniz Erdoğan`la hobileri ve iş yaşam dengesini sağlama formülleri üzerine konuştuk: 

 Yoğun iş hayatında, iş yaşam dengesini kurmak çok önemli ancak zor olabiliyor. Siz bu dengeyi sağlayabildiğinizi düşünüyor musunuz? 

 İşin etrafında kurulu yaşam yaklaşımından yaşamın etrafına kurulu iş yaklaşımına geçmemiz gerektiğini düşünüyorum. İş ve yaşam birbirine entegre ve uyumlu olmalı. İşimizi stres unsuru olarak değil, bizi üretken ve verimli kılan bir yerde konumlandırmamız gerekiyor. Bu bakış açısıyla hareket ettiğinizde iş yaşam dengesini birbirini destekleyen ve bütünleyen bir yerden kurabiliyorsunuz. Dengeli bir hayat her şeyin anahtarı… Her konuda dengeli olmaya gayret ediyorum. İş yaşam dengesinin yanı sıra ruhsal ve zihinsel olarak da dengeli olmak gerekli. Huzur ve verimlilik de dengeyle birlikte hayatınıza dahil olmuş oluyor. 

İş dışında kendinize ve ailenize nasıl zaman yaratıyorsunuz?

 Üst düzey yönetici olduğunuzda haliyle sorumluluklarınız fazla oluyor. Bu nedenle saat fark etmeksizin işleri kontrol etmemiz gerekebiliyor. Normal şartlarda günde 9 saat çalışıyorum. Ancak iş yoğunluğuna göre bu süre uzayabiliyor. Yeni yatırımlar, yıllık analizler ve stratejilerle ilgili süreçlerde saat olarak aynı sürede kalmak kolay değil… Tabii ailemin desteği bu tempoya uyum sağlayabilmemde çok etkili. Sevgili eşim en yoğun olduğum dönemlerde dahi beni hep destekliyor. Bu vesileyle kendisine bir kez daha teşekkür etmiş olayım. Ben de ailemle geçirdiğim vakitlerin kaliteli olmasına özen gösteriyorum. 

 Sizin için iş stresinden arınma, uzaklaşma yöntemleri nedir? 

 Fırsat buldukça Antalya sahilinde yaptığım yürüyüşler hem nefes almamı sağlıyor hem önemli kararlar alırken bana daha açık bir zihinle değerlendirme fırsatı veriyor. Motosiklet, seyahat, müzik, kayak, yelken ve tekne hobilerim var. Hobilerim de benim için arınma yöntemi. 

Tüm hobilerinizi düşündüğünüzde bunların size ne kattığını, kişisel gelişiminizi nasıl etkilediğini düşünüyorsunuz?

 Hayatı bir bütün olarak düşünmek gerektiğine inanıyorum. Birbirinden bağımsız gibi düşündüğümüz unsurlar, aslında birbirini tamamlıyor ve geliştiriyor. Sonuçta hayattaki değişim ve gelişimin anahtarı denge... İşte, özel yaşamda, bedende ve ruhta yakaladığımız denge hayatımızda bir harmoni sağlıyor. Hobilerimin bu dengenin ayrılmaz bir parçası olduğunu düşünüyorum. Hobilerim sayesinde edindiğim yeni deneyimler ve keşifler ufkumu açıyor. Motosiklet, kayak ve yelkenli gibi aktivitelerde yaşadığım hız ve heyecan gibi duygular bu hızı kontrollü olarak iş hayatıma da entegre edebilmemi sağlıyor. 

 Bu kış için bir kayak tatili planınız var mı? 

 Ailemle yaptığım kış seyahatlerini çok seviyorum. Bu yıl İtalya Mezzana da Marilleva pistlerinde kayacağız. Kayak yapmak, sevdiklerimle birlikte olduğunda keyif aldığım bir etkinlik. Keyifli bir kayak etkinliğinden sonra sıcak bir şömine başında sohbet etmenin değeri paha biçilemez. 

Motosikletle uzun seyahatlere çıkıyorsunuz. Motosiklet hayatınıza ne zaman ve nasıl girdi?

 Motosiklet tutkumun başlaması yaklaşık 15 yıl öncesine dayanıyor. Yoğun iş stresinin içinde kendimle baş başa kalacağım, ruhumu dinlendirirken aynı zamanda enerjimi de atabileceğim aktiviteleri seviyorum. Yurt dışına yaptığımız iş seyahatlerinde motosiklet gezileri de ilgimi çekmeye başladı. Binek araç kullanmayı vazgeçilmez görüyordum, başlangıçta tereddütlerim vardı ama motosiklet alarak bu alışkanlığımı değiştirmek için büyük bir adım atmış oldum. Motosiklet o günden sonra benim için bir tutkuya dönüştü. Motosiklet seyahatlerimi büyük bir keyifle gerçekleştiriyorum. 

 En sevdiğiniz rotalar hangileri? 

 Yaşadığım şehir Antalya, aynı anda 4 mevsimin yaşanabildiği eşsiz doğal güzellikleri olan bir şehir... Bu nedenle rota oluşturmak için oldukça avantajlı. Kendime, uzun sahil şeridinden başlayarak yüksek yaylalara uzanan rotalar oluşturuyorum. Kıyılardan dağlara, mavinin tonlarından yeşilin tonlarına uzanan yollar bana huzur veriyor. Avrupa`da yaptığım rotaların da keşif duygumu tetikleyen oldukça heyecan verici olduğunu söyleyebilirim. Yurt dışı rotalarında birden fazla ülkeyi, birçok farklı coğrafyayı ve farklı kültürleri deneyimleme olanağı oluyor. 

 Yeni bir seyahat planı var mı? 

 Yakın zamanda Çerkezköy Ankutsan fabrikamızdan başlayacağımız, Selanik`e uzanan bir Yunanistan, Batı Trakya turu yapmayı planlıyoruz. 

 Motosikletle yaptığınız en unutulmaz seyahatiniz hangisiydi? Sizin için neden önemliydi? 

 İrlanda Vahşi Atlantik Rotası en unutulmaz seyahatimdi. İrlanda`nın batı kıyılarında, Galway`in meşhur Connemera Rocks manzarasında uçurum kenarındaki dağlık deniz kıyısı boyunca yapılan bir road trip. Inishowen Yarımadası üzerinden Kelt Sahili`ne doğru zorlu doğa koşulları içerisinden ilerlediğiniz unutulmaz bir deneyim... Adrenalin dolu bir sürüş keyfi yaşatıyor. Ayrıca İrlanda`nın en otantik şehir ve kasabalarını da gezerek bu ülkenin kültürü ve tarihine dair bilgi edinmemi de sağladığı için unutamadığım bir motosiklet seyahati olmuştu. 

“İŞ HAYATIMI DA GELİŞTİRİYOR”

KEŞFETME DUYGUSU Motosiklet, sürüş coşkusunu ve heyecanını yaşadığınız, aynı zamanda farklı rotaları ve kültürleri de keşfedebildiğiniz bir aktivite. Yalnız yaptığım motosiklet seyahatleri zihnimi tazelememi sağlarken ailemle veya motosiklet tutkunu dostlarımla yaptığım seyahatlerse birlikte paylaşma ve keşfetme duygusunu pekiştiriyor.

EN ÖNEMLİ KATKI Hem hızlı olabilme hem anda kalabilme… Sanırım motosikletin bana öğrettiği en önemli değer bu. Bu anlamda iş hayatına çok yakın buluyorum. İşte de oldukça hızlı hareket etmek durumundayız. Yoğun temponun yarattığı baskıyla beraber bir heyecan da oluyor. Ancak bu koşuşturmanın içinde aynı zamanda zihnimizi anda ve taze tutabilmemiz de gerekiyor. Motosikleti bu yönüyle iş hayatı için de geliştirici buluyorum.

“DENİZİN MAVİLİĞİNDE HUZUR BULUYORUM”

NEFES ALMA ALANI En rahatladığım ve nefes aldığım yer deniz. Oldum olası denizin maviliğinde huzur bulurum. Deniz kenarında yürüyüş, sahil boyunca uzanan rotalarda motosiklet rotaları, tekne turları gibi denizle iç içe geçen hobilerimin arasına yelken de eklendi.

MOTİVASYONA ETKİSİ Tekne tatillerini ailemle ve iş yerinden dostlarımız ve aileleriyle birlikte yapıyoruz. Tekne tatillerinden döndüğümde kendimi daha dingin ve enerji depolamış hissediyorum. İş temposu arasında yakaladığım bu tekne tatilleri işe yeniden döndüğümde daha motive olmamı sağlıyor. HAYALİNDEKİ ROTA Tekneyle Adriyatik turu yapmak istiyorum. Hırvatistan`ın Dalmaçya Bölgesi ile İtalya`nın Bari ve Venedik şehirleri tura dahil etmek istediğim yerlerden.

“ZİHNİMİ DİNLENDİRİYORUM”

EN SON NE OKUDU? Gün içinde zihnimi dinlendirmek için yakaladığım kısa boşlukları okuyarak geçiriyorum. En son Diana Darke`nin Stealing from the Saracens: How Islamic Architecture Shaped Europe isimli kitabını okudum. Avrupa mimarisi üzerindeki İslam mimarisi etkilerini inceleyen oldukça iyi hazırlanmış bir kitap.

KİTAP TAVSİYESİ Melanie Mitchell`in Artificial Intelligence: A Guide for Thinking Humans isimli kitabını da yapay zekayla ilgilenenlere tavsiye ederim.

KÜLTÜR-SANAT Gamze Taşdan`ın “Cumhuriyet Kızları” sergisi de yakın zamanda gezdiğim, kadınların kamusal bir görünürlük kazanma sürecini anlatmasıyla öne çıkan ve önerebileceğim bir sergi.

Sanatla vizyonum genişledi

Capital Online

Nil Dumansızoğlu

ndumansizoglu@capital.com.tr

Türkiye ve dünyada fikir ve düşünce özgürlüğü için verilen mücadelede sanatın çok önemli bir rolü olduğunu düşünen Sun Tekstil Yönetim Kurulu Başkanı ELVAN ÜNLÜTÜRK, pek çok sanat merkezini yakından takip ediyor. Sanatla ilgilenmenin vizyonunu genişlettiğini düşünen Ünlütürk, “Sanat dünyasındaki yaratıcılığı ve yenilikçiliği gözlemlemek işimizi de besliyor” diyor.

Sun Tekstil Yönetim Kurulu Başkanı Elvan Ünlütürk, iş hayatının yanında STK`lardaki görevleriyle de oldukça yoğun bir tempo içinde çalışan liderlerden biri… İş yaşam terazisinde ağırlık biraz daha işten yana olsa da Ünlütürk için dinlenmek ve hayatın diğer yönlerinden keyif alabilmek de çok önemli. Onun nefes aldığı alanların başındaysa sanat geliyor. “Sanatla vakit geçirip sanat üzerine düşündükçe birçok insan gibi vizyonum genişledi” diyen Ünlütürk`ün ilgisinin gelişmesinde kızının rolü büyük. Yıllardır anne-kız olarak pek çok sanat odaklı seyahat yaptıklarını belirten Ünlütürk, “Yaptığımız işin en önemli noktalarından biri tasarım olduğu için sanat dünyasındaki yaratıcılığı ve yenilikçiliği gözlemlemek işimizi her zaman besliyor. Hızlı moda sektöründe yer alıp sanattan ilham almamak, tasarımcı ekiplerle konuştuğumuz dilin daha anlaşılmaz olmasına yol açardı” diyor. Elvan Ünlütürk`le iş dışı yaşamını ve sanata olan ilgisini konuştuk: 

 Yoğun iş hayatında, iş yaşam dengesini kurmak çok önemli ancak zor olabiliyor. Siz bu dengeyi sağlayabildiğinizi düşünüyor musunuz? 

 Bu dengeyi sağlamak tabii ki kolay değil, kimi zaman bir taraf daha ağır basıyor. Çoğunlukla iş hayatımın bu dengede daha ağır bastığını söyleyebilirim.

 Günde kaç saat çalışıyorsunuz? 

 Genellikle sabah 09.00 civarı şirkette oluyorum, akşamüstü 17.30 ya da 18.00 civarı çıkıyorum. Fakat eve gelsem de e-postalara bakmaya ve hafta sonu gündüz evden çalışmaya devam ediyorum. Zaten iş için her ay yaklaşık 2 yurt dışı seyahati gerçekleştiriyorum. Bunun yanında TÜSİAD`daki yönetim kurulu üyeliği görevim dolayısıyla da neredeyse her hafta yurt içinde seyahat ediyorum. Dolayısıyla iş saatlerim biraz karmaşık ve son derece yoğun. 

 Sizin için iş stresinden arınma, uzaklaşma yöntemleri nedir? 

 İşten uzaklaşmak için zaten mutlaka fiziksel olarak iş yerinden uzaklaşmak gerekiyor. Kışın LIFE bazı hafta sonları Alaçatı`daki evimizde ailece vakit geçirmekten keyif alıyoruz. Yaz aylarının bazı haftaları ise teknede ailemle olmak beni çok mutlu ediyor. İnsan işten uzaklaşmayı başaramadığında, etrafa yabancılaşıyor. Dünya ve yaşama karşı perspektifiniz daralıyor. Böyle olunca da üst üste binen yorgunluk yüzünden alınan kararların gitgide daha sağlıksız olduğunu gözlemliyorum. Dinlenmek ve hayatın diğer yönlerinden keyif alabilmek çok önemli. 

 Sporun hayatınızdaki yeri nedir? Vakit ayırabiliyor musunuz?

Yalan söylemeyeyim, eskiden daha yoğun vakit ayırabiliyordum. Bu sorunuzu bir fırsat olarak değerlendirip şu an itibarıyla bu kış hedeflerim arasına daha aktif spor yapmayı almış bulunuyorum. 

 Özel bir diyetiniz var mı? Beslenmede nelere dikkat ediyorsunuz?

 Bundan yaklaşık 2 yıl önce eşimle beraber gıda intolerans testleri yaptırdık. Sonuçları bizi oldukça şaşırtmış ve tabii günlük hayatı epey zorlaştırmıştı. Süt ürünleri, maya, gluten ve bazı diğer gıdaları tamamen hayatımdan çıkarmak zorunda kaldığım bu dönemden sonra şu sıralar daha esnek davranabiliyorum. Bunun dışında geçmişte arada sırada farklı beslenme yaklaşımlarını denedim. Beni en çok etkileyen, birkaç defa gittiğim Viva Mayr kliniğindeki beslenme planıydı. Yaklaşımları son derece bilimsel ve etkileyici, meraklısına mutlaka tavsiye ederim. 

 Sanatla ilgili olduğunuzu biliyoruz. Sanata olan ilginiz ne zaman ve nasıl başladı? 

 Sanata olan ilgim kızımın ilgisi sayesinde başladı diyebilirim. Ayşe üniversite eğitimi için Londra`ya taşındığında sanata olan her zamanki ilgisi katlanarak arttı. Farklı seyahatlerde onunla birlikte müze ve galeri gezmek en keyif aldığım şeylerden biri. Yıllardır anne kız baş başa pek çok seyahate çıktık. En yakın sanat seyahatimiz, destekçisi olduğumuz İstanbul Modern`in Venedik Bienali gezisiydi. Muhteşem sergiler ve mekanlar görme şansı bulduk, ekip de çok keyifliydi. Kızımla aynı zamanda SAHA`nın destekçileri arasındayız. Sanatçılarımızın uluslararası arenada bilinirliğinin artması için çok değerli çalışmalar yapıyorlar. Türkiye ve dünyada fikir ve düşünce özgürlüğü için verilen mücadelede sanatın yerinin çok büyük olduğunu düşünüyorum. 

 En sevdiğiniz sanatçılar kimler? 

 Geçtiğimiz ay 30`uncu evlilik yıl dönümümüzü kutlamak için ailece Paris`e gittik. O yüzden aklımda daha çok taze olan Monet`nin Water Lilies serisini örnek verebilirim. Musee de L`Orangerie`de onlara özel yapılmış 2 devasa odada sergilenen bu eserler, gerçekten saatlerce izlenebilir. Farklı mevsimlerde resmedilmelerinden dolayı aynı manzaraların farklı ışıkta nasıl değiştiğini görmek harikaydı. Kızım sayesinde beni çok şaşırtan bir şey de öğrendim. Sanat tarihinin en meşhur akımlarından biri olan empresyonizm, hepimizin bildiği gibi Monet`nin de içinde bulunduğu bir grup ressam tarafından başlatılıyor. Empresyonizmin temelini oluşturan “görüleni değil, hissedileni yansıtmak” yaklaşımı; fotoğrafın icadından sonra resmin gerçekliği yansıtma sorumluluğunun ortadan kalkması, dışarıda resim yapabilme imkanı yaratan tüp boyanın icadı gibi birkaç nedene dayanıyor. Empresyonizmle çoğu zaman birebir eşleştirilen Monet`nin resim yapış tarzını oluşturan bazı temel unsurlar var. Fakat bilmediğim, bu unsurlardan en temel olan aydınlık ve karanlık arasındaki farklar, renkler ve şekillerin gitgide birbirine karışarak nesnelerin ayırt edilemez oluşu ve nesnelerin sınırlarının iyice ortadan kalkmasının, aslında sanatçının yaşamının sonuna doğru katarakt nedeniyle görme yetisini yavaş yavaş kaybetmesinden kaynaklanmasıydı. Sanatçıların da bedenlerinin sınırları içinde yaşadıklarını, hepimiz gibi kendi gerçekliklerinden soyutlanamadıklarının bir kez daha farkına vardım. Çağdaş sanatçılardan ise Carol Bove`un yapıtları çok hoşuma gidiyor. Malzemelerin göründüğünden daha farklı olması, dayanıklı sanılan nesnelerin ezilip bükülebildiğini görmek ve genel olarak sanatçının materyali manipüle etme biçimi çok etkileyici. 

 Dünyadan ve Türkiye`den en sevdiğiniz sanat mekanları hangileri?

Dünyada en sevdiğim sanat mekanlarından biri Oslo`daki The Vigeland Park. Tamamen Gustav Vigeland`ın granit, demir ve bronzdan heykelleriyle dolu, 1940`ların sonuna doğru tamamlanan muhteşem bir park. Üstelik dünyada tek bir sanatçının işlerine ayrılmış en büyük heykel parkı. Doğayla ve sanatla iç içe olmayı seven insanlar için harika bir yer. Türkiye`de en sevdiğim sanat mekanı ise tabii ki İstanbul Modern. Müzenin geçmiş sergileri arasında aklımda en çok yer edeni Tony Cragg sergisi. 

 En son hangi sergiye gittiniz? 

 Bahsettiğim Paris seyahatinde The Musee des Arts Decoratifs`deki Schiaparelli sergisini gezdik. İtalyan tasarımcının hayatı, Dali ve diğer sürrealist sanatçılardan etkilenişi ve birlikte yaptıkları çalışmalar, markanın bugün geldiği noktada Daniel Roseberry`nin vizyonu… Tümüyle muazzam bir sergiydi. Tekstilci olarak da bu gibi moda tarihi ve kostüm tarihi sergileri ilgimi çekiyor. 

 Sanata olan ilginiz geliştikçe iş insanı kimliğiniz nasıl değişti ve gelişti? Sanatın size iş yaşamında katkısı ne oldu? 

 Sanatla vakit geçirip sanat üzerine düşündükçe birçok diğer insan gibi vizyonum genişledi demek doğru olur. Bu tabii ki kişisel yaşamıma da iş insanı kimliğime de yansıyor. Yaptığımız işin en önemli noktalarından biri tasarım olduğu için sanat dünyasındaki yaratıcılığı ve yenilikçiliği gözlemlemek işimizi her zaman besliyor. Hızlı moda sektöründe yer alıp sanattan ilham almamak, tasarımcı ekiplerle konuştuğumuz dilin daha anlaşılmaz olmasına yol açardı. O yüzden her gün yeni bir şeyler tasarlayıp dünyaya sunan bir şirket olarak sanata kulak vermek hepimiz için çok önemli.

TELEVİZYON İZLEMİYORUM

KİTAP TAVSİYESİ Doğrusunu söylemek gerekirse kitap okumaktan eskiden biraz daha fazla keyif alıyordum. Artık okuyacak o kadar fazla malzeme var ki... Makaleler, çevrimiçi haberler, iletişim kanallarından gelen haberler… En son, kızımın tavsiye ettiği Alain de Botton`un The School of Life: An Emotional Education isimli kitabını okudum. Yakın zamanda izleyip çok beğendiğim bir film ise Netflix`te bulabileceğiniz The Swimmers. Suriye`den mülteci olarak ayrılıp olimpiyatlarda yarışmaya giden iki kız kardeşin gerçek hikayesini ele alıyor.

FAVORİ DİZİLER Ailece film ve dizi izlemekten keyif alıyoruz ama televizyon kanallarından hiçbirini takip etmiyoruz. Hatta evde haber kanalları dışında keyif amaçlı sadece streaming uygulamaları izleniyor diyebilirim. Çok keyif aldığım dizilerden biri, Netflix`te yayınlanan Bridgerton. Yeni sezonu gelsin diye kızımla heyecanla bekliyoruz. Julia Quinn`in çok satan romanlarından uyarlanan dizideki dönem kostümleri ve korseler moda sektörünü de oldukça yoğun bir biçimde etkilemişti. Geçmişte çok severek izlediğim bir diğer dizi Blacklist, onu da eşimle izliyorduk.

“TEKNEDE AİLECE EĞLENİYOR VE DİNLENİYORUZ”

DOĞA YÜRÜYÜŞÜ İzmir`in çok güzel bir sahil kıyısı olmasının avantajlarından daha ılık aylarda faydalanabiliyoruz. Yürüyüş yapmaktan çok keyif alıyorum. Geçmiş yıllarda doğa yürüyüşü için aile ve dostlarımızla pek çok farklı seyahate çıktık. Doğu Karadeniz, Fethiye Likya Yolu, Batı Gürcistan gibi doğa harikası yerlerde birkaç gün boyunca tüm gün süren doğa yürüyüşleri yapma fırsatı bulduk. Hem spor yapmanızı hem yeni yerler keşfetmenizi sağlayan bir spor olduğu için doğa yürüyüşünden çok keyif alıyorum. Tabii ki harika fotoğraflar da yanınıza kâr kalıyor.

KAYAK VE YELKEN Doğada vakit geçirmeyi seven insanlar olarak ailece yaklaşık 25-30 yıldır kayak yapıyoruz. Bunun yanı sıra eşim ve abisi birer yelken tutkunu. Bundan birkaç yıl önce ARC organizasyonuyla Atlantik Okyanusu`nu geçmişlerdi. Yani aynı kayak gibi yelken de ailece keyif aldığımız sporlardan ama sportif tarafından daha çok keyif yönüyle ilgileniyoruz. Tekne bizim için artık yarıştığımız bir yer değil, ailece vakit geçirebildiğimiz, hem eğlenip hem dinlenebildiğimiz bir yer.

Koşmak meditasyon hissi yaratıyor

Capital Online

Nil Dumansızoğlu

ndumansizoglu@capital.com.tr

Balparmak Genel Müdürü ONUR ÖZYURT için koşu, hayatının vazgeçilmezleri arasında… 2017 yılından beri yılda 1 kez tam maraton koşma hedefiyle antrenman yapan Özyurt, “Koşan CEO” adlı Instagram hesabından da “bir genel müdürün Ironman olma yolculuğu”nu paylaşıyor. Koşmanın, kendisi için bir meditasyon hissi yarattığını belirten Özyurt, “Düzenli sporun gerektirdiği disiplin, kendime özen göstermemi teşvik ettiği gibi etrafıma da daha pozitif, sabırlı ve yapıcı yaklaşmamı sağlıyor” diyor.

Zihinsel rahatlamanın ve stresten arınmanın formülünü sporda bulan Balparmak Genel Müdürü Onur Özyurt için koşu, hayatının ve günlük rutininin bir parçası haline gelmiş durumda. Son 15 yıldır düzenli olarak haftada 3 ya da 4 kez koştuğunu belirten Özyurt, 2017 yılından bu yana da her yıl bir tam maraton, bir ya da iki kez de yarı maraton koşma hedefiyle antrenman yapıyor. Birçok kez katıldığı İstanbul Maratonu`nun yanı sıra Güney Doğu Asya`da, Boston`da farklı maraton ve koşulara katılma fırsatı bulduğunu anlatan Özyurt, bugünlerde önümüzdeki yıl Hollanda`da yapılacak Triatlon Ironman yarışına hazırlanıyor. Hem motivasyonunu artırmak hem ilham vermek amacıyla “Koşan CEO” adlı Instagram hesabından da maratonlarla ilgili anılarını ve antrenmanlardan görüntülerini paylaşan Özyurt, “Bu hesapla çalışma programı yoğun olan bir beyaz yakalı profesyonelin, eğer isterse ciddi miktarda zaman ve emek gerektiren triatlon yarışlarına hazırlık sürecini idare edebileceğini göstermek istedim” diyor. LIFE Onur Özyurt`la koşu tutkusunu, iş yaşam dengesini ve hobilerini konuştuk: 

 Yoğun iş hayatında, iş yaşam dengesini kurmak çok önemli ancak zor olabiliyor. Siz bu dengeyi sağlayabildiğinizi düşünüyor musunuz? 

 İş ve yaşam dengesi denilen kavramın bir bütünselliği ifade etmesi gerektiğini düşünüyorum. Hayat bir bütün ve zaman zaman onu kompartımanlara ayırmaya çalışma yanılgısına kapılıyoruz. Oysaki aynı gecenin gündüzü ya da mevsimlerin birbirini takip etmesi ve tamamlaması gibi iş ve sosyal hayat da birbirini takip eden ve tamamlayan kavramlar. Ben konuya bu bakış açısıyla yaklaştığım için ikisi arasında bir denge kurmaktan ziyade bir bütünlük sağlamaya çalışıyorum. 

 Günde kaç saat çalışıyorsunuz? İş dışında kendinize ve ailenize zaman yaratma planınız nedir? 

 Her günün kendine ait bir temposu var. İşin ve günün ihtiyacına göre çalışma sürem 10 saate de çıkabiliyor 14 saate de… Zaman yaratmaktan ziyade sahip olduğum zamanı doğru kullanmayı hedefliyorum. Bu nedenle birlikte zaman geçirme konusunda öncelik sıralamam ailem, kendim ve dostlarım. 

 Sizin için iş stresinden arınma, uzaklaşma yöntemleri nedir? 

 Stresten korunmak ve zihin berraklığımı muhafaza etmek için düzenli spor yapıyorum. Özellikle koşmak, bana adeta bir meditasyon hissi ve büyük bir keyif veriyor. 

 Ne zamandır ve ne sıklıkla koşuyorsunuz? 

 2007 yılından bu yana, arada kısa molalar verdiğim dönemler haricinde, düzenli olarak haftada 3 ya da 4 kez koşuyorum. 2017 yılından bu yanaysa her yıl bir tam maraton, bir ya da iki de yarı maraton koşma hedefim var. 

 Bu spora ilginiz nasıl başladı? 

 2011 Ocak`ta İsviçre`ye yaptığım bir iş seyahatinde, toplantı sonrası sohbet ederken toplantı katılımcılarından biri pencerenin dışını işaret ederek öğlen yemeği molalarında ilerideki tepeye kadar koşup geri geldiklerini söyledi. Tahminen 10 kilometre kadar olduğunu düşündüğüm bu mesafeyi kış aylarında bile koşmaları beni hem şaşırttı hem bana ilham verdi. O seyahatten sonra koşu bandını ve spor salonunu, mecburi haller dışında terk ettim ve outdoor koşulara başladım. Bu merak ve çaba birkaç yıl sonra maraton mesafesi koşulara dönüştü. 

Yoğun temponuzda koşmaya vakit ayırmak zor oluyor mu?

 Koşmayı hayatımın ve günlük rutinimin bir parçası olarak gördüğüm için zaman ayırmak zor olmuyor. Zaman yönetimi açısından kısa mesafeleri hafta içi, uzun mesafeleri ise hafta sonu koşuyorum. l Günde kaç kilometre koşuyorsunuz? n Bu aralar maraton hazırlığı içinde olduğum için haftada 60-70 kilometre koşuyorum. Önümüzdeki yıl Hollanda`da yapılacak olan Triatlon Ironman yarışına hazırlanıyorum. 

 Nerelerde koşmayı tercih ediyorsunuz? 

 Çoğunlukla oturduğum yer olan Kilyos`ta veya seyahat ediyorsam bulunduğum yerde koşuyorum. 

 “Koşan CEO” adlı bir Instagram hesabınız da var. Böyle bir hesap açma fikri nasıl oluştu? 

 Bu, Balparmak Apitera pazarlama ekibimizin üyeleriyle geliştirdiğimiz bir fikir ve proje oldu. Çalışma programı yoğun olan bir beyaz yakalı profesyonelin, eğer isterse ciddi miktarda zaman ve emek gerektiren triatlon yarışlarına hazırlık sürecini idare edebileceğini göstermek istedim. Aynı zamanda zor olduğu düşünülen her şeyin irade ve sabırla gerçekleştirilebileceğini esprili bir biçimde anlatmak istedik. 

 Hesabınızın açıklamasında, “Bir genel müdürün Ironman olma yolculuğu” diyorsunuz. Bu yolculuk nasıl ilerliyor? 

 Yolculuk son derece yoğun bir antreman programı doğrultusunda ve çok keyifli bir şekilde ilerliyor. Haftanın 7 günü, 1-2 saat koşu ya da bisiklet antrenmanı yapıyorum. İş yerindeki günlük tempom da herhangi bir ara vermeden devam ediyor. 

 Sporun beraberinde beslenmenize de dikkat ediyorsunuz. Nasıl bir beslenme programınız var? 

 Beslenme, spor performansını doğrudan etkileyen bir durum. Bu nedenle performansımı geliştirmek ve korumak için çok yağlı, çok şekerli, çok tuzlu gıdalardan uzak durmaya, sağlıklı ve doğal ürünleri yeterli miktarda tüketmeye özen gösteriyorum. 

 Seyahat ettiğiniz yerlerde de koşar mısınız? Mesela yurt dışına çıktığınızda koşmaktan keyif aldığınız ülkeler ya da yerler var mı? 

 Seyahat çantamda mutlaka koşu ayakkabım ve kıyafetlerim olur. Mezunlar günü için gittiğim Boston`da, distribütör ziyaretine gittiğim Filipinler, Kamboçya ve Vietnam`da, tatile gittiğim Assos`ta, Çeşme`de, kısacası seyahat ettiğim hemen her yerde koştum, koşarım. Zaman zaman koşmak için seyahat ettiğim de oldu. Örneğin ilk maratonumu Amsterdam`da koştum. 

 Bir koşucu gözüyle Avrupa ve Türkiye`yi spor aktiviteleri açısından nasıl karşılaştırırsınız? 

 İzleyici ve destekçi açısından Avrupa ülkelerindeki organizasyonlar daha kalabalık ve daha renkli oluyor, zira spor buralarda günlük hayatın bir parçası. Sevinerek söyleyebilirim ki Türkiye`deki organizasyonlarda da son yıllarda bu anlamda katılım artmaya başladı. Eskiden “yalnızlar maratonu” dediğimiz İstanbul Maratonu`nda artık son kilometrelere kadar destekçi gruplarını görebiliyoruz.

“HEM FİZİKSEL HEM MENTAL OLARAK HAZIRLANIYORUM”

MARATONA HAZIRLIK Birçok kez katıldığım İstanbul Maratonu`nun yanı sıra Güney Doğu Asya`da, Boston`da farklı maraton ve koşulara katılma fırsatım oldu. Maraton hem fiziksel hem mental bir hazırlık gerektiriyor.

DÜZENLİ ANTRENMAN Düzenli olarak yapılan koşu antrenmanları da maratonun en önemli parçası. Her gün 1-2 saat koşu ya da bisiklet antrenmanı yapıyorum. Hafta içi genellikle kısa mesafe koşarken hafta sonları bu mesafeyi artırmayı hedefliyorum.

BESLENME DESTEĞİ Maraton hazırlık sürecinde ayrıca beslenmeye de dikkat etmek gerekiyor. Bu nedenle her gün antrenman yapmayı ihmal etmezken yediklerime de dikkat ediyor, sağlıklı ve doğal ürünleri tüketmeye özen gösteriyorum.

NE ÖĞRETTİ?

SON ADIM ÖNEMLİ Uzun mesafe koşuları bana hayatın temposunu ayarlamanın ve “son adım”ın ne kadar önemli olduğunu öğretti. Yarışı bitirebilmek için hızlı değil, aynı tempoda sabırlı koşmak gerekiyor ve 40 kilometre koşmak yeterli olmuyor. 42,2 kilometrenin sonundaki o son 200 metreyi bitirdiğinizde maratonu tamamlamış oluyorsunuz.

YÖNETİCİLİĞE KATKI Ulu Önder Atatürk`ün dediği gibi, “Sağlam kafa sağlam vücutta bulunur.” Düzenli spor yapmak hem fiziken hem ruhen iş ve özel hayatıma çok olumlu katkıda bulunuyor. Düzenli sporun gerektirdiği disiplin, kendime özen göstermemi teşvik ettiği gibi etrafıma da daha pozitif ve daha yapıcı yaklaşmamı sağlıyor.

Hayvan sevgim daha da derinleşti

Capital Online

Nil Dumansızoğlu

ndumansizoglu@capital.com.tr

Karşılıksız sevginin varlığını hayvanlardan öğrendiğini söyleyen Mercedes-Benz Türk İcra Kurulu Başkanı SÜER SÜLÜN`ün hayatının en önemli parçalardan biri köpeği Leo… Onunla geçirdiği vakitlerin çok kıymetli olduğunu belirten yönetici, “İnsanla hayvanın mucizevi bir şekilde birbirini anlayacağını, birbirlerinin duygularını hissedeceğini ve bunlara karşılık verebileceğini Leo`dan öğrendim” diyor.

İş hayatından geriye kalan zamanda, özel yaşamını kaliteli hale getirmeye büyük önem veren Mercedes-Benz Türk İcra Kurulu Başkanı Süer Sülün, bu durumun yöneticilik kariyerine önemli katkılar sağladığını söylüyor. Motosiklet ve hentbol tutkusuyla iş dışı yaşamını zenginleştiren yönetici, bunların dışında uzun yürüyüşlerle zihnini canlı tutuyor. Bu yürüyüşlerde de kendisine köpeği Leo eşlik ediyor. Hayvanların, insanların en yakın dostu olduğunu düşünen Sülün, Leo`nun da hayatında çok değerli bir yeri olduğunu belirtiyor. “Leo`nun bana öğrettiği en önemli şeylerden biri de karşılıksız sevginin varlığı” diyor. Süer Sülün`le iş dışı yaşamını, hobilerini ve hayvan sevgisinin onu nasıl beslediğini konuştuk: 

 Yoğun iş hayatında, iş-yaşam dengesini kurmak çok önemli, ancak zor olabiliyor. Siz bu dengeyi sağlayabildiğinizi düşünüyor musunuz? 

 İletişimin her an her yerden sağlanabildiği günümüz iş dünyasında, zamanı iş ve özel diye ayırmak pek mümkün değil. Uykuyu çıkardığınızda bir günde elinizde 16 saat kalıyor. Ben bu zamanı iş ve özel diye ayırmanın doğru olmadığını düşünüyorum. Çünkü hayattaki önceliklerimizi belirleyen biziz ve bu doğrultuda her şey kendi dengesini buluyor. Teknoloji çağında iş telefonuyla özel telefonumu ayırıp hafta sonu iş telefonuma bakmıyorum gibi bir durumum yok. Müşterilerimiz, bayilerimiz ya da çalışma arkadaşlarım gece 11`de arayıp “Bu işi aldık” diye mutluluklarını paylaştıklarında ben de mutlu oluyorum. Bunun özel hayata müdahale olduğunu düşünmüyorum. 

 Günde kaç saat çalışıyorsunuz? İş dışında kendinize ve ailenize zaman yaratma planınız nedir? 

 Normal şartlarda sabah 9.00-9.30 gibi çalışmaya başlıyorum ve akşam 18.00-19.00 gibi mesaimi sona erdiriyorum. Pandemi nedeniyle sıklığı azalsa da toplantı, yemek ve etkinliklere de katılmam gerekiyor. Böyle bir durumda bu saatlerde değişiklikler olabiliyor. Yoğun bir iş hayatım olmasına rağmen her zaman aileme vakit ayırmaya ve mümkün olduğunca onlarla aktiviteler yapmaya büyük bir önem veriyorum. Bu yüzden ailemle yeterli vakit geçirmek her zaman en büyük önceliklerimden biri olmuştur. 

 İş-yaşam dengesini sağlamanın sizin için olumlu etkileri ne oluyor? 

 Özel hayatınızda kaliteli zaman geçiremezseniz yoğun şirket yaşamını da sağlıklı bir şekilde yönetmeniz pek mümkün olmaz. Hepimizin hayatında iş, aile, sosyal hayat gibi birçok yanımızın olduğunu unutmamamız ve yaşantımızı tüm bunları dengeleyecek şekilde sürdürmemiz gerekiyor. Dolayısıyla hayatımızda sahip olduğumuz bütün rollere yeterli ve kaliteli süreyi ayırmamız önemli. Ben iş hayatımdan geriye kalan sürelerde özel yaşantımı kaliteli hale getirmeye büyük önem veriyorum. Bu durumun da yöneticilik hayatımda bana çok önemli katkılar sağladığını rahatlıkla ifade edebilirim. 

Sizin için iş stresinden arınma, uzaklaşma yöntemleri nedir?

 En büyük tutkularımdan biri motosiklete binmek. Bir grubumuz var ve onlarla her yıl yurt dışı motor turları yapıyoruz. Bunun haricinde, lise yıllarında başladığım hentbola, iş hayatına girdikten sonra da devam ettim. Şimdi de 30 yıldır tanıdığım sporcu arkadaş grubumla veteran turnuvaları yapıyoruz. Beşiktaş taraftarı ya da seyircisi değil, iyi bir Beşiktaşlıyım. Beşiktaş maçlarına gitmeye gayret ediyorum. Uzun yürüyüşler yapmayı seviyorum. Ofise gittiğim zamanlarda çok fazla yürüyüş yapamıyorum, haftada 2 gün 8 kilometre yürüyorum. Ama pandemi döneminde o rotayı 12-14 kilometreye kadar çıkardım. Köpeğim Leo`yla yürümek hem ona hem de bana iyi geliyor. 

 Leo şu an kaç yaşında, birlikte ne kadar vakit geçirebiliyorsunuz? 

 Leo, 4 yaşında, onunla sık sık uzun yürüyüşler yapıyoruz. Ayrıca evde de bolca vakit geçiriyoruz. Hayatımın önemli bir parçası haline gelen Leo`yla geçirdiğim vakitler çok kıymetli. 

 Leo`dan önce, hayvan sevgisiyle tanışmanıza vesile olan dostunuzdan bahseder misiniz? 

 Hayvanlar konusunda her zaman hassas bir insan olduğumu söyleyebilirim. Leo`dan önce Ricky adında Golden Retriever cinsi bir köpeğim ve Fadime ile Pistan adında kedilerim vardı. Onlar sayesinde hayvan sevgimin daha da derinleştiğini söyleyebilirim. 

 Hayvan sevginin insanı nasıl geliştirdiğini ve dönüştürdüğünü düşünüyorsunuz? 

 Öncelikle hayvanların, insanların en yakın dostlarından biri olduğunu düşünüyorum. Köpeğim Leo da benim hayattaki en değerli dostlarımdan biri. Onunla çok güzel zaman geçiriyorum. Ayrıca onunla geçirdiğim her dakikadan büyük bir keyif alıyor ve mutlu oluyorum. Onları çokça içtenlikle sevenler çok iyi bilir ki evinde, bahçesinde, kalbinin derinliklerinde hayvan besleyen insanlar için bir müddet sonra onlar hayatlarının ayrılmaz bir parçası oluyor. 

 Hayvanlarla dost olmak size ne öğretti? 

 Sanırım köpeğim Leo`nun bana öğrettiği en önemli şeylerden biri, karşılıksız sevginin varlığı. İnsanla hayvanın mucizevi bir şekilde birbirini anlayacağını, birbirlerinin duygularını hissedeceğini ve bunlara karşılık verebileceğini de Leo`dan öğrendim.

“HAYVANLAR BENİM HASSAS NOKTAM”

“HER DESTEK DEĞERLİ” Hayvanlar benim hassas noktam, özellikle sokak hayvanlarının yaşam koşullarına ve onlara karşı yapılan haksızlıklara son derece üzülüyorum. Sokak hayvanlarının yaşam koşullarını iyileştirmek için yapılabilecek her iyilik hareketi bana çok değerli geliyor. Ne mutlu bana ki bu konuda benimle aynı hissiyatta birçok çalışma arkadaşım var. Elbette hepimizin desteği oldukça yapabileceklerimiz çok daha fazlalaşıyor.

“28 DOSTUMUZ VAR” Genel müdürlük kampüsümüzde 14, Hoşdere fabrikamızın kampüsünde 14 olmak üzere toplam 28 köpek dostumuz var. Uzun yıllardır bu dostlarımızla ilgilenmek adına çalışma arkadaşlarımızla elimizden geleni yapıyoruz. Birbirimizi hemen her gün gördüğümüz için sevimli dostlarımızla aramızda çok özel bir bağ oluştu. Kampüse giriş yaparken her sabah mutlaka otomobilimi durdurup kendileriyle selamlaşıyorum. Güne zinde bir başlangıç için çok keyifli olan bu anlar benim için bir ritüel haline de geldi.

 “ŞANSLI`NIN YERİ AYRI” Hayvan dostlarımızın her birinin kendine has bir karakteri var. Hepsini çok seviyorum, ancak Şanslı isimli köpeğimizin yeri bende ayrı. Şanslı, diğer arkadaşlarına göre daha cana yakın ve akıllı bir köpek. Kendisini sabah kahvaltısı almak üzere kafeteryada sıra beklerken görebilirsiniz veya sensörlü kapıları açtığına denk gelebilirsiniz. Ofis girişindeki döner kapıyı ustalıkla kullanabilen ve asansöre binebilen Şanslı`nın pek çok kez toplantı odalarımızda önemli kararlar alırken bize eşlik etmişliği var.

“KENDİMİ MUTLU VE AYRICALIKLI HİSSEDİYORUM”

MOTOSİKLET TUTKUSU Motosiklete bindiğinizde bütün odağınızı yola ve motora vermek zorundasınız. Dolayısıyla fiziksel olarak yorucu. Bazen motorun üzerinde bir günde 1.000 km yol yaptığımız da oluyor. Örneğin İstanbul`daki fabrikadan çıkıp Yunanistan`a gitmek 1.000 kilometre yol yapmayı gerektiriyor. Fiziksel olarak yorucu olmasına karşın başka bir şey düşünmediğiniz için düşünsel olarak dinlendirici oluyor. Ben bu yolculuklarda kendimi çok mutlu ve ayrıcalıklı hissediyorum.

YAZ PLANI Her yıl yurt dışı motor turu yaptığımız bir grubumuz var. Onlarla bu temmuz ayında Alpler`e bir tur gerçekleştirmeyi planlıyoruz. Pandemi nedeniyle ara verdiğimiz motosiklet turlarımıza kaldığımız yerden devam edecek olmak beni heyecanlandırıyor.

“HAYALİMDEKİ ROTA” Hayalimdeki rota Avustralya ve Yeni Zelanda. Doğası ve insanları nedeniyle büyük bir sabırsızlıkla keşfetmeyi beklediğim Avustralya ve Yeni Zelanda seyahatlerimi en kısa sürede hayata geçirmek istiyorum.

“HENTBOL, HAYATIMIN RENKLERİNDEN BİRİ”

“15 YIL OYNADIM” Hentbola lise yıllarımda başladım. Başarılı bir lise takımımız vardı. Daha sonra Beşiktaş`ta oynadım, üniversitemi Beşiktaş Kulübü finanse etti diyebilirim. İş hayatına girdikten sonra da hentbola devam ettim. Ancak profesyonel olarak sanırım 15 yıl boyunca hentbol oynadım.

VETERAN TURNUVASI Benim için çok değerli olan ve 30 yıldır tanıdığım bir sporcu arkadaş grubum var. Bu grubumla Türkiye`nin çeşitli illerinde veteran turnuvaları düzenleniyor ve onlara katılıyoruz.

 “ZİNDE KALIYORUM” Öncelikle benim lise yıllarından beri büyük bir tutkum olan hentbolun hayatımın önemli renklerinden biri olduğunu söylemem gerekiyor. Ayrıca, fiziki olarak zinde kalmamı sağlamasının yanı sıra hentbol sayesinde sosyalleşme imkanı da buluyorum.

30 lokasyon heyecanı

Capital Online

Nil Dumansızoğlu

ndumansizoglu@capital.com.tr

Seyahat, Borusan Cat İcra Kurulu Başkanı ÖZGÜR GÜNAYDIN için yeniliklere açık olmak ve keşfetmek demek. Popüler turistik mekanlar yerine yerel kültürleri tanıyabileceği bilinmeyen yerleri tercih eden Günaydın, her yıl 30 lokasyona gitmeyi kendine hedef olarak belirliyor. Gittiği yerlerde gizli saklı kalmış köşeleri keşfetmeyi sevdiğini söylüyor ve “Benim seyahatlerimin odağında `kaybolmak` var. Bir yerde kaybolmazsanız ne yerel insanı ne kültürü ne de mutfağı anlayabilirsiniz” diye konuşuyor.

Keşif yapmak Borusan Cat İcra Kurulu Başkanı Özgür Günaydın`a müthiş bir heyecan veriyor. Bu tutkusunu beslemenin en güzel yolu da seyahat… İş seyahatleriyle birlikte yılda ortalama 50 kez yollara düşen Günaydın`ın, gelecek dönem için planları hazır. Eski normale tekrar kavuşmayı bekleyen yöneticinin seyahat listesinin ilk sırasında Japonya var. Popüler turistik mekanlar yerine yerel kültürü tanımayı tercih eden ve keşfedilmemiş yerlere gitmeye çalışan Günaydın, şöyle konuşuyor: “Benim için seyahat etmek bir yerde bulunmak değil, o yeri olabildiğince yaşamak demek. Gittiğim yerin tarihini öğrenmeyi çok seviyorum. Bu nedenle şehirlerin `eski kent` alanlarını mutlaka gezerim. Benim seyahatlerimin odağında esasen `kaybolmak` var. Bir yerde kaybolmazsanız ne yerel insanı ne yerel kültürü ne de yerel mutfağı anlayabilirsiniz.” Özgür Günaydın`la seyahat tutkusunu konuştuk: 

Bir seyahat tutkunu olarak pandemiyle birlikte gelen kısıtlamalar sizi nasıl etkiledi?

 Çocukluğumu, hayatın doğal akışında ilerlediği, “yavaş şehir” konseptini tam olarak karşılayan Muğla`nın Yeşilyurt Köyü`nde geçirmeme rağmen hayatımı buna tezat şekilde yaşamayı tercih ediyorum. Doğa sporları ve seyahat tutkum bu hıza hız katıyor. Pandemi, şüphesiz sadece benim gibi seyahat tutkunlarının değil, herkesin planlarını etkiledi. Umuyorum en kısa sürede, bildiğimiz hayata, eski normale yeniden kavuşuruz. Korkmadan tutkularımızın peşinden gidebiliriz. 

 Kısıtlamalar gevşedikten sonra ilk gittiğiniz yer neresi oldu? Şu an “gidilecek yerler” listeniz var mı? 

 Kısıtlamalardan sonra ilk olarak anne ve babamı ziyarete Muğla`ya gittim. Muğla, pek çok kişiye Marmaris ya da Bodrum`u çağrıştırıyor. Gökova Körfezi ve Ula Köyleri de bence herkesin gidilecek yerler listesinde olmalı. Benim listemde ise sırada Japonya var. 

 Normal şartlarda yılda ortalama kaç kez seyahat edersiniz? 

 İş seyahatlerimi de katarsak belki bu rakam 50`yi geçer. Kişisel olarak da her yıl, daha önce gittiğim ya da yeni fark etmeksizin toplam 30 lokasyona gitmeyi kendime hedef olarak belirliyorum. 

 Bize seyahat rutininizi anlatır mısınız? Örneğin gideceğiniz yeri nasıl seçersiniz, ziyaret noktalarını nasıl belirlersiniz? 

 Spor odaklı bir seyahate çıkacaksam öncelikle kar ya da deniz sporlarının yoğunlukla yapıldığı şehirlerdeki dönemsel hava durumunu kontrol ediyorum. Seyahat süremde sporu yapmama olanak tanıyacak hava şartlarını sunan lokasyonlara rezervasyonumu, sezon açılmadan çok önce gerçekleştiriyorum. Tabii böyle seyahatler için planlamam çok detaylı oluyor ama bavulumu evden çıkmama 30 dakika kala hazırlarım. Diğer seyahatlerim içinse süreç genellikle plansız oluyor. Yanıma küçük bir bavul almayı tercih ediyorum. 

 Ailenizle yaptığınız seyahatlerde planlama size mi ait olur? 

 Bireysel zaman bulduğum iş seyahatlerimde doğaçlamayı ne kadar seviyorsam ailemle yaptığım tatilleri de onlarla planlamayı seviyorum. Eşimin ve oğlumun gidilecek yer ve orada yapılacak aktivitelere dair zevkine çok güveniyorum. Herkesin gidilen yerden keyif alması en büyük önceliğimiz. 

 İş seyahatlerinizde, gittiğiniz yeri turistik olarak gezmek için kendinize zaman yaratma planınız nedir? 

 İş seyahatlerimde o bölgenin kültürüyle ilgili en az yarım günlük bir aktivite yapmak istiyorum. Benim için seyahat etmek, bir yerde bulunmak değil, o yeri olabildiğince yaşamak demek. Bu nedenle iş seyahati için bulunduğum şehir ve ülke hakkında bilgi toplamayı seviyorum. Bu toplantılar vesilesiyle gerçekleşen hızlı şehir turlarında olabildiğince notlar almayı tercih ediyorum. Toplantı için gittiğim bir şehir ilgimi çekiyorsa zaten mutlaka bu yere daha geniş bir zamanda tekrar gidiyorum.

 Gittiğiniz yerlerde ne görmeyi, nereleri ziyaret etmeyi seversiniz?

Gittiğim yerin tarihini öğrenmeyi çok seviyorum. Bu nedenle şehirlerin “eski kent” alanlarını mutlaka gezerim. 

 Popüler turistik mekanlar yerine keşfedilmemiş bölgelere gitmeyi sever misiniz? 

 Kesinlikle... Aslına bakarsanız popüler turistik mekanlarda dahi insanlar genellikle aynı rotaları izliyor. Bu popüler yerlerin gizli saklı köşelerini de gözden kaçırıyorlar. Benim seyahatlerimin odağında esasen “kaybolmak” bulunuyor. Bir yerde kaybolmazsanız ne yerel insanı ne yerel kültürü ne de yerel mutfağı anlayabilirsiniz. 

 Bugüne kadar kaç ülkeye gittiniz? Gittiğiniz yerler arasında sizi en çok etkileyen yer neresiydi? 

 50`den fazla ülkeye gittim. 4 ülkenin (Zambiya, Bostvana, Zimbabve ve Nabimya) sınırlarının keşiştiği Viktorya Şelalesi ve o bölgedeki milli park beni çok etkilemişti. Oradaki doğa ve vahşi yaşam inanılmaz. 

 Gitmek istediğiniz ülkeler hangileri? 

 Japonya. Özellikle baharda, kiraz çiçeklerinin açtığı zamanda gitmek istiyorum. 

 Gittiğiniz yerlerden aldığınız küçük hatıralar oluyor mu? 

 Evet oraları anımsatacak küçük hatıralar alıyorum. Hatta sokak sanatçılarından resimler de getiriyorum. Belki yüzden fazla böyle resme sahibim. Bunlar evimizin çeşitli yerlerinde duruyor. Daha çok el işçiliği ve sokak sanatçılarının ürünlerini tercih ediyorum. Onlara baktıkça oralardaki anları hatırlıyorum. Çevremize de mutlaka hatıralar getiriyoruz. 

 Gittiğiniz yerlerde fotoğraf çekip ozgurgunaydintravels hesabına yüklüyorsunuz. Bu hesabı açma fikri ne zaman, nasıl oluştu? 

 Aslında çok uzun yıllar gittiğim yerlerden fotoğrafları paylaşacağım bir platform olsun istedim. Ancak bulut bilişim ve sosyal medyanın emekleme dönemlerinde ancak e-posta üzerinden dostlarımla bunları paylaşma imkanı buldum. Instagram`ın hayatımıza girmesiyle birlikte de aslında aradığım platforma kavuşmuş oldum. Yol hikayelerini resmetmeye çalışıyorum. 

 Seyahat etmek sizin için neden bir tutku? 

 Seyahat etmek bana göre belirli bir süre de olsa alışkanlıkları geride bırakmak, yeniliklere açık olmak ve yeni yerleri görürken akla gelmeyen şeyleri öğrenebilmek demek. Tüm bunlara bitmek tükenmek bilmeyen bir heyecan duyuyorum.

 Yeni yerler görmek, yeni kültürleri tanımak iş ve özel hayatınızda kişisel olarak sizi nasıl geliştiriyor? 

 Değişimi görebilmek, eski alışkanlıklarda ısrarcı olmamak, yeniliğe açıklık ve yenilikleri uygulayabilmek... Seyahatlerde öğrendiğim tüm bu özellikleri, iş ve özel hayatıma yansıtabilmenin beni daha iyi bir yönetici ve daha iyi bir insan yaptığına inanıyorum.

“TÜRKİYE`NİN KÖYLERİNİ GEZMEYİ SEVİYORUM” “

HER YERİNE GİTTİM” Türkiye, gezip görmeye değer yüzlerce yeriyle bence dünyanın en güzel ülkelerinden biri. Neredeyse gitmediğim, görmediğim yer kalmadı. Hakkari`den Edirne`ye her yeri birbirinden güzel. Bilinen yerler dışında köylere gitmeyi seviyorum. Benim içinse en güzel yeri, doğduğum ve büyüdüğüm yer olan Muğla ve çevresi.

“MUĞLA GÖRÜLMEYE DEĞER” Muğla`nın çevresindeki gizli koyları ve bölgeleri çok seviyorum. Özellikle Muğla`nın Yatağan ilçesinde bulunan, Karya ve Roma dönemine ait bir yerleşim yeri olan Stratonikeia`yı görülmeye değer buluyorum. Burada, restorasyonla bazı noktalarda yapılan cam zemin kaplamalarla kalıntıların görünürlüğü korunaklı olarak sağlanmış.

“MUTLAKA AİLEMLE TATİL YAPARIM”

ZAMAN YÖNETİMİ Güne çok erken başlıyorum. Bunu zorunluluktan yapmıyorum. Günü daha verimli kullanmak istediğim için keyifle yapıyorum. Örneğin sabah erken saatte bazı işlerimi hallettikten sonra ailemle kahvaltı etmek için vaktim oluyor ve bu vakti keyifle yaşayabiliyorum. Günlük rutin dışındaysa mutlaka ailemle tatil yapmaya özen gösteriyorum.

İŞ-YAŞAM DENGESİ Çalışmak isterseniz her gün her saat çalışabilirsiniz ama verimli çalışmak için her zaman kendinize, ailenize ve sosyal yaşantınıza gereken zamanı ayırmalısınız. Ben de günlük ya da aylık planlarımı bu şekilde yapıyorum. Doğru planlamayla hafta sonlarını mümkün olduğunca kendime ayırmaya çalışıyorum.

STRESİ AŞMA YÖNTEMİ Stres yönetiminde önce stresi kabul etmek ve kaynağını bulmak gerekiyor. Kaynağını bulduğunuzda ise her şey daha kolay. Ben de bir sorun olduğunda kaynağı bularak ilerlemeye çalışıyorum. Gerekirse güvendiğim kişilere akıl danışıyorum.

Seyahatle ufkum genişliyor

Capital Online

Nil Dumansızoğlu

ndumansizoglu@capital.com.tr

İşi nedeniyle çok sık seyahat eden Kiğılı CEO`su HILAL SUERDEM için yeni kültürler keşfetmek bir tutku. Seyahat etmenin farklı bir heyecan yarattığını belirten Suerdem, “Yenilikleri seven biri olarak gezip görmeyi, öğrenmeyi seviyorum. Seyahat bakış açımı, ufkumu genişletiyor. Bu da kendimi iyi hissettiriyor” diyor.

Farklı ülkeleri ve kültürleri tanımaktan keyif alan Kiğılı CEO`su Hilal Suerdem`in en büyük tutkularından biri seyahat etmek. Yeni yerler keşfetmenin, insanlar tanımanın ve lezzetler tatmanın kendisine farklı bakış açısı kazandırdığını düşünen Suerdem, bugüne kadar 48 ülkeyi ziyaret etmiş. Pandemi döneminde gezip görmenin ne denli büyük bir zenginlik olduğunu bir kez daha anladığını söyleyen Suerdem, kısıtlamaların kalkmasıyla tekrar seyahat etmeye başlasa da eski rutinine dönmeyi de iple çekiyor. Japonya, Arjantin, Küba ve Kanada`nın, gidilecek yerler listesinde başı çektiğini söylüyor. Kiğılı CEO`su Hilal Suerdem`le seyahat tutkusunu konuştuk: 

Bir seyahat tutkunu olarak pandemiyle birlikte gelen kısıtlamalar sizi nasıl etkiledi? 

 Pandemi sürecinin bize elbette etkisi oldu. Daha önce hiç yaşamadığımız bir süreçten geçiyoruz. Bu dönemde sağlıklı olmanın ne kadar önemli olduğunu bir kez daha anlamış olduk. Bu süreci bir dinlenme dönemi olarak kabul ediyorum. Ötelediğim, göz ardı ettiğim konulara konsantre oldum. Gezip görmenin büyük bir zenginlik olduğunu idrak ettim. Tabii ki arzuladığım, gitmek istediğim yerleri, Fransa, İspanya ve İtalya gibi iş seyahat planlarımı erteledim. Özellikle çok gitmek istediğim New York ve Küba seyahatlerimi üzülerek ertelemek zorunda kaldım. Pandemi bittiğinde bu planlarımı gerçekleştireceğimi umuyorum. 

 Kısıtlamalar gevşedikten sonra ilk gittiğiniz yer neresi oldu? Şu an “gidilecek yerler” listeniz var mı? 

 İlk gittiğim yer İtalya oldu çünkü bizim için çok önemli bir sponsorluk anlaşmasının görüşmelerini yapmam gerekiyordu. İtalya`nın en köklü kulüplerinden Fortitudo Bologna Basketbol takımına isim sponsoru olduk. İtalya Seri A`da mücadele eden bir takıma sponsor olarak formalarına ve maçlarını oynadığı sahasında parkeye Kiğılı logosunu yazdırdık. Böylece hem markamız hem ülkemiz için yurt dışında bir kulübe adını veren ilk Türk markası olmanın gururunu yaşatan çok önemli bir sponsorluk anlaşmasına imza atmış olduk. Gidilecek yerler listemin başında Almanya yer alıyor. İlk gideceğim yer Düesseldorf, yine bizim için çok önemli bir lokasyon. Yurt dışında uluslararası bir havaalanında mağaza açan ilk Türk markası olacağız. Almanya`dan sonra İtalya seyahatim olacak. Burada 6-7 yeni mağaza daha açacağız ve ciddi yatırımlarımız olacak. Güney Afrika seyahatim olacak, buradaki franchise mağazalarımızı konsept mağazalara dönüştüreceğiz. 

 Normal şartlarda yılda ortalama kaç kez seyahat edersiniz? 

 Normal şartlarda her ay bir seyahatim olur. Bazı aylar bu, iki kez de olabiliyor. Tamamen iş yoğunluğuna bağlı… 

 Bize seyahat rutininizi anlatır mısınız? Gideceğiniz yeri nasıl seçersiniz, ziyaret noktalarını nasıl belirlersiniz? 

 Bavul hazırlığım seyahatimin neyle ilgili olacağına bağlı olarak değişiyor. Seyahate çıkma nedenime ve gideceğim lokasyona göre hazırlık yapıyorum. Eğer iş seyahatine çıkıyorsam el bagajı bana yetiyor. Ancak her ihtimale karşı yanıma, takım elbise taşımak için, bir gamboç (elbise kılıfı) mutlaka alıyorum. Hızlı ulaşım sağlamak için böyle pratik ürünlerle yolculuk yapıyorum. Özellikle mağaza açılışı için seyahat ettiğimde önceden eksik gedik var mı diye rutin kontrollerimi yaparım. Ekip arkadaşlarımla pazar araştırması yaparım, mağaza açılışı bizim en keyif aldığımız işimizdir. 

 Ailenizle yaptığınız seyahatlerde planlama size mi ait olur?

Aile seyahatlerimizde planlamaya ortak karar veririz. Ben genellikle gittiğim yerde mutlaka bir piyasa araştırması yaparım, fikir alışverişinde olmak her zaman başka fırsatlar da doğurur. Eşimin yaptığı plan, program ve istekleri de benim için önemli olduğundan birlikte ortak bir nokta bulup seyahatimizi keyifli hale getirmeye çalışırım. 

 İş seyahatlerinizde, gittiğiniz yeri turistik olarak gezmek için kendinize zaman yaratabiliyor musunuz? 

 Seyahatlerimde ne olursa olsun kendim için mutlaka zaman yaratırım. Gittiğim yerin tarihini, kültürünü, yeme içme alışkanlıklarını öğrenmek, yemeklerinden tatmak benim için oldukça önemli. Yeni şeyler görmek, tatmadığım lezzetleri denemek, gittiğim yerin kültürel yerlerini görmek bilgi dağarcığımı artırıyor. Hani derler ya “Çok gezen mi, çok okuyan mı bilir” diye… Ben gezmenin, yerinde görmenin faydasını çok görüyorum. Bu nedenle seyahatlerimi doğru değerlendirdiğimi düşünüyorum. 

 Gittiğiniz yerlerde ne görmeyi, nereleri ziyaret etmeyi seversiniz? 

 Gittiğim yerlerde öncelikle insanların alışkanlıklarını öğrenmeye çalışıyorum. Nasıl bir kültüre sahipler, genellikle ne işle uğraşıyorlar, yemek kültürleri nasıl ve nelerden hoşlanıyorlar diye düşünerek genel bilgi sahibi oluyorum. Ziyaret ettiğim şehirlerin önemli meydanlarına mutlaka giderim. Meydanlar şehrin kalbidir, kalabalıkların olduğu yerler bize o şehirle ilgili daha fazla fikir verir. Buralarda o şehrin hayat tarzına ve kültürel değerlerine dair gözlemler yaparım. 

 Popüler turistik mekanlar yerine yerel kültürü tanımayı sever misiniz? Keşfedilmemiş bölgelere gitmeyi sever misiniz? 

 Ben meraklı bir insanım. Keşfedilmemiş yerlere gitmeyi çok isterim ama bunun yanında da genel ortamları, yenilikleri ve değişimleri görmek isterim. Vakit buldukça hepsini değerlendirmeyi çok isterim. 

 Yurt içi seyahat etmeyi de sevdiğinizi biliyoruz. Türkiye`de sizi en çok cezbeden şehirler hangileri? 

 İstanbul aşığı biri olarak trafik karmaşası hariç dünyanın en eşsiz şehirlerinden biri İstanbul benim için. İstanbul`dan sonra en çok Antalya, Muğla ve ilçelerini çok beğenirim. Özellikle Dalyan, Fethiye ve Kemer doğal güzellikleriyle her gittiğimde bana çok huzur ve keyif verir. Müslümanlık, Hristiyanlık ve Musevilik olmak üzere üç semavi dinin izlerinin günümüze kadar hala dimdik ayakta durması, mistik ve gizemli atmosferi, tarihi ve kültürel yerleriyle Güney Doğu Anadolu beni her zaman çok etkilemiştir. 

 Yeni yerler görmek, yeni kültürleri tanımak iş ve özel hayatınızda sizi nasıl geliştiriyor? 

 Yeni yerler görmek, keşfetmek bende farklı heyecanlar yaratıyor. Farklılıkları ve yenilikleri seven biri olarak seyahat etmeyi, gezip görmeyi, öğrenmeyi seviyorum. Bu, bakış açımı, ufkumu genişletiyor, kendimi iyi hissettiriyor. Her insan, hayata dair yeni bilgiler, tecrübeler ve bakış açısıyla kendini geliştirmeli. Hayatım��zda olan her insan bize farklı bir şey öğretir. Farklı fikirler, yeni bakış açıları, yeni projeler doğurur. Ben de katıldığım ortamlarda bilgi ve birikimlerimi paylaşmayı seven biriyim.

“MAGNET KOLEKSİYONUM VAR”

“HATIRA BİRİKTİRİYORUM” Eşimin sayesinde başladığım bir magnet koleksiyonum var. Her gittiğim yerden magnet almamı isterdi, sonra alışkanlık haline geldi. Gittiğim yerin özelliklerini yansıtan kültürel ve doğal güzelliklerini yansıtan magnetler topluyorum. Böyle hatıralar biriktirmek, geçmişe götürüyor, yaşadıklarınızı hayal ettiriyor, tekrardan gitme isteği ve mutluluk hissi uyandırıyor.

290 PARÇA VAR Koleksiyonumda 290 parça var. İçinde doğal güzellikler ve kültürel özellikleri barındıran magnetler dikkatimi çekiyor. Gittiğim yerleri bana hatırlatması, oralarla ilgili hatıralarımı canlandırıyor. Bu nedenle de bana ayrı bir keyif veriyor. Koleksiyonumu sakladığım özel bir yer var tabii. Koleksiyonumu en çok vakit geçirdiğimiz oturma odamız ve mutfakta bulunduruyorum.

İZ BIRAKANLAR

“MEKKE ETKİLEYİCİYDİ” Bugüne kadar 48 ülkeye gittim ve en çok Mekke`den etkilendim. Bu şehrin çok farklı bir atmosferi var. Mistik ruhu, maneviyatı, özgünlüğü beni derinden etkiledi. Bunun dışında Amsterdam çok kültürlü özgür yapısı, Phuket adası tropikal meyveleri, doğal güzellikleri, New York yüksek gökdelenleri ve kozmopolit yapısıyla bende iz bırakan yerler oldu.

GİDİLECEK YERLER LİSTESİ Japonya, Arjantin, Küba ve Kanada`yı görmek istiyorum. Kültürel anlamda dansları ve müzikleriyle eğlence hayatları ve hayata mutlu, pozitif bakışlarını yaşamak için Küba`ya; egzotik yaban hayatı, muhteşem yemekleri, manzaraları, capcanlı kültürüyle Arjantin`e; doğal güzelliklerini, teknolojisi ve rahat yaşantılarını görmek için Kanada`ya ve Japon kültürüne olan ilgim nedeniyle Japonya`ya gitmeyi planlıyorum.

HP Genel Müdürü Emre Alaman: Müzik beni sakinleştiriyor

Capital Online

Nil Dumansızoğlu

ndumansizoglu@capital.com.tr

Capital Ocak 2021 sayısından

2010 yılında kurdukları müzik grubuyla gitar çalmaya başlayan HP Türkiye Genel Müdürü EMRE ALAMAN, kültür ve sanatın kendisini hem iş hem özel hayatında olumlu yönde etkilediğini söylüyor. Çok iyi müzisyenlerle bir araya gelip yeteneğini keşfeden ve geliştiren iş insanı, yeni grubu BlackouT`la da sahnelere geri dönmeye hazırlanıyor. Pandemide müzikten uzak kaldıktan sonra şu an şevkle çalıştığını belirten Alaman, “Müzik beni daha sakin ve pozitif tutuyor” diyor.

2010 yılında şirket çalışanlarıyla kurduğu “8 Saat” isimli müzik grubuyla gitar çalmaya başlayan HP Türkiye Genel Müdürü Emre Alaman`ın hayatında müziğin çok önemli bir yeri var. Henüz mazisi çok yeni olsa da müzik dünyasının içine girmenin kendisini olumlu yönde geliştirdiğini söylüyor. Birkaç yıl öncesine kadar Hot Plug, şu an ise 3-4 ay önce kurulan ve yine ağırlıklı şirket çalışanlarından oluşan Black Out grubuyla haftada 1 gün Fenerbahçe`de bulunan Band Idea adlı stüdyoda geçirdiği zamanlar, onun için “sıfırlanma” anları. Emre Alaman`la muhteşem deniz manzarası eşliğinde prova yaptıkları Band Idea stüdyosunda, müzik hobisi ve yeni müzik grubuyla ilgili konuştuk: 

 Müziğe olan ilginiz ne zaman başladı? Çocuk yaşlarda ilgileniyor muydunuz? 

 Tabii bizim yaş grubumuzda olan herkes gibi çocukken ben de blok flüt çaldım. Ama telli sazlarla tanışmam ilkokul sonunda bağlamayla oldu. O günü hiç unutmam… Babamla birlikte Samsun`da müzik aletleri satan sokağa gidip bağlama almıştık. Bir çocuk için nasıl heyecanlı bir an olduğunu tahmin edebilirsiniz. 

Neden bağlamayla başladınız? Sizin mi ilginiz vardı aileniz mi yönlendirdi? 

 Açıkçası o zamanlar Samsun`da bir gitar kursu var mıydı emin değilim. Şimdi haksızlık etmeyim ama vardıysa da yaygın değildi. Lise yıllarında daha çok yaygınlaşmıştı. Ben o zaman halk oyunları da yapıyordum. Evimizde de müzik eksik olmazdı. Kulağım müziğe hep aşinaydı. Sanırım hem ailemin yönlendirmesi hem kendi ilgim birleşti. Artık çalmasam da bağlamanın sesini çok severim.

 Sonra gitara geçiş nasıl oldu? 

 Aslında çok eski değil, 2010 yılında başladım. Üniversite yıllarında hiç ilgilenmedim. Sanırım Samsun`dan İstanbul`a gelince büyükşehre adapte olmak istedim. O yıllarda enstrüman konusunda kendimi geliştirmediğim için bazen kendime kızıyorum ama boş da geçmedi. Şehri, insanları, yaşamı öğrendim. Ancak tabii bir enstrüman çalmasam da müzik, hayatımdan hiç eksik olmadı. Üniversite hayatım Taksim`de geçti. Eskiden çok alternatif mekan vardı ve buralardan çok ünlü gruplar çıktı. Ankara da bu açıdan çok ünlüydü. Biz çok kez Ankara`ya yeni çıkan müzik gruplarını dinlemeye giderdik. 

2010 yılında gitara nasıl başladınız?

 2010 yılında bir grup kurarak başladık. HP`den arkadaşlarımla 8 Saat adlı bir grup kurduk. Gitara da öyle başladım. Grup arkadaşlarım, şu an hala birlikte çalıştığımız stüdyonun sahibi Alper, Kurtalan Ekspres`in gitaristi Cem, kendimi geliştirmem konusunda çok yardımcı oldu. Müzik bir uzmanlık işi. Benim o kadar hakimiyetim yok. Kendimi müzisyen olarak görmüyorum, işim bu değil. Hobi olarak yapıyorum. Hala öğrenmeye devam ediyorum. Tabii evde de çok çalıştım. Özellikle çocuklar uyuduktan sonra ve maalesef kulaklıkla… 

 Daha sonraki yıllarda nasıl gelişti müzik hobiniz? 

 8 Saat, kurulduktan birkaç yıl sonra dağıldı. Ondan sonra tamamen HP çalışanlarından oluşan, hatta baş harfleri “HP” olan Hot Plug`ı kurduk. Hot Plug`la çok sahne aldık. Çok keyifliydi. 15 defadan fazla Beyoğlu`nda James Joyce Irish Pub`da çaldık. Kapanmadan önce Hayal Kahvesi, Ataşehir Fat Boy`da çaldık. Hatta Bodrum ve Ayvalık`a turneye gittik. Bu şekilde yıllar içinde gelişti. Şimdi de BlackouT grubunu kurduk ve birlikte devam ediyoruz. 

 Pandemi döneminde çalışabiliyor muydunuz? 

 Hot Plug, pandeminin ikinci yılına girerken dağılmak zorunda kaldı. Çünkü bir arkadaşımız İstanbul`dan başka bir şehre, bir arkadaşımız da başka bir ülkeye taşındı. Grup dağıldıktan sonra bir süre gitarı elime alamadım. Ama sonra hadi tekrar başlayalım dedim. Şimdi bu aradan sonra şevkle çalışıyorum. 

 BlackouT da HP çalışanlarından mı oluşuyor? 

 Grupta 5 kişiyiz. 3 kişi HP çalışanı, diğer 2 kişi de HP çalışanlarının akrabaları. Davuldaki arkaşımız Mert Songur, Hot Plug`tan. Vokalde Borabay var. Bir yıldır HP`de insan kaynaklarında çalışıyor. Grubumuzun en genci. Çok yetenekli, gerçekten muazzam bir sesi var. Klavyede HP`de çalışan bir arkadaşımızın kardeşi Reha var. Bas gitardaki arkadaşımız Cem de HP`de çalışan bir arkadaşımızın eşi. 

 Ne tür müzik yapıyorsunuz? 

 Rock, pop-rock çalıyoruz. Repertuvarımız ağırlıklı olarak yabancı şarkılardan oluşuyor. Hepsi cover, hiçbir şarkıyı olduğu gibi çalmıyoruz. Kendi düzenlemelerimiz var. Stüdyonun sahipleri Alper ve Fuat bizi bu konuda çok iyi yönlendiriyor. 

 Pandemi boyunca mekanlar kapalıydı. Sahneye çıkmayı özlediniz mi? 

 Çok özledim. Şu anda eskisi kadar kalabalık olmasa da konserler doluyor diyebilirim. Ama gece 12`den sonra müzik yapmanın hala yasak olması kötü oluyor. Biz yeni grubumuzla ocak ayında, Taksim`de James Joyse Irish Pub`da ilk sahnemizi alacağız. 

 Kendi besteniz var mı? 

 Yok ama olacağından ümitliyim. Kendime 2`nci konserde 1 tane kendi şarkımızı çalmayı hedef koydum. 

 Provalara ne kadar zaman ayırabiliyorsunuz? 

 Çocukları uyutup buraya geliyoruz. Provalarımız gece 10-11`den sonra. Diğer grup arkadaşlarımızdan da çocukları olan olduğu için böyle tercih ediyoruz. Haftada 1 gün prova yapıyoruz. O anki motivasyonumuza göre 2-3 saat sürüyor. Sahneye çıkmadan önceki hafta nerdeyse her gün geliyoruz. Grupların performanslarının iyi olmasında, bence müzisyenlerin yetenekleri kadar bu işe ne kadar zaman ayırdıklarının da önemi büyük. Eğer bunu disiplinle yapmayacaksan hiç başlamamak lazım. 5 kişiyiz, 1 kişi gelmeyince olmuyor çünkü herkesin görevi var ve hepsi çok önemli. Grup kültürünü uzun zaman devam ettirmek istiyoruz. 

 Sizin çalmayı en sevdiğiniz parçalar hangileri? 

 Blues çok seviyorum ve böyle müzikler yaratabilmiş insanlara hayranlık duyuyorum. Müziğin bir deha işi olduğunu düşünüyorum. Bu kadar insana hitap eden sesleri yan yana koyabilmek bir yetenek meselesi. Yetenekli olduğum iddiasında olmasam da blues ritimlerini çalmayı çok seviyorum. Sweet Dreams örneğin eskiden beri çok sevdiğim bir şarkı ve çalmayı da çok seviyorum. Son birkaç yıldır Türkçe rock gruplarının şarkılarını da çalmaya başladım, gerçekten çok başarılı gruplarımız var.

“HER ŞEY SIFIRLANIYOR”

“OLUMLU ETKİLEDİ” Müzik dünyasına girmek beni olumlu yönde çok geliştirdi. Bu stüdyoda iş konuşmayı yasakladık. Bu nedenle burada bir arada olduğumuz zaman benim iş hayatımdaki her şey sıfırlanıyor. Burada sadece müzik değil, sanatla ilgili çok derin sohbetler yapılıyor. Bir de hayat burada iş hayatına göre daha yavaş. Acelemiz yok. Bir provaya gireceğimiz zaman hadi 10 oldu provaya giriyoruz demiyoruz. Sohbet ederken o anın geldiğini hissediyoruz, bazen çalmadan gittiğimiz de oluyor.

 “FARKLI BİR HAYAT” Ayrıca farklı yaşam tarzlarını yakından tanıyorum. Örneğin bir müzisyenin hayatı aslında hiç kolay değil. Bir müzisyen olmak isterdim ama başarılı olur muydum bilemiyorum. Çok zor bir hayat… Sürekli provayla geçiyor. Aynı şarkıyı yıllarca çalsanız bile her defasında aynı duyguyla aynı gerçeklikle seyirciye yansıtmanız lazım. O yüzden müzisyenleri hayranlıkla izliyorum.

“MÜZİK, İŞ HAYATIMI DA BESLİYOR”

HİYERARŞİ YOK Müziğin işe kesinlikle pozitif etkisi var. Buradaki birlikte çalışma, işe de olumlu yansıyor. İş hayatında belki altüst ilişkisi var ama bir müzik gurubunda bu yok, herkesin bir görevi var ve hepsi önemli. Şirkette de bu hiyerarşik yapıdan çıkıp “bunu birlikte yapıyoruz” anlayışına geçtiğiniz zaman şirket daha başarılı oluyor. Müziğin böyle bir pozitif etkisi var.

LİDERLİK DERSİ Müzik beni daha sakin ve pozitif tutuyor. Bence bir liderin en önemli özelliği pozitif kalabilmesi. Tarihte hiçbir lider yok ki insanlara, “Beni takip edin, hayatınız kötü olacak” demiş olsun. Örneğin Atatürk, en kötü şartlarda bile bir millete umut oldu. Bu bence çok önemli bir liderlik dersi. Müzik ayrıca sosyal bir konu. Bugün bir toplantıda artık yüzde 80 kültürel konular konuşuluyor, iş konuştuğunuz yüzde 20`dir. O yüzden 80`i besleyen çok önemli bir konu müzik. Ayrıca yeni arkadaşlar ediniyorum müzik sayesinde.

Hız içimizden hiç eksik olmayacak

Capital Online

Nil Dumansızoğlu

ndumansizoglu@capital.com.tr

Hız ve adrenalin, Ankutsan Kurucu Ortağı MUSTAFA ÇAKAL`ın hayatının vazgeçilmez parçası. Profesyonel olarak ralli sporcusu olan iş insanı, yurt içi ve dışında başarıdan başarıya koşuyor. En son FIA Avrupa Ralli Kupası Finali`nde Avrupa Şampiyonu olan Çakal, o anki duygusunu, “Ayaklarım yerden kesildi, adeta havada asılı kaldım” sözleriyle ifade ediyor. “Yarışlarda aslında işimdeki hızı hissediyorum. Bu hız içimizden hiç eksik olmayacak” diyor.

Motor sporlarına çocuk yaşta ilgi duymaya başlayan Ankutsan Kurucu Ortağı Mustafa Çakal, profesyonel olarak uğraştığı ralli sporunda önemli başarılar elde ediyor. Türkiye ve dünya çapında pek çok ödülün sahibi olan Çakal, son olarak kasım ayında otomobil sporlarının en prestijli yarışmalarından FIA Avrupa Ralli Kupası Finali`nde Avrupa Şampiyonu oldu. Hız ve adrenalin tutkusunun bir yaşam biçimi olduğunu söyleyen Çakal, şöyle konuşuyor: “Profesyonel bir sporcu olarak hız ve adrenalin tutkumu sadece güvenli pistlerde yaşıyorum.” Yarışlarda hayatındaki ve işindeki hızı hissettiğini anlatan iş insanı, ortağıyla küçük bir atölyede kurduğu Ankutsan`ı, bugün 5 kıtada 60`tan fazla ülkeye ihracat yapan, sektöründe öncü bir şirket haline getirdiklerini söylüyor ve ekliyor: “Bu hız içimizden hiç eksik olmayacak.” Mustafa Çakal ile ralli başarılarını ve anılarını konuştuk: 

 Ralliye olan tutkunuz ne zaman başladı? Örneğin çocukluğunuzda arabalara ilginiz var mıydı? Yarışları izler miydiniz? 

 Bu iş, tabii çocukluktan gelen bir şey. Babalar her zaman çocuklarına örnektir. Babam çok iyi araba kullanırdı. Bana da çok küçük yaşta araba kullanmayı öğretti. Çok küçük yaşlarda motor sürmeye başladım. Erken yaşlarda profesyonel araç kullanmayı öğrendim. Ailemde bu sporla uğraşan kimse yok. Bu sporun bilinirliği de yoktu. Ben ortaokul-lise yıllarındayken Türkiye`ye geldi. Çeşitli markaların sponsorluğunda büyük yarışlar yapılmaya başlandı. Antalya ve Adana pist yarışları ilgimi çekince yarışları takip etmeye başladım. 1986`da Varyant Otelleri`nin önündeki Beach Park tarafında, Antalya pist yarışları düzenlenirdi. Hayranlığım da oralarda başladı. Antalya`da motor sporlarına ve pist yarışlarına çok ilgi var. Birçok otomobil motor sporu Antalya`da çok yaygın. Onların yapıldığı bölgede yetişip büyüdüğüm için seyirci olarak zamanında bunları yakından takip etme şansım oldu. 

 İlk arabanız neydi? Şimdi hangi aracı kullanıyorsunuz? 

 İlk kullandığım şahsi aracım, 1986 yılında Tofaş Şahin`di. Ralli tarafındaki ilk profesyonel arabam ise Palio Kit Car. Sırasıyla Palio, Ford Fiesta, Mitsubishi Ego9 ve en sonunda da Hyundai i20 R5 klasmanındaki arabalara sahip oldum. Bunların içerisinde en sevdiğim ve en anlamlısı tabii ki Avrupa Ralli Şampiyonu olmamı sağlayan Hyundai i20 R5. Ama en sevdiğim koleksiyon arabam, Mercedes c63 AMG; 2010 model, sıfır alıp hala garajımda tuttuğum arabamdır. Mevcutta da kullandığım araba ise Mercedes AMG GTS. 

 Ralliye ilk ne zaman başladınız? 

 Ralliyle uğraşmaya 2008 yılında başladım. İlk profesyonel drug yarışıma Antalya Mahalli Yarışı`nda katıldım. İlk ralli yarışımda ise 2009 yılında İstanbul Ralli Şampiyonası`na ve Ege Rallisi`ne katıldım. 

En son şampiyon olduğunuz yarışınız nasıl geçti? Neler hissediyorsunuz?

 Almanya`da düzenlenen FIA Avrupa Ralli Kupası`nda yarışarak Avrupa Şampiyonu oldum. Çok karışık duygular içindeydim. Çok zor bir yarıştı ve ilk defa yarıştığımız bir pistti. Aracımızın bu sezonki ikinci toprak yarışına çıkıyorduk. İşimizin yoğunluğundan dolayı çok fazla test yapamadık. Bildiğim bir tek şey varsa o da aracımın mekanik olarak çok iyi ve çok profesyonel bir şekilde hazırlandığıydı. Bana sadece ve sadece belirlediğimiz strateji ve yol notlarıyla onu kullanmak kalıyordu. Çamurun içinde, yoğun yağmur altında önümüzü göremediğimiz, zor bir yarıştı. Ve bitişe geldiğimizde inanamayacağımız bir şekilde kendimi boşlukta hissettim. Arabadan indiğimde ayaklarım yere basmıyordu. Bir anda sıfır noktasında gibiydim. Böyle havada asılı kaldım. Bir şey hissedemiyordum. Ta ki servise gelip bütün ekibin kornalar ve alkışlarla beni beklediğini görene kadar... Eşim ve takım direktörümüz Süheyl Bey, hepsi ağlıyordu. Bizim için büyük başarıydı. Şampiyonluk kupasını alabilmek için yıllardır çabalıyoruz, koşturuyoruz. Sarf ettiğimiz emeği hepimiz biliyoruz. Tabii ben bir anda orada uyandım. Yaptığımız işin ne kadar büyük olduğunu anladığımda kendime geldim. 

 Tüm yarışların ayrı yeri vardır ama en etkilendiğiniz, sizi en çok zorlayan hangisiydi? 

 Mental olarak zorlandığım, Bulgaristan`daki ralli yarışıydı. Türk bir arkadaşımız o yarışta kaza yaptı. Kazayı ve onu görünce beyin olarak çöküş yaşadım. Aslında bu sporun içinde kaza ihtimali hep var. Motor sporları tehlikelidir. Nasıl izlenmesi gerektiğine kadar bir sistematiği var. Bir örnek vereyim. Uğur Soylu arkadaşımızla birincilik, ikincilik için didişirken yaptığı kazayı ve onun halini görmemiz bizi mental olarak baya zorladı. 

İlginç bir anınız mı?

 2015 yılında Group N Klasman Türkiye Şampiyonu olduğumuz bir anım var. Son etaba geldik, artık şampiyonuz ve puanlamada rakibimle aramızı çok açtık. Ama sonuçta bitiş çizgisinden geçmezseniz hiçbir şeysiniz. Co-pilot lastiklerin havasını kontrol etti. Sıkıntı yok. Şöyle bir durum gerçekleşti: Etabın açılması gerekiyorken nötralizasyon dediğimiz, yani organizatör tarafından durdurulma geldi. Arabayı nötralizasyonda kapalı pozisyona almak zorundasın. Co-pilot arabanın yanında yürürken sağ arka tekere gözü takıldı. Ne oldu biliyor musunuz? Lastik bir anda kendi kendine yere indi. Son etap, arabaya dokunamazsın, yarışa çıkmak zorundasın. Daha start almadan lastiğimiz yere kadar indi. Hiç unutmuyorum. Durma ihtimalimiz yok, çünkü yokuş yukarıda bir yerde. Duyguların inip çıktığı bir andı. Son etaptaki 13,8 km`yi inik lastiğin üzerinde geçtik. 0,7 puanla rakibimizden önde gelerek aldığımız ilk kupadır. 

 Hız, adrenalin sizin için ne ifade ediyor? 

 Profesyonel bir sporcu olarak hız ve adrenalin tutkumu sadece güvenli pistlerde yaşıyorum. Profesyonel taraf haricinde asla hız yapmam. Trafik kurallarına dikkat ederim. Yarışlarda da aslında hayatımdaki ve işimdeki hızı hissediyorum. Ortağımla küçük bir atölyede kurduğumuz Ankutsan`ı, bugün 5 kıtada 60`tan fazla ülkeye ihracat yapan sektöründe öncü bir şirket haline getirdik. Bu hız içimizden hiç eksik olmayacak. 

 Şu an hangi arabalar ilginizi çekiyor? 

 Klasik ve eski araçlara ilgim büyük. 90 yılların E30 BMW M3`ü buna örnek olabilir. Bende her şey siyah-beyaz olunca, bu sefer de dönüyorum süper sport`lara geçiyorum. Bunlar da içten yanmalı motorlu araçlar ve elektrik motoruyla üretilen araçlar. Yeni teknolojiyle üretilen araçlar çok ilgimi çekiyor. Hayatımız artık elektriğe gidiyor. Örneğin Rimac markasının yaptığı 2-3 bin beygirli elektronik araçlar ilgimi çekiyor. Tabii içten yanmalı benzinli motorlar her zaman ilgimi çekecek. En büyük hayalim de içten yanmalı motor ve elektrikli motor arabayı bir arada üretip süper sport bir araba yapmak. Tabii bu seri üretim olarak değil, hobi olarak bir atölye çalışması gibi düşünebilirsiniz. Yapılamayacak bir araç değil. Kendi iş hayatımızdan öğrendiğimiz gibi bunlar, prosedürleri atlayabilirsen çok basit işler. 

 Motor sporlarında nelere dikkat edilmesi gerekiyor? Tavsiyeleriniz nedir? 

 Motor sporlarının çocukluğumdaki haline dönmesi gerekiyor. Sponsorların bu sporu desteklemesi şart. Biz iş yaşantımızdan dolayı bu pahalı sporu karşılayabiliyoruz. Çok büyük bütçelere sahip olmak gerekiyor. Sponsora, medyaya, ilgi ve alakaya, genç pilotlara ihtiyaç var. Gençler bu işleri daha ileriye götürebilir. Sosyal medyadan gençlerden “Pilot, co-pilot olmak istiyorum gibi çok soru geliyor. Aslında federasyon sürekli eğitim veriyor. Daha fazla bilgilendirilme yapılması gerekiyor. Bu spora başladıktan sonra 100 km`yi geçmenin ne kadar tehlikeli olduğunu öğreniyorsunuz. Biz yarışmadığımızda kendimizi çıplak hissediyoruz, niye? Bizim arabada korumalıklarımız var. O yüzden gençlerimizi güvenli araç kullanmayla ilgili bilinçlendirip pistlere çekmeliyiz.

RALLİ`NİN İŞ ÖĞRETİSİ

GÜVEN İş yaşamında verdiğimiz kararlar güvenle alakalı. Co-pilotun yanlış yapıyorsa yanlış rotaya gidiyorsun. Düşünsene araba 140`la virajı dönerken co-pilotun sağ yerine sol dediğini? İş dünyasında da şirketimizi kurduğumuz ortağım Sayın Rüstem Kesgi`yle bu yolda 20 yıldır güvenle emin adımlarla yürüyoruz.

ANALİZ Ayrıca analiz, strateji ve ekip çalışması iş hayatında olan temel ve önemli kavramlar. Ralli`de pist analizi çok önemli, aynı iş dünyasındaki pazar ve satış analizi gibi... Her iki dünyada da analiz yapılmadığı takdirde tüm hamleler yanlış yola çıkar ve sizi batırır.

STRATEJİ Strateji, siz de takdir edersiniz ki hayati öneme sahip. Basit bir örnek verecek olursam yarışlarda rakiplerimi elemek için yavaş gittiğim oluyor. Hangi etapta gaza basacağım yine derin bir stratejiyle belirleniyor. Bu stratejiler de iş hayatına yansıyor.

EKİP Ekip ise en önemli etken. Ralli`de başarıyı ekip getirir. Pilot, co-pilot, takım direktörü ve takım koçu olarak büyük bir ekip var. Aynı Ankutsan`da olduğu gibi...

“BİSİKLET KOLEKSİYONU YAPIYORUM”

İLGİ ALANLARI Düzenli olmasa da snowboard, masa tenisi, tenis, basketbol gibi sporlarla uğraşıyorum. Düzenli olarak bisiklet ve fitness yapıyorum. Bunun dışında markalı, markasız fark etmeksizin sayılı üretilmiş bisikletlerden yılda bir defa almayı ve bunları ileride çocuklarıma bırakmayı hedefliyorum. Şu an koleksiyonumda 5 bisiklet var. Her yıl bir tane almayı hedeflerim arasına koydum.

İŞ YAŞAM DENGESİ Spor, dengeyi sağlama konusunda çok önemli. Bu durum aileme de sirayet etmiş durumda. Herkes sporun birkaç dalıyla uğraşıyor. Küçük yaşta çocuklarımızı spora alıştırdık. Sporun en başta disiplin felsefesini öğrettiğini biliyoruz. Aynı zamanda kötü alışkanlıklardan uzak tutuyor.

Tutkumun peşini bırakmadım

Capital Online

Nil Dumansızoğlu

ndumansizoglu@capital.com.tr

Müziğe olan ilgisi çocuk yaşlarda başlayan ve bunu hayatının her aşamasında geliştirerek bir tutku haline dönüştüren AloTech Kurucu Ortağı CENK SOYAK, Nils Landgren`in dünyaca ünlü grubundan esinlenerek İstanbul Funk Unit`i kurdu. “Türkiye`nin en iyi caz müzisyenleriyle sahneye çıkmaktan mutluluk duyuyorum” diyen Soyak, hobilerin yaşamı beslediğini düşünüyor. “Herkese tutkusunu ömür boyu takip etmesini öneriyorum” diyor.

5 yaşında eline blok flüt aldığından beri müziği hayatının en önemli unsurlarından biri haline getiren AloTech Kurucu Ortağı Cenk Soyak, 2011 yılında Nils Landgren`in dünyaca ünlü grubundan esinlenen İstanbul Funk Unit`i kurdu. Miles Davis, John Coltrane, Wayne Shorter, Bill Withers gibi sanatçıların eserlerini seslendiren grup, Türkiye`nin en değerli müzisyenlerinden Yahya Dai ve bir yandan kurumsal hayatına devam eden müzisyenlerden oluşuyor. “Bu müzik yaşantısının içinde Türkiye`nin en iyi caz müzisyenleriyle birlikte çalma fırsatı bulduğum için kendimi şanslı addediyorum” diyen Soyak, müziğin, insanları birbirine yakınlaştıran bir uğraş olduğuna inanıyor. Bu derece müziğin içinde olmasının, kendisini iş hayatında yönetici olarak da desteklediğini söyleyen Soyak, şöyle devam ediyor: “Yıllar ilerledikçe, iş hayatında yükselip belirli yerlere geldikçe insan şunu daha iyi anlıyor: Parayla satın alınamayacak şeyler var. Bir hobiniz, kendinizi geliştirdiğiniz bir spor veya katkıda bulunduğunuz sosyal sorumluluk projesi gibi meşgaleler, sizi manen ve bedenen genç tutuyor. Ben çok şanslıydım, herkese de tutkusunu ömür boyu takip etmeyi öneriyorum.” Cenk Soyak`la müzik tutkusunu konuştuk: 

 Müzikle ilgilenmeye ne zaman başladınız? 

 Müzikle ilgilenmeye beş yaşında blok flütle başladım. Kolejde okurken okul bandosunda trompet çaldım. Yine bu dönemde Coşkun Güla Türk Halk Müziği Dershanesi`nde başladığım bağlama derslerine on yıl boyunca, üniversitenin son sınıfına kadar devam ettim. O yıllarda bağlamayı akorlarla gitar gibi çalmaya başladım. Hatta klasik müzik ve batı müziği kayıtlarına katıldım. Gitarla tanışmam ise üniversite sıralarında oldu. İlk gitarımı yaz tatilinde çalışmak için gittiğim Londra`da biriktirdiğim parayla aldım. Üniversite bitene kadar da yaz tatillerinde sınıf arkadaşlarım yazlıklara giderken ben, Bodrum ve Marmaris`te turistik mekanlarda çalıp söyleyerek para biriktiriyor ve yeni gitarlar, efekt pedalları alıyordum. Hatta ilk arabam, 1967 model bir Volkswagen`di ve bedelinin çoğunu çalışıp kazandığım paralarla ödemiştim. Aradaki küçük bir farkı babam tamamlamıştı. 

 Kendinizi geliştirmek için neler yaptınız? 

 1991 yılında ODTÜ İnşaat Mühendisliği Bölümü`nden mezun olduğum yıl, Bilkent Üniversitesi`nde yeni açılan Türkiye`nin ilk caz konservatuvarına tam burslu kabul edilen dört kişiden biri oldum. Burada Türkiye`deki cazın gelişmesine tartışılmaz katkı sunan, geçen yıllarda kaybettiğimiz Janusz Szprot ve Jaroslaw Smietana gibi iki büyük Polonyalı caz sanatçısıyla çalışma fırsatı buldum. Yine Ankara`da Tuna Ötenel ve Murat Ulus gibi ustalarla aynı sahneyi paylaşma fırsatı yakaladım. 12 yıldır 4. Levent`teki stüdyomuzda sevgili Sibel Köse, bir Caz Vokal Atölyesi gerçekleştiriyor. Uzun yıllar hafta sonu pazar günleri büyük kızımla birlikte bu çalışmalara katıldık. Roni Ben-Hur, Amy London, Assaf Kehati gibi caz müzisyenlerinden ders aldım, atölye çalışmalarına katıldım. 

Atölyeye kızınızla gittiğinizi söylediniz. Çocuklarınızın müziğe ilgisi ne durumda?

 Büyük kızım Mimar Sinan Güzel Sanatlar Fakültesi`nde yarı zamanlı keman bölümünden bu yıl mezun oldu. Şimdi bas gitar çalıyor, şarkı söylüyor. Bir TEDx etkinliğinde birlikte sahne de aldık ve zaman zaman bizim konserlerimize de misafir vokalist olarak katılıyor. Oğlum bateri çalıyor. Okul ve spor etkinliklerinden az zamanı kalsa yakında sıkı bir power-trio olabileceğiz. Küçük kızım henüz enstrüman çalamıyor, sadece dans ediyor ama birkaç yıla kadar onun da gruba katılacağını düşünüyorum. 

 İstanbul Funk Unit nasıl kuruldu? 

 2011 yılında Nils Landgren`in dünyaca ünlü grubundan esinlenerek İstanbul Funk Unit`in kurulmasına öncülük ettim. Repertuarımızda Miles Davis, John Coltrane, Wayne Shorter, Bill Withers, Herbie Hancock gibi usta sanatçıların parçaları bulunuyor. Bunların yanında sevgili dostum, gitarist Akın Eldes`le onun bestelerinden ve anonim halk müziği parçalarının değişik yorumlarından oluşan bir projemiz de devam ediyor. 

 Grupta kimler yer alıyor? 

 İstanbul Funk Unit`in kemik kadrosu, bence Türkiye`nin en iyi saksafoncusu ve 30 yılı aşkın süredir dostum olan sevgili Yahya Dai haricinde Ebru Selvikavak, Kerem Turhan ve Taylan Cemgil`den oluşuyor. Ebru, kurumsal eğitim danışmanı, Kerem başmimar ve Taylan ise Boğaziçi Üniversitesi Bilgisayar Bölümü`nde uzun yıllar hocalık yaptıktan sonra şu anda İngiltere`de Google`da çalışıyor. Dolayısıyla hepimiz aslında müzik dışında da görüşen yakın arkadaşlarız ve Nardis, Badau gibi seçkin mekanlarda hafta sonları ve Bodrum Caz Festivali gibi etkinliklerde de sahne alabilecek yeterlilikte müzisyenleriz. Bu bizim için çok büyük bir şans. O nedenle ben de bu müzik yaşantısının içinde Türkiye`nin en iyi caz müzisyenleriyle birlikte çalma fırsatı bulduğum için kendimi şanslı addediyorum. 

 Sizin iş ve özel yaşamınıza katkısı ne oluyor? 

 Bu konuda da çok şanslıyım, çünkü hem iş hem özel hayatımda müziğe, sanata hayatında yer veren insanlarla birlikteyim. İş hayatında bu derece müziğin içinde olmam beni bir yönetici olarak da destekliyor. Hem yeni iş ilişkisi kurduğum yöneticiler hem AloTech çalışanları için farklı bir bakış açısı getiriyor. Son 15 yıldır ortağı olduğum tüm şirketlerde mutlaka bir canlı müzik sahnesi vardı ve enstrüman çalan, şarkı söyleyen çalışanlarla bir araya gelme fırsatı buldum. Biz AloTech`te üç yönetici ortağız. İdris Avcı eski bir DJ, Korhan Erçin ise dans eğitmeni ve karikatürist, dolayısıyla çok keyifli bir ekibiz.

UNUTULMAYAN 2 ANI

“ŞİKAGO`DA SAHNE ALDIM” Müzik, insanları birbirine çok yakınlaştıran bir uğraş. Yurt dışı seyahatlerimde hep canlı caz, blues çalınan mekanlara gidip fırsat bulduğumda da sahne aldım. Özellikle ABD ve İngiltere`de. Bu anılardan ikisini paylaşmak isterim. Bundan beş yıl önce AloTech`in Şikago ofisini açtığımızda, bir gece ünlü Buddy Guy`s Legends Kulübü Jam Session gecesine katıldım. Esas gitarist ve vokalistler gelmediği için programın yarısını hiç tanımadığım üç müzisyenle ben götürmüştüm, sahneden inerken işletmeciden iyi bir övgü almıştım.

“BU KADAR TESADÜF OLMAZ” Diğeri de Londra`da bir yatırım toplantısından çıkıp Soho`da bir şeyler yemek için dolaşırken bir pub`a girdik ve şans eseri daha önce birlikte çaldığım baterist, grubuyla çalıyordu. Sevinçle beni sahneye çağırdı ve grubuyla birkaç parça söyledim. Yanımdakilerin, “Londra`nın göbeğinde tanıdık müzisyenlere rastlayıp spontane sahne almak… Bu kadar da tesadüf olmaz” dedikleri hoş bir anıydı.

“HOBİLER GENÇLEŞTİRİYOR”

“MANEN GÜÇLENDİRİYOR” Yıllar ilerledikçe, iş hayatında yükselip belirli yerlere geldikçe insan şunu daha iyi anlıyor: Parayla satın alınamayacak şeyler var. Ve aslında daha iyi bir kariyer, daha yüksek bir unvan, daha fazla para kazanmak derken bunları atlayabiliyoruz. Bir hobiniz, kendinizi geliştirdiğiniz bir spor veya katkıda bulunduğunuz bir sosyal sorumluluk projesi gibi meşgaleler sizi manen ve bedenen genç tutuyor.

“HAYATTAKİ ŞANSIM” Her şeyden önce çocuklarınıza ve çevrenize örnek oluşturuyorsunuz. Her ne kadar hiçbir şey için geç olmasa da belli bir yaştan sonra ne kadar varlıklı olursanız olun değerlendirmeniz mümkün olmuyor. O yüzden ne kadar erken hayatımıza bu meşgaleleri dahil edip profesyonel ve özel hayatımızla birlikte götürebilirsek yıllar içinde o kadar değerli oluyorlar. Ben çok şanslıydım, herkese de tutkusunu ömür boyu takip etmesini öneriyorum.

Çiftlik evi hayalim var

Capital Online

Nil Dumansızoğlu

ndumansizoglu@capital.com.tr

Son dönemde iş-yaşam dengesine dikkat eden lider sayısında artış var. Hafele Türkiye ve Bölgesi İcra Kurulu Başkanı HILMI UYTUN da kendine ve ailesine zaman ayırmanın önemini son yıllarda daha çok anladığını söylüyor. Sosyal hayatta etkin olmanın enerjisini yükselttiğine inanıyor. Yeni bir uğraş olarak bahçeyle ilgilenmeye başladığına dikkat çeken Uytun, doğayla baş başa olmanın kendisine iyi geldiğini belirtiyor ve “Emekliliğimde bir çiftlik evim ve küçük çapta bir tarlam olmasını istiyorum” diye konuşuyor.

İş dışı yaşamda aktif olmanın iş hayatına olumlu etkisi olduğuna inanan Hafele Türkiye ve Bölgesi İcra Kurulu Başkanı Hilmi Uytun, çok yönlü yöneticilerden... Her şeyden önce ailesine ve dostlarına zaman ayırmaya ve sosyal hayatta aktif olmaya özen gösteriyor. Beşiktaş`ın basketbol maçlarını izlemeyi, seyahat etmeyi, yemek yapmayı en sevdiği hobiler arasında sayan Uytun, son yıllarda bahçe ve çiçeklerle de ilgilenmeye başladığını anlatıyor. Daha önceki evinde bir bahçesi olduğunu ancak şimdi bitkilerini terasında yetiştirdiğini söyleyen Uytun`un hercai, menekşe, şebboy, sıklamen, begonya, cam güzeli, sardunya gibi çiçekleri var. Çiçekler açtığında ortaya çıkan renk cümbüşünü gözlemlemenin mükemmel olduğunu belirten Uytun, emekliliğinde de çiftlik yaşamı kurmayı hayal ediyor ve “Küçük çapta tarlam olsun istiyorum. Kendi domates ve biberimi yetiştirmek çok keyifli bir iş” diyor. Hilmi Uytun`la iş dışı yaşamı üzerine sohbet ettik: 

 İş-yaşam dengesini kurmak için neler yapıyorsunuz? İş dışı yaşamda aktif olmanın iş hayatına nasıl katkısı oluyor? 

 Çalışma saatlerimi eskiye göre biraz daha azalttım. Ancak çalışma kalitemi ve sonuç alma odağımı artırdım. Yani daha sık ve daha kaliteli toplantılar yapabiliyorum. Aldığım raporları ve gösterge tablolarını daha iş zekası üretir hale getirdim. Bu da bana çok zaman kazandırdı. İşten kazandığım zamanı daha çok aileme ve sağlığıma ayırdım. Bununla beraber, zamanın değerini daha iyi anlamaya çalışıyor ve bu konu üzerine oldukça fazla okuyorum. Önceliklerimi doğru tespit etmenin ve bunları doğru sıralamanın çok kıymetli olduğunu gittikçe daha iyi kavrıyorum. Daha doğru öncelik tespiti ve daha doğru konulara zaman ayırmak hem iş hem iş dışı yaşam konularında çok önemli. Zamanı nasıl harcadığımı daha çok sorguluyorum. Sosyal hayattaki aktifliğim enerjimi artırıyor. 

 İş hayatındaki stresi yönetmek için formülünüz nedir? En stresli ve sinirli olduğunuz zamanlarda kendinizi sakinleştirme yöntemleriniz neler oluyor? 

 Müzik dinlemeyi çok önemsiyorum. Okumaya, öğrenmeye ayırdığım zamanı artırıyorum. Stresin kaynağını sorgulamayı ve özellikle çözüme odaklanmayı gittikçe daha iyi yönetiyorum. Sorunu anlayıncaya kadar detaylandırıp sonrasında sadece çözüme dikkatimi yönlendiriyorum. Karşıma gelen konuları farklı boyutlarıyla daha derin analiz ettiğim ve bu yolla sebep sonuç ilişkilerini kurduğum zaman daha sağlıklı kararlar vererek sakin kalabiliyorum. Her yıl bir öncekinden daha sakinim. 

 Enerjik kalmak için neler yapıyorsunuz? 

 Felsefe, psikoloji, iş teknikleri, finansal analiz ve yemek olmak üzere çok çeşitli konularda okumak bana iyi hissettiriyor. Kendimi daha iyi hissedince doğal olarak artı artıyı çekiyor ve etrafıma daha olumlu mesajlar verebiliyorum. Beslenme ve uyku konusunda da özenli olmaya çalışıyorum. Enerjim düştüğünde yürüyüş ve banyo bana çok iyi gelir. 

 Bahçe ve çiçeklerle ilgilenmeyi sevdiğinizi söylediniz. Bu ilginiz ne zaman ve nasıl başladı, kısaca hikayesini anlatır mısınız? 

Çok keyifli bir uğraş bahçe. Oldukça detaylı bilgi gerekiyor. Ne yapacaksınız, hangi rutinlerde yapacaksınız... Düzenli ilgi göstermek çok önemli. Eski evimizin bahçesinde önce sulama, temizleme ve budamayla başladım. Sonrasında mevsim çiçekleri ekmek ve onlar açtığında renk cümbüşünü gözlemlemek mükemmel oldu. Şimdiki evimizin terasında daha sınırlı bir bahçem oldu ancak yine de benim favorim hep bahçe kalacak. Gittikçe daha farklı ve özgün çiçeklerle uğraşıyorum. 

 Bahçenizde yetiştirdiğiniz çiçekler hangileri? 

 Hercai, menekşe, şebboy, sıklamen, çuha gibi mevsim çiçekleri ve sürekli yeşil olan selvi, alev ağacı ve leylandil tarzı bitkiler… Bunlar dışında begonya, cam güzeli, sardunya çeşitleri gibi yaz mevsimi çiçekleri var. 

 Bahçe ve çiçek bakımıyla ilgili araştırmalar yapıyor musunuz? En çok hangi kaynakları kullanıyorsunuz? 

 Özellikle internetten araştırıyorum. Güneşe dayanıklılığı, doğru sulama ve gübrelemeyle ilgili olan bilgilere ulaşmaya çalışıyorum. Tam araştırmadığınızda çok güzel sonuç almak zor oluyor, her zaman olduğu gibi başarı detayda gizli. 

 Bahçeyle ilgilenmek size nasıl hissettiriyor? İleride doğayla iç içe bir yaşama geçme gibi hayalleriniz var mı? 

 Kendinizi dinlerken doğayla baş başa olmak bence çok keyifli. Emekliliğimde çiftlik evi istiyorum. Küçük çapta tarlam olsun istiyorum. Kendi domates ve biberini yetiştirmek çok keyifli bir iş. 

 Basketbolda hangi takımı tutuyorsunuz? Maçları ne sıklıkla takip ediyorsunuz? 

 Beşiktaşlıyım. Gençliğimde çok sever ve düzenli maçlara giderdim. Maçları şimdi televizyondan ve internetten takip etmeye çalışıyorum. Ben hala Magic Jonhson, Larry Bird maçlarını tekrar tekrar seyrediyorum. Yeni oyuncuları ismen takip etmiyorum. 

 Basketbolda NBA`de ve Türkiye`de favori sporcularınız kim? 

Stephen Curry`yi biliyor ve takip ediyorum.

“YEMEK, TAM BİR KİMYA İŞİ”

“EVDE ZAMAN GEÇİRMEYİ SEVİYORUM” Hafta sonu sabahları mutfakta yapılan bir aile kahvaltısı veya ailem, dostlarımla yediğim güzel bir akşam yemeği benim vazgeçilmezlerim arasında yer alıyor. İş ve seyahatler dışında kalan zamanımı evde geçirmeyi tercih ediyorum.

İSTANBUL`DA FAVORİ RESTORANLAR Kızlarım ve eşimle birlikte mutfakta bir şeyler hazırlamak, dostlarımıza özel küçük davetler vermek evde geçen zamana değer katıyor. Dışarda yemek istersem de İstanbul`da en sevdiğim restoranlar; Feriye, Uskumru, İskele, Adana Dostlar ve Sunset.

“İNTERNET VE TELEVİZYONDAN ÖĞRENDİM” Yemek, tam bir kimya işi. Doğru malzemeleri doğru ısıda ve doğru sırada birbiriyle karıştırıp pişirdiğinizde çok özel lezzetlere ulaşabiliyorsunuz. Eşimle bir defa Hint yemekleri kursuna gittik. Yemek yapmayı onun dışında internet ve televizyondaki yemek programlarından öğrendim.

EN ÖZEL MENÜDE NELER VAR? Mangal ve et sosları en meraklı olduğum konulardan... Tavuk budundan şiş, kuzu şiş ustalığımı oldukça artırdım. Özenle alıp bir gün sosta bekletiyorum. Yanına domates ve soğan salatasıyla ıspanak ve çilek salatası yapıyorum. Etin yanına kuşkonmazı tereyağında tavada pişirerek ekliyorum.

“JAPONYA`YA GİTMEK İSTİYORUM”

“EN ÇOK KANADA ETKİLEDİ” İş gezileri dolayısıyla çok seyahat ediyorum. Bugüne kadar 50`den fazla ülkeye seyahat ettim. Norveç ve Finlandiya dışında bütün Avrupa ülkelerini gördüm. En çok Milano`ya gitmeyi seviyorum. O bölgenin mutfağını ve dokusunu çok beğeniyorum. En çok etkilendiğim ülkelerden biri büyüleyici doğasıyla Kanada oldu. Yakın zamanda keşif için teknoloji ve tasarım alanlarında muhteşem bulduğum Japonya`ya gitmek istiyorum.

“KENYA TATİLİ UNUTULMAZDI” Aile tatillerimizde ise daha önce görmediğimiz ülkelere seyahat etmeyi tercih ediyoruz. Geçmiş yıllarda ailecek Kenya`da safari yapmıştık, bu tatil hepimiz için unutulmaz oldu. Kenya safarisinde çok ilginç anılarım oldu. Bir aslan, bir hayvanın yarısını yemiş uyuyordu. Rehbere “Başka hayvanlar bu etin kokusunu almıyor mu” dedim. “O aslan, sağlıklı bir aslana hiçbir hayvan saldıramaz” dedi. Aslan öyle bir uyuyordu ki bizim dizel motorun sesine bile uyanmadı, biz kimiz diye gözünü açıp bakmadı.

Bisikletle keşif yapmayı seviyorum

Capital Online

Nil Dumansızoğlu

ndumansizoglu@capital.com.tr

İki tekerlekli araçlara tutkusu genç yaşlarda başlayan Doğan Trend Otomotiv CEO`su KAĞAN DAĞTEKIN, 2015 yılında ilk kez çok yoğun trafik sebebiyle motosiklet kullanmaya başladı. Bisikleti ise başlarda bir tutku olarak görürken daha sonra yarışlara katılarak profesyonel bir seviyeye taşıdı. Bisiklet ve motosikletin hayatının önemli bir parçası haline geldiğini anlatan yönetici, “Motosiklet ve bisiklet bence gerçek bir terapi etkisi yaratıyor. Hepimizin muzdarip olduğu yoğun iş ve şehir hayatının stresini atmak için mükemmel bir alan yaratıyor” diyor.

Motosiklet ve bisiklet, Doğan Trend Otomotiv CEO`su Kağan Dağtekin`in çocukluk yıllarından beri tutkusu. Son 2-3 yıldır bisiklete çok zaman ayıramasa da fırsat bulup yola çıktığında pedal çevirmenin keyfini hatırladığını söylüyor. Motosiklet ise Dağtekin için bir sosyalleşme aracı. Motosiklet tutkunu insanların birbirine benzediğini düşünen Dağtekin, “Beraber vakit geçirmekten keyif alacağınız bir topluluğun parçası oluyorsunuz” diyor. İki tekerin üzerinde rüzgarı hissetmeyi seven herkes gibi Dağtekin için de bisiklet ve motosiklet adeta terapi etkisi yaratıyor. Şehir hayatının stresinden bu sayede uzaklaşıyor. Kağan Dağtekin ile bisiklet ve motosiklet tutkusu üzerine samimi bir sohbet gerçekleştirdik: 

 Hepimizin çocukluk hayallerinden biri bisikletti... Sizin bisikletle ilk karşılaşmanız nasıl oldu? 

 Benim çocukluk yıllarımda herkesin bisikleti yoktu. Bu yüzden mahallede bisikleti olanlara şanslı çocuklar gözüyle bakılırdı. Çoğunun Pinokyo markalı bisikleti vardı. Bisan markalı bisikletler lüks sayılırdı. Sayısı çok az olan birkaç şanslı arkadaşımızın sahip olduğu Polo markalı üç vitesli bisikletler vardı. Bu markaları Almanya`da tanıdığı olanlar getirirlerdi. Tabii bu vitesli bisiklete sahip olanlar hep ayrıcalıklı olurdu. Açıkçası ben bir Pinokyo marka bisiklet beklerken babam bana sürpriz yapmış ve Almanya`dan bir bisiklet getirtmişti. O dönemde yarış bisikletinin hayalini bile kuramazken ilk bisikletim mavi renkli bir Heidemann yarış bisikleti olmuştu. 

 Bisikleti bir spor aracı olarak seçmenizin nedeni nedir? Bu sporun size nasıl faydaları oluyor? 

 Bisiklet benim için hep bir tutku ve çocukluğuma olan özlemdi. Evlenene kadar her daim bisikletim odamda, duvara asılı başköşede bana arkadaşlık etti. Derken iş hayatıyla yoğun bir gündem hayatıma girince uzunca zaman bisikletim sadece dekor olarak duvarda asılı kaldı. Fakat sonra, 2014 yılında çok sevdiğim bir arkadaşımın verdiği motivasyonla Bahreyn`de bir bisiklet yarışına katıldım. O sayede bisiklet tutkumla yeniden buluştum. 

En sevdiğiniz bisiklet rotaları nereler?

 Sadece keyif almak için bile bisiklete bindiğim dönemlerde çoğunlukla Belgrad Ormanı`na giderdim. Fakat yol bisikleti serüveni başlayınca İstanbul`un çok kısıtlı imkan ve rotalar sunduğu gerçeğiyle karşılaştım. Yine de Anadolu Yakası`nda sahil yolu ve Şile tarafları bu anlamda daha keyifli rotalar sunuyor. Aslında ülkemizin buna müsait çok güzel bir coğrafyası var ve bisiklet, spor için önemli olmasının ötesinde hayatın kolaylık ve sağlık getiren bir parçası olabilir. Diğer yandan trafik ve bilinçsiz sürücüler yüzünden ancak çok kısıtlı zaman aralıklarında, sabah 06.00-08.00 arasında kalabalık şehre inmeden grup halinde bisiklet yolculuğu yapabilirseniz şanslısınız demektir. Bisiklet yolu olarak ayrılan alanlar ise yine bilinçli sürücüler olmaması nedeniyle maalesef amacına hizmet edemiyor. Renkli görünsün diye yağlı boyayla boyanmış, ilk yağmurda düşme garantisi olan bisiklet yolları, dörtlülerini yakan otomobillerin otopark alanı olarak kullanılır durumda. Bisikletliler için atılan adımlar iyi niyetli de olsa belli ki uzmanların görüşü alınmadan yapılıyor. Buna bir de bilinçsiz ve her yerin kendi yolu olduğunu düşünen otomobil kullanıcıları eklenince durum oldukça iç karartıcı bir hale bürünüyor. 

 Tatillerinizde de bisikletle keşif yapmayı sever misiniz? 

 Kesinlikle! Bence Avrupa`da özellikle İtalya, Fransa, İspanya, Hollanda gibi bisiklet kültürünün yaygın olduğu, sokak aralarında keyifli kafeleri ve yaşam alanları olan şehirlerde bisikletten daha iyi bir alternatif yok. Şehri yaşamak ve orada yaşayan insanlarla aynı havayı solumak için bulunmaz fırsat. Pandemi nedeniyle uzun zamandır tatil için yurt dışına çıkamıyoruz ama gittiğim zamanlar ilk iş elektrikli bisiklet kiralayıp şehrin havasını soluyarak lokal ve turistik olmayan yerlerde kahve içip şehri tam anlamıyla yaşamaya çalışırım. 

 Bir grubunuz var mı yoksa daha çok bireysel olarak mı yola çıkıyorsunuz? 

 Tek başıma nadiren de olsa yola çıkarım ama spor amaçlı tempo yaptığımızda kesinlikle grupla birlikte olmayı tercih ediyorum. Artık birçok bisiklet takımı ve grubu var. Kendi temponuza ve tercih ettiğiniz saatlere göre en uygun grubu bulup birlikte pedal çevirebiliyorsunuz. 

 Bisiklete günlük ya da haftalık olarak ne kadar vakit ayırabiliyorsunuz? 

 Hedeflediğim bir yarış olduğunda özellikle tempo yakalama dönemlerinde haftada 3-4 gün toplam 6 ila 10 saat arasında vakit ayırmaya özen gösteriyorum. Son 2-3 yıldır hakkını veremiyorum diyebilirim. Bu yıl ilk kez ağustos ayında yola çıktım.

 Genellikle kaç km yol kat ediyorsunuz? 

 Gezinti ya da düşük tempo yaptığımızda 40 km`nin altında kalmamaya çalışıyorum. Antrenman dönemlerinde 60 ila 100 km arasında tempolu sürüşler oluyor. Katıldığım yarışlar içinde en uzun mesafe İstanbul-Bursa yarışıydı. Toplam 120 km kat etmiştik. Sonrasında üç porsiyon İskender yemiştim. Zorluk olarak en çok zorlandığım yarış, 2016 yılında Almanya Wiesbaden Ironman yarışıydı. 4 saat 46 dakikada 90 km parkuru zorlanarak bitirmiştim. Toplam 2 km`si tırmanış olan bu yarış, hayatımın en zor ve en antrenmansız katıldığım yarışıydı. Ekip olarak bayrak yarışı yapmış ve yarış sonunda “Daha da gelmeyiz Wiesbaden`a!” demiştik. 

 Bisiklet ve motosikletin sizin iş ve özel hayatınıza katkısı nedir? 

 Motosiklet benim için iyi bir sosyalleşme aracı oluyor. Zira motosiklet kullanan insanların karakterleri sanırım birbirine benziyor. Birbirine karşı saygılı ve düşünceliler. Böyle olunca beraber vakit geçirmekten keyif alacağınız bir topluluğun parçası oluyorsunuz. Üstelik dünyamızı ve ülkemizin güzel coğrafyasını normalde arabayla gidip göremeyeceğiniz, aklınıza gelmeyecek noktalarını keşfetmek için bir fırsat yaratıyorsunuz. Bir de motosiklet ve bisiklet bence gerçek bir terapi etkisi yaratıyor. Hepimizin muzdarip olduğu yoğun iş ve şehir hayatının stresini atmak için mükemmel bir alan yaratıyor.

“YOLLAR SÜRPRİZLERLE DOLU”

“SORUNLAR SAYMAKLA BİTMEZ” Bisiklet ve motosiklet kullanan kişilerin trafikte karşılaştığı sorunlar saymakla bitmez. Yollar sürprizlerle dolu. Mantık hatalarıyla dolu viraj açıları, ışıklara uymayan sürücüler, dikkatsiz hatta nobran kullanan araç sürücüleri… Dolayısıyla biz motorcular ve bisikletçiler çok ama çok dikkatli olmak zorundayız.

“TEDBİRİ ELDEN BIRAKMAM” Bizi sürücülerin görmelerini bekleyemeyiz, kendimizi göstermek ya da görmediklerini düşünerek defansif olmak zorundayız. Trafikte tek dostumuz kendimiziz. O yüzden eğitime ve ekipmana çok önem veriyorum. Düşmekten kaçınmak için ultra-dikkatli ve riskten kaçarak motosikleti kullanmaya çalışıyorum. Ama bu işin fıtratında düşmek var ve o durumda da sizi koruyacak şey ekipman ve kıyafetinizdir. O konuda ise tedbiri hiçbir zaman elden bırakmıyorum.

“MOTOSİKLET GENÇLİK HAYALİMDİ”

STRES ATMA YÖNTEMİ Motosiklet benim için çok genç yaşlardan beri bir istek ve hayaldi. Ama gerek imkanlar gerek annemin baskısı uzun yıllar motosikletten uzak kalmama neden oldu. 2015 yılında ilk kez çok yoğun trafik nedeniyle eve geç varmam ve oğlumu çok az saatler görmem nedeniyle motosikleti düşündüm. Ve o günden beri motosiklet hayatımın önemli keyif ve stres atma yöntemi oldu.

HANGİ MARKALARI KULLANIYOR? Şu anda Suzuki, Aprilia, Piaggio, Vespa gibi markalarımızın tüm motosikletlerini kullanıyorum. Moto Guzzi Racer satın almıştım, kısa zaman önce onu sattım ve Aprilia bakıyorum. Ayrıca garajımda BMW`de çalıştığım dönemden yadigar GS1200 Adventure motorum var.

TURLARI KAÇIRMIYOR Şu an işim ve evim arasındaki mesafe çok kısa ve motosiklete günlük olarak çok ihtiyacım olmuyor. Yeni motosikletlerimizi test etmenin dışında günlük olarak çok sık kullanıyorum diyemem. Liseden arkadaşlarımızla kurduğumuz ve kısa zaman sonra onuncu yılını kutlayacak “Sarı Siyah Motosiklet” ekibimizin uzun turlarını kaçırmamaya çalışırım. Her yıl 1-2 defa uzun tur yaparız. Örneğin bu yıl haziran ayında Mengen-Kastamonu-Zonguldak rotasında kısa bir Batı-Karadeniz Turu yaptık.

Kaytarma hissi yerini keyfe bıraktı

Capital Online

Nil Dumansızoğlu

ndumansizoglu@capital.com.tr

Yaklaşık 1,5 yıl önce şirket yönetimini çocuklarına devreden Silk and Cashmere`in kurucu başkanı AYŞEN ZAMANPUR, sıkı çalışmayla geçen 30 yılın ardından hobilerine daha çok zaman ayırmaya başladı. İşten tamamen elini çekmese de boş zamanı artan yönetici, bu süreçte ikinci kitabını tamamladı. Resim, edebiyat, felsefe, eğitim gibi sevdiği alanlarla daha çok ilgilendiğini söyleyen Zamanpur, “Başlarda sanki dersi kırıp işimi kaytarıyormuşum gibi bir hisse kapıldım. Ama bu duygu yerini yavaş yavaş keyfe bıraktı” diyor.

Silk and Cashmere`in kurucu başkanı Ayşen Zamanpur, kendi deyimiyle “göz bebeği” olan 30 yıllık şirketini, 2020 başında oğlu ve kızına emanet etti. Aslında 3 yıl süren bu devir sürecinden sonra yönetimi alan genç nesil, pandemi gibi olağanüstü bir krizle karşı karşıya kaldı. “Buna ne kişisel ne kurumsal bir hazırlığımız olabilirdi” diyen Zamanpur, yeni neslin bu krizi çok iyi yönettiğini ve şirketini emin ellere bıraktığını da bu şekilde görmüş olduğunu ifade ediyor. 30 yıl işle iç içe geçen bir yaşamın ardından başlarda kendini “dersi kırmış” gibi hissettiğini anlatan yönetici, zamanla bu duygunun keyfe dönüştüğünü söylüyor. Kalan zamanda hobilerini geliştiriyor, dostları ve ailesiyle saat sınırlaması olmadan keyifli zamanlar geçiriyor. 

Ayşen Zamanpur`la şirketi devretme sürecini ve yeni yaşamını konuştuk: 

 1,5 yıl önce görevinizi çocuklarınıza devrettiniz. Sizin çok yoğun çalıştığınızı biliyoruz, hayatınızda neler değişti? 

 Devir sürecimiz en az üç yıl süren, çok kapsamlı, planlı ve her aşamasında çocuklarımla paylaşmaya çalıştığım bir süreçti. Eylülde çıkacak ikinci kitabımı yazma nedenlerimin ilki ve en önemlisiydi. Bir kurucu CEO, iş insanı, deneyim sahibi bir yönetici ve anne olarak devirde bu dengeleri korumaya çok uğraştığımı, zaman zaman çok zorlandığımı itiraf etmeliyim. Ama sonuca bakılırsa fena da bir iş başarmadık galiba. 

 İşten tamamen elinizi çekmediniz. Şu an hangi konularda destek oluyorsunuz? 

 Kendime CFO danışmanlığı gibi bir unvan seçtim. Önemli mali konularda destek olmaya çalışıyorum. Onlar gayet güzel yönetse de her hafta ben de üst bakışla takip ediyorum. Bazen sormasalar da “Kaşmir koltuk şalının antrasit rengi daha güzel, saf ipek eşarpların logosu şöyle mi olsa” diye karıştığım oluyor. O kadarı da elimde değil. 

Kendinize kalan zaman artınca sizi en çok mutlu eden ne oldu?

 Aslında ve özünde mutlu eden, pırıl pırıl, tertemiz, önü açık, değerli bir şirketi ve 30 yıllık göz bebeğimiz olan markamızı en sağlam ellere teslim etmek oldu. Her yerde çalışabilecek, yaptıkları işlerde her zaman başarılı olabilecek çocuklarımın, aile şirketimiz Silk and Cashmere`de çalışmayı seçmelerinden de bu sorumluluğu kabul etmelerinden de gurur duydum. 

 Çok kısa bir süre sonra da pandemi ortaya çıktı. Pandemi, işi devrettikten sonra yapmak istediğiniz planları nasıl değiştirdi? Neleri ertelediniz? 

 İşte burası çok enteresan. Yeni nesil yönetimi devraldıktan yaklaşık 100 gün sonra maalesef 100 yılda bir çıkan salgınla karşı karşıya kaldık. Aslında buna başlarda çok üzüldüm. Üç yıl bütün işleri yoluna koyup şirketi en düzgün, en güzel haliyle devretmek için uğraştım. Şu proje de bitsin, şu iş de tamamlansın, şu konu da kapansın diyerek her şeyi hallettiğimizi sanarak ince ince devri gerçekleştirdik. Ancak inanılmaz bir pandemi olayıyla şaşkına döndük. Ferhat Zamanpur`un tabiriyle bombanın pimini çekip gençlerin kucağına atıp şirketten kaçıp çıkmış gibi oldum. Buna ne kişisel ne kurumsal bir hazırlığımız olabilirdi. Dünyada kimin vardı ki? 

Bu süreçte dengeyi nasıl sağlamaya çalıştınız?

 Şimdi geriye dönüp baktığımda tam da zamanında yapmışız bu devri diyorum. Çünkü genç nesil hem yeni devre çok daha hızlı uyum sağladı hem de belki benim aynı hızla veremeyeceğim kararları çok rasyonel bir şekilde aldı. Bizler işlerimize biraz fazla romantik yaklaşırız. Hatta bizim nesil bazen bu romantizmin tadını kaçırır. Oysa iş yaşamı, ölçülebilen kriterlerle sağduyulu bir matematikle yönetilmeli. Elbette iç görü ve deneyimin değerini yadsımam ve çok da kıymetli ama bu, dünyayı takip ve uyumun önünde durursa işte o zaman deneyim tehlikeli bir unsura dönüşür. Sadece çocuklarım için değil, tüm ekip için söylüyorum, yeni iş düzenine adaptasyonları ve uyumları beni gururla şaşırttı. 

 İş yükünüzün azalması ve evde kaldığınız sürenin artmasıyla yeni alışkanlıklar kazandınız mı? 

 Bizler gerçekten işlerimizi büyük tutkuyla, özveriyle, biraz gereğinden fazlaca çalışarak yürüten kuruculardık. Elbette ben de de işimi ne kadar çok sevsem, markamıza tutkuyla bağlı olsam da sembolümüz olan keçinin inadıyla zorluklarla baş etmenin verdiği ve uzun yılların getirdiği bir yorgunluk oluştu. İşin her aşamasında olan bir üst yönetici olarak bu yüklerden birden arınmak bana önce şaşkınlık, sonra daha değişik bir his verdi. Hani sanki bir şey yapmam gerekiyormuş da yapmıyormuşum, sanki dersi kırıp işimi kaytarıyormuşum gibi bir his… Ama yavaş yavaş yerini keyfe bıraktı. Tabii bunda ikinci nesle duyduğum büyük güven ve başarılarını gördükçe duyduğum huzurun etkisi büyük. 

 Şu an ikinci kitabınızı yazdığınızı söylediniz. Biraz yazma sürecinden bahseder misiniz? 

 Diren Keçi adlı ikinci kitabımı, zaten Ekim 2019`da yazmaya başlamıştım. Bu süreçte onu tamamlamak çok uzun saatlerimi aldı ve haziran ayında yayınevime teslim ettim. Başladığım günden beri kafamda hemen her yerde ne yaparsam yapayım kitapla ilgili bazı paragrafları düşünüyor, hangi konulara ağırlık verip hangilerini törpülemem gerektiğini saptıyordum. Oturup yazmak ise işin en zevkli, en kolay kısmı gibi geldi bana. Daha çok kitabı kendi kendimle konuşarak gün batımında veya bahçede spor yaparken müzik dinlerken yazmıştım içimde. Son 8 yılda o kadar çok şey yaşadık ki anlatmam gerekiyordu. Adeta sorumluluk hissettim. Genç nesillere, kadınlara, tüm girişimci ruhlara, belki yaşadıklarından bıkıp erken vazgeçmeyi düşünenlere biraz cesaret vermek, yol göstermek olmasa da belki biraz ışık tutmak ve yılların süzgecinden geçen deneyimlerimden süzdüklerimi bırakmak istedim. LinkedIn`i çok kullanıyorum, 45 bine yakın takipçime, kitabın ismini ve içinde yer alması gerekenleri anketle sordum, bana ışık tuttular. İlk kitabımda “Bu benim ilk ve son kitabım” demiş olsam da sözümde duramadım ve ikinciyi yazdım. İlk cümlem de bu: “Sözümde duramadım.” 

 Bundan sonraki planlarınız nedir? 

 Türkiye`de plan yapmaya pek inanmasam da siz sorunca gözümün önüne bahçede koşuşan torunlarla oynaşmak planı gelmedi değil… Yunan Adaları`nda uzun uzun kalmak, edebiyat, felsefe, resim, seyahatle dolu günler, yakaladığım her gün spor ritmini korumak, belki yeni bir kitap, ailemle bol keyifli vakit, dostlarla uzun sohbet masaları gözümün önüne geldi. Ve tabii çok sevdiğim ülkemle ilgili çok büyük umutlarım, hayallerim, dileklerim de var. Onları görene dek yaşamak isterim. Hukuka saygılı, demokratik, medeni, temiz, insana, hayvana, doğaya saygı duyulan, ayrımcılığın kalktığı, özgür bir ülke olduğumuzu beklersem belki çok uzun yıllar yaşarım ne dersiniz?

“ANNEMDEN ÇOK ŞEY ÖĞRENDİM”
FERHAT ZAMANPUR / SILK AND CASHMERE CEO`SU

NELERİNİ ÖRNEK ALIRSINIZ? Aslında buna çok uzun cevap verebilirim. Ancak annemden en çok örnek aldığım konuları, 10 maddede şöyle özetleyebilirim: Çözüm odaklı olmak, pes etmemek, takım oyununun önemini bilmek, başka markalara saygı duymak, kendine güvenmek, etik olmak, markanı nasıl temsil ettiğine önem vermek, şeffaf olmak, iddialı hedefler belirlemek ve rakamlarda detaycılık. Bunların dışında kendisinden aldığım pek çok ders olsa da bu özelliklerin hem özel hayatımda hem de iş hayatımda bana en büyük katkıyı sağlayan konular olduğunu düşünüyorum.

DENGEYİ NASIL SAĞLIYOR? İşini çok ciddiye alan, tutkuyla yaklaşan ve uzun/sıkı çalışmaya alışık biriyim. Bunlar görevim nedeniyle genç yaşta omuzlarıma aldığım ciddi sorumluluk ve yük noktalarında bana yardımcı oluyor. Aynı zamanda özel hayatla olan dengemi kurmak için zevk aldığım ve deşarj olmama yardımcı olan şeylere de vakit ayırıyorum. Bunlar arasında eşim Eda`yla vakit geçirmek, spor yapmak, arkadaşlarımızla sosyalleşmek, ailemle kaliteli zaman geçirmek, davul çalmak, kısa tatillere çıkmak ve keşfetmek var. İşimi de özel hayatımı ciddiye alıp dolu dolu yaşamam dışarıdan çok yorucu gözükse de bu önemli dengeyi kurup işimi aynı tempoda sürdürmemde büyük katkı sağlıyor.

“BAŞKA İŞLERLE YORULDUKÇA DİNLENİYORUM”

“RENKLERLE UĞRAŞIYORUM” 2017`de başladığım amatör yağlı boya akrilik resim hobime daha çok vakit ayırabildim. Evin duvarları tablolarımla doldu. Tabureler, abajurlar da boyandı. Renklerle aram hep çok iyi olmuştur. Doğru bir ton geçişi için iki saat onlarca boyayı ziyan edebilirim. Beynim, 29 yıl yoğun çalışma yaşamından sonra renklerle uğraşıp saatlerce bir gökyüzüne istediğim ton maviyi verebilmek için ayakta, aç, susuz çalışınca nasıl dinleniyor ve rahatlıyor inanılmaz. Beyin başka işlerle yorulunca dinlenen bir organ.

“YUNANCA ÖĞRENİYORUM” Ayrıca hayatımın edebiyat, felsefe okuma atölyeleri, dersler, kitaplarla dolu bir bölümü de var. Bu konuda çok yetenekli dostlarımla paylaşıyorum hayatı. Yunanca öğrenmeye de başladım. Günde bir saatimi ona ayırıyorum. Geçenlerde sınıf birincisi oldum diye çocukça mutlu oldum. Bunun dışında elbette ailemle çocuklarımla daha sık ve çok görüşebiliyorum. Arkadaşlarımla saate bakmazsın istediğim zaman yemeğe çıkabilme lüksü de muhteşem...

Sıfırlanma zamanı

Capital Online

Nil Dumansızoğlu

ndumansizoglu@capital.com.tr

Pandemi nedeniyle kısıtlanan sosyal hayatla birlikte iş-yaşam arasında denge kurmak da zorlaştı. Bu süreci, evde hobilerine daha çok vakit ayırarak, ailesiyle keyifli zamanlar yaratarak ve yürüyüş yaparak sağlıklı atlatmaya çalıştığını söyleyen Watsons Türkiye Genel Müdürü METE YURDDAŞ, “Kendinizi sıfırlamaz, sürekli aynı döngü içinde kalırsanız çözüm aradığınız konulara dışarıdan dingin bir kafayla bakamazsınız” diyor.

Sağlık kaygısıyla sosyal hayattan uzaklaştığımız bu dönemde zihinsel yorgunluğumuzu yönetmek de zorlaşıyor. Bu noktada denge sağlamanın eskisinden daha önemli hale geldiğini düşünen Watsons Türkiye Genel Müdürü Mete Yurddaş, aile yaşamını ve hobilerini ihmal etmeden sürece uyum sağladığını söylüyor. Kendine daha fazla özel anlar yaratıp okumayı ertelediği kitapları okuduğunu, daha fazla müzik dinlediğini ve ailesiyle geçirebileceği keyifli anlar yarattığını anlatıyor. Özellikle yürüyüş yaparak zihnini boşaltığını belirtiyor ve şöyle konuşuyor: “Pandemi döneminde maskemi takıp daha fazla yürüyüş yapmaya başladım. Yürüyüş yaparken zihnimi resetliyorum. Kendinizi sıfırlamaz, sürekli aynı döngü içinde kalırsanız çözüm aradığınız konulardan uzaklaşıp o konulara dışarıdan bir gözle dingin bir kafayla bakamaz, sağlıklı çözümler de üretemezsiniz.” Yurddaş`la pandemiyle birlikte oluşan yeni rutinini ve iş-yaşam dengesi formüllerini konuştuk: 

İş-özel yaşam dengesi arasındaki çizgilerin belirsizleştiği bir süreç yaşıyoruz. Siz bu dönemde denge kurma konusunda zorlandınız mı? Dengeyi nasıl sağlamaya çalıştınız?

 Herkes gibi ben de pandemi sürecini hem kendi sağlığımı hem de sevdiklerimin sağlığını korumak için evde kalarak geçirmeye özen gösteriyorum. Watsons olarak pandeminin başından beri tedbirler kapsamında evden çalışma modeline geçtik. Sosyal teması azaltmak için merkez ofis çalışanları olarak A ve B grubu olmak üzere iki gruba ayrıldık. Ayın sadece belirli günlerinde ofise gidiyoruz. Bugünlerin dışında evden çalışıyoruz. Elbette ofis çalışma hayatını hepimiz özlüyoruz ancak bu dönemde sağlık hepimiz için en öncelikli konu. Evden çalışırken işime odaklanıyorum ancak bununla birlikte aile yaşamımı ve hobilerimi de ihmal etmemeye özen gösteriyorum. Pandemi nedeniyle sosyalleşemediğimiz bu dönemde iş ve özel yaşamımdaki denge benim için çok önemli. Çünkü bedensel sağlığımız kadar zihinsel sağlığımızı da korumamız gerek. Eğer kendimizi iyi hissettiğimiz hobilerimizi yapmazsak ve ailemize, kendimize bu süreçte keyifli vakit geçirebileceğimiz zamanı ayırmazsak yönetilmesi çok daha güç bir süreç yaşarız. 

Yeni rutininiz nedir? Eskiye göre günlük rutininizde neler değişti?

 Ben pandemi öncesinde de haftanın her günü sahilde kulaklıklarımı takıp yürüyüş yapıyordum ve mümkün olduğunca gideceğim her yere yürüyerek gitmeyi tercih ediyordum. Bu durum pandemi döneminde de değişmedi. Hatta maskemi takıp daha fazla yürüyüş yapmaya, zihnimi boşaltmaya, kendime vakit ayırmaya başladım. Yürüyüş yaparken zihnimi resetliyorum. Bunun iş yaşamım üzerinde de çok olumlu bir etkisi var. Çünkü kendinizi sıfırlamaz, sürekli aynı döngü içinde kalırsanız çözüm aradığınız konulardan uzaklaşıp o konulara dışarıdan bir gözle dingin bir kafayla bakamaz, sağlıklı çözümler de üretemezsiniz. 

 Evde geçirdiğiniz zamanı nasıl değerlendirdiniz? 

 Elbette pandemi nedeniyle arkadaşlarımızla, sevdiklerimizle, aile dostlarımızla görüşmeyi minimuma indirdik ve sosyal mesafeli şekilde görüştük. Haliyle sosyalleşmenin en aza indiği bu dönemde daha bireysel hobilerle iş-özel yaşam dengemi sürdürüyorum. Vaktimizin çoğunu evlerimizde geçirdiğimiz için bunu pozitif bir duruma çevirmeye çalışıyorum. Örneğin kendime daha fazla zaman yaratıp bir süredir okumak istediğim ancak zamansızlıktan okuyamadığım kitapları okuyorum, daha fazla müzik dinliyorum, dijital mecraları daha yakından takip ediyorum ve ailemle birlikte daha fazla film izliyorum. 

 Gitmeyi özlediğiniz yerler oldu mu? 

 Elbette hepimiz gibi arkadaşlarımızla oturup keyifli sohbetler eşliğinde yemekler yemeyi, sofralar kurmayı ben de çok özledim. Ama sevmek, her zaman fiziksel olarak bir arada olmak değil, pandemi bize bunu hatırlattı. Sevdiklerimizi ve kendi sağlığımızı korumak için bir süre daha sosyalleşeceğimiz günleri özlemeye devam edeceğiz. Bunun dışında özellikle çağdaş sanat sergilerini gezmeyi, yurt dışına çıkıp gittiğim ülkenin yemeklerini tatmayı, tarihi mekanları gezmeyi ve gezerken o yerlerin geçmişlerini öğrenmeyi özledim ancak bir süre daha okuyarak, izleyerek ve dijital sergiler ve müzelerle bu özlemi gidererek hayatımıza devam edeceğiz. 

 Bununla beraber beslenmenize de dikkat ediyor musunuz? Düzenli uyguladığınız bir diyet var mı? 

 Her gıdayı mevsiminde ve taze tüketmeye ve akşam yemeklerini hafif yemeye dikkat ediyorum. Günde 1 kaşık polen tüketiyorum. C ve D Vitamini takviyelerini belirli periyotlarla düzenli olarak kullanıyorum. Ve yazın bol bol güneş alıyorum. l Yaz tatillerinizi nasıl değerlendirirsiniz? n Genellikle yaz tatillerini ailece Çeşme`deki evimizde geçiriyoruz. Mümkün olduğunca arkadaşlarımızla denize girmeye, güneşlenmeye, plajın tadını çıkarmaya çalışıyoruz.

“KIŞ TATİLİ BENİM İÇİN OLMAZSA OLMAZ”

“NEGATİF ENERJİYİ ALIYOR” Doğa içinde vakit geçirmenin, şehirden uzaklaşmanın vücuttaki negatif enerjiyi aldığını düşünüyorum ve kendimi çok iyi hissediyorum. Bunun için kış mevsiminde kayak yapıyorum. Kış aylarında 3-4 aylık dönemde hafta sonları kaçabildikçe mümkünse 4-5 günlüğüne uzaklaşıyorum.

“ZİHNİMİ TEMİZLİYOR” Kayak, hem yalnız hem aile ve arkadaşlarla yapılabilen bir spor. Sevdiğiniz insanlarla paylaşabildiğiniz bir aktivitenin önemi oldukça büyük. Aynı zamanda doğa içinde yapıldığı için her şeyden uzaklaşıp zihninizi dinlendirmenizi sağlıyor.

“RUHUMA İYİ GELİYOR” Doğa içinde vakit geçirmek ve şehirden uzaklaşmak vücuttaki negatif enerjiyi aldığı gibi adeta bir meditasyon etkisiyle insanın ruhuna da iyi geliyor. Bu nedenle baştan sona bir kayak tatilinde spor yaparken aynı zamanda dinlendiğimi hissediyorum. Nispeten kolay ulaşılabilir yerlere gitmey tercih ediyorum.

“AİLECE KARAR VERİYORUZ” Ailece sevdiklerimizle birlikte tatil yapmaya özen gösteriyoruz. Tatillerimize ailece birlikte karar veriyoruz. Büyük bir arkadaş grubuyla gidiyorsak elbette daha erken karar verip planlıyoruz. Kayak tatilleri için kendi programımızı kendimiz oluşturuyoruz ancak turları tercih ettiğimiz tatillerimiz de oluyor. Kış tatilinin kendisi benim için olmazsa olmazlardan…

“GERÇEK HAYATTAN UYARLANAN FİLMLERİ SEVİYORUM”

BELGESEL TAVSİYESİ Son zamanlarda Netflix`te oldukça fazla zaman geçiriyorum. Özellikle sürdürülebilirlik üzerine yapılan belgeselleri izliyorum. David Attenborough belgesellerini çok sıkı takip ediyorum. Bunun dışında en son Seaspiracy: Denizlerdeki Komplo belgeselini çok beğenerek izledim.

EN SON İZLENENLER Filmlerde ise gerçek hayattan uyarlananları seviyorum. En son Everest`i izledim. Bir de Jake Gyllenhaal`un oynadığı filmleri büyük bir keyifle izliyorum, onun filmlerinden de en son Zodiac`ı izledim.

Sağlıklı yaşam formülü

Capital Online

Nil Dumansızoğlu

ndumansizoglu@capital.com.tr

Sağlıklı beslenme ve sporu bir yaşam tarzı olarak benimseyen BtcTürk CEO`su ÖZGÜR GÜNERI, ana ve ara öğünlerle 5 öğün beslenmenin insan doğasına aykırı olduğunu düşünüyor. 2016 yılında ketojenik besleme yöntemiyle kendini bulduğunu söyleyen Güneri, artık daha sağlıklı ve dinamik hissettiğini belirtiyor. “Sağlıklı beslenme ve spor, vücudumla bağ kurmamı sağlıyor” diyor.

BtcTürk CEO`su Özgür Güneri, uzun yıllar yaptığı spor ve düzenli beslenmeye rağmen istediği ölçüde sağlıklı olmadığını hissedince bir arayışa girdi. Yaptığı araştırmalar sonucunda ketojenik beslenme biçimini benimsedi ve bu konudaki deneyimlerini de Ketojenik Yaşam kitabını yazarak paylaştı. Yeni hayat biçiminin dayattığı, doğaya uygun olmayan beslenme yöntemlerinin sürdürülebilir olmadığını düşünen yönetici, ketojenik beslenmeyle birlikte yaşadığı dönüşümü, “Hayatımda büyük değişiklikler olmaya başladı. İnanılmaz enerjik oldum, yorulmamaya başladım, sakatlıklarım bitti, sağlıklı uyumaya başladım ve tüm bunlara ek olarak kilo verdim” sözleriyle anlatıyor. Kendiyle rekabet etmeyi seven Güneri, hiç şeker tüketmeden yaptığı sporu bir adım ileri taşıyarak half ironman yarışlarını da denemek istedi ve 2017 yılında başarıyla tamamladı. Bundan sonra da yarışlara katılmak istediğini söyleyen yönetici, “Uzun mesafe disiplin gerektiren sporların insanın iş ve özel hayatına da inanılmaz bir güç ve dirayet kattığını düşünüyorum. O yüzden sağlığımın hayatım boyunca spor yapmaya el vermesini umuyorum” diyor. Özgür Güneri`yle sağlıklı yaşam yolculuğunu konuştuk: 

 Sağlıklı yaşam ve beslenme süreci sizin için nasıl başladı? 

 Yıllarca spor yaptım ama iş hayatının başlarında çok fazla spor yapma imkanı bulamadım. Kendimi sağlıklı hissetmiyordum ve kilo da almaya başladım. Sonra 2008-2009 yıllarında koşmaya başladım, kendime 40 yaşından önce bir maraton koşma hedefi koydum. Spor hayatıma girdikçe yoğunlaştı ve 12-13 yarı maraton, 1 tam maraton koştum. Sonra triatlona geçtim. Haftada 50 kilometre koşuyor, bin 500 kalori tüketiyor, 2 bin kalori yakıyordum ama bir sorun vardı. Kendimi iyi hissetmiyordum, sürekli sakatlanıyordum ve yağlarım erimiyordu. Sonra vücuda ne kadar yakıt koymak lazım, yakıtın kalitesi, miktarı önemli mi, hayat kalori hesabıyla geçer mi diye araştırmaya ve okumaya başladım. Uzun antrenmanlarım sırasında konuyla ilgili podcast`ler de dinleyerek epey bilgi sahibi oldum. Temmuz 2016`da, yine uzun bir bisiklet antrenmanından sonra oturup koca bir kase dondurma yedim ve o an ketojenik beslenmeye başlamaya kadar verdim. 

 Nasıl sonuçlar aldınız? 

 Zaten karbonhidratı uzun zamandır hayatımdan büyük ölçüde çıkarmıştım. Bu kararımdan sonra 2,5 yıl bir tane bile meyve yemedim, karbonhidrat hiç tüketmedim. Hayatımda büyük değişiklikler olmaya başladı. İnanılmaz enerjik oldum, yorulmamaya başladım, sakatlıklarım bitti, sağlıklı uyumaya başladım ve tüm bunlara ek olarak kilo verdim.

Peki bununla birlikte ironman yarışları ve kitap yolculuğu nasıl gelişti? 

 Ketojenik beslenerek antrenman yapabiliyorsam, half ironman yarışlarını da deneyebilir miyim düşündüm. Bu yarışta, önce 1,9 kilometre yüzüyorsunuz, sonra 90 kilometre bisiklete biniyorsunuz, ardından da 20 kilometre koşuyorsunuz. Bunu hiç şeker tüketimi yapmadan yapayım dedim ve Mayıs 2017`de bu yarışı tamamladım. Bunun dışında yaşadığım deneyimleri de Instagram`da insanlarla paylaşmaya başladım. O sırada da enteresan bir gelişme oldu. Destek Yayınları`ndan Yelda Hanım Instagram üzerinden bana ulaştı ve ketojenik beslenmeyle ilgili bir kitap yapalım mı dedi. Ben sonuçta doktor değilim, teknik bilgiler paylaşamam ancak yaşadığım deneyimleri, bu süreçte başıma nelerin geldiğini, nelerde zorlandığımı anlatabilirim diye düşündüm. Üzerinde çalışmaya başladım ve 2018 yılında kitap yayımlandı. 

Neydi sizi en çok zorlayan konular?

 En çok mahalle baskısı zorladı. Tabii ben zaten işimin yoğunluğu ve spor yapmam nedeniyle çok gece hayatı olan, haftada 3-5 gün dışarı çıkan bir insan değilim. O açıdan zorlanmadım ama bir kutlamada, herkes doğum günü pastası yerken siz yemeyince biraz tuhaf oluyor. Ketojenik beslenmede, insanlara eğer neyin ne olduğunu ve neden olduğunu gösterebilirsiniz o baskı bir sonra kalkıyor. Olayın geldiği en güzel nokta, insanların sizdeki fiziksel, ruhsal ve enerji değişimini görmesi oluyor. Bir de Türkiye`de gittiğimiz her yerde bu beslenmeye uygun yiyecek bir şey bulabiliyorsunuz. Hiçbir şey bulamazsanız döner yiyin. Örneğin ben Gaziantepliyim ve baklavayı kenara koyarsak aslında Gaziantep mutfağının ketojenik beslenmeye çok uygun olduğunu düşünüyorum. Aslında o kadar zor olmadığını görünce bunu deneyen arkadaşlarım da oldu ve çok başarılı sonuçlar aldılar. 

 Onların hayatına nasıl etki ettiniz? 

 Ketojenik beslenme sayesinde hayatlarından karbonhidratı büyük ölçüde çıkarmaya başladılar ve vücutlarında çok önemli değişiklikler oldu. Örneğin bir arkadaşım 20 küsur kilo verdi, bir arkadaşım sağlığını toparladı, başka bir arkadaşımın da vücudundaki kisttik yapılar küçüldü. İş yerindeki birçok arkadaşım da bu beslenme biçimine yönelip sağlıklarında önemli ölçüde gelişme kaydetti. Ben insanlara yüzde 100 ketojenik beslenmelerini söylemiyorum, herkesin kendi yaşam tarzı var. Ama karbonhidratı mümkün olduğunca azaltıp paketin içine girmiş, işlenmiş ürünleri tüketmeyince çok sağlıklı sonuçlar alabiliyorsunuz. Ben bunu test ettim ve gördüm. Kan değerlerim, kolesterolüm iyi, gayet sağlıklıyım. 

 Peki pandemi döneminde bu beslenmeyi yeterince uyguladınız mı ve spor yapabildiniz mi? 

 İş dışında ben şanslıydım, çünkü evim Kemerburgaz`da, ormanın hemen yanında. Dolayısıyla doğa içinde spor yapabilme fırsatım oldu. Evime zaten bir miktar ekipman almıştım. Spor açısından fena geçirmedim. Beslenme açısından herkes evde olup ekmek, pasta, börek yapma işlerine girince yönetmesi biraz daha zor oldu. Ama işe gelip gitmek o noktada benim için avantajlı oldu. Aslında gündelik hayatta düzenim çok bozulmadı. İzole bir şekilde sporumu yapabildim. İşimizin doğası zaten 7/24. Bizim piyasalar hiç kapanmıyor. İş ve özel hayat dengesini az çok da olsa korumayı başardım. Diyet yaparak veya belli kalıpların içine girerek değil de onu yaşamınızın parçası haline getirdiğinizde sağlıklı beslenmede daha hızlı yol alıyorsunuz. O yüzden bu dönemde her ne kadar fazla hareket edemesek, istediğimiz ölçüde sağlıklı beslenemesek de bunu ortadan kaldıracak imkanlar aslında hepimizin elinde. Birçok uygulama var, izleyerek ve test ederek spor ve beslenme tarafında yeni şeyler öğrenebiliyorsunuz. 

 Ketojenik beslenmenin faydası ne oldu bu süreçte? 

 En büyük rahatlığım, çok kolay acıkmadığım için enerji dalgalarının çok yoğun olmaması. Yemek varsa yiyorsun yoksa yemiyorsun. Vücut sürekli yağ yaktığı için acıkmıyorsun. Ketojenik beslenirken enerjiniz yüksek, beyniniz daha kıvrak oluyor, kendinizi iyi hissediyorsunuz, bir yandan da kilo veriyorsunuz. Kitabımda da yazdım, sağlıklı bir hayat biçimi belirleme amacım, sonsuza kadar yaşamak değil. İnsan sadece kötü beslendiği için ölmüyor. Ben, sadece öleceğim gün ne zamansa o güne kadar sürünmeden, belirli bir sağlık seviyesinde kalarak yaşamak istiyorum.

“BESLENME KİŞİYE ÖZEL OLMALI”

“DENEYİN” Ben kendi deneyimimden şunu anladım ki beslenme, kişiye özel bir durum. Çünkü insanların yemeğe ve beslenmeye bakış açısı çok farklı oluyor. En kalıcı yöntemin, size en rahat hissettiren yöntem olduğu kanısındayım. Çünkü ben ketojenik beslenme öncesinde de araştırıyor ve okuyordum. İnsan bazen farklı modelleri kendi üstünde test edince daha rahat fikir sahibi oluyor. Bunların içinde sürdürülebilir ve yaşam biçimine dönüştürebileceğim beslenme ve sportif yaşam biçimlerini seçtim. Zorlamayla uzun vadede çalışmıyor.
 “UYGULAYIN” Kilo vermek için aç kalıyor ve bu moralinizi bozuyorsa bu sürdürülebilir olmaz. Önce bilgilenmek, sonra kendi vücudunu anlamak ve buna uygun beslenme sistemi geliştirmek önemli. Birçok kişi protein, karbonhidrat, yağ nedir bunları bile henüz kafasında oturmadan beslenme modellerini deniyor ve haliyle sonuç alamıyor.
 “ÖRNEK OLUN” Ben bu süreçte çocuklarımla ilgili de özel bir deneyim geliştirdim. Örneğin benim kızım karbonhidrat çok sever, oğlum daha az böyle şeylere meyilli. Ama ben onlara hiçbir zaman onu yeme bunu yeme demedim. Benim tek yapmaya çalıştığım şey, kendi beslenme düzenimi neden yaptığımı onlara anlatmak. Tükettikleri besinlerin ne olduğunu bilerek tercihlerini bilinçli bir şekilde yapmaları. Bu açıdan onlara rol model olmayı amaçladım.

“ÖZÜMÜZE DÖNMELİYİZ”

“ŞEKERİ RESİMDEN ÇIKARIN” Ketojenik beslenmenin özünde amaç, insanın vücudunu şeker yakar durumdan yağ yakar duruma geçirebilmesi. Çünkü insan vücudu yaklaşık 500 gr civarında şeker depolayabiliyor, bu da 2 bin kalori yapıyor. Gün içinde bu deponun bir kısmı kaslarda, bir kısmı karaciğerde saklanıyor. Siz hiçbir şey yapmasanız da oradan harcayabiliyorsunuz. Ama buradaki problem şu; şeker yemeye devam ettiğinizde insülin, vücutta acil bir kriz olduğunu düşünerek devreye giriyor ve enerjiniz düşüyor. Şeker yemek şuna benziyor; evimizde şömine var, odunlar yığılı ama siz bütün gün gazete kağıdıyla ısınmaya çalışıyorsunuz. Şekeri resimden çıkardığınız zaman ister istemez yağ yakmaya başlıyorsunuz, deponuzda da bol olduğu için aslında acıkmıyorsunuz.
 “DOĞAYA UYGUN DEĞİL” Bence insan günde ana ve ara öğünlerle 5 öğün beslenmeye uygun bir canlı değil. Doğada on binlerce yıl yaşayan insan, günde 5 öğün yemeye çalışsaydı bütün gün işi gücü bırakıp yemek peşinde koşması gerekirdi. Bence öz DNA`mıza dönerek yaşamak kıymetli oluyor. Örneğin meyvenin her türlüsü, her an elimizin altında olduğu için yememiz lazım diye düşünüyoruz, ancak bundan 100 yıl öncesine kadar bugünkü beslenme imkanlarının hiçbirine sahip değildik. Bırakın üretilmişleri, meyve sebzeler için de bu geçerli. Bizim evin yakınında bir kiraz ağacı var. Bütün yıl bekliyorsunuz, 2 hafta kiraz veriyor. Buzdolabının da olmadığını düşünün, koparıp yiyerek bununla ne kadar yaşayabilirsiniz. Ben, yeni hayat biçiminin dayattığı, doğaya uygun olmayan beslenme yöntemlerinin de sürdürülebilir olmadığını düşünüyorum.

“HAYATIM BOYUNCA SPOR YAPMAK İSTİYORUM”

VERİMSİZ GÜNLER Spor açısından son zamanların en düşük performansını gösteriyorum. Bu sadece pandemi dönemiyle de ilgili değil, yılın başından beri işimizde aşırı bir yoğunluk var. Hayat biraz daha normale döndükten sonra önümüzdeki dönemlerde farklı yarışlara katılma niyetim var. Ama yarışlarda benim dereceye gireyim gibi bir niyetim yok, o yarışa hazırlanabilecek ve bitirebilecek sağlıkta olmak tek önceliğim.
NE KATTI? Spor tarafındaki benim en büyük kazanımım, kendimi daha iyi tanımam oldu. İnsan vücuduyla bağ kuruyor. Fitness bence çok dürüst bir konu. Ben bugün size öyle olmasam da akıllı, samimi, zeki davranabilirim. Ama fitmiş gibi davranamam. Yani siz ayakkabılarınızı giyip koşmaya başladığınızda fit değilseniz 5 kilometreden sonra koşuyormuş gibi yapamazsınız. Ben, uzun mesafe disiplin gerektiren sporların insanın iş ve özel hayatına da inanılmaz bir güç ve dirayet kattığını düşünüyorum. O yüzden sağlığımın hayatım boyunca spor yapmaya el vermesini umuyorum.

İtalya tam bir keşif ülkesi

Capital Online

Nil Dumansızoğlu

ndumansizoglu@capital.com.tr

Bir kültürü tanımanın en doğru ve zevkli yanlarından birinin müzeleri gezmek olduğunu düşünen Lilly İlaç İtalya, Orta Doğu Avrupa, Rusya- Bağımsız Devletler Topluluğu, İsrail Bölge Başkanı ve Genel Müdürü HUZUR DEVLETŞAH, tarihsel dönemler içinde kaybolmanın ruhu iyileştirici bir etkisi olduğunu söylüyor. 2018 yılında taşındığı İtalya ise onun bu tutkusunu inanılmaz şekilde besliyor. Bir turist heyecanıyla ülkeyi karış karış gezen yönetici, “İtalya tam bir keşif ülkesi” diyor.

İş seyahatleri sırasında yeni kültürleri tanımanın en güzel yolunun müzelerden geçtiğini keşfeden Lilly İlaç İtalya, Orta Doğu Avrupa, Rusya-Bağımsız Devletler Topluluğu, İsrail Bölge Başkanı ve Genel Müdürü Huzur Devletşah, sanat tutkunu yöneticilerden. 2018 yılında taşındığı İtalya ise onun bu tutkusunu her gün yeniden yaşamasına vesile oluyor. Şehirde uzun yürüyüşler yapmak, sonrasında kafelerden birinde oturup tarihi binaları seyrederek kahvesini yudumlamak, Devletşah`ın en sevdiği aktivitelerden. Huzur Devletşah`la sanat tutkusunu ve İtalya`nın sanat adreslerini konuştuk: 

 İtalya`ya ne zaman taşındınız? Alışmak sizin için zor oldu mu?

İtalya`ya 2018 yılında taşındım. Floransa o kadar büyülü bir şehir ki alışma süreci kendiliğinden gelişti. Caddeleri, tarihi binaları, lezzetli yemekleri, insanların sıcaklığı sizi bir anda sarıp sarmalıyor. Kendinizi sanki yıllardır bu şehirde yaşıyor gibi hissediyorsunuz. Pandemi sürecindeki şehrin küskünlüğü insana bir dostunuzu incitmişsiniz gibi hüzün veriyor. Sanırım bu şehre en çok mutluluk ve coşku yakışıyor. 

 İtalya`da keyifli bir hafta sonu geçirmek için birkaç öneri paylaşabilir misiniz? 

 Floransa için konuşursak sabah erken saatlerde, henüz turistler şehre karışmamışken Arno Nehri kıyısında yürümek çok keyifli. Şehrin önemli meydanlarından olan Piazza Della Signoria`da bulunan ve belediye binasını tam karşıdan gören Caffe Rivoire benim kahve içmek için en sevdiğim mekanlardan. All`Antico Vinaio`nun sandviçlerini denedikten sonra Sant`Ambrogio Pazarı`na doğru yönelebilirsiniz. Bu pazarda her türlü yiyeceğin yanında ev aksesuarları ve takılar da bulmak mümkün. Bu bölgedeki Cibreo restoran yerel lezzetleriyle ünlü. Sokak lezzetleri ve sakatat sevenler için bu restoranın önünde yer alan kiosktan alacakları Lampredotto`yu tavsiye ederim. Ponte Vecchio Köprüsü`nde gün batımı çok güzel olur. Akşam yemeği icin sade İtalyan yemeklerinin yer aldığı ve çok sevdiğim Casalinga`yı tavsiye ederim. Hafta sonları içinse arabayla Toskana`nın Orta Çağ şehirlerini gezmek çok zevkli. Certaldo, San Gimignano, Siena, Montalcino, Lerici, İtalya`nın ve Rönesans`ın tüm dokusunu yansıtan benim en sevdiğim bölgeler. Denize girmek isteyenlere ise Floransa`dan arabayla 2,5 saat mesafedeki Punta Ala bölgesindeki plajları tavsiye ederim. 

Sanat ve sanat tarihinin sizin için çok önemli olduğunu biliyoruz. Bu alana ilginiz nasıl başladı?

 İş seyahatleri, özellikle COVID-19 pandemisi öncesinde çalışma hayatımın önemli ve vazgeçilmez bir parçasıydı. Bu seyahatler esnasında yeni bir kültürü tanımanın en doğru, zevkli ve öğretici yanlarından birinin müzeleri gezmek olduğunu keşfettim. Eğer geniş bir coğrafyayı yöneten bir iş insanıysanız müzelerin sağladığı tarihi bakış açısını hissetmenin çok değerli olduğunu düşünüyorum. Ayrıca müzeleri dolaşmanın, o tarihsel dönemler içinde kaybolmanın ruhu iyileştirici bir etkisinin olduğunu söyleyebilirim. 

 En sevdiğiniz sanatçılar ve eserlerinden örnekler verebilir misiniz? 

 Vatikan`da bulunan Sistine Şapeli`nin freskleri beni her zaman büyülemiştir. Bunun nedeni, sanırım bu eserlerin aslında bir heykeltıraş olan Michelangelo`nun, kendisine verilen görevi kabul ederek ve bir iskele üzerinde dört yıl boyunca ve her gün saatlerce sırtüstü çalışması sonucu ortaya çıkmış olması. Bu eserler bana disiplin ve yaratıcılığın zirvesi olarak gelir. Yine bir İtalyan ressam Caravaggio`nun büyük fikirleri anlatan resimlerini, bu eserlerdeki canlı renk ve ışık kullanımlarını, hüzünlü ve melankolik ama aynı zamanda büyülü atmosferini her zaman etkileyici bulurum. Picasso`nun, resimde alışılagelmiş kalıpları yıkması bence çok önemli. Nesneleri gözümüzle gördüğümüz şekilde tanımlamaktan vazgeçmiş olmasını, onları göründükleri gibi kopya etmekten çok yeni baştan kurgulamasını, ortaya herkesin kabul ettiği yeni bir doğrular bütünü çıkarmasını önemsiyorum. Klasik kemençe virtüözü Derya Türkan`ın eserlerini çok beğeniyor ve yakından takip ediyorum. Kullandığı sazın ses tonunun benimle konuştuğunu, gücünü geçmişten ve gelenekten aldığını ama aynı zamanda hem bugünü hem geleceği kapsadığını, adeta bir insan gibi tüm duyguları dinleyene aktarabildiğini düşünüyorum. 

 Seyahatlerinizde mutlaka müze turları yaptığınızı söylediniz. Dünyada sizi en çok etkileyen müzeler hangileri? 

 Bahsedebileceğim çok sayıda müze var, ancak hemen aklıma gelenler Amerika Washington DC`deki National Museum of African American History and Culture. İnsana dokunan bir mekan. Bu müzede yıllarca ayrımcılığa uğrayan zencilerin verdiği inanılmaz mücadeleyi, ayrıca sanatları, müzikleri, spordaki başarılarıyla Amerikan toplumuna sağladıkları katkıları görmek mümkün. Bu müzede gördüklerim bana iş hayatım için de ilham verdi. Şirket içinde LGBTİ+ bireylerin haklarını geliştiren bir program yürürlüğe koyduk ve ben bu programın yönetici sponsorluğunu yapmaya başladım. Boston`daki Museum of Fine Arts zengin koleksiyonuyla çok güzel ve önemli bir müze. Türk ebru sanatçısı Feridun Özgören`in eserleri de bu sergide yer alıyor. Venedik Bienali`nin uluslararası ve renkli yapısını severim. Birbirleriyle çatışan ülkelerin yan yana yer alması bana modern sanat yoluyla dünyada herkesin birbirine güzel şeyler anlatabileceğinin, bir arada barış içinde yaşanabileceğinin en güzel ifadesi gibi gelir. Londra`daki Tate Modern ise modern sanatın adeta zirvesi gibi. Her ziyaretinde insana yeni şeyler keşfettiriyor, mimarisiyle de beni şaşırtıyor.

“YÖNETİCİLİK VE SANAT BİRBİRİNE BENZİYOR"

YARATICILIK Yöneticiliği ve sanatçılığı birbirine çok benzetiyorum. “Sanat yoktur, sanatçı vardır” diye sevdiğim bir söz var. Burada vurgulanmak istenen sanatçının sanata getirdiği yenilik ve bakış açısı. Bu felsefeyi iş hayatıma yansıttığımda ortaya çıkan sonuç, bir yöneticinin veya çalışanın kendi karakter özelliklerini kaybetmemesi, bu özellikleriyle ve otantikliğini koruyarak başarıya ulaşması. Bu da tıpkı bir sanatçı gibi olaylara ve sorunlara yeni ve yaratıcı bakış açıları getirmeyi zorunlu kılıyor.
DİSİPLİN Sanatta önemli olan doğanın olduğu gibi taklidi değil, çizgi ve renklerin seçimi yoluyla duyguların ifadesi. Aynı şekilde bir yönetici için de önemli olan, alışılagelmiş kalıpların aynı şekilde tekrarından çok yeni ve yaratıcı iş modellerinin, insani duyguların da işin içine katılarak ortaya çıkarması ve geliştirimesi. Bu hem yaratıcı olmayı hem de disiplini gerektirir.

MUTLAKA GİDİLMESİ GEREKEN MÜZELER

UFFIZI GALERİSİ Floransa`da Uffizi Galerisi, dünyanın en eski müzelerinden biri. Medici Ailesi`nin ofis binaları olarak kullanılmış. Rönesans dönemi İtalya`sının önemli eserlerini burada bulmak mümkün. Aynı zamanda Sabahattin Ali`nin Kürk Mantolu Madonna`sında sözü edilen ve romana adını veren Andrea Del Sarto`nun Madonna Delle Arpie tablosunu da burada görebilirsiniz.
SANTA GROCE BAZİLİKASI İtalyan mimarisinin en güzel gotik örneklerinden. Santa Groce Bazilikası`nda, Michelangelo, Galileo, Machiavelli gibi İtalyan tarihi şahsiyetlerinin mezarları da yer alıyor. Yine Floransa`da, ülkeye ilk geldiğimde hemen yanındaki otelde kaldığım Santa Maria Novella Kilisesi ve özellikle içindeki Masaccio`nun Kutsal Üçlü isimli freski. Bu, perspektif sanatın ilk kez kullanıldığı, kendisinden sonra gelenleri etkilediği ve değiştirdiği devrimci bir eser. BORGHESE GALERİSİ Vatikan`ın müzeleri özellikle Sistine Şapeli`ndeki çalışmalar muhteşem sanat eserleri. Roma`da bulunan Capitoline müzelerinde sadece Roma İmparatorluğu`na değil, Orta Çağ ve Rönesans dönemine ait zengin bir koleksiyon var. Yine Roma`da Borghese Galerisi muhteşem ve İtalya`da kesinlikle en sevdiğim müze! Roma`yı ziyaret edenlere kaçırmamalarını tavsiye ediyorum.

Hayalim Atlantik Rallisi

Capital Online

Aile geleneği olan yelken sporu, Russell Reynolds Türkiye Başkanı BURAK GORBON`un iş dışı yaşamda en büyük tutkusu. Çocuk yaşlarından beri yarışlara katılan ve pek çok kupa kazanan yönetici, yelkenin iş ve özel hayatına çok önemli katkıları olduğunu söylüyor. “Yelken, doğaya, kendinizin kontrol edemediği konulara saygı göstermeyi öğretiyor. O açıdan çok faydalandım. Yarışçılık sakin olmayı, beklenmedik koşullarla karşılaştığınız zaman ona pragmatik reaksiyon vermeyi gerektiriyor” diyen yöneticinin hayalinde ise Atlantik Rallisi`ne (ARC) katılmak var.

Nil Dumansızoğlu

ndumansizoglu@capital.com.tr

Büyükbabası Rebii Gorbon ve babası Fatih Gorbon`dan öğrendiği yelken sporu, Russell Reynolds Türkiye Başkanı Burak Gorbon`un hayatının en önemli parçalarından biri. İlk kez 6 yaşında dedesinin teknesiyle yarışlara katılan yönetici, o yıllardan beri katıldığı pek çok yarıştan yüzün üzerinde kupa aldı. Yelken hobisi, Gorbon`un kariyerinin değişmesinde de etkili oldu. Şu an çalıştığı şirketin CEO`su Clarke Murphy`nin kendisini Newport- Bermuda yarışına davet ettiğini burada geçen 45 saatin aslında bir mülakat olduğunu sonradan öğrendiğini anlatıyor. Burak Gorbon`la yelken tutkusu üzerine gerçekleştirdiğimiz sohbet ise şöyle:

Yelken yarışlarına ne zaman başladınız ve sonrasında hangi yarışlara katıldınız? 

 İlk yelken yarışlarına 6 yaşındayken dedemin “Destur” isimli teknesiyle katıldım. Ondan sonra da pek çok yarışa katıldım İstanbul`da. İlk uluslararası deneyimim ise 1988 yılında, 17 yaşındayken İtalya`nın Sardunya Adası`nda yapılan Sardunya Adası Kupası`ydı. Türk Milli Takımı olarak 3 tekne katılmıştık. Bu yarış, Türkiye`nin yelkencilik tarihinde de bir dönüm noktasıydı. Türkiye, o dönemin şampiyonlar ligi seviyesinde olan bir yarışa ilk kez 3 tekneyle katılmıştı. Zaten sanırım bir daha da katılmadı. Bir de Newport-Bermuda arasında yapılan yarış, benim için önemlilerden biriydi. 

 Şampiyonluklarınız var mı? 

 Çok var, sayı olarak hatırlamıyorum ama Açık Deniz Yarış Kulübü her yıl bir trofe veriyor, onu 4 kez kazandım. Bunun dışında 1988 yılında Türk Milli Takımı olarak 3`üncü olduk. Daha sonra yine dünya şampiyonası elemelerinde Milli Takım olarak ilk 8`e kaldık. Sanırım kendi yelkencilik tarihimde 100`ün üzerinde kupa kazanmışımdır. 

Hala katıldığınız yarışlar var mı? 

 Yelken her zaman benim hayatımın parçası oldu. Şimdi daha çok Dubai`de vakit geçiriyorum. Orada yılın 3 ayı yelken yapılabiliyor. Ben de o dönemlerde olabildiğince denize çıkmaya çalışıyorum. Hala yarışlara katılıyorum ama eskisi kadar sık değil. Özellikle 2 yıldır çok seyahat ediyorum. Seyahat programıyla yarış programını bir araya getirmek zor oluyor. Türkiye`de yarışlarda daha çok şirket tekneleri ve yelken okulları oluyor. Şirketlerin dışında yarışa giren çok az tekne kaldı maalesef. Bu da bizim gibi çalıştığı şirketin teknesi olmayan insanlar için biraz imkanları kısıtlıyor. 

 Önünüzde planladığınız yarışlar var mı? 

 Evet, Saint Tropez`deki yarışa bu yıl da katılmayı umuyoruz, hatta ekibi de kurduk. Ekim ayında olacak. Bir de yazın bizim Deniz Kuvvetleri`nin düzenlediği geleneksel bir yarış var. İstanbul`dan başlıyor, Çeşme veya Bodrum`da bitiyor. İlk kez 15 yaşımda katıldığım bu yarışa 35 yıldır katılıyorum, bu yıl da katılmak istiyorum. 300 mile yakın, 24-25 saat süren bir yarış. Bunların dışında Dubai Açık Deniz`in Kulübü`nün hafta sonları kısa yarışları oluyor, fırsat bulursam onlara katılıyorum. 

Yarışta tekne içindeki iş bölümü neye göre yapılır?

 Uzun yarışlarda vardiya sistemi oluyor. Herkes belirli bir vardiyada çalışmaya başlıyor. Genelde büyük teknelerde yarıştığınız zaman 2 saat yarışıp iki saat dinlenirsiniz. O önemli bir rutin. Benim tecrübemdeki insanlar her rolü üstlenebiliyor. Futbolda her pozisyonda oynamak gibi. O biraz içinde bulunduğunuz ekipte neyin eksik olduğuna bağlı. Eksik neyse onu tamamlıyorsunuz. Ama Türkiye`de kendi teknemde yarıştığım zaman dümenci oluyorum. 

 Teknede kaç kişinin olması idealdir yarışlarda? 

 Teknenin boyutuna göre değişiyor ama 12 metre bir teknede genelde 8-9 kişi olur. Teknedeki manevralarda, gerekli manevranın yapılabilmesi için belirli sayıda insanın olması gerekiyor. Çok fazla insan da almanız mantıklı değil, çünkü ağırlık oluyor. Teknenin hızını yavaşlatıyor. Bir de çok insanın olması bir süre sonra karmaşa yaratabiliyor. 

 Yarış esnasında teknenin içinde neler oluyor? Atmosfer nasıl? 

 Genelde liderlikle ilgili önemli bir kriterdir yelken yarışları. Kişilerin gerçek liderlik özellikleri ortaya çıkar. Yani bazı kişiler çok daha sakindir, beklenmedik olaylar olduğu zaman sakin kalabilir; bazıları panikler, onları kontrol altına almak gerekir. Eğer ekibin başındaysanız bunları yönetmek sizin göreviniz. Özellikle açık denizde sert havada yarıştığınız zaman her türlü şey yanlış gidebilir. Yelkenler yırtılabilir, örneğin benim bulunduğum teknenin 3 kez direği kırıldı. Böyle şeyler yaşandığında herkesin gerçek rengi ortaya çıkar. O açıdan güzel bir testtir, birinin gerçek kişiliğini yelken yarışında çok iyi tanırsınız. 

 Yarışa hazırlanma sürecini anlatır mısınız? 

 Öncelikle rotayı iyi etüt etmeniz, rüzgar ve deniz koşullarını öğrenmeniz lazım. Ondan sonra ekip eğer sürekli beraber yarıştığınız bir ekipse daha kolay. Ama her zaman bir brifing yapılır. Önceden kafalarda yarışılır, nerede ne yapılacağına, hangi yelkenlerin kullanılacağına karar verilir. Gerekli olmayan yelkenler tekneden çıkarılır çünkü rekabetçi olmak istiyorsanız teknede hiçbir zaman gereksiz ağırlık tutmamalısınız, bunlar teknenin hızını keser. Ondan sonra görev bölümü yapılır. Kim hangi pozisyonda daha tecrübeliyse o kişiye o görev verilir. Sonra da yarışa odaklanılır. Yarıştan 1-2 saat önce tekneye gidilir. Tekne temizlenir, o günle ilgili hazırlıklar yapılır, kumanyalar alınır, eksiklikler giderilir. Uzun süren bir yarışsa bunun daha önceden planlanması lazım. Benim doğru hesap edilmeyen kumanyalar yüzünden aç ve susuz kaldığım oldu, o yüzden önemli. 

 Hayalinizde katılmak istediğiniz bir yarış var mı? 

 World Cruising Club`ın her yıl düzenlediği Atlantik Rallisi ARC`ye katılmak istiyorum. Bu, yüzlerce teknenin katıldığı, yarış ile gezi arası bir organizasyon. Onu yapmak istiyorum.

"YELKEN KARİYERİMİ ETKİLEDİ"

TESADÜF Yelkenin, kariyerimin yön değiştirmesinde de etkisi oldu. Russell Reynolds Associates`ın Türkiye`deki açılış partisine davetli olarak katıldım. Bir yelken yarışından geri dönmüştüm. Orada orta yaşlı Amerikalı biriyle teknelerle ilgili konuşmaya başladık. Kendisinin de yarıştığını söyledi. Sohbetimiz yaklaşık 40 dakika sürdü. Meğer o kişi şirketin CEO`su Clarke Murphy`ymiş. Sonra beni Newport-Bermuda yarışına davet etti.
İŞ TEKLİFİ New York`un kuzeyinde başlayıp Bermuda arasında biten, Atlantik`in kuzeyinde gerçekleşen bir yarış. 1910`lardan beri yapılıyor, Amerika`nın prestijli yarışlarından biri. Dünyada katılınması gereken yarışlardan biri diyebilirim. Orada Clark`la beraber 45 saat kadar birlikte zaman geçirdik. O da benim mülakatım oldu aslında. Bir insanı tanımak için daha güzel bir ortam olamaz. Sonrasında iş teklif etti.

"İŞ HAYATIMDA ÇOK FAYDALANDIM"

KONTROL Doğada vakit geçirmek çok güzel bir şey. Yelken buna olanak sağlayan bir spor. Doğaya, kendinizin kontrol edemediği konulara saygı göstermeyi öğretiyor. O açıdan çok faydalandım. Yarışçılık sakin olmayı, beklenmedik koşullarla karşılaştığınız zaman ona pragmatik reaksiyon vermeyi öğretiyor.
HATADAN DÖNMEK Yelken yarışında belli bir rota belirlersiniz. O rotanın doğru olmadığına dair sinyaller almaya başlarsınız ama belki olarak diye ilk verdiğiniz kararı doğrulamak için devam edersiniz. Aynı şey iş hayatında da olur. Yanlışta ısrar etmemek, veriyi doğru analiz etmek, esnek olmak ve hatadan dönmek önemli bir şey.
STRATEJİ Hazırlık yapma konusunda çok öğreticidir. Yelkende önceden yarışı kafanızda yaşadığınız gibi iş dünyasında bir toplantıyı önceden kafanızda kurgulayabilir, gerekli hazırlıkları yapıp yapmadığınızı kontrol edebilirsiniz. Bununla beraber stratejik bir spor, doğru zamanda doğru işleri yapmak gerekir. Yelken benim hem yönetici hem insan olarak gelişimimde çok katkıda bulundu.

Derya Matraş'ın yaşam dengesi

Capital Online

Nil Dumansızoğlu

ndumansizoglu@capital.com.tr

DERYA MATRAŞ, Facebook`un Orta Doğu, Afrika ve Türkiye bölge başkan yardımcısı olarak büyük bir sorumluluğa sahip. Ama sorumlulukları sadece bununla sınırlı değil... Yoğun temposunun asıl önemli parçası, çocukları Kuzey ve Mira. Kariyer yolculuğunda eşinin kendisine büyük güç verdiğini söyleyen Matraş, “Hayatta çevirebileceğimiz top sayısı sınırlı ve hangi topları düşüreceğimize karar vermemiz gerekiyor. Şu an belki kendime çok zaman ayıramıyorum ama bu geçici bir dönem” diye konuşuyor.

Facebook`un Orta Doğu, Afrika ve Türkiye Bölge Başkan Yardımcısı Derya Matraş, yoğun iş temposu ve sık seyahatlerine rağmen özel hayatını da aksatmadan, dengede tutmayı başarmış bir iş kadını. “Hayatta dengelememiz gereken çok fazla sorumluğumuz var ve zamanımız da çok sınırlı. Özellikle çalışan ve küçük çocukları olan anneler için durum daha da zor” diyen Matraş, her hafta iş seyahatine çıkmasına rağmen tüm planlarını çocuklarına zaman ayırabilecek şekilde düzenliyor. Tabii bu tempoda, bazı şeylerden de feragat etmek gerekiyor. Kendine yeterinde zaman ayıramadığını söyleyen Matraş, “Spor konusunda çok disiplinliyim ama diğer hobilerimi çocuklardan beri hep kenara koydum. Örneğin sanat çok tutku duyduğum bir alan, eskiden çok yakın takip ederdim. Aynı zamanda yoga ve dalış öğretirdim, dağcılık yapardım, Fotoğraf çekip seyahat günlükleri yazdım. Çocuklar biraz daha büyüdüğünde bunları onlarla beraber yapmayı hayal ediyorum” diyor. İş, seyahat, aile üçgeni arasında bize de zaman ayıran Derya Matraş`la yaşam dengesi kurabilmenin sırlarını konuştuk: 

 Yoğun bir iş insanı olarak iş hayatıyla ev hayatı arasındaki dengeyi nasıl sağlıyorsunuz? 

Hayatta dengelememiz gereken çok fazla sorumluğumuz var ve zamanımız da çok sınırlı. Özellikle çalışan ve küçük çocukları olan anneler için durum daha da zor. Çalışan kadınların kariyerlerinin en verimli yılları genelde bu döneme denk geliyor. Büyük basamaklar çıkabilecekleri zamanda ailevi ve iş sorumluklarını kaldıramayıp pes edebiliyorlar. Bu dönemi başarıyla atlatmanın sırrı, çok iyi önceliklendirme yapabilmekten geçiyor. Hayatta çevirebileceğimiz top sayısı sınırlı ve hangi topları düşüreceğimize baştan bizim karar vermemiz gerekiyor. Örneğin ben her hafta seyahat ettiğim bir tempoda sadece iş, çocuklar, uyku ve spora zaman ayırabiliyorum. Bu da aktif bir sosyal hayata izin vermiyor. Arkadaşlarıma yeterince zaman ayıramıyorum. Tatillerimizi genelde yeni yerler keşfetmektense Türkiye`de ailemizin yanında değerlendiriyoruz, çünkü aile bağlarının çocuklarımız için çok önemli olduğunu düşünüyoruz. Eşimle ortak hobiler geliştirerek zaman geçiriyoruz. Önemli olan konu, bunu bilinçli olarak seçtiğinizde yapamadıklarınız sizi mutsuz etmiyor. Böyle de hayat geçer mi diyebilirsiniz, ama ben bunu bir dönem olarak görüyorum ve biliyorum ki çocuklarım biraz daha büyüdüğünde bu denklem değişecek. 

Ev yönetimi konusunda eşinizle sorumlulukları nasıl paylaşıyorsunuz?

Eşimle bir ekip gibiyiz. Hayatımdaki en büyük rolü bana güç vermek diyebilirim. Sanki ağacın üzerinde büyüdüğü toprak gibi. Evde ben genelde planlamadan sorumluyum. Çocukların haftalık menüleri, oyun grupları, aktiviteleri gibi planları ben yapıyorum. Bunun dışında evin düzeni benim için inanılmaz önemli. Çocukların her hafta okul menülerini tamamlayıcı şekilde kahvaltı ve akşam yemeği menüsü yapıyorum. Çocuklar haftalık menüyü buzdolabında görünce yemek vakti sorun çıkmıyor. Eve meyve ve baldan başka tatlı hiçbir şey girmiyor; meyve suyu, meyve kurusu, her türlü sağlıklı görünen paketli ürün dahil. Her şey taze, şekersiz, tuzsuz pişiyor. Eşim evin finans ve teknik konularıyla ilgileniyor. Örneğin bütün evi otomasyona bağladı. Her ikimiz de mühendis olsak da benim ampul değiştirmek konusunda bile pek becerikli olduğum söylenemez. 

 Çok tatlı iki çocuğunuz var, onlarla iletişiminiz nasıl? 

Çocuklarımla harika bir iletişimimiz var. Hayatta benim için en önemli değerlerden biri açık olmak. Mutluluklar paylaştıkça büyür, üzüntüler paylaştıkça küçülür inancından hareketle aile ve dostlar arasındaki paylaşımın bizi güçlendirdiğine ve hayattaki dayanıklılığımızı artırdığına inanıyorum. O yüzden çocuklarımıza da açık olmayı ve paylaşmayı öğretiyoruz. 

 Nasıl vakit ayırıyorsunuz? Günde ne kadar birlikte zaman geçirebiliyorsunuz? 

Hafta içleri seyahat etmiyorsam mutlaka akşam altı gibi evde oluyorum. Çocuklar yatana kadar hep beraberiz, telefon ve her türlü teknolojiyi çalışma odamda bırakıyorum. Seyahat ediyorsam ki çoğunlukla böyle oluyor, bunu salı-perşembe yapıp cuma günleri evden çalışıyorum. Böylece hem biraz daha dinleniyor hem çocuklarla daha fazla vakit geçirebiliyorum. Hafta sonları ise hep çocuklarla beraberiz. 

 Bir gününüz nasıl geçiyor? Hafta sonlarında genelde neler yapıyorsunuz? 

Sabah ailecek kahvaltı edip çocukları erken saatte okula bıraktıktan sonra okuldan ofise kadar bir saat tempolu yürüyorum. Ekibim için bu saat, ofis saatim. İsteyen herkes önemli, önemsiz her şey için beni arayabilir. Ayrıca bu saatlerde ailemi ve uzun süredir görüşmediğim dostlarımı arıyorum, Audible veya Blinkist üzerinden sesli kitaplarımı veya podcastlerimi dinliyorum. Böylece 9.30 gibi ofise geldiğimde; çocuklarım ve eşimle kaliteli zaman geçirmiş, sporumu yapmış, ekibimle konuşmuş, temiz hava almış, kitap okumuş, ailemle görüşmüş oluyorum. Güne böylesine verimli başlamak beni çok mutlu ediyor. Ofis günlerim inanılmaz yoğun geçiyor. Facebook`ta toplantılar genelde 30 dakika oluyor, bazı toplantılar 15 dakika bile olabiliyor. O yüzden her gün ondan fazla farklı konuda toplantılar yapıyorum. Bazen yemek yemeye bile vakit olmuyor. Akşam çocukları yatırdıktan sonra birkaç saat kadar daha çalışıp gün içinde biriken mesajlara geri dönmeye çalışıyorum. Hafta sonları sabah çocukları spora bırakıp ben de spora gidiyorum. Bunu yıllardır aksatmadım. Sonrasında satranç, piyano, drama gibi aktiviteler arasında servis şoförlüğü yapıyoruz. Öğleden sonra da parklara, müzelere veya arkadaşlarımıza gidiyoruz. Akşam programlarımız ve gece hayatımız yok denecek kadar az. Buna vereceğim enerjiyi verimsiz buluyorum. 

 Sizce başarılı bir iş kadınının çocukları olmak onlara neler katıyor?

İş hayatındaki başarının pes etmemekten, tutkuyla çalışmaktan ve güvenilir bir insan olmaktan geçtiğine inanıyorum. Çocuklarıma da iyi bir örnek olarak bu özellikleri aşılamak en büyük dileğim. Onlara bir rol model olduğuma ve gelecekte hangi alanda başarılı olmak isterlerse istesinler kendilerine güvenen, çok çalışan, başarıları ne getirirse getirsin mütevazı kalabilen ve arkalarından gelen herkese yardım eli uzatabilen bireyler olacaklarına inanıyorum. Anneleri olarak elbette hayat yolculuklarının her alanında onlara mentorluk yapmaya devam edeceğim. 

 Ev, aile, iş üçgeninde kendinize özel zaman ayırmakta zorlanıyor musunuz? 

Kendime çok zaman ayırabildiğimi söylersem doğru olmaz. Bununla da övünmüyorum, yapabilmem lazım. Spor konusunda çok disiplinliyim, yeni şeyler öğrenmek de beni çok motive ediyor. Ama diğer hobilerimi çocuklardan beri hep bir kenara koydum. Örneğin sanat çok tutku duyduğum bir alan, eskiden çok yakın takip ederdim. Aynı zamanda yoga ve dalış öğretirdim, dağcılık yapardım, fotoğraf çekip seyahat günlükleri yazardım. Çocuklar biraz daha büyüdüğünde bunları onlarla beraber yapmayı hayal ediyorum. 

Kendinizi motive etmek, iyileştirmek için neler yaparsınız? 

Hayat yolculuğundaki en önemli amacımızın hep farkındalığımızı artırmak ve aydınlanmak olduğuna inandım. En sevdiğim sanatçılardan biri olan Picasso`nun bir sözü var: “Hayatın anlamı bize verilen hediyemizi bulmak, hayatın amacı ise bunu insanlığa hediye edebilmektir. Kardeşimle beraber yılda bir kez Hindistan`a gidip bir hafta sessizlik içinde meditasyon yapıyoruz. Bu bana her zaman farklı bir perspektif veriyor. Örneğin bir yıl kendi dünyamın tüm evren içinde ne kadar küçük olduğunu anladım, bir yıl kendimi sevmenin önemini anladım, bir başka zaman hayatta yaşadığımız acıların aslında ne kadar büyük ulvi bir amaca hizmet ettiğini anladım. Her gittiğimde bir konuya odaklanıyorum ve büyük bir farkındalıkla geri dönüyorum. Facebook`ta çok kullandığımız bir “Fuel” felsefesi var. Hayattaki ruhsal, zihinsel ve duygusal enerjimiz 2X2 bir matristeki 4 enerji alanında dolaşıyor. Matrisin bir ekseni yüksek ve düşük enerji, bir ekseni pozitif ve negatif enerji. Negatif yüksek enerji alanına hayatta kalma (Survival Zone), negatif düşük enerji alanına tükenme (Burn-out Zone), yüksek pozitif enerji alanına performans (Performance Zone), düşük pozitif enerji alanına da dinlenme (Fuel Zone) deniyor. Eğer hayatı 100 metre engelli değil de bir maraton koşusu gibi görüyorsak ve başarımızı sürdürülebilir kılmak istiyorsak işte hep performans ve dinlenme bölgelerinde hareket etmeliyiz.

İŞ-YAŞAM DENGESİNİ NASIL SAĞLIYOR?

DOĞA TUTKUSU Yazları yelken yapmak en çok sevdiğimiz şey. Çocuklar bebekliklerinden beri alıştı, minik miçolar oldular artık. Ayrıca ben sıkı bir kite sörf tutkunuyum. Yaz aylarında denizin ve rüzgarın keyfini doyasıya çıkardığım bu spora vakit ayırmak beni çok mutlu ediyor. Ek olarak sanat benim için bir tutku, ne mutlu ki çocuklar da çok seviyor. O yüzden vakit buldukça sergi ve müze geziyoruz.
SAĞLIK FORMÜLÜ Çok fazla seyahat ettiğim, uçaklarda ve havaalanlarında çok vakit geçirdiğim için uzun vadede sağlıklı olmak bazı kurallara sadık kalmaktan geçiyor. Bol bol aralıklı oruç yapıyorum. Hayatımda karbonhidrat ve şeker yok denecek kadar az. Eğer akşam iş yemeğinde fazla yediysem, ertesi sabah mutlaka bol zencefilli limonlu “green juice” ile güne başlıyorum. Genelde kahvaltılarda meyve veya yumurta salata, öğlen ve akşam yemeklerinde beyaz et ve sebze yiyorum.

“KÜLTÜRLERİ TANIMAK EMPATİYİ ARTIYOR”

KEŞFETME İş seyahatlerinde fırsat buldukça bulunduğum yeri gezmeye vakit ayırmayı çok seviyorum. Bu yüzden, seyahat programımda, özellikle de o şehre ilk kez gitmişsem muhakkak orayı keşfetmeye ayırdığım birkaç saatlik bir aralık bırakmaya özen gösteriyorum. Eğer o da mümkün olmamışsa en azından yöresel yemekleri tadarak bulunduğum yerin mutfağını keşfetmeye çalışıyorum.
İLHAM Hayatım boyunca hep gelişmekte olan ülkelerde çalıştım, 5 ayrı kıtada 50`den fazla ülkeye gittim. Beni sadece bir ülke çok etkiledi diyemem. Pek çok farklı yer çok farklı yönleriyle beni etkiledi ve ilham verdi. Örneğin İtalya`nin tarihi, Hindistan`ın spiritüelliği ve renkleri, Japonya`nın kültürü ve yemekleri, Afrika`nın doğası, Yunanistan`ın adaları, Latin Amerika`nın müzikleri ve kültürü...

“ÇOCUKLARIM DOĞA SEVGİSİYLE BÜYÜYOR”

ÇEVRE HASSASİYETİ Çocuklar kamp yapmayı, tırmanmayı ve kayak yapmayı çok seviyor. Böylece doğa sevgisiyle büyüyorlar ve hem hayvan sevgileri hem çevre bilinçleri gelişiyor. Ailem, kızım Mira`ya “yerli Greta Thunberg” adını taktı çünkü her yaz bizi plastik toplamaya götürüyor, okulda kampanyalar yapıp imza topluyor.
EN GÜZEL ANI Çocuklarım yazları kendileri hazırladıkları limonata ve kekleri plajın yanında açtıkları “dükkan”da satıyor. Bir gün gelip “Biz yeni oyuncak veya kıyafet istemiyoruz, kazandığımız paraları ihtiyacı olan çocuklara vermek istiyoruz” dediler. Gözlerim doldu, eşimle onları engelli çocuklara eğitim verilen bir merkeze götürdük. Arkadaşlarına kendi kazançlarıyla aldıkları hediyeleri verdiler. En güzel aile anımız oldu.

Su altının bir müziği var

Capital Online

Nil Dumansızoğlu

ndumansizoglu@capital.com.tr

Yaklaşık 20 yıldır profesyonel dalgıç olan Asus Türkiye Genel Müdürü ÖZGE KILIÇ GÜLER, su altının uçsuz bucaksız derinliklerinden çok etkileniyor. Daldığı zaman kafasını meşgul eden her şeyi su üstünde bıraktığını söylüyor ve “Aşağının bir müziği, yaşam dili var. Ona ayak uydurmaya çalışıyorsunuz. Bu anlamda bence çok iyi bir rehabilitasyon yöntemi” diyor.

2000'li yılların başında dalış yapmaya başlayan Asus Türkiye Genel Müdürü Özge Kılıç Güler, derinlik korkusunu yenmek için dalmayı seçti. Suyun derinliklerine doğru oluşan karartılardan ürktüğünü, bunu aşmak istediğini anlatan Güler, bugün pek çok sertifikaya sahip profesyonel bir dalgıç. Hamilelik süreciyle 1,5 yıl ara vermek zorunda kalsa da yaz kış demeden ayda bir kere mutlaka dalış yapmaya gidiyor. Eşi de ondan daha ileri seviyede bir dalgıç ve eğitmen. Suyun keşfedilemeyen uçsuz bucaksız derinliğinden çok etkilendiğini söyleyen Güler, “Daldığım zaman o dünyaya giriyorum. Aşağının bir müziği, yaşam dili de var. Bu anlamda bence çok iyi bir rehabilitasyon yöntemi” diyor. Doğal yaşamı da koruma konusunda çok hassas olan Güler, dönem dönem sosyal sorumluluk dalışı yapıp su altını temizlediklerini söylüyor ve ekliyor: “Özellikle teknelerin yanaştığı koylardan çıkanlara inanamazsınız. En çok şampanya bardağı ve toka çıkıyor ki tokaları maalesef denizaltı canlıları yiyor ve zarar görüyorlar.” Özge Kılıç Güler`le dalgıçlığı, sualtını ve deneyimlerini konuştuk: 

 Dalgıçlığa nasıl başladınız? 

 Suyun karanlık tarafından biraz ürkerdim. İçinden ne çıkacağı belli olmayan o karartı beni korkuturdu. Bunu aşmam gerektiğini düşündüm ve bunun da bilmediğim o yeri görüp tanıyarak olabileceğine inandım. 2000`li yıllarda, 30`lu yaşlarımın başında bir arkadaş grubuyla deneyerek ilk adımı attım. 

 İlk yıllar nasıldı? 

 İlk başlarda Türkiye`de genel olarak Kaş`ta dalış yaparsınız. Daha sıcak ve kolay bir deniz. Saroz, Ayvalık, Çanakkale gibi denizler için daha tecrübeli olmanız gerekiyor. Ben de Kaş`ta başladım. İlk zamanlarda çok heyecanlı geçiyordu. Su altında gördüğüm Caretta`lar, balıklar, mercanlar çok etkileyiciydi. Tabii böyle heyecanlanınca tüpü çok hızlı bitiriyorsunuz. Çünkü dalışta nefesinizi kontrol etmek çok önemli, aşağıda kalma süreniz bununla alakalı. Normalde 200 barla dalarsınız. 40 dakikanın sonunda çoğu kişi 100 barla yukarı çıkarken benim tüpüm 20 bar gibi bir limite kadar düşüyordu. 

 Peki su altı canlılarıyla onların doğal ortamında birlikte olmak korkutucu muydu? 

 Evet. Örneğin Kaş`ta ilk dalışlarımdan birinde, yüzeye çıkıp aşağı inen kocaman bir Caretta üzerime üzerime geldi ve o an aklımdan geçen ilk düşünce “Keşke koşabilsem!” oldu. Hatta o korkuyla istemsizce koşma girişiminde de bulundum. Ancak o yanımdan geçti ve gitti. Umurunda bile olmadım. O an boşuna stres yaptığımı anladım. Onları rahatsız etmediğimiz, sürece bizi sıradan deniz canlıları olarak görüyorlar. 

Başınıza kötü bir olay geldi mi?

 Gelmedi ama çok hikaye dinledim. 26 metrenin altında, azot sarhoşluğu yaşıyorsunuz. Halüsinasyon görebiliyor, bilincinizi kaybedebiliyorsunuz. Bu noktada mantıklı olmayan davranışlarda bulunabiliyorsunuz. Alışkın değilseniz bunu yönetemezsiniz. Zaten federasyon kurallarına göre tek başınıza dalamazsınız, mutlaka bir badiniz olmalı. Alışık değilseniz, yeterince tecrübeniz yoksa badinizin sizden daha tecrübeli olması gerekiyor. 

 Siz şu an hangi seviyedesiniz? 

 İleri seviyedeyim. CMAS Tek Yıldız (maksimum 18 Metreye dalar), Padi Advanced Open Water (maksimum 30 metreye dalar, minimum 3 uzmanlıkla bröve alır), Zenginleştirilmiş Hava Dalgıcı (Enriched Air Diver), Mercan Resifinin Korunması (Coral Reef Conservation Diver), Proje Duyarlı Dalgıç (Project Aware Diver), En Yüksek Performans Yüzdürme (Peak Performance Buoyancy) lisanlarım var. Dönem dönem dalıcı grubu olarak sosyal sorumluluk dalışı yapıp su altını temizliyoruz. Özellikle teknelerin yanaştığı koylardan çıkanlara inanamazsınız. En çok şampanya bardağı ve toka çıkıyor ki tokaları maalesef denizaltı canlıları yiyor ve zarar görüyorlar. 

 Suyun altında kaç dakika durabiliyorsunuz? 

 Normal şartlarda, 20 metre gibi bir derinlikte 40-50 dakika kalabilirsiniz. 20 metrenin daha altına indiğinizde tüp kullanma süreniz kısalır. Tabii bu dingin bir dalış için geçerli. Bir aksiyon yaşarsanız daha fazla oksijen harcadığınız için tüpünüz daha hızlı biter. 

 Eşiniz de sizin gibi dalgıç mı? 

 Evet. Aslında ben ondan önce başladım ama boynuz kulağı geçti. Hamilelik ve doğum süreci nedeniyle 1,5 yıldır dalamıyorum. Hamilelik ve doğum sürecimde o durmadı, yol aldı. Eşim benden ileri seviye dalıcı IDC Staff olarak geçiyor ve global seviyede eğitmen yetiştiriyor. Hatta bu yıl yaklaşık 50 öğrenci yetiştirdi ve bröve kesti. 

 Tekrar ne zaman başlayabileceksiniz? 

 Bu yaz dalarım diye düşünüyorum. 

 Kızınızı da alıştırmak gibi düşünceniz var mı? 

 Evet, bizim iyi olduğumuz bir konuyu ona öğretmek görevimiz diye düşünüyorum. Eğer ilgisini çekerse tecrübelerimizi aktarır ve elimizden geleni yaparız. 

 Hamilelik sürecini saymazsak ne kadar zaman ayırabiliyorsunuz? 

 Bebekten önce her ay bir yere dalıyorduk. Yeni yılı Kaş`ta geçirmişliğim bile var. 

 Dalış yapmak size nasıl hissettiriyor? 

 Bizim gibi insanların kafası sürekli dolu oluyor. Daldığım zaman o dünyaya giriyorum, su üstünde yaşadığım su üstünde kalıyor. Aşağının bir müziği, yaşam dili de var. Ona ayak uydurmaya çalışıyorsunuz. Bu anlamda bence çok iyi bir rehabilitasyon yöntemi. İkincisi de grup olarak yaptığınız bir iş olduğu için güzel bir sosyalleşme aracı oluyor. Bazen hiç tanımadığınız insanlarla tanışıp iyi arkadaşlıklar kuruyorsunuz. 

 Sizce su altının en etkileyici tarafı ne? 

 Canlılar, birbirleriyle çok uyum içinde yaşıyor. Kimse kimseye besin zinciri dışında bulaşmıyor. Uçsuz bucaksız bir derinlik var. O derinlik beni etkiliyor.

“BALİNALARLA DALMAK İSTİYORUM”

TARİHE ŞAHİT OLMAK Fotoğraflarda yer alan ve en çok keyif aldığım dalış noktası, Süveyş Kanalı`nda 1941 yılında Alman uçakları tarafından batırılan SS Thistlegorm batığı. Çanakkale`de bir İngiliz taşıma gemisine dalmıştım. Savaş sonrasında geri çekilirlerken kendilerinin batırıp gittiği gemiler bunlar. Daldığınızda o günleri hayal ediyorsunuz. Batık ya da mağara dalışlarında en çok üzerime bir şey düşer diye korkuyorum ama çok değer katıyor. Bilmediğiniz bir şeyi araştırıp öğreniyorsunuz, genel kültürünüze de katkısı oluyor.
EN BÜYÜK HAYAL Bundan sonra cesaret edebilirsem balina ve köpek balıklarıyla dalmak istiyorum. Şimdilik bu fikre alışma aşamasındayım. En çok gitmek istediğim yerler ise Meksika`daki mağara dalışları. Onun dışında, kuzeyde buzullarda balinalarla birlikte dalış yapılıyor, onu da merak ediyorum. Önümüzdeki dönemde bu hayallerimi gerçekleştirmek istiyorum.

“SU ALTI CANLILIĞINI KORUMALIYIZ”

EN BÜYÜK SORUN Türkiye`de Kaş, Bodrum, Datça, Saroz Körfezi, Çeşme, Ayvalık en çok dalış yapılan noktalar. Ancak buralarda su altı canlılığı giderek azalıyor. Çanakkale dışındaki batıkların yüzde 99`u, turistik amaçlı batırılmış eski uçak ve gemiler. Ancak dalışa ilgi çekmek için batık yaratmak yerine en önemli bir görevimizin su altı canlılığını korumak olduğunu düşünüyorum. Av yasaklarına uymalı uydurmalı, trol ve gırgır gibi su altı üremesine zarar verecek tüm uygulamaları önlemeliyiz.
TEHLİKELİ VERİLER Uluslararası İklim Değişim Paneli`nin (IPCC) yaptığı değerlendirmelerde Türkiye`nin 2030 yılına kadar kurak bir iklimin etkisinde kalacağı ve sıcaklıkların ortalama 2-3 ºC daha artacağı öngörülüyor. Küresel ısınma sebebiyle ülkemiz sularına güney bölgelerden balık göçleri oluyor. Ancak bu balıklardan sadece yüzde 10`unun ekonomik değeri var; diğer türler Balon ve Aslan Balığı gibi tehlikeli ve ölümcül türler, su altı canlılığını tehlikeye atıyor.
ÖNLEM ALINMALI Yine küresel ısınma nedeniyle son 30 yılda Karadeniz`deki ekonomik öneme sahip balık türü sayısının 26`dan 6`ya düştüğü ortaya çıktı ki hamsilerin de kuzeye doğru ilerlediği güncel bilgiler içerisinde yer alıyor. 1988 yılında yaklaşık 300 bin ton çıkarılan hamsi, günümüzde 10 bin tona bile zor ulaşıyor. Bu sorunlara müdahale etmek için önümüzde görünen sadece 10 yılımız var. Sonrasında her şey için geç olabilir.

İnsan hikayeleri çekiyorum

Capital Online

Nil Dumansızoğlu

ndumansizoglu@capital.com.tr

Fotoğraf çekmek, Global Ports Holding CEO`su EMRE SAYIN için dünyaya farklı bir gözle bakma fırsatı demek. “Aslında biz fark etmiyoruz ama her gün geçtiğimiz yerlerde birçok şeyi göz ardı ediyoruz. Fotoğraf çektiğiniz zaman algınız değişiyor, her şeyi daha önce gördüğünüzden farklı görmeye başlıyorsunuz” diyen yönetici, en çok insana dair anlar yakalamayı seviyor.

Küçük yaşlarda babasının fotoğraf makinesini eline almasıyla fotoğrafçılık merakı başlayan Global Ports Holding CEO`su Emre Sayın, profesyonel iş yaşamında Ara Güler, İzzet Keribar, Arif Aşçı gibi değerli fotoğraf sanatçılarından fotoğraf okuma dersi aldı. Onların da katkısıyla oluşturduğu perspektif, onu amatör fotoğrafçılığa kadar götürdü. Şimdilerde Fotoğraf Gezginleri grubuyla dünyanın çeşitli yerlerine fotoğraf seyahatleri yapan yönetici, fotoğraflarında insana dair anlar yakalamayı seviyor. Fotoğraf çekmenin kendisine farklı bir bakış açısı kazandırdığını belirterek “Fotoğraf çekme moduna girdiğiniz zaman algınız değişiyor. Her şeyi daha önce gördüğünüzden farklı görmeye başlıyorsunuz” diyor. Emre Sayın`la fotoğrafçılık hobisini ve çektiği karelerden bazılarının hikayesini konuştuk: 

 Fotoğraf çekmeye nasıl başladınız? 

 Babamın Pentax K 100 modeli bir makinesi vardı. Ben de aslında onun makinesiyle fotoğrafa başladım. Bazen izinsiz de olsa o makineyi alır fotoğraflar çekerdim. Ancak ilgimin artması, Kodak`ta genel müdürlüğe başladığım 2003 yılında oldu. O dönemde çok yarışma yaptığımız için profesyonel fotoğrafçılarla birlikte jürilerde bulunma imkanım oldu. Aslında fotoğrafçılığa, fotoğraf çekerek değil fotoğraf okuyarak başladım. Ara Güler, İzzet Keribar, Arif Aşçı gibi hepsi kendi alanında uzman ünlü fotoğrafçılardan fotoğraf okuma dersi aldım. Son 5-10 yıldır da amatör fotoğrafçılık yapıyorum. 

 Fotoğraf okuyarak başlamak sizin perspektifinizi nasıl etkiledi? 

 Bence fotoğraf, dünyaya kendi bakış açını aktarma fırsatı. Fotoğrafı nasıl gördüğünüz çok önemli. Bazen örneğin 15 kişilik bir grupla fotoğraf çekmeye gittiğinizde, küçücük bir alanda herkesin farklı bir şeyi çektiğini görüyorsunuz. Biri grafikli fotoğraf çekerken bir başkası insan fotoğrafı, bir başkası doğayı çekiyor. 

Siz daha çok nasıl fotoğraflar çekiyorsunuz?

 İnsan çekmeyi seviyorum. İnsan ve insana dair bir an yakalamayı seviyorum. Sokak fotoğrafı ve gezi fotoğrafı buna daha çok fırsat veriyor. Benim fotoğraflarımda insan olmasa bile mutlaka insana dair bir şey oluyor. 

 Bu sayede gittiğiniz yerlerde yeni insanlarla da tanışıyor musunuz? 

 Eğer insan fotoğrafı çekiyorsanız onlarla ilişki kurmamanız mümkün değil. Her fotoğrafın çekildiği anın dışında, çekilmeyen tarafın da bir hikayesi var. O insanla ilişki kurmak için doğru anı yakalamak, o anı yakalamak için gözlem yaparak en doğru zamanı saptamak için beklemek gibi… Bir fotoğraf tüm bunların birikiminden oluşuyor. 

 İstanbul içinde fotoğraf çekmek için nerelere gidiyorsunuz? 

 Ben İstanbul Erkek Lisesi`nde okudum. Eski şehri, Tarihi Yarımada`yı bildiğimi düşünürdüm. Ama fotoğraf çekmek için bu bölgelere gittiğimde daha önce hiç bilmediğim ya da görüp de dikkat etmediğim yerler olduğunu fark ettim. Fotoğraf çekme moduna girdiğiniz zaman algınız değişiyor, her şeyi daha önce gördüğünüzden farklı görmeye başlıyorsunuz. Aslında biz fark etmiyoruz ama her gün geçtiğimiz yerlerde birçok şeyi göz ardı ediyoruz. 

 Fotoğraf için özel seyahatler planlıyor musunuz? 

 İşimden dolayı çok fazla geziyorum. Daha önceki işlerimde de böyleydi. Ayrıca özel seyahatlerim de oluyor. Ancak arkadaşlarımla veya ailemle bir şehir gezmeye gittiğim zaman fotoğraf çekmeye konsantre olamıyorum. Bir fotoğrafı çekmek için bazen 30-40 dakika beklemeniz gerekebiliyor. Normalde gezmek için giden insanların yapacağı şeyler değil bunlar. Yanımdaki insanlara rahatsızlık vermekten biraz çekindiğim için genelde sadece fotoğraf çekmek için gitmeyi ve gezmeyi tercih ediyorum. 

 Kiminle gidiyorsunuz? 

 Fotoğraf Gezginleri diye bir grubumuz var. Onun da turları oluyor. Bu grupta yüzlerce kişi var. Hatta Küba için çektiğim fotoğraf, o grubun çektiği fotoğraflardan oluşan bir kitapta yer alıyor. 

 Gitmediğiniz, önümüzdeki dönemde gitmek istediğiniz yerler var mı? 

 Ocak ayında Myanmar`a gidiyorum. Yine bu grup içinden küçük bir grup arkadaşla gideceğiz. Myanmar, dünyada son dönemde açılan ve dünyaya entegre olmaya başlayan ülkelerden olduğu için fotoğraf açısından çok ilginç olacak, heyecanlıyım. 

 Fotoğraf çekmenin iş hayatınıza nasıl bir etkisi oldu? 

 Bir ortamın içine girip insanlarla bağlantı kurduğunuz zaman ne kadar farklı bir deneyim yaşayabileceğinizi görüyorsunuz fotoğrafta. Doğru düzgün bakmadan bir yerden 40 yıl geçseniz de bir gün dikkatli olunca çok farklı şeyler görebiliyorsunuz. İş de böyle biraz. Farklı baktığınız zaman bambaşka fırsatlar görebiliyorsunuz.

"Hayvan yaşam parkı kuracağım"

Capital Online

Nil Dumansızoğlu

ndumansizoglu@capital.com.tr 

Ekol Lojistik Yönetim Kurulu Başkanı Ahmet Musul`un evinde 3 kedisi, 2 köpeği var. Musul tam bir hayvansever. Ofisinde de bir sürü hayvana ev sahipliği yapıyor, çalışanlarına hayvan sevgisi aşılıyor. Musul, “Bence insan için en değerli duygu; samimiyet ve bunu, pür olarak görebildiğimiz canlılar hayvanlar” diyor. En büyük amacının hayvanlar için bir doğal yaşam alanı kurmak olduğunu anlatıyor.

Hayvanlarla içe içe büyüyen ve doğduğu günden itibaren onların sevgisini hisseden Ekol Lojistik Yönetim Kurulu Başkanı Ahmet Musul, bu duyguyu çevresindekilere ve şirketine de aşılıyor. Kendisini ziyaret ettiğimiz Sultanbeyli ofisinde dünya tatlısı köpeği Susam ile pek çok kedisi var. Çalışanların masalarında geziyor, şirkete neşe katıyorlar. Çekilen fotoğrafları ise Ekol Pets adlı Instagram hesabında paylaşılıyor. Bununla da sınırlı değil… Gebze`de bir alanda bakıma muhtaç at ve eşeklerle de ilgilenen, onları iyileştiren Musul`un en büyük hayali, bir yaşam parkı kurmak. İş hayatındaki 30`uncu yılında, yani 2020`de bu hayalini gerçekleştirmek üzere çalışmalara başladı bile... Ahmet Musul`la hayvan sevgisini konuştuk: 

 Hayvan sevgisiyle tanışmanıza vesile olan dostunuzdan bahseder misiniz? 

 Doğduğum evde gözlerimi açtığım günden beri en az bir kedimiz vardı. Dolayısıyla benim için bu sevgi, nefes almak gibi doğal, olması gereken bir şey. İlk tanıştığım kedimizin adı Mercan`dı. İnanılmaz bir kediydi. Hiç unutmuyorum, bir gün ağaca tırmanmıştı, inememişti. Tüm mahalleyi ayağa kaldırmıştım. İtfaiye gelmişti. Tek sıkıntısı, onların yaşamı bizimden kısa… Ayrılıklar sancılı oluyor. Ama Dostoyevski`nin dediği gibi insanoğlunun en büyük yeteneği alışması. Alışıyorsunuz ve başka bir güzellikle yani hayvanla onun yerine ikame etmeye çalışıyorsunuz. Gerçi hepsinin kendi izi, kendi özelinde duruyor. 

 Şimdi evinizde kaç dostunuz var? 

 Şu anda evimizde 3 kedimiz ve 1 köpeğimiz, Spanca`daki evimizde de bir köpeğimiz var. Bir kedimiz daha vardı, Miço. Yakın zamanda kaybettik, tam 19 yılı beraber geçirmiştik. Benim için neredeyse “oğlum” diyebileceğim bir kediydi. Kanserdi, 5 kez ameliyat oldu. Doktorlar çok önceden öleceğini söylemişti ama beni bırakıp gitmesine hazır olmadığımı bilecek kadar mükemmel bir ilişkimiz vardı, bugüne kadar dayandı. Yeni kedimizin adı Cuma, cuma günü bulduk. Diğer kedimizin adı Pazar, onu da pazar günü bulmuştuk. Diğer kedimizin adı Grişa. Köpeğimizin ismi ise Kuka ama büyüdükçe davranışlarından dolayı ben onu daha çok “Zilli” diye sevmeye başladım. Sapanca`daki köpeğimizin adı da Muska. 

Birbirleriyle anlaşıyorlar mı?

 Tabii hepsinin farklı karakteri var. Örneğin yeni gelen Cuma`mızla Pazar kızımız anlaşamıyor. Glişa`yla baya iyi oynuyorlar. Aralarında nasıl bir kimya var bilemiyorum. Ama genelde, insan dışında tüm canlıların birbirleriyle bir şekilde anlaşabildiklerini düşünüyorum. 

 Bu sevgiyi şirket kültürü haline de getirmişsiniz. Bu süreç nasıl başladı? 

 Zincirlikuyu`daki ofisimizdeyken, sokaktan Şeker ismini verdiğimiz bir kedi bulmuştuk, onunla başladı. Kısırlaştırmayı düşünmediğimiz için 6 ay sonra ondan bir 4 yavru geldi. Sonra o 4 yavrudan 11 yavruya ulaştık. O sırada Sultanbeyli`ye taşındık. Eskiden monitörler tüp şeklindeydi. Sıcak olurdu. Her monitörde bir kedinin olduğu bir ofistik. 

 Çalışanların tepkisi nasıldı? 

 Tabii bazı arkadaşlarımızın kediden korkması, kediyle aynı ortamda bulunmak istememesi gibi sıkıntılar yaşadık. İş yerinde bazı arkadaşlar çok ısrar ederse onların ofisteki yerlerini ona göre değiştirmeye çalıştık. Ama bir müddet sonra yeni işe alımlarda, bu kriter olmasa da bu bilgi verilmeye başlandı. Eğer bu bir tercih edilmeme sebebiyse bilmeleri gereğini söyledik. Bazı çalışanlar da alıştı. Benim yakınlarımdan da ciddi sayıda kediden, köpekten korkan kişi, özellikle Miço ve Kuka sayesinde korkularını giderdiler. 

 Ofisinizde kaç hayvan var şu anda? 

 Burada 3 kedimiz ve bir köpeğimiz var. Ama her ofisimizde çeşitli sayılarda hayvanımız var. Çalışanlarımızın da evlerine götürmelerine yardımcı olmaya çalışıyoruz, mama desteği veriyoruz. 

 Buradan sahiplenip evine götüren oluyor mu? 

 Tabii. Yardıma muhtaç bir kedi bulduğumuzda alıyoruz ve hemen şirket içinde bir duyuru açıyoruz sahiplenen olur mu diye. Gururla söyleyebilirim ki Ekol, müşterilerimizin aklında ofisimizdeki kedilerle kalıyor. Köpek kolay değil ama kedi çok da temiz bir canlı olduğu için kumunu düzgün bir şekilde yerleştirir, zamanında temizlerseniz kapalı kalmadığı takdirde, problem yaratmıyor. Köpekler kadar beklenti içinde olmuyorlar. Şirketimizde çalışanlarımız, sistemimiz üzerinden tıpkı kırtasiye ihtiyaçları gibi kedi-köpek maması satın alma talebi açabiliyor. 

Bu hayvanlarla kim ilgileniyor? 

 Çeşitli veterinerlerle çalışıyoruz. Bizde hayvanlarla ilgili sorumlu kişi Oral Bey`dir. Bir yöneticimizin aracılığıyla tanıştık. Hayatını hayvanlara adamış, ormanlarda beslemeler yapan, sahiplendiren ve takip eden inanılmaz bir kişi. Ekol`de bu konudan sorumlu yönetici olarak çalışıyor. Elimizden geldiğinde bakıma muhtaç hayvanlara yardımcı olmaya çalışıyoruz. Çeşitli barınaklara, ormanlara, tedavileri sahiplendirmelerine yönelik çalışmalar yapıyoruz. Oral Bey konunun uzmanı, çok da iyi bir network`ü var. Gücümüzün yettiğince, elimizden geldiğince daha fazla hayvana onun aracılığıyla dokunmak istiyoruz.

“ÇOCUKLARA HAYVAN SEVGİSİNİ AŞILAYACAĞIZ”

ATLARLA İLGİLENİYOR Gebze Mollafenari`de 5 bin metrekare kadar küçük bir alanımız var. Orada, bakıma muhtaç eşek ve atlarla ilgileniyoruz. Örneğin bir atımızı neredeyse öldürülmek üzereyken aldık, meğer hamileymiş. Şimdi cici bir tayımız da oldu. 2 tayı henüz iki aylıkken bulduk, ancak birini yaşatamadık. Bir de dünya tatlısı bir sıpamız var. Annesi maalesef Diyarbakır`da öldürülmüştü, oradan getirdik. Şimdi atlarla beraber yaşadığı için kendini at zannediyor. Nasıl koşuyor görmeniz lazım…
“EN BÜYÜK HAYALİM” 30`uncu yılım için kendime hayvanlar için bir yaşam parkı kurma hedefi koymuştum. Bu küçük alan bu amacımın bir başlangıcı oldu. Önümüzdeki yıldan itibaren daha programlı, doğal bir park kurmak ve burada ne cins olursa olsun bakıma muhtaç hayvanlara yardımcı olabilecek kalıcı, kurumsallaşmış bir ortam sağlamak. Hatta bu proje, Türkiye`nin dışına dahi taşabilecek nitelikte. Burada çocuklar da gelip hayvanlarla iç içe kamp yapabilecek.

“HAYVANLARDAN DERS ALMALIYIZ”

SAF SEVGİ Hayvanları okşamak, o kedilerin mırıltısıyla bir ortamda bulunmak, içinde bulunduğunuz stresi inanılmaz şekilde alıyor. Köpeğinizin akşam eve gelince sizi karşılaması, o an içinde bulunduğunuz her şeyi unutturacak kadar güzel bir duygu. Bence insan için en değerli duygu samimiyet duygusu. Ve bunu, pür olarak görebildiğimiz canlılar hayvanlar. NE ÖĞRETTİ? Amaçları çok basit, mümkün olabildiği kadar sağlıklı bir şekilde ömürlerini tamamlamak. Mücadele etmeleri gereken noktada mücadele ediyorlar ama onun dışında daha farklı bir birim, daha farklı bir yaşam standardı için diğerlerini zorlamıyorlar. Zaten onlardan ders alsak hayat çok daha güzel olur. Bizim insanoğlu olarak şansızlığımız, daha fazlasını düşünebiliyor olmamız.

CEO'nun 'Netflix' seçimi

Capital Online

Dijital dönüşümle birlikte değişen kullanıcı alışkanlıkları, eğlence sektörünü de etkiliyor. Artık online dizi izleme platformları, boş zamanlarımızın vazgeçilmez adreslerinden biri haline geldi. Bu platformlardan en çok tercih edileni de kuşkusuz Netflix... 190`dan fazla ülkede 130 milyon üyesi bulunan Netflix, CEO`ların da boş zamanlarını değerlendirmek için başvurduğu mecraların başında geliyor. Capital olarak 142 liderin katılımıyla gerçekleştirdiğimiz CEO Profil Anketi`ne göre CEO`ların en çok izlediği ilk 5 yabancı dizinin 4`ünü, Netflix yapımları oluşturuyor. Bunların başında ise yüzde 13,8`lik oranla La Casa de Papel geliyor. Onu, yüzde 10,1`le Narcos, yüzde 7,4`le House of Cards ve yüzde 6,3`le Black Mirror izliyor. Biz de bu ay, Life+ sayfalarımızda, CEO`ların en sevdikleri Netflix yapımlarına yer verdik. Konuştuğumuz yöneticiler, CEO Profil Anketi`nde çıkan sonuçlardan farklı olarak Sense 8, Final Table, Stranger Things, The Crown, Designated Surviver, Dark, Haunting of Hill House gibi dizileri de yakından takip ettiklerini anlattı. 

EN BEĞENİLEN YAPIMLAR

Yöneticilerin en beğendikleri Netflix dizilerinin başında La Casa de Papel ve Narcos geliyor. Her ikisi de suç temalı aksiyon dizileri olan bu yapımların hayranlarından biri VMware Türkiye Ülke Direktörü Murat Mediçeler. Bunların dışında The Crown, House of Cards, Jessica Jones`u da listesine ekleyen Mediçeler, favorisini ise şöyle anlatıyor: “Narcos ve La Casa de Papel arasında seçim yapmakta zorlansam da birinci sıraya Narcos`u yerleştiririm. Narcos, temposu çok yüksek bir diziydi. Aksiyon ve heyecan kadar insani kısımları da beni etkiledi. Çok klişe olacak belki ama iyilerin içinde kötülüğün, kötülerin içinde iyiliğin barındığını ve kimsenin sadece iyi veya kötü olmadığını vurgulaması hoşuma gitti. Dizinin, Pablo Escobar`ın şahsında, kontrolsüz bir gücün sonunda felaketlere yol açacağını güzel bir şekilde anlatmasını beğendim.” Netflix`in ses getiren yapımlarından biri olan Stranger Things`in hayranı ise Dell EMC Türkiye Genel Müdürü Sinan Dumlu. Oğlunun isteğiyle bu diziyi izlemeye başladığını söyleyen Dumlu, “Stranger Things, zevkle seyrettiğim ve beni günlük hayattan koparması nedeniyle çok beğendiğim bir program oldu” diyor. 

KRALİÇENİN HAYATI İLGİ ÇEKİYOR 

Konuştuğumuz yöneticilerin pek çoğunun favori listesinde The Crown da var. Kraliçe İkinci Elizabeth`in saltanat dönemini anlatan bir biyografi hikayesi olan bu diziyi beğeniyle izleyenler arasında NG Holtels Yönetim Kurulu Başkanı Hediye Güral Gür de yer alıyor. “En sevdiğim iki dizi The Crown ve Designated Surviver” diyen Güral, bu seçimlerinin nedenini ise şöyle anlatıyor: “Dizilerden biri 20`nci, diğeri 21`inci yüzyılda geçiyor. Ülke yönetimlerinin geri plandaki hikayelerini, entrikalarını konu alan bu diziler kurgu olsa da çoğunlukla gerçek olaylardan esinlenilerek hazırlanmış. Ülkelerin yönetiminde nelerin etken olduğu, karar alıcıların nelere dikkat ettiği, kararlar alınırken görünenden ne kadar farklı konuların etkin olduğu, özellikle Amerika ve İngiltere gibi iki güçlü ülkenin dünyanın yönetilmesinde taşıdığı önemi izliyoruz. Ayrıca pek çok konuda dışarı yansıtılanların her zaman gerçeği göstermediği gözler önüne seriliyor. Güçlü ülkelerin yönetimleriyle ilgili ipuçları veren bu dizileri keyifle izledim.” 

BLACK MIRROR TUTKUNLARI

Bir başka favori dizi ise Black Mirror. Yeni teknolojilerin toplumları ve bireyleri nasıl etkilediğine dair bir bilim kurgu dizisi olan Black Mirror, en son Black Mirror: Bandersnatch adıyla bir interaktif sinema örneği de sunarak ilgi oldu. Bilim kurgu ve hicvi bir araya getiren bu diziyi listesinde gösteren Fark Holding Yönetim Kurulu Başkanı Ahu Serter, diğer favorilerini ise The Crown ve Perfume olarak sıralıyor. Sense 8 ve Final Table`ın yanında “en çok etkilendiği” dizi olarak Black Mirror`u işaret eden BigChefs CEO`su Cenk Akın ise “Black Mirror günümüzün etkilerini o kadar çarpıcı bir şekilde suratımıza vuruyor ki diziye bağlanmamak imkansız. Yaratıcılığının yanında vizyon açıcı ve bir o kadar da gerçekçi. Bandersnatch bölümünde filmi adeta izleyiciye yönetmesi, oldukça ilginçti” diyor. Black Mirror`ın her sezonunu heyecanla beklediğini söyleyen Orka Holding Yönetim Kurulu Başkanı Süleyman Orakçıoğlu ise şöyle konuşuyor: “Black Mirror`ın, bizlere bir yandan gelecekte teknolojinin ve dijital mecraların gelebileceği noktaları gösterirken diğer yandan tüm bu gelişmelerin insan hayatını ne yönde etkileyebileceğini kötü yönleriyle ortaya koyan bir yapım olması çok ilgimi çekiyor. Geçen günlerde hikayenin akışını izleyicinin seçimine bırakıldığı Bandersnatch`i de izledim. Bu yapımın bu tarz yenilikçi deneyimleri de ayrıca ilgi çekici.” 

“HER BÖLÜMÜ AYRI GERİLİM” 

Teknoloji dünyasındaki gelişmeleri yakından takip ettiğini hepimizin bildiği Yemeksepeti.com CEO`su Nevzat Aydın da elbette Netflix`i yakından takip eden isimlerden biri. Listesindeki ilk üç yapımı Dark, Better Call Saul, Haunting of Hill House olarak sıralayan Aydın`ın, bunların arasında favorisi ise Haunting of Hill House. “İzleyiciyi içine çeken temposu, güçlü senaryosu ve etkileyici çekimleriyle bu dizi, benim Netflix`teki en beğendiğim yapımlardan biri” diyen yönetici, nedenini ise şu şekilde açıklıyor: “Haunting of Hill House, Shirley Jackson`ın aynı adlı ünlü kült romanının modern bir yorumu. Ülke çapında daha sonra `perili köşk` olarak ünlenecek bir evde büyüyen kardeşlerin hikayesini anlatıyor. Dizi, ilk birkaç bölümde kendisini tam anlamıyla açığa veren bir dizi değil. Yayınlandığı toplam 10 bölümün her birinde de izleyiciyi gergin tutabiliyor. Bana göre bu çok zor bir iş.” 

“FAVORİ DİZİM MAD MEN” 

Netflix, daha önce yayımlanmış dizi ve filmleri de satın alarak izleyiciyle buluşturuyor. Netflix özel yapımı olmasa da Spotlight filmini ve Mad Men dizisini bu platformdan izlediğini belirten GittiGidiyor Genel Müdürü, eBay MENA Bölge Direktörü ve TOBB E-Ticaret Meclisi Başkanı Öget Kantarcı, şunları söylüyor: “Mad Men, reklamcılık dünyasının en gözde dönemlerini tüm gerçekliğiyle anlatan bir dönem dizisi. Reklamcılık sektörünün değişim ve gelişimini tüm yönleriyle anlatan dizi, 1960`ların New York`unda geçiyor. Dizide kullanılan bazı mekanlar hala mevcut ve benim de çok sevdiğim yerler. Dizi, 60`ların ABD`sinin fotoğrafını tüm detaylarıyla çektiği için ilgiyle izledim. O dönemdeki toplum psikolojisini ve bugünkü gelişmişlik düzeyine gelinirken hangi yollardan geçildiğini gözlemleme şansınız oluyor. Ayrıca günümüzün bazı başarılı markalarının hikayeleri hakkında ilginç ayrıntılar sunuyor. Bunun dışında yıllardır Amerika`da kendi televizyon şovunu yapan Ellen Degeneres`in gösterisi Relateable, son dönemde izlediğim en iyi stand up gösterilerinin arasına girdi. Yemek yapmaktan çok hoşlanan biri olarak en çok beğendiğim belgesel ise Chef`s Table.”

"Koşu bağımlısıyım"

Capital Online

Nil Dumansızoğlu

ndumansizoglu@capital.com.tr

Avrupa`da yaşadığı yıllarda çevrenin de etkisiyle koşmaya başlayan Mondelez Türkiye Genel Müdürü İhsan Karagöz, başlarda bir hafta sonu aktivitesi gibi gördüğü hobisine zaman içinde bağımlı hale geldi. Koşu esnasında zihninin temizlendiğinden bahseden yönetici, kendiyle zaman geçirmek için koşunun en güzel yöntemlerden biri olduğunu düşünüyor. Bu tutkusunu ise şu sözlerle anlatıyor: “Koşu öyle bir şey ki yavaş yavaş bağımlılık yaratıyor. Sonrasında salgılanan endorfin, seratonin gibi hormonlar sizi mutlu ediyor ve zaman içinde o mutluluğa bağımlı hale gelmeniz, sizi kendine çekiyor.” İhsan Karagöz`le en sevdiği koşu rotalarından biri olan Tarabya`da buluştuk ve koşunun hayatındaki yerini konuştuk: 

 Spora ilginiz nasıl başladı? 

 Sporun pek çok dalını seviyorum ama koşu, benim için zaman içinde bir tutku haline geldi. 2008 yılında Procter and Gamble`da çalışırken 2,5 yıl kadar İsviçre`nin Cenevre şehrinde yaşadım. Orada ortam, koşmak için çok müsaitti. Türkiye`ye döndükten sonra ise Zekeriyaköy`e yerleştim. Ormana yakın olduğum için koşu sporunu yapmam kolay oldu. Başlarda, hafta sonları koşardım ya da eşimle birlikte yürüyüş yapardık. Ancak koşu öyle bir şey ki yavaş yavaş bağımlılık yaratıyor. Sonrasında salgılanan endorfin, seratonin gibi hormonlar sizi mutlu ediyor ve zaman içinde o mutluluğa bağımlı hale gelmeniz, sizi kendine çekiyor. 

En sevdiğiniz güzergahlar neresi?

 Koştuğunuz yerin düz olması en güzeli. Bu yüzden şehir içinde koşmayı daha çok seviyorum. Tabii Avrupa bu konuda daha avantajlı. İstanbul gerçekten dünyanın incisi…Mükemmel bir şehirde yaşıyoruz ama yayaya saygı yok. Yurt dışında koştuğunuz zaman, insanlar sizin temponuzu bozmamak için kenara çekilir, yol verir. Bizde tam tersi inadına yolun ortasında duruyorlar. Koşacağınız kaldırım bulamıyorsunuz, yoldan koşmak zorunda kalıyorsunuz. İstanbul`da en sevdiğim güzergah Boğaz. Çayırbaşı`ndan başlıyorum ve Yeniköy Makro`ya ulaştıktan sonra geri dönüyorum. Bu tam 10 kilometre oluyor. Ormanda ise 6 kilometre koşuyorum. Seyahate gittiğim zaman farklı şehirlerde koşmak beni çok mutlu ediyor. Sabah çıkıyorsunuz, etrafınızdaki insanlar işe giderken siz yanlarından geçiyorsunuz, aslında bir şekilde onların hayatlarına dahil oluyorsunuz. 

 Bir koşucu gözüyle Avrupa ve Türkiye`yi spor aktiviteleri açısından nasıl karşılaştırırsınız? 

 Her şeyin başında bir hayat tarzı meselesi var. Avrupa`da bir şehre gittiğiniz zaman şehir içinde herkesin koştuğunu görüyorsunuz. Koşmak, çevreyle tetiklenen bir spor. Avrupa`da spor, insanların hayatının parçası haline gelmiş durumda. Erişim de kolay. Londra`da yaşadığım iki yıllık dönemde de bunun pek çok örneğine rastladım. Örneğin insanlar Londra`nın kanallarında kürek çeker. Küçücük bir gölü vardır ve onun üzerinde hafta sonları yelkenliler görürsünüz. 3-5 TL`ye tekabül eden ücretlerle halka açık yüzme havuzlarına gidebilirsiniz. Aynı şekilde kayak da Türkiye`de bir elit sporuyken Avrupa`da erişimi çok kolay olan bir spor. Her gün yapabilirsiniz. Çünkü maliyeti düşük. Cenevre`de yaşadığım dönemde hafta sonları sabah kayak yapmaya gider, öğlen dönerdim. Ben hayatta tek düze şeyleri yapmayı sevmiyorum. Biz maalesef akşam nerede yemek yiyelim, hangi mekana gidelim gibi durağan ve hareketsiz bir hayat yaşıyoruz. Türkiye`de sosyal hayat genelde yeme-içme üzerine akıyor. Oysa sporu insanların yaşamının içine daha fazla çekmemiz lazım. Son zamanlarda güzel gelişmeler görüyoruz. Sağlıklı yaşama ve spora ilgi artıyor. Koşu özelinde, birçok şirketin takımlar oluşturduğunu görüyoruz. Yine aynı şekilde kulüpler var. 

 Sizin şirketinizin de bir takımı var. Biraz bahseder misiniz? 

 Evet, şirkette benim gibi koşmaya meraklı arkadaşlarla kendimize bir grup kurduk. Adını da “Rundelez” koyduk. Bunu yavaş yavaş kulüp haline getirdik, kendimize formalar yaptık derken bir takım olduk. Takımı kurduktan sonra düzenli olarak çeşitli maratonlara katıldık. Geçen yıl ilk kez İstanbul Maratonu`yla başladık. Bu yıl 70 kişiydik. İstanbul Uzun Etap`ın Gece Koşuları`na, Tuz Gölü Maratonu`na katıldık. Ayda 1 kez de toplanıp koşuyoruz. Özellikle bu maratonlardan önce hazırlık çalışmalarımız oluyor. Şirket grubumuz mayıs ayından bugüne kadar 5 bin 429 kilometre koşmuş durumda. 

 Bu, şirkette nasıl bir iklim yarattı? 

 Şirket içinde güzel bir aktivite oluyor. Herkesin genel müdürüyle konuşabileceği ortak bir konu var; koşu. Örneğin İstanbul Maratonu`nda, şirketin genel müdürü olarak ben de vardım, şirkete yeni başlamış stajyer de vardı. Sosyal medya sorumlumuz bu fotoğraflarımızı sayfalarımızda paylaşıyor. İnsanlar kendi fotoğrafları paylaşılınca motive oluyor. Şirketin içinde ruhun değiştiğini görüyorum. Bunu bizim Eastern Europe`taki arkadaşlar da gördü. Ondan sonra Rundelez Ukrayna, Rusya, Kazakistan, Gürcistan da kuruldu. Böyle bir marka yaratmış olduk. Geçenlerde Amerika`dan CEO`muz geldi, onun da çok takdirini kazandı. 

 Takımı çalıştıran bir koçunuz var mı? 

 Yok, kendi koçluluğumuzu kendimiz yapıyoruz. Bazen farklı çalışmalarımız oluyor. Örneğin Profesör Taner Damcı, Türkiye`nin birkaç ultramaratoncusundan biri ve aynı zamanda endokrinoloji profesörü. Bir gün şirkete onu getirdik, bize koşmayı, Antartika Maratonu`ndaki deneyimlerini anlattı. 

Katılmak istediğiniz maratonlar ya da koşu için gitmek istediğiniz yerler var mı?

 Ben maraton koşucusu değilim, onun için daha özel zaman ayarlamak lazım. Örneğin gidip kayıt olmak, otel ayarlamak, maratonun olacağı gün tekrar gitmek gibi… Bizim gibi yoğun çalışan insanlar için bu zamanı ayırmak kolay değil. Ancak başka başka şehirlerde koşmayı çok seviyorum. Amerika`da çok bulundum ama orada hiç koşmadım. New York sokaklarında koşmak güzel olabilir.

Golfte herkes kendisiyle yarışır

Capital Online

Bundan 7 yıl önce golf oynamaya başlayan İnci Holding Yönetim Kurulu Başkanı Neşe Gök`ü ilk başta motive eden unsurlar arasında oğlu ve eşiyle daha fazla vakit geçirmek de vardı. Uzun yıllar onlarla birlikte ders alarak hobisini geliştiren Gök, bugün oldukça aktif bir golf oyuncusu. Bulduğu her fırsatı değerlendiriyor. Golfün ailesiyle eğlenceli bir paylaşım yapmasına olanak vermenin yanında birçok yönüyle kendisine iyi geldiğini söylüyor. “Bence çok sakin bir spor. Oynamaya başladığınızda en az 5 saat sürüyor. Toplantılara veya zirvelere katıldığınızda golf oynuyorsanız hemen sıcak muhabbete girebiliyorsunuz. Güvene ve dostluğa dayalı bir spor” diyor. İnci Holding Yönetim Kurulu Başkanı Neşe Gök ile golf tutkusunu konuştuk:

Golf oynamaya ne zaman başladınız? 

 6-7 yıl önce golf oynamaya başladık. Oğlum 7-8 yaşına geldiğinde bir spora başlayalım, hep beraber olsun ve birlikte zaman geçirmekten hoşlanacağımız bir aktivite olsun istedik. Biz kışın kayağa gitmiyoruz. Kış tatillerimiz çok keyifli olmuyordu. Ne yapalım diye düşünürken, golfü denemek istedik. Bu şekilde başladık. Birlikte ders aldık. Eşim, oğlum ve ben beraber öğrendik. Dolayısıyla aynı seviyede olduk, birlikte oynuyoruz. Böyle keyifli bir aile sporu oldu bizim için. 

 Sürekli ders almak gerekiyor mu? 

 Biz hala ders alıyoruz. Antalya`ya 3-4 ayda bir gidilebiliyor. Her gittiğimizde mutlaka ders alıyoruz. Daha sonra daha az ders aldık ama sahaya daha çok çıkmaya başladık. Şimdi de her gittiğimizde bir ders alıyoruz ve 3-4 gün kendimiz sahaya çıkıp golf oynuyoruz. 

 Size yakın bir golf sahası var mı? Nerelerde golf oynuyorsunuz? 

 Kuşadası`nda golf sahası var, oraya gidebilirsek oynuyoruz. İstanbul`a geldiğimizde de oynamaya çalışıyorum. Kemer Country`de de birkaç kere oynadım. Antalya bu anlamda nefis bir yer. Yurt dışından insanlar golf oynayabilmek için Antalya`ya geliyor. Özellikle 29 Ekim, yılbaşı ve şubat tatillerinde Antalya Belek`e gitmeye çalışıyoruz. 

Golf oynarken kendinizle bağdaştırdığınız neler oluyor?

 Bence çok sakin bir spor. Oynamaya başladığınızda en az 5 saat sürüyor. Kuşadası`na gittiğim zaman tüm günümü alan bir aktivite. İkincisi aileyle vakit geçirmek için hele de ergen bir çocuğunuz varsa ekrandan uzak tutmak istiyorsanız en azından 5 saat elinizde akıllı telefon ve tablet olmadan geçirilen bir zaman olarak görüyorum. Bunun haricinde de tüm dünyada çok geçerli. Türkiye`de spor deyince akla futbol gelir. Çünkü herkes birbiriyle futbol muhabbeti yapabilir. Ama bir Japon ile futbol muhabbeti yapamazsınız. Japon ve Amerikalı ile golf muhabbeti yapabilirsiniz. Japon ortaklarımızla o nedenle ortak hobimiz olmuş oldu. Toplantılara, zirvelere katıldığınızda golf oynuyorsanız hemen sıcak muhabbete girebiliyorsunuz. İş dünyasında uzun yıllar var olan insanların belli bir etik anlayışı, iş disiplini, prensipleri vardır. Ve bu golfte de çok geçerli. Çok güvene ve dostluğa dayalı bir spor. En önemlisi golfte herkes kendisiyle yarışır. Ben çok iyi oynayabilirim, siz yeni başlamış olabilirsiniz ve beni yenebilirsiniz. Çünkü siz kendinizin en iyisini, yapmaya çalışıyorsunuz. Her çıktığınızda kendinizden daha iyisini yapmanız lazım ki kazanın. 

 Çalışanlarınızı bu anlamda destekliyor musunuz? 

 Çok fırsat olmadı. Yöneticilerden birtakım arkadaşlar golfe yönelen kişiler var. Hatta whatsapp grubu oluşturduk “Golfçü İnciler” diye. Japon olup İzmir`de yaşayan yöneticiler de var. Onlarla da ara sıra oynuyoruz. l Yurt dışında golf oynamaya en çok gitmek istediğiniz yer var mı? n Golf için İskoçya`da St. Andrews golf sahasına gitmek isterim. Orası ilk golf sahası. Mutlaka önümüzdeki yıllarda organize ederiz diye düşünüyorum. 

 Uğurunuz var mı? 

 Bazen bir topta en atılmayacak yerde atıyorsunuz. O top uğurlu oluyor ama eninde sonunda tabii ki kayboluyor. Bazen de 18 delik hiç top kaybetmeden bittiğinde “Bu benim uğurlu topum” diyorum ama bir sonraki seferde o da gidiyor. 

 Tekniğiniz var mı? 

 Çok uzun vuramıyorum. Erkek ve kadın arasında da golfte o anlamda fark var. Bu nedenle zaten kadınlar daha önden başlıyor. Aslında güçten ziyade teknik gerekiyor. Uzun boy önemli. Omuz genişliği de çok etkiliyor. Bazen sahaya çıkıyoruz, yaşlı teyzeler oluyor, bir vuruş yapıyor inanamazsınız. O yüzden yaşlılıkta da çok iyi bir spor golf. 

 Daha çok insana hitap etmesi açısından golfle ilgili ne yapılabilir? Algıda pahalı bir spor... 

 Burası Ataşehir ve yeni açıldı. Böyle yerlerin olması gerekiyor. Çok yaygınlaşabilir. Burada oynamak için üye olmanız gerekmiyor. Bir sepet top atmak burada 10 TL. Ama golf tatillerine gideyim derseniz, golf otelleri pahalı. Burada oturan birisi için hiç pahalı değil. 

 Başka hobileriniz var mı? 

 Kışın özellikle el işi yapmayı çok severim. Şöminenin karşısında oturup örgü, kanaviçe yapmak hoşuma gider. Seyahat etmeyi seviyorum. Araba kiralayıp gezmeyi, köy köy dolaşmayı ailece çok seviyoruz. 

 Hobi sahibi olmanın sizde sunduğu avantajlar nedir? 

 Bence hayat ne kadar hobi edinirseniz o kadar çoğalan bir şey. Hayatı zenginleştiren şeyler hobiler. Dolayısıyla iş-ev ya da çocuk-evokulun dışında kendimi gösterebildiğim, kendimi hissedebildiğim şeyler hobiler. Hobilerim de genelde aslında insanlarla birlikte olmak için de bir fırsat. Sadece iş odaklı çevreler değil, hobi odaklı çevre de benim için değerli. Daha 360 derece insan olmanın bir parçası.

BİRİNİ İYİ TANIMAK İÇİN GOLF OYNAYIN

“İLGİ ÇEKİYOR” Otomotiv sektöründeyiz. İkinci kuşaktayım ve kadın yönetici olmam zaten iş dünyasında ilgi çekiyor. Golf de aslında çok erkek dünyasına yönelik bir spor. Sahaya çıktığınızda yüzde 90`ı erkek. Ama nasıl otomotiv dünyasında kadın olarak dikkat çekiyorsak başarılı oluyorsak golfte de çok ilgi çekiyor. Japon ortaklarımız arasında da enteresan oluyor. Japon kültüründe çok kolay hemen samimi olmuyor insanlar. Anlayabileceğiniz yüz ifadeleri de yok.
“İLİŞKİLERİ KUVVETLENDİRİYOR” Tüm gün oturan adam, golf sahasına bir çıkıyorsunuz oldukça esprili yönünü gösteriyor. Golf onları daha yakından tanımayı sağlıyor. İlişkileri kuvvetlendiriyor. Çünkü golfçüler arasında bir laf vardır; “Birini iyi tanımak istiyorsanız onunla golf oynayın.”

OĞLUM KÜP ÇÖZMEDE TÜRKİYE ŞAMPİYONu

KÜP ÇÖZÜYOR Oğlum Acar`ı spora çok yönlendirmeye çalıştım ama başarılı olduğum söylenemez. Dolayısıyla siz ne yaparsanız yapın çocuk kendi hobisini seçiyor. Bize de o hobiyi desteklemek düşüyor. Mesela oğlumun en büyük hobisi küpleri hızlı çözmek. Şu anda Türkiye rekortmeni. Biz dünyada yarışıyoruz. Bu hafta sonu Münih`e gideceğiz. Çok ders çalış diyen bir anne değilim. Genellikle performansa odaklanırım.
MUTFAKLA İLİŞKİ Ne yedin, sağlıklı beslendin mi, ne kadar hareket ettin, kaç kalori yakmışız diye bakıyoruz. Geçen gün bir yerlerde okumuştum, dünya tarihinde ilk defa bir neslin hayattan yaşam ömrü beklentisi çok daha kısa. Çünkü o kadar sağlıksız bir nesil yetişiyor ki... Yani en büyük problem orada olacak. Bu nedenle evde sağlıklı yeme-içme konusuna çok dikkat ediyoruz. Çünkü dışarıda çok yiyoruz ve orada o kadar dikkatli olamıyoruz. Eşim de oğlum da mutfağa girmeyi çok seviyor. Onlar mutfağa girdiler mi süper vakit geçiriyoruz.
“GÜNLERCE EVDE OLMAYABİLİYORUM” Başkanlıktan önce uzun yıllar haftada bir geceden fazla akşam çıkmamaya çalışıyordum. İş yemekleri çok oluyordu. Başkanlıkla beraber maalesef bu biraz sekteye uğradı. Bazen günlerce evde olamayabiliyorum. Ama hem oğlumun hobilerine hem birlikte beraber bir şeyler yapmaya özellikle vakit harcamaya çalışıyorum. Dolayısıyla seyahatlerimizi hep birlikte yaparız.
“GECE MAIL GELİRSE BAKARIM” 
Sporumuzu birlikte yapmış oluyoruz. İş-yaşam dengesini bu şekilde sağlayabiliyoruz. Biz aile şirketiyiz. Aile şirketi demek aile ve işin iç içe olması demek. Benim oğlum da burada doğmuş bir çocuk. Aile ve işin ne kadar birbirine girdiğini biliyor. Ben profesyonel değilim saat 6`da çıkayım işten ve bitsin olmuyor. Profesyonel arkadaşlardan da gece 11`de e-posta attım neden cevap vermedin gibi bir beklentim de yok. Ama bana gelirse e-posta, bakarım cevap da veririm.

DENGE YAKLAŞIMIM

“GÜNLERCE EVDE OLMAYABİLİYORUM” Başkanlıktan önce uzun yıllar haftada bir geceden fazla akşam çıkmamaya çalışıyordum. İş yemekleri çok oluyordu. Başkanlıkla beraber maalesef bu biraz sekteye uğradı. Bazen günlerce evde olamayabiliyorum. Ama hem oğlumun hobilerine hem birlikte beraber bir şeyler yapmaya özellikle vakit harcamaya çalışıyorum. Dolayısıyla seyahatlerimizi hep birlikte yaparız.
“GECE MAIL GELİRSE BAKARIM” Sporumuzu birlikte yapmış oluyoruz. İş-yaşam dengesini bu şekilde sağlayabiliyoruz. Biz aile şirketiyiz. Aile şirketi demek aile ve işin iç içe olması demek. Benim oğlum da burada doğmuş bir çocuk. Aile ve işin ne kadar birbirine girdiğini biliyor. Ben profesyonel değilim saat 6`da çıkayım işten ve bitsin olmuyor. Profesyonel arkadaşlardan da gece 11`de e-posta attım neden cevap vermedin gibi bir beklentim de yok. Ama bana gelirse e-posta, bakarım cevap da veririm.

Seyahat zinde tutuyor

Capital Online

Nil Dumansızoğlu

ndumansizoglu@capital.com.tr

Ümit Ersoy, 46 yıldır iş hayatının içinde olan, gıda sektörünün duayen profesyonellerinden… Onun en büyük tutkularından biri ise seyahat. 1976 yılında Marsa`ya operasyon mühendisi bir genç olarak girdiğinde, kendi kendine, “Bu şirketin en çok seyahat eden adamı ben olacağım” demiş. Öyle de olmuş. Suriye, Irak, İran, Kuzey Afrika, Orta Asya ülkeleri derken hayatına 80`den fazla ülkeden anılar sığdırmış. 2017 yılında Ana Gıda`nın Bunge`ye satılmasından sonra genel müdürlüğü bırakıp Bunge`nin yönetim kurulu üyesi olarak profesyonel yaşamına devam eden Ümit Ersoy, artık eskisi kadar yoğun iş seyahati yapmıyor. Şimdilerde daha çok turistik seyahatler planlıyor ve yılda en az 10 kez yurt dışına gidiyor. “Seyahat insanı zinde tutan bir meşguliyet” diyen yönetici, gittiği ülkelerden kendine CD ve küçük porselen çanlar almayı da ihmal etmiyor. Ümit Bey, bize Moda`daki evinin kapılarını açtı. Hem koleksiyonunu gösterdi hem seyahat tutkusunu anlattı hem de Türkiye`nin ihracat hamlelerinin başladığı o ilk dönemlere dair anılarını paylaştı…

Seyahat sizin için nasıl bir tutku haline geldi? 

 Benim 46 yıllık bir iş geçmişim var. Bir mühendis olarak Marsa`da işe başladığım zaman kendi kendime, “Ben bu şirketin en çok seyahat eden adamı olacağım” dedim. Sabancı Grubu`nun pek çok şirketi vardı ve bütün şirketler büyüme sürecindeydi. Doğru bir adreste olduğunuz zaman hayat size fırsat veriyor. 

 Bugüne kadar kaç ülkeye gittiniz? 

 Eğitim, konferanslar, seminerler gibi vesilelerle 4-5 yıl pek çok Avrupa seyahatim oldu. 1980`li yıllarda ise Turgut Özal döneminde, Türkiye`nin ilk gerçek ihracat çabaları başladı. Ben bir anda İran`a gidip gelmeye başladım. Daha sonra hayatıma Suriye girdi. Oradan Lübnan, Ürdün, Mısır geldi. Orta Doğu, Arap coğrafyası, Kuzey Afrika`daki Müslüman ülkeler, Malezya, teknik görüşmeler için Kuzey Amerika, Sovyetler Birliği dağılınca Orta Asya devam etti. Sonra kişisel turistik seyahatlerim de başladı. Seyahat, insanı zinde tutan bir meşguliyet. Eşimle mümkün olduğu kadar yaşlanmadan uzak menzilli seyahatleri ve menzilleri görmek istedik. Bu bizi Güney Amerika`ya, Güney Afrika`ya, Avustralya`ya, Yeni Zelanda`ya götürdü. Güney Doğu Asya, Japonya, Çin derken 80`den fazla ülkeye gittim. 

 Bu bölgelere seyahat ederken sıkıntılar yaşadığınız oldu mu? 

 O yıllarda Cross kalemli, Samsonite çantalı olan, düzgün giyinen bir ihracatçı profili vardı. Türk ihracatçılarının o dönemde değmediği yer yoktu. Korku, çekinme, heyecan duygularıyla koşuştururduk. Bizden sonraki kuşak, bunun meyvelerini topladı. Tabii çok karışık dönemlerdi. Suriye Şam`da bombaların patlayıp bazı Türklerin öldüğü olaylar yaşanıyordu. O dönemlerde o civarlardaydım. Yine Amerika`nın Bağdat`a saldırılarının olduğu dönemde, Bağdat`ta bir iş problemi ortaya çıkmıştı. Bağdat`a gidilmesi lazım ama uçuşlar iptal edilmişti. Amman`dan bir taksi tutarak çölün ortasından gittiğimizi hatırlıyorum. 

 Şimdi artık genel müdürlüğü bıraktınız. Hayat sizin için nasıl değişti? 

 Bir kere adrenalin seviyem düştü. Okumaya sistemli zaman ayırabiliyorum. Daha sık turistik seyahatlere çıkabiliyorum. Açıkçası artık çok zorlanmak da istemedim. Bence herkesin belli bir yaştan sonra vitesi küçültmesi gerekiyor. 

 Sizi en çok etkileyen kültürler, ülkeler hangileri oldu? 

 1980-2000 dönemi arasındaki Suriye`de edindiğim dostluklar benim için hep çok değerli oldu. Ama maalesef o ülkenin kaderinde de kan varmış. Umarım en kısa zamanda düzelir. Bence onların selameti ve barışı, Türkiye için de çok önemli. Komşunda sıkıntı varsa senin huzurlu olman mümkün değil. Bir de Avusturalya`da ateş böcekleri mağarasına gittiğimiz seyahat beni çok etkilemişti. Sandalla yer altı nehrinden geçiyor, tamamen zifiri karanlığa giriyorsunuz. On binlerce ateş böceği oraya giriyor. Anlatılamaz bir görüntüydü. 

 En son nereye gittiniz? 

 Bu yıl ilk yarı çok seyahat ettik. Önce Avusturya ve Yeni Zelanda`ya gittik. Yılbaşında Sydney`deydik. Şubat ayında, Salzburg`a gittik. Nisan ayında torunlarla Londra`da Harry Potter programı yaptık. 

 Şimdi yeni rota neresi? n Ocak ayında Hindistan seyahati yapacağız.

Bombay`dan başlayıp Ganj Nehri`ne doğru yukarı gideceğiz. Tren seyahati olacak. Tren seyahatinin bitiminden sonra da Bangledeş`e gideceğiz. Bunun dışında, Kenya`ya, İzlanda, Finlandiya gibi soğuk ülkelere gitmedim. Bunlar da plana alınabilir. Ama çok da plan yapmak istemiyorum, sonra insan baskı altına giriyor. 

 Seyahatlere kimlerle gidiyorsunuz? 

 Ben tanımadığım insanlarla mecbur olmadıkça seyahate çıkmam, yemek yemem. Bu nedenle genelde turlara katılmıyoruz. Bir arkadaş grubum var, ancak onlarla olursa tur olabilir. Benim asıl keyif aldığım seyahatler, 6-8 kişilik arkadaş grubu seyahatleri. 

 Bu seyahatlerde küçük anılar da biriktiriyorsunuz… Koleksiyonunuzdan biraz bahseder misiniz? 

 Eskiden uzunçalarlar vardı, o dönemde hiç plak biriktirmeyi düşünmedim. Daha sonra çıkan 45`liğe hiç ilgi duymadım. Kasetler çıktığı zaman ilgilendim, toplamaya da başladım ama kaset mekanik olarak uzun ömürlü değil. CD çıktıktan sonra gittiğim yerlerden CD almaya başladım. İlk nasıl başladığımı hatırlamıyorum. Araştırıyorum ve oradaki insanlardan tavsiyeler alıyorum. Dönemlerine, cinslerine göre tasnif ediyorum. Şimdi 600`den fazla CD`m var. Büyük çoğunluğu yazlıkta duruyor. Bunun dışında gittiğimiz ülkelerden minik porselen çanlar alıyoruz. Bu daha çok eşimin ilgisiyle oluştu. Şimdi onlardan da bir koleksiyonumuz oldu. 

 Kendinizi koleksiyoncu olarak tanımlıyor musunuz? 

 Hayır, koleksiyoncu sadece kendi aldıklarını biriktirmez. Başka koleksiyonlar da satın alır, sayıyı artırmaya çalışır. Ben ilgi duyduğum müziğe dair CD`leri, gittiğim yerlerden anı olsun diye alıyorum. Aldığım müziği sevmem lazım. Koleksiyon yapacağım diye her şeyi almıyorum. 

Müzik dinlemeyi seviyorsunuz… Kimleri seversiniz?

 Kitap okurken ona uygun bir müzik dinlerim. Evde arka planda müzik olmasını seviyorum. Müzik, benim için daima dinlenme aracıdır. Caz dinlemeyi seviyorum, tek enstrümanla yapılan klasik müzik dinliyorum. Şefika Kutluer`in hayranıyım. Onun dışında ruh halime göre herkesi dinleyebiliyorum. Hatta bu yaz torunum sayesine Ezhel`i dinledim, hiç de fena değilmiş.

Spor DNA'mızda var

Capital Online

Yoğun bir çalışma hayatı olan ve çok sık iş seyahatine çıkan Yeşim Tekstil CEO`su Şenol Şankaya için spor, tüm bu tempoya rağmen hayatının vazgeçilmezi. Spora olan ilgisinin çocukluk yıllarında başladığından bahseden iş insanının bu konuda yol göstericisi ise babası. “Babam hiç aksatmadan her sabah yürüyüş yapardı” diyen Şankaya, son 16 yıldır spor koçu Hüseyin Bey`le birebir çalışıyor. Uzun bir dönem iş yoğunluğu nedeniyle spora ara verdiğini ve bu süre zarfında kendini hantal hissettiğini söyleyen Şankaya, “Spora yoğunlaştığımda apayrı bir huzurum oldu. Sabah kalkar kalkmaz spor yapınca gün bambaşka bir neşeyle devam ediyor” diye konuşuyor. Pozitif bir insan olduğunu ve pozitif bir yaşamı tercih ettiğini söyleyen iş insanı, sporun, iş hayatına stres yönetimi açısından müthiş bir katkısı olduğuna dikkat çekiyor. Bu nedenle eşi ve çocukları da kendisi gibi sporu hayatının bir parçası haline getirmiş durumda. İki oğlunun da disiplinli bir şekilde spor yaptığını belirten Şankaya, eşinin ise pilates yaptığını anlatıyor ve “Spor bizim DNA`mızda var” diyor. Biz de sporun hayatına etkisini konuşmak üzere Şenol Şankaya`nın evine konuk olduk ve keyifli bir sohbet gerçekleştirdik… 

Çok yoğun bir tempoda çalışıyorsunuz. İş-yaşam dengenizi nasıl kuruyorsunuz?

 Yoğun bir iş ve seyahat hayatım var. Aynı zamanda çok aktif bir sosyal hayata sahibim. Hepsini bir arada yaşamaya çalışıyorum. Elimden geldiği kadar Bursa`da olduğum süre içerisinde ailemle vakit geçirmeye çalışıyorum. Aslında eskiden daha fazla seyahat ediyordum. 5-10 yıl evvel yılda toplam 180 günüm yurt dışında geçiyordu. Ama şu anda toplam 2-3 aya kadar indi. Bu konuda eşimin verdiği desteği unutamam. Evlendiğimizde İstanbul`dan Bursa`ya geldi. Evliliğimizin ilk yılında oğlum Selim doğdu. İşlerin temposuyla evde olmayan bir eşi vardı. Ancak bana iş hayatımda, özel hayatımda, spor hayatımda her koşulda çok büyük destek verdi, yanımda oldu. Kendisine sizin aracılığınızla da tekrar teşekkür etmek istiyorum. 

 Spor, hayatınıza nasıl girdi? 

 Spor, benim çocukluğumdan bu yana hayatımın içinde. Futbol, sörf, kayak, tenis gibi sporlarla ilgilendim. Üniversite yıllarında spora olan ilgim daha da gelişti. Los Angeles`ta bizim İstanbul Spor diye bir futbol takımımız vardı. Los Angeles şampiyonu olmuştuk. Aynı dönemde motokros ve rüzgar sörfüne de merak salmıştım. Döndükten sonra iş hayatına atıldım. Yaklaşık 10 yıl yoğun bir tempoda çalıştım. O arada evlilik, çocuklar derken sporu ihmal ettim. 2001 yılında 40 yaşına girdim ve artık bundan sonra sağlık açısından kendime bir yatırım yapmam gerektiğini düşündüm. O gün bugündür Hüseyin Hoca`yla haftada 2-3 gün birlikte çalışıyoruz. 1-2 gün de pilates yapıyorum. Eşim Esra pilatese çok meraklı ve bu işi çok biliyor. Pilatesteki hocam da eşim diyebilirim. 

Hüseyin Bey`le 17 yıldır devam eden bir çalışmanız var. Nasıl tanıştınız?

 Bursa`da bir otelin spor salonuna gidiyordum.Hüseyin Bey orada hocalık yapıyordu. Oradan ayrılınca birlikte özel çalışmaya devam ettik. 

 Neden spor salonunda değil de özel bir hocayla çalışma ihtiyacı duydunuz? 

 Ben çok erken kalkan bir insanım. 16 yıl evvel daha da erken kalkardım, saat 5`te uyanıp 6 gibi spora başlardık. Şimdi biraz da gecikiyor ama yine de 6.30`da ayakta olurum. Ancak o saatte açılan spor salonu yok. Mecburen evde kendime bir spor salonu yaptım. 

 Spor rutininiz nedir? 

 6.45 gibi başlayıp yaklaşık bir saat on beş dakika spor yapıyoruz. Bunun dışında günde 10 bin adım atmaya gayret ediyorum. Sabah yürüyüşle 6-7 bin yapıyorum ve gün içerisindeki adımlarımla tamamlamaya çalışıyorum. Önce yürüyüş ve koşuyla başlıyoruz. Zamanıma göre 30-45 dakika arasında yürüyor ve koşuyorum. Daha sonra 30-45 dakika aralığında crossfit yapıyoruz. Daha çok karın çalışmaları yapıyorum. Eskiden ağırlık da çalışırdım ama 50 yaşını geçtikten sonra daha çok lastiklerle çalışmaya başladık. Ağırlığı olabildiğince azalttım. Az ağırlık, çok tekrarla kas kaybını önlemek üzerine daha çok çalışma yapıyorum. Pilatesi ise haftada 1-2 kez, daha çok akşam 7-8 saatleri arasında yapmaya çalışıyorum. 

 Yurt dışına gittiğiniz zaman bu rutininiz bozuluyor mu? Nasıl telafi ediyorsunuz? 

 Daha çok yürüyüş yapıyorum. Aslında yurt dışı benim için daha rahat oluyor. Genelde koşu parklarına yakın otellerde konaklamayı tercih ediyorum. Sabah kalkınca ilk işim, bulunduğum şehirdeki koşu parkurlarına gitmek oluyor. Daha sonra şınav, mekik gibi hareketlerle de günü bitiriyorum. Özellikle Amerika`ya gittiğimde benim için daha keyifli oluyor. Çünkü Nike`a gittiğiniz zaman tamamen spor üzerine kurulmuş bir kampüsü var. Beni içine çekiyor. 

 Spora başladıktan sonra kendinizde nasıl bir değişim gözlemlediniz? 

 İş hayatına başlamadan evvel çok yoğun bir spor hayatım vardı. O dönemde kilo da aldım. Genç olduğunuz için aldığınız kiloların farkında olmuyorsunuz, çünkü gençlik bir şekilde diri tutuyor. Ayrıca çok da seyahat ettiğim için hareketli bir yaşamım vardı. Ancak zaman ilerledikçe spor yapmadığım için hantallaştığımı fark ettim. Spora yoğunlaştığımda apayrı bir huzurum oldu. Spora başladığım ilk gün bunu hissettim. Sabah kalkar kalkmaz spor yapınca gün bambaşka bir neşeyle devam ediyor. 

 Sporun hayatınıza en önemli katkısı ne oluyor?

Strese girdiğim zaman sporla terleyerek ve koşarak bunu üzerimden atıyorum. Kişilik olarak da pozitif bir insan olduğum için pozitif bir yaşam tercih ediyorum. Sporun, iş hayatıma stres yönetimi açısından müthiş bir katkısı oldu. 

 Ailenizi de spor konusunda teşvik ediyor musunuz? 

 İki oğlumu yönlendirdim. Haftada 5-6 gün son derece disiplinli şekilde spor yapıyorlar. Hatta büyük oğlum, şimdi yoğun bir tempoda olduğu için aynı benim onun yaşlarındaki halim gibi spor yapamadığı için sitem ediyor. Eşim zaten pilates yapıyor. Benim babam da spora çok ilgiliydi. Her sabah yürüyüş yapardı, hiç eksik etmezdi. Spor bizim DNA`larımızda var. 

 Çalışanlarınızı da yönlendiriyor musunuz? 

 2003 yılından bu yana faaliyet gösteren Yeşim Spor kulübümüz var. Çalışanlarımızın çocuklarını da spora yönlendiriyoruz. 8-9 yaşında alıp 16 yaşına kadar basketbol okulunda yetiştiriyoruz. Profesyonel takımlara altyapı sağlıyoruz. Ben aynı zamanda kulübün yönetim kurulu başkanlığını yapıyorum. Bir de Şükrü Şankaya Futbol Okulu`nu kurduk. Yine çalışanlarımızın çocuklarını oraya göndermelerini teşvik ediyoruz. 

 Sporla birlikte formunuzu korumak için beslenmenize de önem veriyor musunuz? 

 Evet, beslenmeye çok dikkat ederim. Bundan üç ay evvel Avusturya`ya bir detoks merkezine gittim. Orada, sağlığım açısından bana faydalı olan besinler hakkında çok şey öğrendim ve şimdi bunları uygulamaya çalışıyorum. Bununla birlikte Canan Karatay`ın önerilerini dinledikten sonra yeme ve içme alışkanlıklarını değiştirdim ve hemen faydasını gördüm. Hem kilo verdim hem sağlığım açısından çok yararlı oldu. Örneğin mide problemlerim vardı, ancak dikkat etmeye başladıktan sonra büyük ölçüde azaldı. Doğru beslenmenin gerekliliğine inanıyorum. Gün içinde sebze ve meyve tüketmeye çalışıyorum. Akşamları da olabildiğince hafif yemekler yiyorum. Benim olmazsa olmazım kahvaltı. En kuvvetli ve en önemli öğünüm diyebilirim, bütün günü kurtarıyor. 

 Spor dışında ilgi alanlarınız nedir? 

 Maç izlemeyi çok seviyorum. Hala az da olsa futbol oynuyorum. Tenis, hayatımda daha çok yer edinmeye başladı. Yaşım için en faydalı spor olduğunu düşünüyorum. Bunların dışında dizi izlemeyi seviyorum. Eşimle birlikte akşamları Netflix`teki dizileri izlemek en büyük zevklerimiz arasında.

ÇOCUKLARIM KENDİ KARARINI VERİYOR

BABA ETKİSİ Rahmetli babam, benim yetişmemde farklı bir yol izlemişti. Kendisi Nergis Holding`in başındayken beni Yeşim`e göndermişti, o zamanlar ufak bir fabrikaydı. Yeşim`de benim kendimi geliştirmeme ve şirketi büyütmeme fırsat verdi. Sorumluluk alıp o fabrikayı sahiplenmemi sağladı.
YÖNETİM TARZI Oğlum Selim de üniversiteden döndükten sonra benim yanıma geldi. Benim yanımda bazı şeyleri öğrendikten sonra kendi isteğiyle Mısır`daki fabrikaya gitti. Kendisinin gelişimi açısından orada daha özgür olması gerektiğini hissetti. Sonra ben, 30 yıl önceki kendimi hatırladım ve oğlumun doğru bir tercih yaptığını düşündüm.
YAZ STAJI Küçük oğlum Murat ise Miami`de okuyor, 21 yaşında. Şu anda aile şirketine girme kararını vermek için çok erken. Bu yaz, ilk stajına Yeşim`de başlıyor. Belki daha sonra farklı sektörleri de dener. Mezun olduktan sonra da kendi kararını vermesini istiyorum. Aile şirketinde çalışması konusunda zorlama yapmak gibi bir düşüncem yok.

SEYAHAT ETMEYİNCE HUZURSUZ OLUYORUM

TUTKU HALİNE GELDİ Seyahat etmeyi çok seviyorum. Zaten sevmeseydim sanırım bu işte çok zorlanırdım. Ama bunun dışında iş dışı seyahatleri, yeni yerler görmek benim için önemli. Üç hafta seyahat etmediğimde kendimi huzursuz hissediyorum.
EN ETKİLEYEN YER Uzak Doğu beni çok etkiliyor. Orada bambaşka bir gizem var, kültürlerine hayranım. Özellikle Japonya`yı çok seviyorum, bütün dünyaya örnek olabilecek bir kültüre sahipler. Bunun dışında Amerika en sevdiğim ülkelerin başında geliyor.
MERAK EDİLEN ÜLKELER Afrika`ya, safari yapmaya gitmek istiyorum. Tabii orası için daha uzun bir program yapmak gerekiyor. 2-3 haftalık bir zaman ayırabilirsem mutlaka gideceğim.

Kuşaktan kuşağa derinlik tutkusu

Capital Online

Mesa`nın yönetim kurulu üyeliği ve genel müdürlüğünü üstlenen genç kuşak yönetici Mert Boysanoğlu, babası Erhan Bey gibi bir dalış tutkunu. Sualtında olmak onun için adeta bir meditasyon etkisi yapıyor. En çok yalnızlık ve dinginlik duygusunu sevdiğini belirtiyor ve sualtında kendini özgür hissettiğini anlatıyor. Oğlu Demir`i de kendi gibi yetiştirmek isteyen yönetici, “Bundan sonraki badimin oğlum olmasını istiyorum” diyor.

Çocukluğundan beri denize ve balıklara aşık olan Mesa`nın genç yöneticisi Mert Boysanoğlu`nu bu tutku o günden bu yana denizlerin derinliklerine çekiyor. Boysanoğlu, ilk akvaryumunu 4-5 yaşlarında almış ve bu da onu dalış hobisine yönlendirmiş. Denizaltına olan tutkusunu ofisine de taşıyan yöneticinin ofisinde dev bir akvaryum var. Temizliği ve bakımıyla da özel olarak ilgileniyor. Babası Erhan Boysanoğlu`nun da dalışla ilgilendiğini ve aslında onu örnek alarak başladığını söyleyen Boysanoğlu`nun en iyi badisi de babası. Şimdi de oğlunu kendi gibi yetiştirmeye çalışıyor. Böylece üç kuşak birlikte dalış keyfini paylaşabileceklerini düşünüyor. Bundan sonraki badisinin oğlu olmasını istediğini söyleyen yönetici, sualtına olan hayranlığını şu sözlerle ifade ediyor: “Sualtında en sevdiğim, yalnızlık ve dinginlik duygusu. Çok büyük bir şeyin küçücük parçası olduğumuzu en iyi sualtında anlıyorum. Sualtında olmak bende meditasyon etkisi yapıyor. Kendimi özgür hissediyorum.” Sualtı fotoğrafçılığını da hobi edinen Boysanoğlu, dalış maceralarıyla ilgili anılarının yanı sıra çektiği fotoğrafları da bizimle paylaştı… 

Sualtına olan ilginiz nasıl başladı?

 Su ve balıkla ilgili her şeyi çok seviyorum. İlk akvaryumumu ilkokul 4 ya da 5`inci sınıfta almıştım. Hatta bununla ilgili kötü bir anım da var. O zamanlar akvaryumların ısı ayarı olmadığı için anneannem balıklarımı yanlışlıkla kaynatmıştı. Tabii ben sonra bir akvaryum daha aldım. Ortaokul zamanlarımda ise Sakarya`da yazları bir akvaryumcuda çalıştım. Para da almıyordum, tamamen merakımdan gidiyordum. Orada balıklarla ilgili çok şey öğrendim. 

 Dalışa ilginiz nasıl başladı? 

 Sualtı, bana babam Erhan Boysanoğlu`ndan geçen bir hobi oldu. Babam bu konuda gerçekten çok iyidir. İlk kez 5 yaşında dalmaya başladım. Tabii o çok acemi bir deneyimdi. En fazla iki metre dalmışımdır ama bana 25 metre gibi gelmişti. Biraz daha büyüyüp 11-12 yaşlarıma geldiğimde ise iyi dalmaya başladım. Bu dönemlerde zıpkın yapıyordum. Ama daha sonra avlanmanın çok da bana göre olmadığını fark ettim ve dalışı daha kapsamlı bir hobi haline getirmeye karar verdim. 24-25 yaşlarında fotoğraf da işin içine girdi. Dalış benim için çok keyifli bir aktivite. Her an bir şeye rastlama ihtimaline karşılık her zaman gözlükle yüzerim. 

 Ne tür dalış yapmayı seviyorsunuz? Gece dalışı, batık dalışı gibi… 

 Batık dalışı hiç yapamadım. Gece dalışını ise birkaç kez tüplü ve tüpsüz yaptım. Gece dalışı keyifli değildi çünkü ben renkleri görmeyi seviyorum.

 Tüplü mü serbest dalış mı seviyorsunuz? 

 Serbest dalış seviyorum. Şnorkel, palet, gözlük ve elbise… Bazen suda kalacağım süre ve suyun ısısıyla ilgili olarak elbise de giymiyorum. Tüple dalışlarım da var ama çok sevmiyorum. 

 Nasıl bir farkı var sizin için? 

 Tüplü dalışta regülatör kullanılıyor. Onun sesi beni rahatsız ediyor. Kendiniz daldığınızda sadece denizin sesini dinliyorsunuz. Aşağı inip bütün nefesimi bıraktıktan sonra mutlaka bir kaya bulup tutunurum. 40 saniye civarında aşağıda kalırım. 

 Nefesinizi ne kadar tutabiliyorsunuz? 

 2,5-3 dakikaya kadar tutabiliyorum. Sigara kullanmıyorum, alkol tüketimim de çok az. Sigara kullanmayınca nefes düzeniniz farklı oluyor. Bunun dışında sürekli nefes egzersizleri yapıyorum. Fotoğraf çekebilmem için suyun altında 45 saniye durmam gerekiyor. 

 Şimdiye kadar ne kadar derine daldınız? 

 Tüple 22 metreye kadar daldım. Nefesle 14-15 metreye indiğim oldu. 

 Bu konuda eğitim aldınız mı? 

 Mersin`de bir evimiz vardı. Oraya bir dalış kulübü yaptılar. Tüple dalmayı, orada eğitmen olan Ufuk Hoca`dan öğrendim. Ama genel olarak alaylıyım diyebilirim. Zaten babam bu işi çok iyi bildiği için genelde onunla çalışırdım. Daha çok kendi merakım, deneye yanıla öğrendim. Çocukken 2-3 saat çıkmazdım. 

 Badiniz var mı?

Aslında badim, babam Erhan Boysanoğlu. İkimiz de aynı kafadayız. Babamla 2-3 saat suda vakit geçirdiğimizi iyi bilirim. Onun haricinde kardeşim ya da eşim benim kadar meraklı değil. Oğlum Demir`i de kendim gibi yetiştirmek istiyorum. Henüz dalışa başlamadı, sudan biraz ürküyor. 4 yaşında olduğu için bu çok normal. Ben de zorlamıyorum çünkü bir kere korkarsa geri dönüşü zor olur. Bundan sonraki badimin oğlum olmasını istiyorum. 

 Peki gittiğinizde kiminle dalıyorsunuz? 

 Tek başına dalmak çok tehlikeli, birilerinin yanınızda olması ya da en azından yukarıdan sizi izlemesi gerekiyor. Fotoğraf çekerken yanımda biri olmazsa mutlaka eşimden beni izlemesini isterim. En ufak bir hatanın kötü sonuçları olabilir. Genelde otellerin gruplarına katıldığınız zaman bir kişiyle badi oluyorsunuz. 

 Dalışta en çok nelere dikkat etmek gerekiyor? 

 Çok derine indiğiniz zaman derinlik sarhoşluğu yaşarsınız. Basınç sizi sarhoş eder. O nedenle özellikle tüplü dalışlarda gruptan ayrılmamalısınız. Bunun dışında serbest dalışta aşağı inerken mümkün olduğunca az palet vurmak gerekiyor. Çünkü nabzı mümkün olduğunca yavaşlatmak çok önemli, palet vurdukça nabız yükselir. Sigara içmemek de dalışta nefes için avantaj sağlıyor. Sporun hayatımın bir parçası olması da benim için dalışı kolaylaştıran etkenlerden biri. Vücudunuzda, özellikle dişinizde enfeksiyon varsa inanılmaz ağrı yapar. Bir kere başıma geldi, tarifi olmayan bir ağrı. Buna da dikkat etmek lazım. 

 Su altında sizi en çok etkileyen şey nedir? 

 En sevdiğim, yalnızlık ve dinginlik duygusu. İçinde olduğunuz şey o kadar kocaman ki sizin ufacık balıklardan bir farkınız yok. Çok büyük bir şeyin küçücük parçası olduğumuzu en iyi sualtında anlıyorum. 

 Dalışın özel ve iş yaşamınıza katkısı ne oldu? 

 Bizim işte en önemli şeylerden biri, kendinizi sıfırlayabilmek. Sualtında olmak bende meditasyon etkisi yapıyor. Kendimi çok özgür hissediyorum. İşe döndükten sonra rahatlamış bir beyinle dönüyorum. Suyun altı kadar üstünü de seviyorum. Deniz olmadan tatil yapamam. Bir yelkenim de var. Onu da Demir`le öğrenmek istiyorum.

GÖL DALIŞI YAPMAK İSTİYORUM

EN SEVDİĞİ DENİZLER En çok Hint Okyanusu`ndan keyif alıyorum. Denizi çok güzel ve bereketli. Maldivler`de inanılmaz bir denizaltı manzarası var. Kefalonya tarafı çok güzel. İyon Denizi`nde suyun altında oluşumlar çok değişik. Ağırlıklı olarak beyaz kayalar var. Temizliği, rengi çok güzel.
NEREYE GİTMEK İSTİYOR? Mısır`da Şarm El-Şeyh, gidemediğim yerlerden biri. Güney Amerika`da Galapakos Adaları ve Avusturalya da dalış için popüler rotalardan, buralara da çok gitmek istiyorum. Onun dışında Türkiye`de Kaş`a hiç gidemedim, batık şehirleri görmek için oraya da gideceğim. Bir de göl dalışını deneyimlemek istiyorum.

SUALTI MACERALARI

MERCAN KAZASI Hint Okyanusu`nda akıntıya karşı koyamadım ve mercan kayalıklarına çarparak ayağımı kestim. O akıntı bizi tesadüfen bir sualtı mağarasına getirdi. İnanılmaz bir görüntüydü, o anda fotoğraf makinamın yanımda da olmamasına hala üzülürüm.
BEKLENMEYEN MİSAFİR Sualtı fotoğraflarına ilk başladığım zamanlarda, yine Hint Okyanusu`nda çek-at makinemle suya daldım. Yakınımda bir şey hissettim ve kafamı çevirmemle Napolyon balığıyla burun buruna geldim. Çok korktuğum bir andı ama hayvanın umurunda bile olmadım.
BEYAZ KÖPEKBALIĞI En son Güney Afrika`ya büyük beyaz köpekbalığı dalışına gittim. Kafesle dalıyorsunuz ama neredeyse otobüs büyüklüğünde bir hayvanın o kadar yakınında olmak bambaşka bir deneyim. Beyaz köpekbalığı ortaya çıktığında gruptaki herkes yaşadığı korkudan çıt çıkaramadı. Kasıldık kaldık.

"Uçarken dünyanın hakimiyim"

Capital Online

Nil Dumansızoğlu

ndumansizoglu@capital.com.tr

Uçaklara olan hayranlığı küçük yaşlarda başlayan Henkel Çamaşır ve Ev Bakım Orta Doğu Avrupa Satış ve Ülke Yönetimi Başkan Yardımcısı Töre Birol`un çocukluk hayali, pilot olmaktı. Bu hayali gerçekleşmese de tutkusu asla bitmedi. 35 yaşında ilk uçuşunu yaptıktan sonra bu kez peşini bırakmadı ve pilot lisansı aldı. İlk yalnız uçuşunda önce tedirgin olduğunu ve ardından “Dünyanın hakimiyim” hissini yaşadığını anlatan Birol, şimdi fırsat buldukça gökyüzüne yükseliyor ve bu eşsiz duyguyu yaşamayı sürdürüyor.

Pilot olmak ve göklerde süzülmek çok çocuğun idealidir, ancak gelecek yıllarda pek azı çocukluk hayali olan bu mesleğe yönelir. Kimi zorlu sınavlara takılır. Kimi ise Henkel Çamaşır ve Ev Bakım Orta Doğu Avrupa Satış ve Ülke Yönetimi Başkan Yardımcısı Töre Birol gibi başka mesleklere, iş hayatının farklı dallarına yönelir. Birol`un uçaklara olan hayranlığı da çocukluk yıllarına dayanıyor. Üzerinden yıllar geçmesine rağmen bu tutkuyu içinden hiç atmayan Birol, ilk kez bir 35 yaş doğum günü hediyesi olarak uçak kullandı. “O heyecanı yaşadıktan sonra bunu ne pahasına olursa olsun yapmaya karar verdim. Zehir kanıma o an girdi diyebilirim. Sonra da eğitime başladım” diyen Birol, 2011 yılından beri amatör olarak pilotluk yapıyor. Tutkusunu “Uçarken kendimi dünyanın hakimi gibi hissediyorum Havada kontrol edebildiğim çok hızlı bir makinenin içinde olmak müthiş bir duygu” sözleriyle anlatan Birol`la pilot olma sürecini konuştuk:

Uçaklara olan ilginiz ne zaman başladı? 

 Sürat, hızlı arabalar, motor, uçaklar… Sanırım çoğu erkek çocuğunun ilgi duyduğu şeylerdir ancak benimki biraz daha fazlaydı. Küçüklükten beri uçaklara merakım vardı. Hatta sünnet düğünümde kostümümü bile pilot giysileri olarak seçmiştim. Çocukluk ve gençlik yıllarımın her tarafında uçakla ilgili anılarım olduğunu söyleyebilirim. Benim çocukluğumda uçak, çok kısıtlı bir ulaşım aracıydı. Ailemle havalimanına gittiğimiz bu nadir zamanlarda hep orada yarım saat fazla durup uçakları seyretmek isterdim. Yurt dışına gittiğimizde de üzerinde uçak resmi olan tüm dergileri toplayıp geliyordum. Ne yazdığını anlamasam da resimlerine bakıyordum. Bilgisayar oyunları oynuyordum. Lise yıllarında ise milli güvenlik dersimize hava kuvvetlerinden bir komutan gelmişti. Bu benim için inanılmaz bir şans olmuştu, onunla uçaklar ve uçmak konusunda sohbetler yapıyordum. 

Bir hobiye dönüşme fikri nasıl oluştu?

 Pilot olmak istediğimi aileme söylediğimde tepki gösterdiler. Zaten hobiye dönüşmesi de böyle başladı. 27-28 yaşlarında profesyonel olarak yapamadığım bu işi amatör olarak yapmak istedim. Ancak eğitimler, iş hayatına yeni başlamış bir genç olarak karşılayamayacağım kadar yüksek bir meblağdı. 17-18 bin dolar gibi bir maliyeti vardı. Bir hobi için bu parayı ayıramayacağım için o dönemde bir fikir olarak kaldı. 

 Peki sonra nasıl başladınız? 

 2009 yılında, 35`inci yaş günümde bir arkadaşım bana doğum günü hediyesi olarak bir uçuş hediye etti. Bir sürprizi olduğunu söyledi ve Sabiha Gökçen`deki İstanbul Havacılık Kulübü`ne gidene kadar ne olduğunu öğrenemedim. O gün tanıştığım ve sonra da çok yakın dostum olan Selçuk Aner`in uçağıyla uçtuk. Benim için müthiş etkileyici bir andı. Apronda yürümek, uçakların sesini bu kadar duymak harikaydı. Selçuk Ağabey bana uçuş öncesi kontrolleri öğretti, birlikte bu kontrolleri yaptık. 

 Bu ilk uçuşta nasıl hissettiniz? 

 Tabii pilot koltuğunda Selçuk Aner vardı. Uçaklarda iki kumanda vardır, eğitim araçları gibi düşünebilirsiniz. Bir ara kumandayı bana verdi ancak ben neyin ne olduğunun farkında değildim. Bu uçakların en büyük farkı, kabin basıncı olmaması. Bir de Boeing, Airbus gibi tonlarca ağırlıkta değil, bin 500 kilo. Dolayısıyla her şey 10 katı hissediliyor. Ufak bir sarsıntı bile çok şiddetli oluyor. Bu nedenle ilk bindiğimde korku hissini yaşadım. İlk 10 dakika yapamayacağımı hissettim. Ancak alışınca bambaşkaydı. 1,5 saat civarında havada kaldık. O gün o heyecanı yaşadıktan sonra bunu ne pahasına olursa olsun yapmaya karar verdim. Zehir kanıma o an girdi diyebilirim. 

 Eğitim süreci nasıl oluyor? 

 Ben eğitimimi Havacılık Kulübü`nde aldım. Bu eğitimi veren başka profesyonel kurumlar var. Fakat derneği tercih ettim, çünkü para kazanmaktan ziyade havacılığı sevdirmek, geniş kitlelere yaymak gibi amacı var. Hatta sonra bu kulübün başkanlığını da yaptım. Eğitim sürecinde ise öncelikle maddi şartları kabul ederek ilk adımı atıyorsunuz. Sonra göz, sinir, koordinasyon gibi ciddi sağlık testlerinden geçiyorsunuz. Bu testler sivil havacılık otoritesine gidiyor ve onay geldikten sonra öğrenci pilot oluyorsunuz. Daha sonra 120 saatlik yer derslerine başlıyorsunuz. Yer derslerinin ikinci ayında eş zamanlı olarak 45 saatlik uçuş derslerine katılıyorsunuz. Eğitimler bittikten ve hocalar sizin uçuş kabiliyetinizin yerinde olduğuna inandıktan sonra yazılı sınava ve 1,5-2 saatlik bir uçuş sınavına giriyorsunuz. Başarılı olduğunuz takdirde “Private Pilot Lisance” (PPL) adlı lisansı alıyorsunuz. Bütün dünyada bu lisansla uçabilirsiniz. Örneğin ben bu lisansı aldıktan iki ay sonra Baltıklar`a gittim. Gider gitmez kiralayabileceğim bir uçak buldum ve her hafta sonu orada uçuyordum. Ukrayna`da aynı şekilde uçuyorum. 

 Öğrencinin tek başına uçması kaç saatten sonra gerçekleşiyor? 

 İlk uçuşu yalnız yaptığınız an çok önemlidir. Eğitimlerde 8-10 saatlik uçuştan sonra iyi pilotlar kendini belli eder. Hocalar bu konuda çok profesyonel. Sizin ne zaman tek başınıza uçacağınıza karar verirler. Hocanın bu şekilde sizin tek başınıza uçmanıza karar vermesine literatürde “yalnıza bırakmak” denir. Heyecanlanmayın diye size önceden haber verilmez. 

 Sizin ilk kez “yalnıza kalmanız” nasıl oldu? O an ne hissettiniz?

Çok güzel bir havada hocayla beraber Sabiha Gökçen`den kalkıp 40 dakikalık bir uçuştan sonra Yenişehir`e indik. Yenişehir`de trafik az, yakın ve eğitime çok müsait bir pist var. Bu nedenle çalışmalarımız hep Yenişehir`de oluyor. Hoca iki tane “touch and go” yapalım dedi. Bu, uçağın piste alçalması, tekerler yere değdikten hemen sonra tekrar havalanması anlamına geliyor. İki tane iniş kalkış yaptıktan sonra tam iniş yaptık, hoca terminale park etmemi söyledi. Biz normalde Bursa`da hiç terminale park etmeyiz. Çalışır döneriz. Bu nedenle bir hayli şaşırdım. Zaten hemen sonra da nedeni anlaşıldı. Yalnıza bırakıldım. Tabii ki çok istediğim bir şeydi ama o ilk kez yalnızlık hissi açıkçası biraz tedirgin etti. Çünkü biliyorum ki gaza bastığım anda uçacağım ama bunun geri dönüşü yok. Bunu becerip becerememek hiçbir zaman test edebileceğin bir şey değil. Ancak havalandıktan sonra hissettiğim duygu inanılmazdı. Sanki dünyanın hakimiydim. Havada kontrol edebildiğim çok hızlı bir makinenin içinde olmak müthiş bir duygu. 

 Lisansınızı aldıktan sonra bugüne kadar kaç saat uçtunuz? 

 2010 yılının aralık ayında aldım, eğitimimi bitirir bitirmez de Havacılık Kulübü`ne üye oldum. 2011 yılından bu yana 150-160 saat civarında uçuşum oldu. Havacılıkta 500 saatlik bir pilot çok tecrübelidir. 

 En fazla ne kadar yükseğe çıktınız? 

 Bizim uçakların tavanı 15-16 bin fit. Ben Adana`ya giderken 14 bini gördüğümü hatırlıyorum. Kabin basıncı olmadığı için yükseğe çıktıkça oksijen azalıyor. Örneğin Adana`ya giderken hiçbir zaman tek başımıza uçmayız, iki pilot uçmak isteriz, çünkü oksijen azaldıkça uyku başlar. Onun için dağların üstünden uçtuğumuz zaman oksijen tüpü takmak zorundayız. 

 Şu anda ne kadar zaman ayırabiliyorsunuz? 

 Eskiden biraz daha yoğundu. Dersler devam ederken hep birlikte organizasyonlar yapıyorduk. Yurt dışına gittikten sonra kulüple bağlantılarım biraz koptu, o nedenle nispeten azaldı. Yazın hava iyiyken hafta sonları 2-3 saat olmak üzere ayda toplam 6-8 saat uçabiliyorum. Yılda 50 saat uçan bir pilot, bu işe çok iyi zaman ayırıyor demektir. Ben de sanırım 30 saat uçuyorumdur. 

 Özel seyahatlerinizi de uçakla yaptığınız oluyor mu? 

 2-3 yıl önce bir arkadaşımla ortak bir uçak aldım. Şimdi yarısı benim olan bir uçağım var. Bu bir keyif işi. Çok hazırlığı var, hadi binip gideyim olmuyor. Ama mesela bir hafta Bodrum`a tatile gideceğimde uçakla gidebiliyorum. Bir tatilimizi 5 uçakla birlikte Yunan Adaları`na giderek yapmıştık. Her gün bir adada konakladık. Çok güzel bir tatildi. 

 Unutamadığınız bir uçuşunuz var mı? 

 12 Ekim benim doğum günüm. Bir doğum günümde izin aldım, çıktım ve uçmaya gittim. Sabiha Gökçen`den Şile taraflarında uçtum. Bu en sevdiğim anılardan biridir, daha sonra hiç doğum günüme denk gelmedi. 

 Kendinizi ne kadar geliştirdiğinizi düşünüyorsunuz? Sevdiklerinizle de uçuyor musunuz? Başkasının sorumluluğunu alacak kadar güveniniz oluştu mu? 

 Bu işte yetenekli olduğumu düşünüyorum. Hocalarım bunu söylüyor. Kısa sürede öğrendim ve lisansımı kolay aldım. Bugüne kadar büyük bir kaza tehlikesi atlatmadım. Annem, arkadaşlarım, hatta arkadaşlarımın aileleriyle de uçtuk. Ama her zaman söylerim, sonuçta bu benim mesleğim değil, hobim.

En son ne okudular?

Capital Online

Nil Dumansızoğlu

ndumansizoglu@capital.com.tr

Yoğun iş temposundan arta kalan zamanlarda yöneticiler, kendilerini geliştirmeye ve öğrenmeye devam ediyor. Bunun keyifli yolu da kitaplar… Son dönemde okudukları iş dışı kitapları sorduğumuz yöneticilerin tercihleri arasında en popüleri Yuval Noah Harari`nin eserleri Homo Sapiens ve Homo Deus… Domino`s Pizza Türkiye Genel Müdürü Aslan Saranga, Canon Eurasia Genel Müdürü Wilbert Verheijen gibi pek çok yönetici bu kitaptan çok etkilendiğini söylüyor. Harari`den sonra en çok okunan kitap ise Dan Brown`un Başlangıç`ı. Henüz okumamış olsalar bile okuma listelerinin en başında bu kitaplar yer alıyor. CEO`ların okuyup etkilendiği diğer eserler arasında Hayat Hikayem, Meraklısı İçin Komplo Teorileri, Satranç, Hayvan Çiftliği, Kongo`ya Ağıt, Tatavla`dan Kurtuluş`a gibi farklı tür ve konularda pek çok kitap bulunuyor. Kitap tutkunu yöneticiler, son dönemde okuyup etkilendikleri kitapları ve okuma listelerini Capital`le paylaştı…

HARARI LİSTENİN EN BAŞINDA

on dönemin en popüler kitaplarının başında Yuval Noah Harari`nin Homo Sapiens ve Homo Deus`u geliyor. Konuştuğumuz yöneticilerin hemen hepsi en etkilendikleri kitap olarak bu eserleri işaret ederken henüz okumamış olanlar da listelerinin ilk sırasında yer aldığını söylüyor. Örneğin Domino`s Pizza Türkiye Genel Müdürü Aslan Saranga, “Teknoloji ve dijital dünya hayatımızın her alanını çok hızlı ve yıkıcı bir şekilde değiştiriyor. Bu sürece hazırlıklı olmak adına ne yapmak gerektiğine kafa yormak gerekiyor. Harari`nin kitapları, geleceğe yönelik öngörüleriyle farklı bir perspektif kazanmama yardımcı oldu” diyor. Canon Eurasia Genel Müdürü Wilbert Verheijen de Homo Sapiens`i en çok etkilendiği kitaplar arasında gösteriyor ve okuma listesini şöyle paylaşıyor: “Genellikle polisiye romanlarını tercih ediyorum. Çalışma tempoma kısa da olsa bir mola vermemi ve bulunduğum yerden zihnen uzaklaşmamı sağlıyor. Böylelikle işe döndüğümde kendimi tazelenmiş ve arınmış hissediyorum. İlk fırsatta Harari`nin Sapiens`in devamı niteliğinde olan, gelecekle ilgili öngörülerinin yer aldığı Homo Deus`unu okumak istiyorum. Sonrasında ise Paula Hawkins`in Karanlık Sular adlı romanına başlayacağım.”

“BROWN`UN KİTAPLARINI KAÇIRMAM” 

Melekler ve Şeytanlar, Da Vinci Şifresi, Cehennem, Kayıp Sembol gibi kitaplarla dünya çapında büyük başarı yakalayan, eserleri pek çok dile çevrilen ve aylarca en çok satanlar listesinden inmeyen Dan Brown, CEO`ların da ilgiyle takip ettiği yazarlar arasında yer alıyor. Bu isimlerden biri de Fleetcorp CEO`su Dr. Barbaros Çıtmacı. Yazarın son kitabı Başlangıç`ı keyifle okuduğunu söylüyor ve şöyle konuşuyor: “Kitap, insanın çok da uzak olmayan bir zaman diliminde robotlara dönüşeceği ana fikrinden hareket ediyor. İçine din, ekonomi ve yaşamı da dahil eden harika bir sentez gerçekleştiriyor. Bunun dışında Mustafa Kemal Atatürk`ün Nutuk`u, her daim başucumda yer alan bir eser. Yılmaz Özdil de yine her eserini okuduğum ve takdir ettiğim bir isim.” Sürükleyici polisiye romanları tercih eden Henkel Çamaşır ve Ev Bakım Orta Doğu Avrupa Satış ve Ülke Yönetimi Başkan Yardımcısı Töre Birol da “Dan Brown`un eserlerini kaçırmam” diyen yöneticilerden. Henüz okumamış olsa da Başlangıç, şu anki okuma listesinin en başında yer alıyor. Birol, en son okuduğu iş dışı kitabın ise Alex Ferguson`un Hayat Hikayem adlı otobiyografisi olduğunu söylüyor. 

“KİŞİSEL GELİŞİM İLGİMİ ÇEKİYOR” 

Kitap okumayı çok seven GittiGidiyor Genel Müdürü Öget Kantarcı, yoğun iş temposu içinde her ay bir kitap bitiriyor. Bu sayıyı iki katına çıkarmak istediğini söyleyen Kantarcı`nın genelde kişisel gelişim kitapları ilgisini çekiyor. Onu son dönemde en çok etkileyen kitapların Greg McKeown`un yazdığı Essentialism: The Disciplined Pursuit of Less (Özcülük: Daha Azla Yaşama Disiplini) ve Ed Catmull`ın kaleme aldığı Creativity Inc (Yaratıcılık AŞ) olduğunu belirterek şunları söylüyor: “McKeown`un kitabı, daha az çabalayarak daha çok şey başarmanın sırrı olan özcülüğü bir yaşam tarzı haline getirebileceğinizi öğretiyor. Yaratıcılık ve özcülük kavramlarının hayatımda büyük ölçüde yeri var. Pixar Animation ve Disney Animation`ın başkanı Ed Catmull`ın yaratıcılık kültürünün gelişimi ve insan ilişkilerinin önemi üzerine kaleme aldığı Creativity Inc kitabı ise yaratıcılığı teşvik ediyor.” Kantarcı`nın okuma listesi ise şöyle: Dan Brown`un Başlangıç`ı, Thomas L. Friedman`ın Dünya Düzdür`ü ve Nikola Tesla`nın Nikola Tesla Kendini Anlatıyor adlı otobiyografisi.

“ŞAŞIRTAN KİTAPLARDAN ETKİLENİYORUM” 

VMware Türkiye Ülke Müdürü Murat Mediçeler de bilim kurgu dışında her türlü kitabın ilgi alanında olduğunu söylüyor. Okuma listesinin başında, yeni keşfettiği Selçuk Altun`un kitapları var. Altun`un bazı kitaplarının isimlerini Oktay Rifat`ın dizelerinden seçmesinin kendisini çok etkilediğini söylüyor. Mediçeler`in son dönemlerde okuyup tavsiye ettiği kitap ise Murat Yetkin`in Meraklısı İçin Komplo Teorileri kitabı. Neden etkilendiğini şu şekilde anlatıyor: “Bulunduğumuz coğrafya, tarih boyunca birçok farklı devletin ilgi alanında bulunmuş. Zamanında ve günümüzde gerçekleşen birçok olay için `Arka planda şöyle bir senaryo olabilir mi` diye sorulduğunda alınan cevap `Yok artık, sen fazla casus filmi izledin herhalde` şeklinde oluyor. Bu kitapta casus romanlarında geçen birçok olayın, konuşulan komplo teorilerinin büyük çoğunluğunun gerçek olduğu belgelerle ortaya konuyor. Çok uzun yıllar boyunca gelişen olayların birbirine ne kadar bağlı olduğunu, bir olayın sonraki birçok olayı ve insanı nasıl etkilediğini gördükçe şaşkınlığa düşüyorsunuz. Şaşırmak insanın aklını dinlendiren bir şey, o nedenle beni şaşırtan kitap, film, yemek, mekan gibi her şey bana keyif veriyor.” 

İKİ TARİH KİTABI ÖNERİSİ

Gezi, şiir, anı ve biyografi tarzlarının ilgisini çektiğini söyleyen Ode Yalıtım Yönetim Kurulu Başkanı Orhan Turan, son dönemlerde onu en çok etkileyen kitapların, Kerem Çalışkan`ın yazdığı Mustafa Kemal`in İsyan Muhtırası ve Hüseyin Irmak`ın Tatavla`dan Kurtuluş`a kitapları olduğunu ifade ediyor. Turan, sözlerini şöyle sürdürüyor: “Yaşamını yeni, hür ve benzersiz çözümler üreterek tüm düzeni yeniden inşa edebilmeye adamış biri olan Mustafa Kemal`in 20 Eylül 1917`de kaleme aldığı siyasi bir isyan muhtırasını anlatan bu kitabı, öncelikle herkese tavsiye ediyorum. Çünkü yazılanlar her ne kadar Milli Mücadele`nin ilk kıvılcımını çakan bir siyasi tarih aktarımı olsa da aslında insana, her türlü zorluğun üstesinden kararlılıkla gelinebileceğini, asla vazgeçilmemesi gerektiğini, kalbinden geçenleri akılla birleştirdiğinde hayallerinin çok ötesine geçebileceğini göstermesi açısından önemli bir kitap. Tatavla`dan Kurtuluş`a ise Kurtuluş`ta yaşamış biri olarak merakla okuduğum ve müthiş keyif aldığım bir kitap. Tarihi 16`ncı yüzyıla dayanan bu sevdiğim semtin eski sakinlerini anlatması ve yüzyıl öncesindeki o hareketli sosyal ve kültürel yaşamını aktarması açısından çok etkileyiciydi.”

“NÖROBİLİM KİTAPLARI OKUYORUM”
BERK ÇAĞDAŞ / RENAULT MAIS CEO`SU

OKYANUSLARA KARŞI Son dönemlerde, açık su yüzme branşının önemli bir ismi olan Adam Walker`ın “Okyanuslara Karşı” adlı kitabını okudum. Bunun dışında davranış bilimleri ve nörobilim alanında okumayı tercih ediyorum.
PSİKOLOJİ SEVİYOR Tüketim davranışları ve kararlarımızı belirleyici unsurlar olması nedeniyle psikoloji kitaplarını okumayı seviyorum. Okuma listemde ise ilk sırada Daniel Kahneman`ın Hızlı ve Yavaş Düşünmek ve Engin Geçtan`ın Hayat adlı kitapları yer alıyor.

“FELSEFE VE TARİH SEVİYORUM”
WON YON JO / N11.COM CEO`SU

EN SON NE OKUDU? Genel olarak felsefi ve tarihi kitapları severim. Han Feizi ve Laozi, son zamanlarda beni çok etkileyen iş dışı kitaplardan oldu. Han Feizi, bir ülkenin hangi yapıya ve liderliğe sahip olması gerektiğinden bahsediyor. Ülkeyi yönetenlerin nelere dikkat etmesi gerektiğinin önemi, verilen net örneklerle açıklanıyor.
OKUMA LİSTESİ Laozi, bilgelik üzerine bir kitap, beni en çok etkileyenler arasında yer alıyor. Hayatla ilgili iç görüler sunuyor, insanın büyük resmi görmesine yardımcı oluyor. Ben okuduğum zaman bana iç huzuru vermişti. Bundan sonrasında ise Edward Gibbon`dan Roma İmparatorluğu`nun Düşüşü ve Yıkılışı (The Decline and Fall of Roman Empire) ve Ernst Gombrich`ten Sanatın Öyküsü (Story of The Art) kitaplığımda yer alan, okuma listemde olan kitaplar.

EN ÇOK ETKİLEYEN 3 KİTAP
NEVZAT AYDIN / YEMEKSEPETİ CEO`SU

KONGO`YA AĞIT Jean Cristophe Grande`nin polisiyelerini her zaman çok sevdim. Kongo`ya Ağıt`ta ise yazarın Afrika`ya olan yolculuğu, tam her şey bitti derken hikayenin yeniden başlaması beni oldukça heyecanlandırdı. Psikiyatri ve nöroloji gibi insan beynini inceleyen bilim dallarının kitaptaki kahramanların üzerinden işlenmesi çok başarılıydı. HAYVAN ÇİFTLİĞİ George Orwell`ın klasikleşen kitabı Hayvan Çiftliği, ustaca yazılmış, kurgusuyla beni en çok etkileyen kitaplardan biri oldu. Kitapta beni en çok etkileyense karakterlerin gerçek olmasıydı. Halkın belirli bir kısmını temsil edenlerin hayvanlar olması ve bu tasvirlerin çok başarılı işlenmesi dikkat çekiciydi. SATRANÇ Stefan Zweig`ın bir veda niteliğinde yazdığı kitabı Satranç, gerilimli kurgusu ve kahramanın ruhsal gelgitlerinin işlenmesiyle etkileyici bir eserdi. Bunların dışında okuma listemin başındaki Yuval Noah Harari`nin Hayvanlardan Tanrılara Sapiens kitabı, son zamanlarda en çok okumak istediğim eserlerden biri.

"Doğadan besleniyorum"

Capital Online

Nil Dumansızoğlu

ndumansizoglu@capital.com.tr

Özdilek Yönetim Kurulu Başkanı Hüseyin Özdilek, doğaya olan tutkusunu işle birleştirerek Bursa`nın Yenişehir ilçesinin Çardak köyünde yaklaşık 800 dönümlük bir araziye çiftlik kurdu. Yaklaşık 1.200 büyük ve küçükbaş kapasitesi olan çiftliğe kurulan yeni tesisle bu sayıyı ikiye katlamayı düşünüyor. Burada üretilen etler, Özdilek Marketleri`nde satılıyor. Henüz süt ve süt ürünlerini sadece kendileri ve çiftliğe gelen misafirleri için üretiyor, ancak önümüzdeki dönemde bu alanda da üretim yapmaya başlayacak. Tabiat Tarım markasıyla faaliyet gösteren çiftlikte aynı zamanda Özdilek`in evinin olduğu bir sosyal tesis de var. Burada üst düzey yöneticiler aileleriyle birlikte gelip doğanın içinde tatil yapabiliyor. Çiftliğe kâr odaklı bakmadığının altını çizen Özdilek, doğaya olan tutkusunu her an dile getiriyor. Ekibimize çiftliğin her köşesini büyük bir keyifle gezdirirken iki lafın arasında “Şu doğanın güzelliğine bakın, ne büyük nimet” demekten kendini alamaması, onun çiftlik hayatını ne kadar sevdiğinin en büyük kanıtı… Burayı bir emeklilik mekanı olarak gördüğünü söyleyen Özdilek, “İş insanları da aynı sanatçılar gibi doğadan beslenebiliyor. Doğayı ve hayvanları seven, insanları da sever” diyor. Ekibimizi çiftliğinde ağırlayan Özdilek`le hem doğa sevgisini hem çiftlikle ilgili planlarını konuştuk. Bu küçük gezide bize Hüseyin Bey`in çok sevimli köpekleri de eşlik etti… 

Bu çiftliği kurmaya nasıl karar verdiniz?

 Hep içimde olan bir ukdeydi, 7 yıl önce kurma şansına eriştik. Şu anda çok verimli bir şekilde çalışıyoruz. Tabiat Tarım, 40 dönüm besi çiftliği ve karantina alanı, 730 dönüm tarım arazisi, 30 dönüm eğitim ve araştırma tesisinden oluşuyor. 7 yıl önce 5 milyon dolar arsa bedeliydi. Bugünkü değeri 13-14 milyon dolar civarında. Şu anda 1.200 büyük ve küçükbaş hayvanımız var. Yılda toplam 2 bin 500 hayvan oluyor. 9 bin ton karkas olarak üretimimiz var. Son teknolojiyle donatılan yeni bir tesis kuruyoruz, yıl sonuna kadar faaliyete geçecek. Onunla birlikte 1.200 hayvan daha olacak. Yılda 4 bin-4 bin 500 baş hayvan yetiştireceğiz. Buradan elde ettiğimiz etleri Özdilek Marketleri`nde satıyoruz. Ayrıca Safahat adlı restoranımızda da kendi ürettiğimiz etler kullanılıyor. Yine keçi sütünden ürettiğimiz Sütfest markalı dondurmalarımız da var. 

 Hayvancılık dışında tarım da yapıyor musunuz?

 Evet, ancak satmak için yapmıyoruz. Öncelikle mısır ve yonca tarlalarımız var. Bu şekilde kendi yemimizi kendimiz üretiyoruz. Dolayısıyla hem daha sağlıklı hem daha lezzetli et üretimi gerçekleştiriyoruz. En kaliteli etleri sattığımızı söyleyebilirim, bu konuda iddialıyız.Onun dışında şeftali, erik, kiraz, zerdeçal ağaçlarımız var. Bunları da kendimiz için üretiyoruz. Tesisimize gelen misafirlerimize ikram ediyoruz. 

 Buradaki tesise çalışanlarınız da gelebiliyor. Bu fikir nasıl ortaya çıktı?

 Biz, 8 bin 100 kişilik bir aileyiz. Arkadaşlarımız, işlerini amatör ruhla çok güzel yürütüyor. Yöneticilerimizi içerden yetiştirmek üzerine bir politikamız var. Çok bilenle çalışmak yerine bize inananla çalışmayı tercih ediyoruz. Daha az bilse de insanı yetiştirebilirsiniz, önemli olan şirket kültürüne inanan yöneticilerle çalışmak. Böyle bir şirket kültürümüz olduğu için yöneticilerimizin motivasyonu benim için çok önemli. Burayı bir turizm tesisi de yapabilirdik ama tercih etmedik. Her şey para demek değil. Aileleriyle birlikte buraya gelip doğayla iç içe bir tatil geçirmeleri, çocuklarının hayvanlara dokunması, onlarla iletişim kurabilmesi çalışanlarımızı mutlu ediyor. Motivasyonları artıyor, işe bakışları değişiyor ve kendilerine verilen değeri daha iyi hissediyorlar. 

 Tesisin bu çevreye nasıl bir katkısı oldu?

 Burada 37 kişiye istihdam sağlıyoruz. Bunların arasından en az 10 kişi üniversite mezunu, eğitimli insanlar. Yeni tesisle birlikte en az 10 kişi daha istihdam edilecek. Çardak ve Koyunhisar başta olmak üzere çevre köylerden çalışanlarımız var. Ayrıca buraya köylerden ve çevreden insanlar gelip gezebiliyor. Köy çocukları burada havuza giriyor. Okullardan gelen öğrenciler de oluyor. Çiftlik hayatını yaşıyor, hayvanlarla vakit geçiriyorlar. İki tane atımız var. Gelen misafirlerimiz ata binme imkanı da buluyor. 

Siz buraya ne sıklıkla geliyorsunuz? Aileniz de seviyor mu?

 Annem ve kardeşim burada yaşıyor. Biz de eşimle her fırsat bulduğumuzda geliyoruz. Üst düzey yöneticilerimiz, akrabalarımız geliyor. Birlikte hoş vakit geçiriyoruz. Şimdi bir de torun bekliyorum. Şubat ayında gelecek, dört gözle bekliyoruz. 

 Çiftlik hayatının sizin için anlamı nedir?

 Her şeyden önce oksijeni bol, deliksiz uyuyorsunuz. İnsanın kendisini dinleme imkanı oluyor. Şehirdeki stresten uzaklaşıyorum. Bu doğayı görünce insan ülkesini daha çok seviyor. Doğayla uğraşmak kadar güzel bir şey yok. Sizinle şöyle bir anımı paylaşayım: Küçük yaşlarda, çocuk aklıyla teyzemin oğluyla bir eşek arısı yuvasını kapatmıştık. Dışarıda kalanlar içeri giremedi, içeridekiler dışarı çıkamadı. Sonra içeridekilere ne oldu diye merak ettik ve yuvayı açtığımızda hepsi üzerimize hücum etti. 30 yerimizden soktular. Doğanın size öğreteceği çok şey var. Bunları görüp yaşamak gerekiyor. 

 Burada nasıl vakit geçiriyorsunuz? Neler yapıyorsunuz?

 En çok yürüyüş yapmayı seviyorum. Tüm çiftliğin çevresinde yürüyorum, yaklaşık 6 kilometre yol kat ediyorum. Hayvanlarla vakit geçiyorum. Keçilere ot veriyorum. Hayvan sevgisi benim için olmazsa olmaz. Kendi sütümüzü, peynirimizi, yoğurdumuzu yapıyoruz. Tavuklarımızdan taze yumurta elde ediyoruz. Süt ürünlerini henüz satmıyoruz ama ileriki aşamalarda ona da başlayacağız. 

 İş-özel hayat dengesini nasıl kuruyorsunuz?

 İş adamları da aynı sanatçılar gibi doğayı çok seviyor ve ondan beslenebiliyor. Hayvanlarla yaşamak, doğada vakit geçirmek çok önemli. İnsan doğanın içinde yaşadığı zaman hayatı daha güzel görüyor. Şehirdeki stresten uzaklaşıyor, daha pozitif bir insan oluyorsunuz. İş ve özel hayat dengesini iyi kurmak lazım. Çiftlik dışında hobilerim yüzmek ve tavla oynamak. 

 Çiftlik tecrübesinin size nasıl bir katkısı oldu?

 İyi organize olunduğunda hayvancılıktan para kazanılabildiğini gördüm. İkinci olarak tarım ve hayvancılıkta da teoriyle pratiğin ne kadar birbirinden farklı olduğunu tecrübe ettik. Buraya ilk mısırı ektiğimizde nasıl verim alacağımız konusunda köylüler, ziraat mühendislerimizden daha bilgiliydi. Onların uygulamasında yemin ne şekilde olacağını, tohumun hangi aralıklarla ekildiğini gördük ve daha çok verim aldık. Teori ile pratik birbiriyle iç içe olmalı. Bir de bunun sürdürülebilir şekilde yapılmasını sağlamalısınız. 

 Burası sizin için bir emeklilik planı mı? Emekli olmayı düşünüyor musunuz?

 Evet, burayı emeklilik mekanım olarak düşünüyorum. Belli bir yaştan sonra işe gözlemci olarak dahil olmak gerekiyor. Devamlı işin içinde olursanız bu kez aşağıdan kadro yetişmesine engel olursunuz. Yönetici yetişmezse siz bir gün öldüğünüzde ne olacak? O işleri kim yürütecek? Bunları düşünerek hareket ediyorum ve Murat Özdilek şu anda çok başarılı bir şekilde şirkette yönetici olarak yetişiyor.

DOĞADAN NE ÖĞRENDİ?

“EVRENDE TOZ ZERRESİYİZ” Doğa büyük bir denge… Allah`ın büyüklüğünü anlamak için doğaya bakmalısınız. Sırları ve sınırları hala çözülemeyen koskoca bir evren var ve milyarca yıldır bu dengeyi devam ettiren bir güç var. Bu büyüklükte biz toz tanesi bile değiliz. Bu yüzden dünyada kendi dengemizi kurup mutlu olmaya çalışmalıyız.
“İŞİMİZİ DOĞRU YAPMALIYIZ” 50 yıl önce küçük bir mağazayla bu yola çıktım. Sermayemi kuvvetlendirmek için yıllarca kirada oturdum. Bunları yaptığınız zaman mutluluğu yakalıyorsunuz. Nasıl bir edebiyatçı romanını yazarken ne kadar satacağını düşünmüyorsa biz de işimizi önce doğru, kaliteli bir şey yapmak üzere yola çıkmalıyız.
“ÜLKEMİZİ SEVMELİYİZ” Bunun tek yolu da kendinizle barışık olmak. İş dünyasında da çalışanın payını, hammaddenin payını, yarı mamulün, pazarlamanın, devletin payını verdikten sonra kârı düşünmelisiniz. Demokratik sistemin gereği budur. Ülkemizi, bu toprakları ve bu toprakların insanlarını sevmeliyiz.

ÖZDİLEK`TEN GENÇ GİRİŞİMCİLERE ÖĞÜT

KONTROLLÜ OLUN İş adamının cebinde parası yoktur, bankaya borcu vardır. Ama kontrol altındaki borçtan korkmayın. Kontrol altında olmayan borca girmeyin.
BAŞARIYI HAZMEDİN Merdivenleri basamak basamak çıkmazsanız düşüşünüz hızlı olur. Hazmederek ilerleyin ve büyümeniz kontrollü olsun.
MANTIĞI UNUTMAYIN Çok para kazanmak için nitelikten niceliğe kaymayın. Hırsınız, mantığınızın önüne geçerse elinizdeki her şeyi kaybedebilirsiniz. Bunun örnekleri çok.

Favori sanat eserleri

Capital Online

Nil Dumansızoğlu

ndumansizoglu@capital.com.tr

İstanbul Modern, Sabancı Müzesi, Galata Salt, Louvre Müzesi, British Museum, Frieze London, Art Basel, Art Miami, Prado Museum, Tate Modern… İş dünyasının hayranlıkla ziyaret ettiği, yeni sergilerini heyecanla beklediği sanat mekanları arasında işte bu adresler yer alıyor. Sanatsever yöneticilerin, seyahat planlarını zaman zaman sadece sanat odaklı yaptığı bile oluyor. Örneğin Ferko`nun yönetim kurulu başkanı Ferit Meriçten, “Berlin şehri, galeri ve müzeleriyle beni en çok etkileyen, rahatlatan sanat ortamlarının başında geliyor. Her yıl en az 1-2 kez Berlin`i sanat odaklı ziyaret ediyorum” diyor. Orjin Grup`un yönetim kurulu başkanı Zafer Yıldırım`ın en çok etkilendiği yerlerin başında Madrid`deki Prado Museum geliyor. İKSV İstanbul Bienali, Contemporary Istanbul, Venedik Bienali, Berlin Sanat Haftası gibi pek çok etkinlik de iş dünyası tarafından yakından takip ediliyor. “İnsan sanatı takip etmeye başladığında gözü hiç beklenmedik yerlerdeki eserleri bile seçebilmeye başlıyor. Kimi zaman küçücük bir galerideki bir resim büyük bir etki yaratabiliyor” diyen Yemeksepeti CEO`su Nevzat Aydın gibi sanatla iç içe yaşayan yöneticiler, en sevdikleri mekanları, etkinlikleri ve sanatçıları Capital`le paylaştı… 

TÜRKİYE`DEKİ FAVORİ MEKANLAR

İstanbul Modern, iş dünyasının Türkiye`de yakından takip ettiği sanat mekanlarının başında geliyor. Deniz kenarındaki konumu ve sanat alanında sunduğu çeşitlilik, İstanbul Modern`in cezbedici özellikleri. İkinci olarak da Sabancı Müzesi, CEO`ların ziyaret etmekten keyif aldığı yerler arasında bulunuyor. Örneğin Alarko Holding CEO`su Ayhan Yavrucu, bu iki mekandaki sergileri olabildiğince ziyaret etmeye çalışıyor. Netaş CEO`su Müjdat Altay da Sabancı Müzesi`nin sıkı takipçilerinden. En son Ai Weiwei`nin sergisine giden Altay, sanatçıdan beklentisini, “Estetiğin yanında sosyal sorumluluk görevini de yerine getirmesi” olarak tanımlıyor. İstanbul Modern ve Sabancı Müzesi`ni çok seven CEO`lardan bir diğeri de HP Türkiye CEO`su Filiz Akdede. İş Sanat`ın konserlerine düzenli olarak gitmeye çalıştığını söyleyen Akdede`nin yurt dışındaki adresleri ise Valensiya`daki Bilim Müzesi ve Toronto`daki Bilim ve Doğa Müzesi. Koçsistem CEO`su Mehmet Ali Akarca bu iki mekana ek olarak listeye Rahmi Koç Müzesi`ni de dahil ediyor ve yurt dışındaki favori mekanlarını şu şekilde sıralıyor: “Londra`da British Museum ve National Art Galeri, Amerika`da Smithsonian American Art Museum and Renwick Gallery, Fransa`da Louvre Müzesi.” 

“LOUISIANA, MUHTEŞEM BİR DENEYİM” 

Bir Danimarkalı olan DHL Express Türkiye Genel Müdürü Claus Lassen`ın, en sevdiği mekanlar ve sanatçılar da yine Danimarka`dan… Louisiana Sanat Müzesi`ne hayranlığını dile getiren Lassen, bunun Danimarkalı olmasıyla ilgili olmadığını da özellikle belirtiyor. Çünkü ona göre yalnızca müzenin içinde ve bahçesinde yürüyüş yapmak bile muhteşem bir deneyim… “Müzenin kendisi bir sanat eseri ve Kopenhag`ın en güzel lokasyonlarından birinde bulunuyor. Suyun hemen yanında ve doğayla harmanlanan bir yapıya sahip” diyen Lassen, takip ettiği sanatçıları ve ziyaret edilecekler listesini şöyle anlatıyor: “Seyahatlerim sırasında bulunduğum yerdeki sanat mekanlarını ziyaret etmeye çalışıyorum. Sanatın tüm aile üyelerinin ilgi alanı olması işimi daha da kolaylaştırıyor. Marie Kølbæk Iversen çok aktif yeni dönem Danimarkalı sanatçılardan biri. Aynı şekilde İzlanda`dan Olafur Eliasson ve Danimarka`dan tartışmalı sanatçı Michael Kvium var. Genel olarak yeni ve çok tanınmamış sanatçıların eserlerinin bulunduğu küçük müzelerden keyif alıyorum. Dünyanın pek çok yerinde küçük ve bilinmeyen müzeleri ziyaret etmişliğim var. Moskova`daki Garage Çağdaş Sanat Müzesi bunlardan biri. Ziyaret edilecekler listemin başında ise Chicago`da bulunan Sanat Enstitüsü, Bilbao`daki Guggenheim Müzesi, Berlin`deki Hamburger Bahnhof var.” 

“SANAT İÇİN BERLİN`E GİDİYORUM”

Contemporary Istanbul, sanatseverlerin heyecanla beklediği sanat etkinliklerinden biri. 10 yıldır düzenlenen etkinliğin 2015 yılından beri ortak sponsorlarından biri olan Ferko`nun yönetim kurulu başkanı Ferit Meriçten, tam bir sanat tutkunu. Türkiye`deki ve dünyadaki sanat etkinliklerini yakından takip ediyor. İstanbul Modern, Dirimart, Galeri Artist, Galeri Nev, Salt İstanbul, Elgiz Müzesi gibi birçok galeri ve modern sanat mekanı, Meriçten`in ilgiyle ziyaret ettiği mekanlar arasında yer alıyor. Yurt dışındaki adresleri ise Venedik Bienali, Art Basel, Miami ve Hong Kong, Köln Art Fair, Frieze London. Sadece sanat odaklı seyahatler de yapan Meriçten, özellikle Berlin`i bu konuda sık sık ziyaret ettiğini dile getirerek şöyle konuşuyor: “Berlin şehri, galeri ve müzeleriyle beni en çok etkileyen, rahatlatan sanat ortamlarının başında geliyor. Her yıl en az 1-2 kez Berlin`i sanat odaklı ziyaret ediyorum. Keza Paris, Venedik, Londra, New York gibi şehirler de sanat etkinlikleri ve müzeleri yoğun olan şehirler. Bu şehirleri de sıklıkla ziyaret ediyorum.” 

“KAPLUMBAĞA TERBİYECİSİ`NE HAYRANIM” 

Türkiye`nin yanı sıra Avrupa, Amerika ve Asya`nın da en önemli galerilerini, sanatçılarını ve koleksiyonerlerini bir araya getiren Contemporary Istanbul, iş insanlarının Türkiye`de en sevdiği dönemsel etkinliklerin başında geliyor. Son birkaç yıldır uluslararası arenada takip edilmeye başlanan Contemporary Istanbul`u, hayranlıkla takip edenlerden biri de Generali Yönetim Kurulu Başkanı Mine Ayhan. “Contemporary Istanbul kapsamında `Heyecanlandıran Olasılıklar` sergisini çok etkileyici ve ilginç buldum. Ahmet Güneştekin yine harikalar yaratmış. Kendisi Napolili. Son yıllarda Türkiye`de eserleri sergilenmeye başlayan, çok başarılı bulduğum İtalyan ressam Antonio Sannino`yu ve neredeyse tuvalin iki boyutlu limitlerinin ötesine geçerek insanı içine çeken eserlerini görmek de beni çok mutlu etti” diyor. Ayhan`ın yurt içinde devamlı takip ettiği ve beğendiği galeriler ise İstanbul Modern, Sabancı Müzesi, Pera Muzesi, Ekav Art Gallery. Pera Müzesi içindeki Kaplumbağa Terbiyecisi tablosu önünde en az 1 saat geçirdiğini belirten Ayhan, sözlerini şöyle sürdürüyor: “Bunun dışında en son Berlin Art Week kapsamında Art Berlin Fuarı`na gittim. Zilberman Gallery`de `Installation` isimli eser muhteşemdi. Ağustos ayında Paris Louvre Müzesi`ni tekrar ziyaret ettim. Dingde Victor of Samothrace (Kanatlı Zafer Heykeli) ve The Seated Scribe (Oturan Yazıcı) heykelleri beni bir kez daha büyüledi."

“FİKRET MUALLA KOLEKSİYONUM VAR” 

Yemeksepeti.com CEO`su Nevzat Aydın`ın favori sanat mekanları ise Londra`da Saatchi, Paris`te Palais de Tokyo, New York`ta MoMA, İstanbul`da Galerist ve Pilevneli. Türkiye`de Contemporary Istanbul`u, yurt dışında ise London Frieze, Art Basel ve Art Miami`yi mutlaka ziyaret ettiğini söyleyen Aydın`ın en sevdiği sanatçı ise Fikret Mualla. Zengin bir Fikret Mualla koleksiyonu olduğunu belirten Aydın, “Ömer Uluç ve Devrim Erbil`in de benim için yeri farklı. Ramazan Bayrakoğlu, Haluk Akakçe ve Yiğit Yazıcı gibi isimleri de yakından takip ediyorum” diyor. Aydın, şunları söylüyor: “Beni en çok etkileyen yerleri net olarak belirtmek zor. İnsan, sanatı takip etmeye başladığında, gözü hiç beklenmedik yerlerdeki eserleri bile seçebilmeye başlıyor. Ben de seyahatlerimde çevreme bu gözle bakıyorum. Kimi zaman küçücük bir galerideki bir resim veya sokakta karşınıza çıkan bir apartman cephesindeki mural, üzerinizde büyük bir etki yaratabiliyor.”